Waar Edouard Vuillard te zien is

Nog 45 musea met kleinere collecties zijn niet opgenomen in deze lijst van musea met werken van Edouard Vuillard.

• Waar kan ik het werk van Edouard Vuillard zien?+

  Schilderijen en prenten van Édouard Vuillard bevinden zich in veel openbare collecties. Verschillende musea in Frankrijk bezitten belangrijke collecties, waaronder het Musée d'Orsay en het Musée National d'Art Moderne in Parijs. Buiten Frankrijk bevinden zich belangrijke collecties in de Verenigde Staten. Het Metropolitan Museum of Art in New York en het Museum of Modern Art in dezelfde stad bezitten schilderijen van Vuillard. Ook de National Gallery of Art in Washington, D.C., heeft voorbeelden van zijn schilderijen. In het Verenigd Koninkrijk bewaart The Courtauld Gallery in Londen schilderijen en prenten van Vuillard. Deze instellingen bieden onderzoekers en publiek de gelegenheid zijn oeuvre te bekijken. Zijn werken zijn geregeld te zien op internationale tijdelijke tentoonstellingen; raadpleeg daarom de museumwebsites voor actuele presentaties. Zijn prenten zijn gemakkelijker te bekijken dankzij hun grotere aantal en verspreiding.
• Waarom zijn de werken van Edouard Vuillard vandaag belangrijk?+

  Édouard Vuillard (1868^[2]-1940^[2]) wordt gewaardeerd om zijn voorstellingen van hedendaagse huiselijke taferelen en zijn betrokkenheid bij de groep Les Nabis^[2]. Vanaf 1887^[2] studeerde hij aan de École des Beaux-Arts en later aan de Académie Julian. In de jaren 1890 nam Vuillard deel aan groepstentoonstellingen en werkte hij in toegepaste en decoratieve kunst en voor het theater, als uiting van zijn verbondenheid met Les Nabis. In zijn artistieke aanpak legde hij indrukken vast van Parijse parken, schetste hij spelende kinderen en noteerde hij patronen van licht en schaduw. Hij kreeg de opdracht een reeks van negen panelen te maken voor de eetkamer van een huis in Parijs. Deze panelen tonen zijn belangstelling voor sfeer en voor de charme van het dagelijks leven. Rond 1900 verschoof Vuillard, net als Pierre Bonnard, na het uiteenvallen van Les Nabis naar een naturalistischer stijl. Zijn schilderijen roepen met gespikkelde harmonieën van kleur, opgebouwd uit gevlekte banen krijtachtig bruin en groen, een magische droomwereld op.
• Welke technieken of materialen gebruikte Edouard Vuillard?+

  Édouard Vuillard staat bekend om zijn intieme stijl en werkte in verschillende media. Hij volgde een opleiding aan de École des Beaux-Arts in Parijs en zijn vroege werk wordt met Les Nabis^[2] geassocieerd. Vuillard is vooral bekend om zijn gebruik van de techniek peinture à la colle (lijmverf). Dit matte temperamedium absorbeert licht in plaats van het te weerkaatsen. Hij bracht het vaak aan op kartonnen dragers. Daardoor kregen zijn schilderijen een kenmerkend zacht uiterlijk, passend bij zijn belangstelling voor huiselijke interieurs. Naast peinture à la colle gebruikte hij ook olieverf, pastel en aquarel. Hij maakte talrijke prenten, waaronder lithografieën. Deze prenten weerspiegelden vaak de onderwerpen van zijn schilderijen: scènes uit het dagelijks leven en portretten van vrienden en familie. Hij ontwierp ook theaterdecors en kamerschermen. Deze activiteiten tonen zijn veelzijdigheid. Zijn materiaalkeuzes waren een wezenlijk onderdeel van zijn artistieke visie en droegen bij aan het intieme en persoonlijke karakter van zijn werk.
• Wie werd door Edouard Vuillard beïnvloed?+

  Édouard Vuillard (1868^[2]–1940^[2]) was aanvankelijk voorbestemd voor een loopbaan in het leger. In 1887^[2] schreef hij zich echter in aan de École des Beaux-Arts, waar hij bij Maillart en Gérôme studeerde, en daarna aan de Académie Julian. Hij sloot zich snel aan bij de Nabis^[2] en raakte bevriend met Bonnard. Zijn werk in de jaren 1890 — groepstentoonstellingen en opdrachten in toegepaste en decoratieve kunst en voor het theater — weerspiegelt zijn lidmaatschap van de Nabis. Rond 1900 ontwikkelde hij, net als Bonnard, een meer naturalistische stijl. Vuillard vond dat het onderwerp van een schilderij ondergeschikt moest zijn aan de ideeën van de kunstenaar. Het succes ervan hing volgens hem af van diens vermogen het onderwerp zo te gebruiken dat die ideeën tot uitdrukking kwamen. Tegen 1895 hadden de Nabis moeite met de voortdurende druk om te vernieuwen en zochten ze een uitweg in gevestigde maatstaven. Denis en Roussel keerden terug naar het klassieke ideaal, Sérusier en Verkade naar de mathematisch-mystieke systemen van de Beuronschool, en Vuillard en Bonnard naar de natuur.
• Wie beïnvloedde Edouard Vuillard?+

