Waar Hendrick Bloemaert te zien is

Schilderijen van Hendrick Bloemaert zijn in verschillende musea en collecties te zien. Het Amsterdams Historisch Museum bezit enkele werken, evenals Museum Van Loon en het Rijksmuseum, allemaal in Amsterdam. Buiten Amsterdam is zijn kunst te vinden in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten in Antwerpen en Paleis Het Loo Nationaal Museum in Apeldoorn. In Berlijn bezit de Gemäldegalerie, Staatliche Museen, een aantal stukken. Andere Europese locaties zijn het Szépművészeti Múzeum in Boedapest, het Musée d’Art et d’Histoire in Genève en de Gemäldegalerie Alte Meister, Staatliche Museen, in Kassel. In Londen is zijn werk te vinden in de National Gallery, Kenwood House en de Royal Collection. Andere locaties zijn de Alte Pinakothek in München, het Musée du Louvre in Parijs en de Národní Galerie in Praag. In Rotterdam bezit Museum Boijmans Van Beuningen voorbeelden. Ook de Fine Arts Museums of San Francisco en de National Gallery of Art in Washington hebben werk van Bloemaert.

Hendrick Bloemaert (ca. 1601/02–1672) was een Nederlandse schilder en prentmaker uit de Gouden Eeuw. Hij was de zoon van Abraham Bloemaert, een bekendere schilder die waarschijnlijk zijn eerste artistieke opleiding verzorgde. Hendrick werkte in Utrecht. Hoewel hij schilderijen maakte, is Hendrick Bloemaert vooral bekend om zijn prenten. Deze bestaan voornamelijk uit reproductiegravures en -etsen, dat wil zeggen prenten naar ontwerpen van andere kunstenaars. Vooral zijn prenten naar tekeningen van zijn vader zijn opmerkelijk. Daartoe behoren een reeks prenten van kluizenaars en illustraties voor het boek *Oorspronkelyk en Vermaard Begin der Nederlandsche Oorlogen* over de Nederlandse Opstand. Hendrick Bloemaert maakte ook een reeks prenten naar eigen ontwerpen, waaronder Bijbelse scènes en allegorische onderwerpen. Deze prenten tonen sterke invloed van de stijl van zijn vader, gekenmerkt door dramatische belichting en expressieve figuren. Zijn prenttechniek is bekwaam, al niet bijzonder vernieuwend, en zijn prenten waren tijdens zijn leven populair. Tegenwoordig bieden ze inzicht in het artistieke milieu van Utrecht in de 17e eeuw en de verspreiding van Abrahams ontwerpen.

Hendrick Bloemaert behoorde tot een generatie kunstenaars uit de Nederlanden wier werk door latere generaties overschaduwd en soms bewust genegeerd werd. De kunstgeschiedenis, vooral zoals die in de 19e eeuw werd vastgelegd, zocht vaak naar heldere nationale verhalen. Daardoor werden kunstenaars uitgesloten wier werk niet goed in die verhalen paste. Kunstenaars als Frans Floris, wiens prenten op grote schaal werden gekopieerd en verspreid, werden synoniem met mythologie en allegorie. Zijn religieuze werk werd echter vaak genegeerd door het politieke en religieuze klimaat van de pas gevormde Nederlandse Republiek. Deze republiek gaf de voorkeur aan een protestantse esthetiek, waardoor kunst die met de voorgaande katholieke Habsburgse orde werd geassocieerd, werd gemarginaliseerd. Hoewel kunstenaars als Peter Paul Rubens Floris’ composities bewonderden en citeerden, nam de bredere waardering voor zijn werk buiten Antwerpen af. Latere biografen herhaalden vaak eerdere verslagen en verstevigden zo een bepaalde opvatting van zijn oeuvre. Hedendaagse wetenschap probeert deze kunstenaars opnieuw te beoordelen, hun werk in de oorspronkelijke context te begrijpen en de culturele en spirituele betekenis ervan voor tijdgenoten te erkennen.

