Waar Michiel Jansz. van Mierevelt te zien is

Michiel Jansz. van Mierevelt was een productief portretschilder; veel voorbeelden van zijn werk bevinden zich tegenwoordig in museumcollecties. Het Rijksmuseum in Amsterdam bezit verschillende schilderijen van Mierevelt, waaronder portretten van Hugo Grotius, prins Maurits en Ambrosius Spinola. Het Mauritshuis in Den Haag bezit zijn portret van prins Frederik Hendrik. Andere Nederlandse musea met werk van Mierevelt zijn het Frans Hals Museum in Haarlem en Museum Boijmans Van Beuningen in Rotterdam. Ook buiten Nederland zijn zijn schilderijen in talrijke Europese collecties te vinden. De National Portrait Gallery in Londen bezit portretten van Sir Dudley Carleton en Elizabeth van Bohemen. Het Louvre in Parijs heeft zijn portret van Pierre Jeannin. Het Statens Museum for Kunst in Kopenhagen bezit een portret van koning Christian IV. Voorbeelden van zijn portretten bevinden zich ook in de Gemäldegalerie Alte Meister in Dresden en het Kunsthistorisches Museum in Wenen. Mogelijk bezitten ook andere musea en galerieën werk van hem; raadpleeg hun onlinecatalogi voor meer informatie.

Michiel Jansz. van Mierevelt (1566–1641) was een schilder uit de Nederlandse Gouden Eeuw, vooral actief als portrettist. Hij maakte veel portretten, waarvan er later talrijke als prenten werden verspreid. Geschilderde portretten van Mierevelt bestaan vaak in meerdere versies, soms door hemzelf of zijn atelier vervaardigd. Ook vormden zijn geschilderde portretten de basis voor talrijke prenten van verschillende prentmakers. Deze prenten naar zijn schilderijen verspreidden zijn beelden onder een breder publiek. Verschillende prentmakers maakten prenten naar zijn schilderijen, onder wie Willem Jacobsz. Delff (Mierevelts schoonzoon), Christoffel van Sichem en anderen. De prenten verschillen in formaat en techniek, waaronder gravures en houtsneden. Het Rijksmuseum in Amsterdam bezit een omvangrijke collectie prenten naar Mierevelt, een goede bron om de verscheidenheid ervan te bestuderen. Deze prenten bieden waardevol inzicht in de portretstijlen en mode van de Nederlandse Gouden Eeuw. Ze tonen ook het collaboratieve karakter van de artistieke productie in die tijd.

Michiel Jansz. van Mierevelt (1567-1641) behoorde tot de eerste generatie portretschilders van de Nederlandse Gouden Eeuw. Hoewel hij omstreeks 1585 actief werd, begon zijn loopbaan rond 1605. Zijn officiële portret van stadhouder Maurits van Nassau, in 1607 gemaakt voor het stadhuis van Delft, leidde tot zijn benoeming aan het stadhouderlijk hof. Zijn succes kwam voort uit een droge, precieze stijl die in de smaak viel bij vooraanstaande Delftenaren en hofkringen in Den Haag. Tot zijn geportretteerden behoorden diplomaten, hoge officieren van land- en zeemacht en overheidsfunctionarissen. Van Mierevelt had een groot atelier met assistenten en leerlingen. Naast originele portretten omvatte zijn productie voor de markt gemaakte replica's van publieke figuren als stadhouders, Johan van Oldenbarnevelt en Johannes Wttenbogaert. Hij schilderde voornamelijk volwassenen in standaardhoudingen, als borstbeelden, halffiguren en portretten ten voeten uit tot op de knieën. Groepsportretten en familieportretten zijn zeldzaam. Zijn stijl is constant van kwaliteit, anders dan die van zijn tijdgenoot Jan van Ravesteyn, wiens werk wisselender is. Van Mierevelts leerling Paulus Moreelse ontwikkelde een lossere stijl, terwijl Cornelis van der Voort invloeden van Vlaamse meesters verwerkte. Van Mierevelts portretten bieden inzicht in het uiterlijk van belangrijke Nederlanders uit het begin van de 17e eeuw.

Michiel Jansz. van Mierevelt was de officiële portrettist van de vroege Nederlanden. Hij leidde een productief atelier en was de belangrijkste portretschilder van het land vóór de generatie van Rembrandt.

