Waar Dorothea Tanning te zien is

Werk van Dorothea Tanning is te zien in verschillende musea en openbare collecties over de hele wereld. In de Verenigde Staten bevindt haar kunst zich in het Art Institute of Chicago, het Cincinnati Art Museum, het Cleveland Museum of Art, het Metropolitan Museum of Art in New York, het Museum of Modern Art in New York en het Solomon R. Guggenheim Museum, eveneens in New York. Ook het Busch-Reisinger Museum van Harvard University en het Museum of Art van het Carnegie Institute in Pittsburgh bezitten werk van haar. In Europa wordt werk van Tanning bewaard in het Musée National d’Art Moderne, Centre Georges Pompidou, in Parijs en het Museum am Ostwall in Dortmund. Andere locaties zijn het Aarhus Kunstmuseum in Denemarken, het Amos Andersonin Taidemuseo in Helsinki, het Louisiana Museum of Modern Art in Humlebæk, Denemarken, en het Moderna Museet in Stockholm.

Dorothea Tanning volgde een kunstopleiding in Chicago voordat ze in de jaren 1930 naar New York verhuisde.

Dorothea Tanning (geboren in 1910) was een Amerikaanse kunstenaar die met het surrealisme wordt geassocieerd. Ze ontwierp ook decors en kostuums voor George Balanchines balletten Night Shadow en Bayou. Haar vroege werk werd beïnvloed door Aubrey Beardsley; de tentoonstelling „Fantastic Art, Dada, Surrealism” uit 1936 inspireerde haar om haar fantasieën uit haar jeugd visueel vorm te geven. Licht en schaduw waren belangrijk voor haar atmosferische effecten, die aan gotische romans doen denken. Ze nam deel aan „Exhibition by 31 Women” in Peggy Guggenheims galerie Art of This Century. Daar ontmoette ze Max Ernst; ze trouwden in 1946 en vestigden zich in Arizona. Van 1943 tot 1952 verbeeldde Tanning dromerige situaties. Haar schilderijen werden vluchtiger, met verhalen over verlangen die in wazige variaties werden gesuggereerd. Rond 1971 maakte ze bijzondere objecten van doorgestikte stof, waarin ze de harde en zachte kanten van haar obsessies uitdrukte.

De kunst van Dorothea Tanning blijft van betekenis door haar eigenzinnige benadering van het surrealisme. In haar schilderijen, beeldhouwwerken en geschriften combineerde ze literaire belangstelling, het gotische en persoonlijke ervaringen. Haar werk onderzocht vaak thema’s als identiteit, seksualiteit en het onderbewuste, en verlegde conventionele artistieke grenzen. Haar vroege kennismaking met literatuur in de Galesburg Public Library vormde haar artistieke visie. Ze verwerkte literaire verwijzingen en verhalen in haar beeldende kunst en bracht zo woorden en beelden met elkaar in dialoog. Dankzij haar betrokkenheid bij het surrealisme kon Tanning haar innerlijke wereld uitdrukken en maatschappelijke normen bevragen. Haar latere geschriften, waaronder haar roman *Chasm: A Weekend*, tonen haar interdisciplinaire benadering verder aan. Haar kunst blijft hedendaagse kijkers aanspreken door de verkenning van complexe psychologische toestanden en de uitdaging van traditionele artistieke categorieën. Haar werk moedigt kijkers aan hun kijk op de werkelijkheid te bevragen en de kracht van de verbeelding te omarmen.

Dorothea Tanning werd geboren in Galesburg, Illinois, en volgde een kunstopleiding in Chicago voordat ze in de jaren 1930 naar New York verhuisde. De tentoonstelling „Fantastic Art, Dada and Surrealism” uit 1936 in het Museum of Modern Art wekte haar belangstelling voor het surrealisme.

Dorothea Tanning zei dat er niet zoiets bestaat als een vrouwelijke kunstenaar, net zomin als een mannelijke kunstenaar.

Eén van de schilderijen van Dorothea Tanning heet Dream Garden.

De artistieke praktijk van Dorothea Tanning omvatte uiteenlopende materialen en technieken. Ze bereidde haar dragers voor tot ze zo glad waren als gepolijst ivoor en gaf de voorkeur aan stevige oppervlakken, zoals muren of panelen, boven een opgespannen doek. Tanning gebruikte zowel dekkende als transparante pigmenten, met een medium en een afwerkingswas die volgens haar allebei aangenaam roken. Ze begon met een gedetailleerde tekening op ware grootte, die ze vervolgens op het voorbereide oppervlak overbracht. Eerst bracht ze de dekkende kleuren glad aan, daarna volgden glacislagen met transparante kleuren. Tanning streefde in haar schilderijen naar beeldhouwkundige resultaten en zag tekenen en schilderen als takken van de beeldhouwkunst. Ze beschouwde tekenen als tweedimensionale beeldhouwkunst en schilderen als tweedimensionale gekleurde beeldhouwkunst. Deze nauwgezette en tijdrovende werkwijze vereiste vele uren onafgebroken werk.