  Édouard Vuillard (1868^[2]-1940^[2]) studeerde in 1887^[2] aan de École des Beaux-Arts. Hij kreeg eerst les van Maillart en daarna van Gérôme. Later volgde hij onderwijs aan de Académie Julian. Kort daarna sloot Vuillard zich aan bij de pas gevormde groep Les Nabis^[2] en ontwikkelde hij een hechte vriendschap met Bonnard. Zijn betrokkenheid bij Les Nabis in de jaren 1890 omvatte groepstentoonstellingen, werk in toegepaste en decoratieve kunst en theaterprojecten. Nadat Les Nabis rond 1900 uiteenviel, koos Vuillard net als Bonnard voor een naturalistischer stijl. Hij werd ook geïnspireerd door Claude Monet en Georges Seurat. Een reeks van negen panelen die hij voor een herenhuis in Parijs schilderde, doet denken aan Monets tuinschilderijen in Giverny. In zijn schilderij *Twee schooljongens* (1894) veranderde Vuillard een openbare tuin in een ‘magische droomwereld’.
• Wat is het beroemdste werk van Edouard Vuillard?+

  Het is lastig één werk als het bekendste van Edouard Vuillard aan te wijzen. Hij maakte een veelzijdig oeuvre en zijn bekendheid berust op verschillende prestaties. Vuillard werd in 1868^[2] geboren in Cuiseaux, Frankrijk. Hij studeerde aan de École des Beaux-Arts en de Académie Julian voordat hij zich aansloot bij de Nabis^[2], met kunstenaars als Pierre Bonnard en Maurice Denis. In de jaren 1890^[2] nam hij deel aan groepstentoonstellingen en werkte hij in het theater en de toegepaste kunst. Een belangrijk werk is *At the Revue Blanche (Portrait of Felix Feneon)* (1901), waarop Felix Feneon aan zijn bureau te zien is in het Parijse kantoor van *La Revue Blanche*. Feneon was ook kunsthandelaar en stelde een catalogus van Georges Seurats werk samen. Vuillard, Bonnard en Felix Vallotton schilderden hem allemaal. *Two Schoolboys* (1894) is een ander opmerkelijk werk en een van negen panelen voor een Parijse eetkamer. Ze tonen Vuillards indrukken van Parijse parken, met spelende kinderen en patronen van licht en schaduw.
• Tot welke stijl of stroming behoorde Edouard Vuillard?+

  Édouard Vuillard wordt geassocieerd met Les Nabis^[2], een groep Franse postimpressionistische kunstenaars die in de jaren 1890^[2] actief was. Tijdens zijn studie in Parijs aan het Lycée Condorcet en de Académie Julian ontmoette Vuillard toekomstige Nabis-kunstenaars als Maurice Denis en Ker-Xavier Roussel. Les Nabis — Hebreeuws voor ‘profeten’ — lieten zich inspireren door Paul Gauguin en Japanse kunst. Gauguins synthetisme, waarin vormen tot patronen werden vereenvoudigd en kleur nadruk kreeg, beïnvloedde de groep. De Nabis wilden het spirituele in hun kunst uitdrukken. Decoratieve kunst was een belangrijk aandachtspunt; Maurice Denis stelde dat een schilderij in wezen bestaat uit kleuren die in een bepaalde volgorde zijn gerangschikt. Vuillards activiteiten in de jaren 1890 omvatten groepstentoonstellingen, werk in toegepaste en decoratieve kunsten en theaterontwerp, die allemaal zijn lidmaatschap weerspiegelen. Net als zijn goede vriend Pierre Bonnard maakte Vuillard decoratieve panelen. Na het uiteenvallen van Les Nabis rond 1900 koos hij voor een naturalistischer stijl. Hij wordt ook tot de intimisten gerekend vanwege zijn schilderijen van zachte huiselijke taferelen.
• Waar stond Edouard Vuillard om bekend?+

  Édouard Vuillard (1868^[2]-1940^[2]) was een Franse schilder, prentmaker en decoratief kunstenaar. Hij is vooral bekend om zijn band met Les Nabis^[2], een avant-gardegroep uit het postimpressionisme. In zijn vroege werk is de invloed van Paul Gauguin en Japanse prenten zichtbaar. Zijn werk bevat vaak een afgeplat perspectief, vereenvoudigde vormen en niet-naturalistisch kleurgebruik. Hij onderzocht intieme huiselijke taferelen, portretten en interieurs, vaak met familie en vrienden als onderwerp. Als lid van Les Nabis experimenteerde hij met verschillende media, waaronder schilderen op karton en het maken van decoratieve panelen. Hij wilde de traditionele hiërarchie tussen beeldende en decoratieve kunst doorbreken. Zijn betrokkenheid bij theaterontwerp beïnvloedde ook zijn stijl. Later in zijn loopbaan ontwikkelde Vuillard een naturalistischer stijl met elementen van het impressionisme. Hij bleef portretten en interieurs schilderen en aanvaardde ook opdrachten voor grotere decoratieve projecten. Ondanks de ontwikkeling van zijn stijl bleef hij de schoonheid van het dagelijks leven vastleggen.