Waar Max Beckmann te zien is

Nog 16 musea met kleinere collecties zijn niet opgenomen in deze lijst van musea met werken van Max Beckmann.

• Waar kan ik het werk van Max Beckmann zien?+

  Veel galerieën en musea in Duitsland bezitten werk van Max Beckmann. Daaronder zijn het Brücke-Museum en de Nationalgalerie in Berlijn, de Kunsthalle en Sammlung Böttcherstraße in Bremen, en het Ludwig Museum en Wallraf-Richartz Museum in Keulen. Andere Duitse instellingen met werk van Beckmann zijn het Folkwang Museum in Essen, de Kunsthalle in Hamburg, het Niedersächsisches Landesmuseum in Hannover, de Städtische Kunsthalle in Mannheim, de Bayerische Staatsgemäldesammlungen in München, de Stiftung Ada und Emil Nolde in Seebüll en het Von der Heydt Museum in Wuppertal. Sinds zijn dood zijn er tal van tentoonstellingen van Beckmanns werk gehouden, onder meer in Frankfurt am Main, Hamburg, München en Hannover. Buiten Duitsland waren er tentoonstellingen in Londen, Den Haag en New York.
• Wat moet ik weten over de prints van Max Beckmann?+

  Max Beckmann, Duitse kunstenaar geboren in Leipzig in 1884, maakte in totaal 373 prenten. Grafiek was een belangrijk aandachtspunt voor hem tussen 1914 en 1923. Hij gaf de voorkeur aan zwart-witbeelden en de krassige texturen die met etsen en droge naald te bereiken zijn. Hoewel hij vooral die technieken gebruikte, maakte hij ook lithografieën. Hij maakte slechts weinig houtsneden, in totaal negentien. Toonaangevende uitgevers en kunsthandelaren uit die tijd, zoals Paul Cassirer en J. B. Neumann in Berlijn en Reinhard Piper in München, publiceerden zijn prenten. Zijn onderwerpen onderzochten vaak de menselijke conditie. Hij maakte portretten, zelfportretten en raadselachtige allegorische scènes. Nadat hij tijdens de Eerste Wereldoorlog bij het medische korps had gediend, een ervaring die hem diep raakte, kwamen vervorming en hoekigheid in zijn kunst naar voren. Beckmanns prenten weerspiegelden vaak de onvrede van de naoorlogse samenleving. Hij verbeeldde het leven geregeld als theater of circus, met dicht opeengepakte composities. Voorbeelden van zijn prenten zijn „In the Cafe” (1917), „Adam and Eve” (1917), „Main River Landscape” (1918) en „Self-Portrait with Cigarette” (1919).
• Wie is Max Beckmann?+

  Max Beckmann, geboren in 1884 en overleden in 1950, werd geassocieerd met het expressionisme en de nieuwe zakelijkheid. Een van zijn schilderijen heet Family Picture.
• Vluchtte Max Beckmann uit Europa?+

  Max Beckmann vluchtte in 1937 naar Amsterdam nadat het naziregime hem als ontaard had bestempeld. Hij werkte daar tien jaar productief voordat hij na de oorlog naar Amerika verhuisde.
• Wat zijn de bekendste schilderijen van Max Beckmann?+

  Het schilderij Night van Max Beckmann is beroemd en drukt zijn pessimistische wereldbeeld uit. Het toont een overvolle zolderkamer met zeven mensen en verschillende voorwerpen.
• Citaten van Max Beckmann?+

  In 1920 gaf Max Beckmann toe: „Het heeft eigenlijk geen zin om van de mensheid te houden, die egoïstische hoop (waar je zelf ook deel van uitmaakt). Maar toch doe ik het. Ik houd van hen in al hun kleinzieligheid en banaliteit.”
• Beroemde schilderijen van Max Beckmann?+

  Night van Max Beckmann is een beroemd schilderij. Het werk drukt zijn pessimistische wereldbeeld uit in verontrustende beelden van ellende en toont een overvolle zolderkamer.
• Welke technieken of materialen gebruikte Max Beckmann?+

  Max Beckmann was traditioneel in zijn omgang met artistieke materialen. Vanaf zijn vijftiende tot aan zijn dood experimenteerde hij niet met nieuwe technieken in schilderkunst, prentkunst, beeldhouwkunst of werken op papier. Hij gebruikte kwalitatief goede, in de handel verkrijgbare verf in plaats van die zelf te maken. Zijn vroege schetsen van omstreeks 1899-1900 tonen spontane potlood- of pentekeningen op goed papier, met kleuraanduidingen. Later voegde hij met rood potlood of aquarel kleuraccenten toe. Voor zijn olieverfschetsen gebruikte hij fijn doek met een traditionele, soms gekleurde grondering; de compositie werd in houtskool of pastel geschetst. Inkttekeningen, vaak over een potlood- of houtskoolschets, boden een stevig raamwerk. Hij combineerde verschillende technieken, die in de loop van de tijd uiteenlopende expressieve mogelijkheden boden. Tussen 1914 en 1923 richtte hij zich sterk op prentkunst. Al zijn 373 prenten zijn zwart-wit. Hij gaf de voorkeur aan de krasserige textuur van etsen en droge naald, maar werkte ook in lithografie. Hij maakte slechts negentien houtsneden. Voor grotere composities koos hij doorgaans hoogwaardig perkament of machinaal vervaardigd papier, vaak zuurvrij en zwaar. Anders dan sommige tijdgenoten werkte hij vaak op droog papier. Sommige werken werden tien jaar of langer herzien, waarbij kleur werd aangebracht op inkttekeningen of aquarellen uiterst dicht werden herwerkt.