Waar Domenico Beccafumi te zien is

Domenico Beccafumi (1486^[1]-1551^[1]) was vooral actief in Siena, waar veel van zijn werken zijn gebleven. De Pinacoteca Nazionale in Siena bezit verschillende schilderijen van hem, waaronder De Drie-eenheid, Christus in het voorgeborchte en De val van de opstandige engelen. Zijn frescocyclus is nog te zien in paleizen in Siena, waaronder Palazzo Bindi Sergardi en Palazzo Venturi. Het Museo dell'Opera del Duomo in Siena bezit Beccafumi's modellen voor engelen en andere beelden die oorspronkelijk voor de kathedraal waren bedoeld. Buiten Siena bezit de Uffizi in Florence schilderijen zoals Annunciatie. De National Gallery in Londen bezit zijn schilderij over het verhaal van Marcia. Prenten en tekeningen van Beccafumi bevinden zich in de collecties van het British Museum en het Ashmolean Museum in Oxford. Ook enkele werken bevinden zich in privécollecties. Om die te bekijken moet je contact opnemen met de eigenaars of wachten op speciale tentoonstellingen.

Domenico Beccafumi (circa 1486^[1]-1551^[1]) was een Sienese kunstenaar uit de hoogrenaissance. Hij is bekend om schilderijen en fresco's in kerken in Siena en om zijn ontwerp voor het marmeren plaveisel in de kathedraal van Siena, met scènes uit het Oude en Nieuwe Testament. Zijn stijl is niet altijd eenvoudig te duiden. Zijn schilderijen bevatten vaak abrupte overgangen van donker naar licht, figuren met ongebruikelijke verhoudingen en enigszins zure kleuren. Deze eigenschappen worden soms in verband gebracht met het Florentijnse maniërisme. In Tanaquil, echtgenote van Lucomo draagt een figuur uit het oude Rome eigentijdse kleding. Tanaquil werd in de renaissance bewonderd om haar kracht en volharding. De zachte kleuren en langgerekte vormen van het werk gelden als kenmerken van het maniërisme. In zijn schilderijen wijzigde Beccafumi soms details uit bronteksten om ze aan zijn artistieke visie aan te passen.

Domenico Beccafumi (circa 1485-1551^[1]) was een belangrijke kunstenaar van de hoogrenaissance in Siena. Zijn schilderijen staan bekend om ongebruikelijke, zure kleuren en plotselinge overgangen van licht naar donker. Figuren kunnen vreemd geproportioneerd lijken; het perspectief is verfijnd, maar kan ook verontrustend werken. Zijn stijl is verwant aan die van de Florentijnse maniërist Rosso Fiorentino. Beccafumi decoreerde veel kerken in Siena met schilderijen en fresco's. Hij is vooral bekend om het marmeren plaveisel in de kathedraal van Siena, met scènes uit het Oude en Nieuwe Testament. Zijn schilderij *Tanaquil, echtgenote van Lucomo*, nu in de National Gallery in Londen, toont een figuur uit het oude Rome in eigentijdse kleding. De zachte kleuren en langgerekte vormen tonen een elegante stijl; deze kenmerken werden typerend voor het maniërisme. Beccafumi combineerde de formele ideeën van zijn tijd met de heldere, decoratieve kleuren die kenmerkend zijn voor de Sienese schilderkunst.

Domenico Beccafumi, die begin 16e eeuw in Siena actief was, gebruikte in zijn werk verschillende technieken en materialen. Net als veel renaissanceschilders zal hij zijn houten panelen hebben voorbereid met lagen gesso, een gladde witte grondlaag van gips en dierlijke lijm die geschikt is om op te schilderen. Beccafumi werkte met fresco, een muurschildertechniek waarbij pigment op nat pleisterwerk wordt aangebracht. De schilder moest daarbij snel werken en een deel, een giornata, binnen één dag voltooien. Voor andere schilderijen gebruikte hij waarschijnlijk eitempera, waarbij pigment met water wordt gewreven en vervolgens met eidooier wordt gemengd. Temperaverf droogt snel, zodat een methodische aanpak nodig is, met kleine arcerende penseelstreken om kleurtinten te mengen. Beccafumi experimenteerde ook met druktechnieken, waaronder houtsnede, gravure en ets. Bij een houtsnede wordt een ontwerp in een houten blok gesneden, wordt het verhoogde oppervlak geïnkt en wordt er papier tegenaan gedrukt. Bij graveren snijdt een burijn een ontwerp in een metalen plaat; bij etsen wordt het metaal met zuur aangevreten.

