Waar Adolph Gottlieb te zien is

De werken van Adolph Gottlieb bevinden zich in veel belangrijke openbare kunstmusea. Daaronder zijn het Solomon R. Guggenheim Museum en het Whitney Museum of American^[4] Art in New York. In 1968^[4] kreeg Gottlieb een overzichtstentoonstelling in het Guggenheim. Andere locaties in New York zijn het Metropolitan Museum of Art en het Museum of Modern Art. Buiten New York is zijn kunst te zien in het Art Institute of Chicago, het Los Angeles County Museum of Art en de National Gallery of Art in Washington, D.C. Internationale locaties zijn het Musée National d’Art Moderne (Parijs), de Peggy Guggenheim Collection (Venetië), de National Gallery of Canada (Ottawa), de Australian National Gallery (Canberra) en Tate Gallery (Londen). Gottlieb werd in 1903^[4] in New York geboren. In de jaren 1920 studeerde hij aan de Art Students League, Parsons School of Design en Cooper Union. Zijn eerste solotentoonstelling vond in 1930 plaats in de Dudensing Gallery. Hij stierf in maart 1974^[4] in New York.

Adolph Gottlieb (1903^[4]-1974^[4]) was een Amerikaanse abstract-expressionistische schilder, beeldhouwer en graficus. Hij studeerde in 1920^[4] aan de Art Students League en later in Parijs. Gottlieb was verbonden aan de New York School en exposeerde veelvuldig vanaf de jaren 1940 tot aan zijn dood. Zijn eerste solotentoonstelling vond plaats in 1930 in de Dudensing Gallery in New York. Van 1935 tot 1940 exposeerde hij met The Ten, een groep kunstenaars die zich toelegde op expressionistische en abstracte schilderkunst. Zijn werk doorliep verschillende fasen. In 1941 maakte hij zijn eerste pictogrammen: composities in onregelmatige rasters, waarvan elk vak gevuld was met archetypische, mythische en symbolische beelden. In 1951 begon hij denkbeeldige horizonnen te schilderen, met het beeldvlak verdeeld in twee horizontale zones: lucht met vormen boven de horizon en daaronder zee. In de Burst-schilderijen uit 1957 tot het begin van de jaren 1970 werden deze elementen vereenvoudigd tot een schijf boven een explosieve, kalligrafische massa. Voorbeelden zijn *W* (1954) en *Mist* (1961).

Adolph Gottlieb (1903^[4]–1974^[4]) was een belangrijke figuur in de ontwikkeling van het abstract expressionisme. Hij staat bekend om zijn symbolische schilderijen en zijn bijdrage aan de New Yorkse kunstwereld. Zijn werk biedt inzicht in de artistieke zorgen van het midden van de 20e eeuw. Zijn vroege schilderijen uit de jaren 1940^[4], vaak Pictographs genoemd, bevatten beelden uit mythologie, psychoanalyse en zogenaamde primitieve kunst. Met abstracte vormen en persoonlijke symboliek wilden deze werken universele menselijke ervaringen uitdrukken. Gottlieb probeerde het collectieve onbewuste aan te spreken, een begrip dat door Carl Jung bekendheid kreeg. In de jaren 1950 ontwikkelde hij zijn reeks Bursts. Deze schilderijen tonen doorgaans een donkere, amorfe vorm boven een heldere, explosieve vorm. Ze richten zich minder op specifieke symbolen en meer op de wisselwerking tussen kleur en vorm. Ze bewegen richting zuivere abstractie, terwijl ze nog naar een onderliggende emotionele inhoud verwijzen. Door zijn abstracte vormen te onderzoeken en universele thema’s te verkennen, bleef zijn werk relevant voor latere generaties. Zijn schilderijen worden nog steeds bestudeerd om hun formele kwaliteiten en inzicht in de ontwikkeling van de Amerikaanse abstracte kunst.

Adolph Gottlieb gebruikte in zijn loopbaan uiteenlopende technieken en materialen. In het begin schilderde hij met olieverf op doek, vaak figuratief. In de jaren 1940^[4] ontwikkelde hij de reeks Pictograph, met beelden en symbolen in afzonderlijke vakken. Hij maakte deze werken met olieverf en soms gemengde technieken, in krachtige kleuren en met sterke lijnen. Later ging hij over op zijn Burst-schilderijen, waarschijnlijk zijn bekendste werk. Die tonen doorgaans een getextureerde, vaak donkere cirkelvorm boven een chaotischer, energiek kleurvlak. Hij bereikte dit effect door olieverf te verdunnen met terpentijn of andere oplosmiddelen en die met penselen en paletmessen aan te brengen. Hij experimenteerde ook met verschillende dragers, waaronder doek en papier. Soms mengde hij zand of ander korrelig materiaal door de verf om textuur te creëren. In zijn latere jaren maakte hij ook beelden van brons en aluminium.

