Waar Hans von Aachen te zien is

Werken van Hans von Aachen zijn te vinden in verschillende Europese musea en religieuze instellingen. Daaronder vallen de Staatliche Museen zu Berlin, het Kunstgewerbemuseum in Berlijn, de Herzog August Bibliothek in Wolfenbüttel en het Hessisches Landesmuseum in Darmstadt. Zijn kunst bevindt zich ook in het Kestner-Museum in Hannover. Daarnaast is een werk te zien in de Pfarre St. Johann-Baptist (voorheen de Abtei Burtscheid) in Aachen-Burtscheid. Ook het Kaiser Friedrich Museum in Berlijn bezit voorbeelden van zijn werk. Andere steden waar kunst van Von Aachen te bekijken is, zijn Antwerpen en Amsterdam. Het Musée Royal des Beaux-Arts en het Mayer van den Bergh Museum in Antwerpen hebben relevante collecties. In Amsterdam is het Rijksmuseum een mogelijkheid. Controleer vóór een bezoek rechtstreeks bij het museum of de instelling of er op dat moment werk wordt tentoongesteld en beschikbaar is.

Hans von Aachen (1552^[1]-1615^[1]) was een Duitse schilder die werkte in een Noordelijke maniëristische stijl. Hoewel hij vooral als schilder bekend is, maakte hij ook prenten. De prentkunst in de Nederlanden en Duitsland was in Von Aachens tijd een gevestigde bedrijfstak; verschillende publicaties catalogiseren vroege voorbeelden van Nederlandse en Vlaamse etsen, gravures en houtsneden. Prentmakers als monogrammist AC, actief in het begin van de zestiende eeuw, maakten gravures met mythologische onderwerpen. Ook Albrecht Altdorfer (ca.1480-1538^[1]) maakte houtsneden en gravures, waaronder zijn reeks over de Apocalyps. Deze prenten werden vaak verzameld in gebonden boeken. Bibliografieën over Noord-Europese kunst bevatten vaak prenten en gedrukte boeken, als erkenning van het belang van prenten in deze periode. Door prenten uit die tijd te bestuderen, krijgen we inzicht in de artistieke en culturele context waarin kunstenaars als Hans von Aachen werkten.

Hans von Aachen (1552^[1]–1615^[1]) was een Duitse schilder die werkte in een laatmaniëristische stijl. Hij is van belang als voorbeeld van een kunstenaar die tijdens zijn leven internationaal succes bereikte en de persoonlijkheden van de Habsburgse elite vastlegde. Zijn loopbaan bracht hem door heel Europa. Hij werd geboren in Keulen en werkte later in München, Venetië en Rome. Zijn kennismaking met de Italiaanse kunst had een vormende invloed op zijn stijl. Uiteindelijk vestigde hij zich in Praag, waar hij in 1592^[1] hofschilder werd van Rudolf II, keizer van het Heilige Roomse Rijk. Zijn portretten worden gewaardeerd om hun detail en kleur. Zijn schilderijen bieden inzicht in het uiterlijk van vooraanstaande figuren uit die periode. Rudolf II was een belangrijke beschermheer van de kunsten en wetenschappen; Von Aachens band met hem verbindt de kunstenaar met een bredere culturele omgeving. Von Aachen maakte ook allegorische en mythologische schilderijen, vaak met sensuele naakten. Deze werken tonen de invloed van de Venetiaanse schilderkunst en zijn voorbeelden van de maniëristische esthetiek, met nadruk op elegantie en kunstmatigheid. Ook zijn tekeningen worden verzameld.

Hans von Aachen was een schilder, geboren rond 1552^[1] in Keulen. Hij werd de meest diplomatiek bekwame schilder aan het hof van keizer Rudolf II in Praag en werd in 1592^[1] benoemd tot keizerlijk Kammermaler.