Hendrick Bloemaert (1601/02–1672) was een Nederlandse schilder uit de Gouden Eeuw. Hij behoorde tot de Utrechtse School en is vooral bekend om historieschilderijen en religieuze onderwerpen. Zijn vader, Abraham Bloemaert, was zijn eerste leermeester. Later studeerde Hendrick bij Gerrit van Honthorst. Tot zijn leerlingen behoorden zijn broer Cornelis Bloemaert II en Jan van Bronckhorst, Jacob Gerritsz Loef en Nicolaes van Wieringen. Zijn vader, Abraham Bloemaert (1566–1651), had een veel bredere invloed. Abraham onderwees ook andere Utrechtse caravaggisten, onder wie Honthorst, Ter Brugghen en Dirck van Baburen. Deze schilders namen een stijl over die was beïnvloed door Caravaggio’s dramatische gebruik van licht en schaduw. Abrahams atelier was een centrum van artistieke vernieuwing. Hij hielp de Nederlandse kunst in het begin van de 17e eeuw vorm te geven. Zijn invloed reikte verder dan zijn directe leerlingen en werkte door in de bredere artistieke gemeenschap in Utrecht en daarbuiten.

Hendrick Bloemaert (1601/02–1672) kwam uit een kunstenaarsfamilie. Zijn vader Abraham Bloemaert was een belangrijke invloed. Abraham onderwees Hendrick en zijn andere zonen Cornelis en Adriaen. Hendricks vroege werk toont de invloed van zijn vaders stijl. Abrahams onderwijs bood een basis voor Hendricks artistieke ontwikkeling. Hendrick nam Abrahams belangstelling voor religieuze onderwerpen over. Veel van zijn schilderijen verbeelden heiligen en Bijbelse scènes. Naast zijn vader werd Hendrick Bloemaert ook beïnvloed door andere kunstenaars. Geleerden hebben gewezen op de invloed van Caravaggio en de Utrechtse caravaggisten op zijn werk. Dit waren Nederlandse kunstenaars die naar Italië waren gereisd en zich door Caravaggio’s dramatische gebruik van licht en schaduw lieten inspireren. Hendricks kennismaking met hun technieken heeft waarschijnlijk zijn artistieke benadering gevormd. Mogelijk zag hij hun schilderijen rechtstreeks of via prenten en kopieën.

Het is moeilijk om één werk aan te wijzen als het ‘beroemdste’ van Hendrick Bloemaert. De term is subjectief; roem wordt niet op een vaste, consistente manier gemeten of toegekend. Het is nuttiger te bespreken welke soorten werk hij maakte en welke onderwerpen hij verkoos. Bloemaert was een veelzijdig kunstenaar die in uiteenlopende onderwerpen en stijlen werkte. Hij is bekend om historieschilderijen, een specialisme van die tijd. Daarnaast maakte hij religieuze scènes en mythologische werken. Hij was ook prentmaker; zijn oeuvre omvat veel gravures en houtsneden. Zijn tekeningen worden hoog gewaardeerd en bevinden zich in belangrijke collecties; het gaat onder meer om figuurstudies en compositieschetsen. Bloemaert kreeg vooral vroeg in zijn loopbaan opdrachten voor altaarstukken en andere kerkdecoraties. Deze schilderijen droegen bij aan zijn reputatie in Utrecht en de wijdere regio.

Hendrick Bloemaert (1601/02-1672) was een Nederlandse schilder en prentmaker. Zijn loopbaan viel samen met de opkomst van de barokstijl, die in de Europese kunst grofweg de zeventiende en achttiende eeuw omvatte. De barok kan worden gezien als een ‘middenperiode’ tussen de renaissance en de moderne tijd. Het was een hernieuwde creatieve bloei, een tweede omwenteling. Barok- en renaissancekunstenaars stonden voor vergelijkbare opdrachten en werkten voor soortgelijke opdrachtgevers: het hof, de aristocratie en de kerk. Ze maakten kerken, paleizen, marmeren beelden voor altaren en tomben, en schilderijen met bijbelse, klassieke en mythologische onderwerpen. De barok ontstond in Italië en verspreidde zich vervolgens over andere Europese landen. In protestantse landen zoals Holland en Groot-Brittannië stuitte de stijl op weerstand. De barokkunst die in Noord-Europa ontstond, legde vaak de nadruk op realisme in het dagelijks leven en nam afstand van de emotionele werking die in katholieke landen de voorkeur had.

Volgens één bron was Bloemaert de voornaamste vertegenwoordiger van de Utrechtse maniëristen en de directeur en oprichter van het Utrechtse Sint-Lucasgilde. Hij werd bijna negentig jaar oud en was een tijdgenoot van Rembrandt.