Michiel Jansz. van Mierevelt was een productieve portretschilder met een vrij droge, precieze stijl. Zijn oeuvre bestaat vrijwel geheel uit borst-, halflange en knielange portretten van volwassenen. Geportretteerden staan doorgaans in driekwartprofiel en kijken uit het beeld. Groepsportretten, familieportretten en kinderportretten zijn zeldzaam in zijn werk. Van Mierevelt leidde een groot atelier met assistenten en leerlingen om aan de vraag van zijn opdrachtgevers te voldoen. Dat gold in het bijzonder voor de vele replica’s die hij van zijn eigen werken maakte. Die replica’s werden zowel in opdracht als voor de vrije markt vervaardigd, vooral wanneer het om publieke figuren ging. Hij schilderde met olieverf op paneel. Zijn techniek bestond uit het aanbrengen van gemoduleerde lokale kleuren over een onderschildering. Hij gebruikte kleine paletten met een beperkt aantal kleuren, afgestemd op het gedeelte dat hij op dat moment wilde voltooien.

Michiel Jansz. van Mierevelt, die vanaf ongeveer 1585 actief was, kende veel succes als portretschilder. Zijn precieze stijl viel in de smaak bij de inwoners van Delft en het hof in Den Haag en trok diplomaten, officieren en overheidsfunctionarissen aan. Verschillende kunstenaars worden met zijn invloed in verband gebracht. Jan van Ravesteyn, die in Den Haag werkte, wordt vaak als leerling van Van Mierevelt beschreven, al staat dat ter discussie. Hun stijlen lijken op elkaar, waardoor hun werken soms met elkaar worden verward. Van Ravesteyns stijl geldt echter als minder droog en veelzijdiger. Paulus Moreelse uit Utrecht was een leerling van Van Mierevelt. Na een verblijf in Italië ontwikkelden zijn portretten zich in een lossere richting, hoewel sommige poses aan Van Mierevelt en Van Ravesteyn doen denken. Moreelse droeg ook bij aan de ontwikkeling van de arcadische portretkunst. Cornelis van der Voort in Amsterdam bouwde voort op eerdere portretkunst en legde grondslagen voor latere ontwikkelingen. Zijn composities vertonen overeenkomsten met die van Van Mierevelt, Van Ravesteyn en Moreelse, maar weerspiegelen ook invloed van Vlaamse meesters. Jan Daemen Cool uit Rotterdam is waarschijnlijk bij Van Mierevelt opgeleid.

Michiel Jansz. van Mierevelt (1567–1641) behoorde tot de eerste generatie Nederlandse portretschilders van de zeventiende eeuw. Zijn loopbaan begon rond 1605. Men denkt dat Jan Anthonisz. van Ravesteyn (ca. 1572–1657) zijn leerling was, al is dat waarschijnlijk onjuist. Van Ravesteyns stijl lijkt op die van Van Mierevelt; hun werken worden nog steeds vaak met elkaar verward. De stijl van Van Ravesteyn is minder droog, plastischer en soms flatterender dan die van zijn vermeende leermeester. Ook was Van Ravesteyn veelzijdiger. Paulus Moreelse (1571–1638) uit Utrecht was een leerling van Van Mierevelt. Na enkele jaren in Italië keerde hij rond 1595 terug naar Utrecht. Zijn portretten ontwikkelden zich tot een lossere stijl dan die van zijn leermeester, al doen de statige poses van sommige figuren denken aan Van Mierevelt en Van Ravesteyn. Cornelis van der Voort (ca. 1576–1624) was een vernieuwer in de portretkunst. Zijn composities vertonen enige gelijkenis met die van zijn tijdgenoten Van Mierevelt, Van Ravesteyn en Moreelse.

Michiel Jansz. van Mierevelt was een schilder uit de Nederlandse Gouden Eeuw, vooral bekend om zijn portretten. Hij had een lange, productieve loopbaan en schilderde veel vooraanstaande figuren uit zijn tijd. Zijn bekendste werk is waarschijnlijk het portret van prins Willem van Oranje, ook bekend als Willem de Zwijger. Hij maakte verschillende versies van dit portret, die zich in veel museumcollecties bevinden. Het origineel werd omstreeks 1607 geschilderd; een versie bevindt zich nu in de collectie van het Rijksmuseum in Amsterdam. Mierevelts portretten kenmerken zich door realisme en oog voor detail. Hij legde de gelijkenis van zijn geportretteerden bijzonder nauwkeurig vast. Zijn stijl was populair onder de Nederlandse elite en hij kreeg opdrachten van veel belangrijke personen, onder wie leden van het Huis Oranje-Nassau, rijke kooplieden en andere vooraanstaande burgers. Zijn werk hielp de visuele identiteit van de Nederlandse Gouden Eeuw vorm te geven. Hij leidde ook veel andere portretschilders op, onder wie zijn zoon Pieter en zijn schoonzoon Jacob Delff.