Het werk van Domenico Beccafumi nam verschillende invloeden op en beïnvloedde op zijn beurt andere kunstenaars. Zijn Pala della Sapienza Vecchia toont invloed van Perugino, maar de vollere figuren zijn gebaseerd op Rafaëls Mackintosh Madonna. De manier waarop het kind Maria's kleed vastgrijpt, lijkt meer op Rafaëls karton dan op zijn geschilderde versie. Alfani, Sassoferrato (Giovanni Battista Salvi) en Jean-Auguste-Dominique Ingres namen Rafaëls weergave van Maria over. De monochrome mannenfiguren in de nissen naast de troon in Beccafumi's Pala della Sapienza Vecchia zijn ontleend aan Rafaëls tekening in het Ashmolean, waarop een jonge krijger en een naaktstudie voor een heilige Paulus staan. Ze imiteren de grisaillefiguren van Apollo en Pallas Athena in De school van Athene in de Stanza della Segnatura in het Vaticaan. Domenico's Sint-Nicolaas van Bari is ontleend aan Luca Signorelli's Pala di Sant'Onofrio uit 1484.

Domenico Beccafumi (1486^[1]–1551^[1]) wordt doorgaans ingedeeld bij het maniërisme. Deze stroming ontstond in Italië tijdens de hoogrenaissance en duurde tot de vroege barok. Ze wordt gekenmerkt door afstand van het naturalisme en de evenwichtige composities van eerdere renaissancekunst. Beccafumi's stijl heeft langgerekte figuren, vervormd perspectief en nadruk op elegantie en gratie. Zijn werk bevat vaak complexe, volle composities en dramatische belichting. Anders dan sommige tijdgenoten omvat zijn maniërisme ook emotionele intensiteit en een droomachtige sfeer. Zijn kleurpalet is kenmerkend en gebruikt vaak ongebruikelijke, botsende combinaties om een gevoel van onrust of spanning op te roepen. Zijn schilderijen en tekeningen tonen grote technische vaardigheid, onder meer in anatomie en perspectief, al doorbrak hij die conventies soms opzettelijk om expressieve redenen. Hij werkte vooral in Siena en zijn kunst had in de 16e eeuw grote invloed op de ontwikkeling van de Sienese schilderkunst.

Domenico Beccafumi (circa 1486^[1]-1551^[1]) was een Sienese kunstenaar uit de hoogrenaissance. Hij staat bekend om de decoratie van kerken in Siena met schilderijen en fresco's. Zijn stijl is niet altijd eenvoudig: hij gebruikte plotselinge overgangen van donker naar licht, figuren met ongewone verhoudingen en enigszins zure kleuren. Zijn figuren lijken soms groot en dreigend; zijn verfijnde perspectief kan onrust wekken. Hij is vooral beroemd om zijn ontwerp voor het marmeren plaveisel in de kathedraal van Siena, versierd met scènes uit het Oude en Nieuwe Testament. Een van zijn schilderijen, Tanaquil, echtgenote van Lucomo, toont een figuur uit het oude Rome in eigentijdse kleding. Tanaquil werd in de renaissance bewonderd om haar standvastigheid en volharding. De zachte kleuren en langgerekte vormen tonen een elegante stijl, elementen die kenmerken van het maniërisme werden. Een ander werk is Een Romeinse tribuun verbrandt zijn medestrijders.

Domenico Beccafumi is wellicht vooral bekend om het marmeren plaveisel in de kathedraal van Siena. Hij werkte tientallen jaren aan dit uitgebreide programma van ingelegde scènes uit beide Testamenten.