Waar Giorgio de Chirico te zien is

Nog 2 musea met kleinere collecties zijn niet opgenomen in deze lijst van musea met werken van Giorgio de Chirico.

• Waar kan ik het werk van Giorgio de Chirico zien?+

  Giorgio de Chirico (1888–1978) exposeerde tijdens zijn leven veelvuldig in Europa en Noord-Amerika. Zijn eerste solotentoonstelling vond plaats in de winter van 1918–19 in Casa d’Arte Bragaglia in Rome. In 1921 organiseerde Galleria Arte in Milaan een solotentoonstelling. In 1924 nam hij voor het eerst deel aan de Biënnale van Venetië. In 1928 hield De Chirico solotentoonstellingen in de Arthur Tooth Gallery in Londen en de Valentine Gallery in New York. Ook het Solomon R. Guggenheim Museum bezit werk van hem. Zijn schilderijen van vóór 1917 inspireerden de surrealisten. Vaak tonen ze Italiaanse pleinen, omgeven door arcades of klassieke gevels en veranderd in stille decors.
• Waar woonde Giorgio de Chirico?+

  Giorgio de Chirico kocht het zeventiende-eeuwse Palazzetto del Borgognoni in Rome, drie jaar na het einde van de Tweede Wereldoorlog. Hij woonde en werkte er de laatste dertig jaar van zijn leven.
• Waar komt Giorgio de Chirico vandaan?+

  Giorgio de Chirico was Italiaans, geboren in 1888 en overleden in 1978.
• Wat moet ik weten over de prints van Giorgio de Chirico?+

  Giorgio de Chirico (1888–1978) is vooral bekend als schilder en beeldhouwer. Hij maakte echter ook litho’s en etsen, vooral in de latere decennia van zijn loopbaan. In zijn prenten grijpt hij vaak terug op thema’s en beelden uit zijn eerdere, beroemdere schilderijen, zoals lege pleinen, klassieke beelden, treinen en onlogische combinaties van voorwerpen. Deze motieven hangen samen met zijn ontwikkeling van de metafysische schilderkunst rond 1909–1919. Na zijn terugkeer naar Italië in 1947 maakte hij aanzienlijk meer prenten. In die periode onderzocht en herinterpreteerde hij eerdere onderwerpen en maakte hij soms variaties op zijn iconische composities. Veel van dit latere werk wordt als herhaling beschouwd. Toch boden de prenten De Chirico een manier om zijn artistieke ideeën verder te verkennen en zijn werk via grafiek toegankelijker te maken voor een groter publiek.
• Waarom zijn de werken van Giorgio de Chirico vandaag belangrijk?+

  De schilderijen van Giorgio de Chirico blijven belangrijk door hun invloed op latere surrealistische en metafysische kunstenaars. De Chirico (1888–1978), geboren in Griekenland, studeerde kunst in Athene en München voordat hij zich in Italië vestigde. Zijn vroege werken, rond 1910 in Florence gemaakt, tonen een oorspronkelijke stijl met verlaten stadspleinen, lange schaduwen en onlogische perspectieven. De klassieke beelden en gezichtsloze paspoppen op deze schilderijen roepen vaak een gevoel van mysterie en onbehagen op. Werken als The Enigma of an Autumn Afternoon (1910) en The Nostalgia of the Infinite (1911–1913) zijn kenmerkend voor deze vroege periode. Zijn stijl, bekend als metafysische kunst, wilde een werkelijkheid buiten de fysieke wereld verbeelden. Deze benadering had grote invloed op de ontwikkeling van het surrealisme in de jaren 1920. Kunstenaars als René Magritte en Salvador Dalí lieten zich inspireren door De Chirico’s droomachtige beelden en onderzoek naar het onderbewuste. Hoewel De Chirico het surrealisme later afwees, worden zijn vroege schilderijen nog altijd bewonderd om hun originaliteit en bijdrage aan de moderne kunst. Zijn invloed is terug te zien in hedendaagse kunst en film, waar zijn vreemde, verontrustende beelden blijven resoneren.
• Wie is Giorgio de Chirico?+

  Giorgio de Chirico werd op 10 juli 1888 in Volos, Griekenland, geboren uit Italiaanse ouders. In 1900 begon hij aan het Polytechnisch Instituut van Athene en volgde hij avondlessen naakttekenen.
• Was Giorgio de Chirico een surrealist?+

  De metafysische schilderijen van Giorgio de Chirico beïnvloedden de hele surrealistische beweging. Breton, Magritte, Dalí en Ernst erkenden allemaal hun schatplichtigheid aan hem.
• Welke technieken of materialen gebruikte Giorgio de Chirico?+

  Giorgio de Chirico’s vroege opleiding omvatte tekenen naar naaktmodellen en schilderstudies aan het Polytechnisch Instituut van Athene. Later raakte hij aan de Akademie der Bildenden Künste in München geïnteresseerd in het werk van Arnold Böcklin en Max Klinger. Zijn rijpe stijl, die Guillaume Apollinaire ‘metafysische schilderkunst’ noemde, kenmerkte zich vaak door verontrustende ruimtes, ontstaan door het traditionele perspectief te doorbreken. Hij plaatste voorwerpen op schokkende wijze naast elkaar en riep zo een verontrustende werkelijkheid op. In zijn schilderijen uit 1911–1917 gebruikte hij irrationeel perspectief, langgerekte schaduwen en een hallucinerende focus op voorwerpen. Italiaanse pleinen, omgeven door arcades of klassieke gevels, werden stille decors. Na de Eerste Wereldoorlog zette De Chirico zijn theorieën over metafysische schilderkunst en classicisme uiteen. In de jaren 1920 hernam hij het thema van de paspop en stelde hij figuren samen uit fantastische architectonische elementen. Op latere leeftijd onderzocht hij schildertechnieken en mengde hij eigen glanzende emulsies om het penseelwerk te vergemakkelijken.