Het werk van Hans von Aachen omvatte zowel schilderkunst als tekenkunst. Hoewel er weinig informatie is over zijn specifieke ateliertechnieken, zijn de methoden uit zijn tijd goed gedocumenteerd. Glasschilders namen in die periode vaak technieken uit de olieverfschilderkunst over. De drager (glas) werd voorbereid en behandeld zoals hout of doek. Ze gebruikten lichte wassingen en dekkende contouren en brachten kleur met penselen aan. Daarna kon de kunstenaar de lichte partijen wegkrassen om toonverschillen te creëren. De verf werd in lagen opgebouwd; waterige en olieachtige bindmiddelen werden afgewisseld om loslaten te voorkomen. De verf bestond uit fijngemalen glas, gemengd met metaaloxiden voor de kleur. Deze verf droogde snel en vereiste vlotte, nauwkeurige penseelvoering. Om het materiaal beter verwerkbaar en zachter van uiterlijk te maken, konden toevoegingen als ei, honing of siroop worden gemengd. Sanguinetinten, van bruin tot rood, werden gebruikt voor schaduwen en realistische huidkleuren. De kunstenaar kon de dikte van het glas aanpassen om een diepteillusie te scheppen.

De invloed van Hans von Aachen is in verschillende kunstenaarskringen terug te zien. Schilder en kunsttheoreticus Joachim von Sandrart was mogelijk bekend met de reputatie van Samuel van Hoogstraten in Wenen. In zijn verhandeling noemt Sandrart Van Hoogstraten een leerling van Rembrandt en een bekwaam schilder. Van Hoogstraten vereerde op zijn beurt Sandrart en diens streven een groot theoretisch kunstwerk, de Teutsche Academie, te schrijven; dat verscheen in 1675-1679^[1]. Ook bestond er een hecht netwerk van artistieke relaties tussen de familie Brueghel in Antwerpen en kunstenaarskringen in Frankenthal, Frankfurt en Neurenberg. Persoonlijke contacten tussen Vlaamse vluchtelingen en hun families hielden de band tussen deze regio's tot in de zeventiende eeuw in stand. Jan Brueghel de Oude ontmoette halverwege de jaren 1590^[1] in Rome andere Nederlandse schilders, onder wie Pieter Schoubroeck. Een anonieme schilder van Landscape with Large Military Camp (circa 1603) bouwde voort op Schoubroecks werk en kende de drukbevolkte taferelen van Brueghel.

De artistieke ontwikkeling van Hans von Aachen werd door uiteenlopende invloeden gevormd. Giuseppe Arcimboldo, bekend om zijn portretten die uit voorwerpen, planten en dieren zijn samengesteld, werkte in Praag naast Von Aachen als hofschilder. Arcimboldo’s vernieuwende benadering van portretten, stillevens en allegorieën drukte haar stempel op het artistieke klimaat. Tijdens zijn verblijf in Italië maakte Von Aachen kennis met de Italiaanse kunst. Georg Pencz, die met Dürer werd geassocieerd, reisde naar Italië en zijn werk weerspiegelde Italiaanse invloeden, zoals die van Bronzino. De ordening en plaatsing van figuren in Pencz’ portretten doen denken aan Bronzino’s stijl. Deze ontmoetingen met Italiaanse kunststijlen droegen bij aan de ontwikkeling van Von Aachens maniëristische stijl, waarin Noord- en Zuid-Europese artistieke elementen werden gecombineerd.

Het is moeilijk één ‘beroemdste’ werk van Hans von Aachen aan te wijzen, omdat zijn oeuvre uiteenlopende onderwerpen en stijlen omvat. Hij staat bekend om zijn allegorische composities, portretten en religieuze scènes. Bekende afzonderlijke werken zijn onder meer *The Battle of Issus*, *The Archdukes Albert and Isabella before Castle Mariemont* en *The Continence of Scipio*. Ook maakte hij een reeks allegorieën, zoals *Allegory of Air* en *Allegory of Fire*. Von Aachen werkte vaak samen met andere kunstenaars, onder wie Jan Brueghel de Oude. Samen maakten zij werken als *The Garden of Eden with the Fall of Man*, *The Entry of the Animals into Noah’s Ark* en verschillende allegorieën over de vijf zintuigen. Deze samenwerkingen tonen zijn veelzijdigheid en zijn vermogen in uiteenlopende artistieke contexten te werken.