Waar Frédéric Bazille te zien is

Frédéric Bazille stierf jong, op 29-jarige leeftijd, tijdens de Frans-Duitse Oorlog. Er zijn maar weinig van zijn werken bewaard gebleven. Ondanks zijn vroege dood zijn zijn schilderijen in verschillende musea te zien, waarvan veel in Frankrijk. Het Musée d’Orsay in Parijs bezit verscheidene schilderijen, waaronder *The Artist’s Studio on the rue de la Condamine* (1870) en *At His Easel* (1867). Andere Franse musea met werk van Bazille zijn het Musée d’Art et d’Histoire de Provence in Grasse; het Musée des Beaux-Arts in Besançon, Dijon, Lille, Nancy en Nantes; het Musée des Beaux-Arts Jules Cheret in Nice; het Musée des Beaux-Arts in Orléans, Reims, Rennes en Rouen; het Musée d’Art et d’lndustrie in Saint Etienne; het Musée du Prieure in Saint Germain-en-Laye; het Musée de 1’Annonciade in Saint Tropez; het Musée du Haubergier in Senlis; het Musée d’Art Moderne in Strasbourg; en het Musée des Augustins in Toulouse.

Frédéric Bazille was een Franse schilder die op achtentwintigjarige leeftijd in de strijd sneuvelde. Een herwaardering in de jaren 1970 heeft geholpen zijn plaats in de kunstgeschiedenis te herstellen.

Frédéric Bazilles artistieke ontwikkeling vond plaats binnen een kring van schilders, onder wie Claude Monet, Édouard Manet, Pierre Auguste Renoir en Alfred Sisley. Bazille ontmoette Sisley in het atelier van Gleyre; volgens Renoir was Bazille degene die Sisley daarheen had gebracht. Camille Pissarro ontmoette hij in Manets atelier. De groep kwam vaak samen in de Closerie des Lilas om te discussiëren over kunst en de nieuwe renaissance waaraan ze naar eigen gevoel deelnamen. Bazilles ouders kenden Manet en Bazille bezocht diens atelier vaak. Hij vond Manet voor hen even belangrijk als Cimabue en Giotto voor de Italianen van de Quattrocento. Monet en Bazille schilderden in 1864 naast elkaar in Sainte-Adresse. Sommige onderzoekers denken dat Bazille een jaar later, in 1865, Monets zeegezicht uit die tijd kopieerde. Röntgenopnamen wijzen erop dat Bazille zijn compositie ingrijpend herzag. Hoewel hij hoopte ‘de verdienste te hebben niemand anders te kopiëren’, lijken zijn schilderijen uit deze periode qua verhoudingen, compositie en toon op die van Monet.

Frédéric Bazille is nauw verbonden met het impressionisme, hoewel hij stierf vóór de eerste officiële tentoonstelling ervan. *The Artist’s Studio on the rue de la Condamine* biedt een blik in zijn wereld. Het schilderij werd in 1870 voltooid en toont Bazille in zijn atelier, waar hij een schilderij laat zien aan Claude Monet en Édouard Manet. Pierre-Auguste Renoir zit links en praat met Émile Zola. Bazille stelde zijn atelier beschikbaar aan collega-kunstenaars. Renoir schilderde Bazille aan het werk in 1867; op het doek *Frédéric Bazille at His Easel* schildert hij *Heron with Folded Wings*. Boven hem hangt een sneeuwlandschap van Monet. Bazille bewonderde Renoir en Monet. Hij sneuvelde in 1870 in de Frans-Duitse Oorlog, pas 29 jaar oud.

Frédéric Bazille wordt nauw verbonden met het vroege impressionisme, hoewel hij stierf voordat de beweging officieel ontstond. Zijn schilderijen laten een verschuiving naar impressionistische technieken zien, vooral in de behandeling van kleur en licht. Bazilles werk week af van de heersende smaak van de Franse academie, bekend als Le Salon. Een voorbeeld is *The Artist’s Studio on the rue de la Condamine*, dat een inkijk biedt in de wereld van kunstenaars als Claude Monet, Édouard Manet en Pierre Auguste Renoir. Zijn onderwerpen kwamen vaak voort uit observaties van het dagelijks leven en persoonlijke ervaringen. Zijn aanpak van figuren, beweging en compositie vertoont ook kenmerken van het realisme. Renoir schilderde Bazille aan zijn ezel in 1867; boven Bazilles hoofd is een deel te zien van Monets *Honfleur in the Snow*. Bazille bewonderde Renoir en Monet en deelde zijn atelier met hen.

Frédéric Bazille (1841–1870) wordt herinnerd om zijn banden met het vroege impressionisme en zijn schilderijen van het dagelijks leven. Omdat hij jong stierf, was zijn oeuvre klein, maar het toont krachtige modellering van figuren en kleurgebruik. Bazille kwam uit een welgestelde familie bij Montpellier, waardoor hij in Parijs een atelier kon huren. Daar schilderde hij taferelen uit zijn omgeving, zoals jonge mannen die baden. Zijn behandeling van licht en schaduw en zijn kleurkeuze sluiten aan bij vroege impressionistische technieken. Zijn atelier werd een ontmoetingsplek voor kunstenaars. Hij bewonderde Manet en stelde zijn atelier open voor Monet en Renoir. Bazille moedigde de vorming van een kunstenaarsgroep aan. Volgens Renoir bracht Bazille Sisley naar het atelier van Gleyre. Op zijn schilderij *The Artist’s Studio on the rue de la Condamine* uit 1870 laat Bazille een werk zien aan Monet en Manet; ook Renoir en Émile Zola zijn aanwezig. Dit werk werd, net als veel andere, door de Franse academie afgewezen. Bazille sneuvelde in de Frans-Duitse Oorlog voordat de eerste officiële impressionistische tentoonstelling plaatsvond.