Adolph Gottlieb, geboren in New York in 1903^[4], wordt verbonden met de New York School. In 1920^[4] studeerde hij aan de Art Students League en van 1921 tot 1923 reisde hij door Europa. Van 1935 tot 1940 exposeerde hij met The Ten, een groep die zich toelegde op expressionistische en abstracte schilderkunst. Zijn kunst ontwikkelde zich van de rastervormige Pictographs, die hij uiterlijk in 1941 begon, naar denkbeeldige velden die in zones waren verdeeld. Zijn Burst-schilderijen uit 1957 tot het begin van de jaren 1970 tonen kenmerkend een schijf boven een explosieve massa. Gottlieb en Mark Rothko waren vanaf het einde van de jaren 1920 goede vrienden. Ze deelden interesses en ideeën, zoals liefde voor zogenaamde primitieve kunst en grote belangstelling voor mythen. In 1941 werkten Gottlieb en Rothko aan een kunst die op mythen was gebaseerd. Gedurende ruim een decennium, van het midden van de jaren 1930 tot het midden van de jaren 1940, verschoof hun schilderkunst van realistische weergave naar een nieuwe vormentaal van archetypen. Rothko richtte zich meer op innerlijke toestanden; Gottlieb bleef belangstelling houden voor de buitenwereld.

Adolph Gottlieb studeerde in 1920^[4] aan de Art Students League bij John Sloan en Robert Henri. Van 1921 tot 1923 studeerde hij in Parijs aan de Académie de la Grande Chaumière en reisde hij ook naar Berlijn en München. Terug in New York rondde hij in 1923 de middelbare school af en studeerde hij tegelijk aan Parsons School of Design, Cooper Union en de Educational Alliance Art School. In deze periode raakte hij bevriend met Barnett Newman. Zijn hechte vriendschap met Mark Rothko begon in het begin van de jaren 1930. Beiden waren geïnteresseerd in zogenaamde primitieve kunst en mythen. Van het midden van de jaren 1930 tot het midden van de jaren 1940 deelden ze artistieke doelen en ontwikkelden ze een beeldtaal van archetypen, weg van realistische weergave. Tegen 1941 werkten Gottlieb en Rothko samen aan kunst op basis van klassieke mythologie. In de jaren 1940 tonen Gottliebs rastervormige Pictographs de invloed van de Uruguayaanse kunstenaar Torres-García, wiens werk een vergelijkbaar raster gebruikte. Gottlieb noemde ook Italiaanse primitieve predellapanelen als een belangrijke voorganger.

Het is lastig één werk als Adolph Gottliebs ‘beroemdste’ aan te wijzen. Zijn Burst-schilderijen uit 1957^[4] tot het begin van de jaren 1970 behoren echter tot zijn bekendste. Ze tonen doorgaans een schijf boven een explosieve, kalligrafische massa op grote kleurvlakken. Gottlieb staat ook bekend om zijn vroegere ‘pictogrammen’. In 1941 begon hij deze composities te schilderen: onregelmatige rasters met in elk vak archetypische, mythische en symbolische beelden. In 1951 begon hij denkbeeldige zeegezichten te maken, waarbij het beeldvlak in twee horizontale zones werd verdeeld: lucht boven en zee onder. Voorbeelden van zijn werk in het Guggenheim Museum zijn *W* (1954) en *Mist* (1961). *W* toont de verschuiving weg van de rasterstructuur van zijn pictogrammen naar geïsoleerde vormen die zijn latere werk zouden gaan beheersen.

Adolph Gottlieb wordt verbonden met de New York School en het abstract expressionisme. Hij werd in 1903^[4] in New York geboren en studeerde aan de Art Students League. In het begin van de jaren 1930^[4] raakte hij bevriend met Milton Avery en Mark Rothko. Van 1935 tot 1940 exposeerde hij met The Ten, een groep die zich richtte op expressionistische en abstracte schilderkunst. Uiterlijk in 1941 was Gottlieb begonnen met zijn Pictographs: composities in onregelmatige rasters met archetypische en symbolische beelden in elk vak. Net als veel New Yorkse kunstenaars onderschreef hij de surrealistische overtuiging van de betekenis van droombeelden en de kracht van het onderbewuste. In 1951 begon hij denkbeeldige vergezichten te schilderen, waarvan hij het beeldvlak in twee horizontale zones verdeelde. Later vereenvoudigde hij deze elementen in zijn Burst-schilderijen, gemaakt van 1957 tot in het begin van de jaren 1970. Gottlieb stierf in 1974^[4] in New York.