Waar Chen Hongshou te zien is

Werk van Chen Hongshou is in verschillende musea over de hele wereld te zien. In China bezit het Shanghai Museum minstens twee voorbeelden: een schilderij gemaakt voor Qian Dongshu, naar een werk van Li Liufang, en een album met kunst en inscripties. Het Paleismuseum in Beijing, ook bekend als Gugong Gongli Bowuyuan, heeft een omvangrijke collectie Chinese^[1] kunst. Het Shanghai Art Museum toont eveneens waardevolle voorwerpen. Het National Palace Museum in Taipei bewaart schatten uit de Verboden Stad. Buiten China bezit het Ashmolean Museum van de University of Oxford een collectie vroege Chinese keramiek en zegels, plus een groeiende collectie hedendaagse Chinese schilderkunst. Het British Museum in Londen heeft een uitgebreide collectie Chinese oudheden, schilderijen en porselein. De Brunei Gallery van de School of Oriental and Asian Studies (SOAS), onderdeel van de University of London, toont historische en hedendaagse kunst uit Azië.

Chen Hongshou, geboren in 1599^[1], was een schilder en ontwerper tijdens de late Ming-dynastie. Hoewel hij uit een familie van geleerde ambtenaren kwam, maakte hij geen carrière in de overheid en onderhield hij zichzelf met zijn kunst. Hij stierf in 1652^[1]. Zijn werk wordt gewaardeerd om de emotionele expressie en het verzet tegen artistieke normen. Zijn Self-Portrait, Artist Inebriated uit 1627 toont zijn gemoedstoestand in de chaotische tijd waarin de Mantsjoes de Ming-dynastie bedreigden. Hij brengt zijn angsten en troost in de drank tot uitdrukking. Zijn kunst verwijst naar klassieke dichters, politici, schilders, kalligrafen en filosofen. Deze verwijzingen verbonden hem via gedeelde culturele kennis met zijn tijdgenoten. Zijn werk was echter geen eenvoudige herhaling; hij gebruikte archaïsme om de status quo uit te dagen. Zijn ontwikkeling toont zijn behoefte aan alternatieven voor orthodoxe penseelvoering. Hij gaf de voorkeur aan de beitel en verplaatste zijn werkwijze met de ‘ijzeren penseel’ van zegelsnijden naar kalligrafie en theepotproductie. In zijn schilderijen gebruikte hij ook graag de ‘botloze’ techniek en vingerschilderen, waarmee hij verder ging dan het penseel naar een directere manier van beelden maken.

Net als veel kunstenaars werd Chen Hongshou door meerdere invloeden gevormd. Een manier om met invloeden om te gaan is ze te combineren en zo iets nieuws te maken. Originaliteit kan worden gedefinieerd als het unieke snijpunt van verschillende invloeden, een combinatie die slechts één kunstenaar kan verwezenlijken. Monet ontsnapte bijvoorbeeld aan één invloed door een andere te ontdekken: Johan Barthold Jongkind. Monet had gezegd dat Jongkind ‘dood was voor de schilderkunst’, verloren aan drank en waanzin, maar intussen was Jongkind hersteld en schilderde hij weer met meer energie dan ooit. De twee ontmoetten elkaar toevallig in 1862. Jongkind begon de jonge kunstenaar advies te geven en nam de plaats in van Boudin als zijn belangrijkste mentor. Monet zei: ‘Vanaf dat moment was hij mijn ware meester, en aan hem dank ik de definitieve vorming van mijn oog.’ Ze werkten samen in de buitenlucht; Jongkind was blij een leerling te vinden die dezelfde aard had als hijzelf. De Normandische schilders Boudin en Jongkind behoren tot de rechtstreekse invloeden op de impressionisten.

Chen Hongshou (1598^[1]-1652^[1]) was een Chinese^[1] schilder uit de late Ming- en vroege Qing-dynastie. Hij is bekend om zijn figuurschilderijen en bloem-en-vogelstudies. Het is lastig één van zijn schilderijen afzonderlijk uit te lichten. Zijn rolprent *Varen op het Westelijke Meer* is echter een bekend werk. Het is een zijderol uit 1650^[1], die nu deel uitmaakt van de collectie van het Princeton University Art Museum. Chen Hongshou is misschien het bekendst om zijn houtsneden. Hij maakte illustraties voor toneelstukken en romans, waaronder *Romance of the Western Chamber* en *Water Margin*. Deze prenten werden ruim verspreid en beïnvloedden latere kunstenaars en de populaire smaak sterk. Ze kenmerken zich door krachtige, eenvoudige lijnen en dramatische composities. Ze hielpen Chen bekendheid te verwerven en gelden als een belangrijk deel van zijn oeuvre.

Chen Hongshou (1768-1822^[1]) was een kunstenaar uit de Qing-dynastie die in uiteenlopende media werkte. Hij is bekend om zegelsnijden, kalligrafie, schilderkunst en zelfs het ontwerpen van theepotten. In zijn artistieke praktijk nam hij afstand van orthodoxe penseelvoering. Hij onderzocht de ‘botloze’ schildermethode, waarbij alleen wassingen werden gebruikt om vormen weer te geven, zonder contouren. Ook experimenteerde hij met vingerschilderen, waarbij het penseel niet langer tussen kunstenaar en werk stond. Zijn keuze voor deze methoden benadrukt het tastbare karakter van kunst en bood een alternatief voor traditionele penseeltechnieken. Na zijn benoeming tot jinshi, de hoogste graad in het keizerlijke examenstelsel, in 1802, lijkt zijn productie van schilderijen te zijn toegenomen. In 1811 werd hij districtsbestuurder in Liyang in de provincie Jiangsu. In die periode maakte hij samen met ambachtslieden veel theepotten.

Chen Hongshou (1598^[1]-1652^[1]) was een Chinese^[1] schilder uit de late Ming- en vroege Qing-dynastie. Hij is bekend om zijn figuurschilderkunst, bloem-en-vogelstukken en houtsneden. Chen verwierf een reputatie met zijn individualistische stijl, vaak gekenmerkt door overdreven vormen en onconventionele composities. Zijn werk brak met de meer academische stijlen van zijn tijd. Hij ontwikkelde een persoonlijke benadering van traditionele onderwerpen. Op zijn figuurschilderijen staan vaak historische en literaire personages met een kenmerkend archaïsch karakter. Zijn bloem-en-vogelstukken combineren realisme met expressief penseelwerk. Ook maakte hij illustraties voor boeken en albums. Deze prenten verspreidden zijn stijl onder een breder publiek. Zijn artistieke prestaties beïnvloedden latere generaties Chinese schilders, met name kunstenaars die persoonlijke expressie waardeerden.

Chen Hongshou staat bekend om zijn figuurschilderijen, waarin hij bewust motieven uit de houtsnedetraditie van de Tang- en Song-dynastieën overnam. Ook is hij bekend om boekillustraties, zoals de houtsnedebundels Shui Hu Ye Zi en Bo Gu Ye Zi, die een publiek buiten de elite van rolverzamelaars bereikten en latere prentmakers in heel Oost-Azië beïnvloedden.