Waar Erasmus Quellinus II te zien is

Werk van Erasmus Quellinus II is te vinden in talrijke openbare en particuliere collecties. In de Verenigde Staten wordt zijn kunst bewaard in het Detroit Institute of Arts (met Diana and Endymion en The Holy Family), het Wadsworth Atheneum in Hartford (met The Crucifixion), het Nelson Gallery-Atkins Museum in Kansas City (met The Triumph of Bacchus, een kopie naar Poussin), het John and Mable Ringling Museum of Art in Sarasota (met The Ecstasy of St Paul en The Holy Family with St John), de Fine Arts Museums of San Francisco (met The Adoration of the Golden Calf) en de National Gallery of Art^[1] in Washington, D.C. (met The Assumption of the Virgin en The Holy Family on the Steps). In Europa is kunst van Quellinus te zien in de National Gallery of Ireland in Dublin (met Acis and Galatea en The Holy Family with Ten Figures), de National Gallery of Scotland in Edinburgh (met The Feast of the Gods) en het Hermitage Museum in Leningrad (met The Deposition, Esther Before Ahasuerus, Four Putti and Two Dogs en The Holy Family in Egypt).

Erasmus Quellinus II, geboren in Antwerpen in 1607, kwam uit een kunstenaarsfamilie. Hoewel niet precies bekend is hoe hij werd opgeleid, wordt gedacht dat hij mogelijk bij Peter Paul Rubens studeerde. In 1633–34 werd hij meester in het Sint-Lucasgilde. Quellinus staat bekend om zijn nauwe samenwerking met Rubens, met name aan boekillustraties voor de Plantijnse drukkerij van Balthasar Moretus, vanaf ongeveer 1637. Rubens gaf aanwijzingen voor de iconografie en de indeling, maar liet Quellinus vrij in het tekenen van de modelli voor deze prenten. Quellinus ontwierp ook losse gravures op basis van Rubens’ ideeën, die niet bij de Plantijnse drukkerij hoorden. Naast zijn werk voor Moretus maakte Quellinus ook etsen. Een voorbeeld is zijn ets Samson Fighting the Lion, naar Rubens, uit na 1631. Hij maakte ook voorbereidende tekeningen voor houtsneden van Christoffel Jegher, zoals een portret van kardinaal-infant Ferdinand van Spanje, een gedeeltelijke kopie van een werk van Rubens. Na Rubens’ dood nam Quellinus diens rol als belangrijkste schilder van Antwerpen over. Hij bleef openbare decoraties ontwerpen en handhaafde de door Rubens gevestigde stijl.

Erasmus Quellinus II (1607–1678) was een Antwerpse schilder uit een kunstenaarsfamilie. Zijn vader, Erasmus Quellinus I, was beeldhouwer. Zijn zoon, Jan-Erasmus Quellinus, werd ook schilder. Quellinus werd opgeleid door Jan Philip van Thielen en later door Rubens. In 1633 werd hij meester van het Antwerpse Sint-Lucasgilde. Hij staat bekend om zijn historieschilderijen en samenwerkingen met andere kunstenaars, onder wie beeldhouwers. Het belang van kunstenaars als Quellinus ligt deels in hun ijver en vaardigheid. Kunstenaars uit de Lage Landen onderscheidden zich door hun gedegen opleiding en veelzijdige productie. Deze werkethiek was eigen aan hun kunst: ijver, arbeid, ervaring en vakmanschap werden gewaardeerd. Sommige kunstenaars maakten van hun huizen toonbeelden van hun artistieke ideeën. Cornelis van Dalem versierde zijn huis met sculpturen van Minerva en Mercurius en een reliëf van Pictura (Schilderkunst). Dit getuigt van bewustzijn van het artistieke erfgoed van Antwerpen. De publicatie Pictorum aliquot celebrium Germaniae Inferioris (1572) bracht een geschiedenis van de kunst uit de Lage Landen aan de hand van kunstenaarsportretten. Het boek vierde de diversiteit van deze kunst en de manier waarop kunstenaars hun erfgoed beheerden.

Erasmus Quellinus II (1607–1678) was een Vlaamse schilder, tekenaar en graficus. Hij kwam uit een kunstenaarsfamilie, waartoe ook zijn vader, Erasmus Quellinus I, en zijn broer Artus Quellinus behoorden. Quellinus werd opgeleid door Jan Roos en werd in 1633–1634 toegelaten tot het Antwerpse Sint-Lucasgilde. Hij staat bekend om historieschilderijen en portretten en om zijn samenwerkingen met andere kunstenaars, zoals Peter Paul Rubens. Quellinus werkte vaak aan grootschalige decoratieprogramma’s. Daartoe behoorden schilderijen voor de jezuïetenkerk in Antwerpen en het stadhuis van Amsterdam (nu het Koninklijk Paleis). Voor deze projecten leverde hij vaak olieverfschetsen, die andere kunstenaars vervolgens op grotere schaal uitvoerden als voltooide schilderijen. Zijn stijl wordt gekenmerkt door classicistische trekken, beïnvloed door Nicolas Poussin en de eigentijdse Franse schilderkunst. Als graficus maakte Quellinus ontwerpen voor boekillustraties en reproductiegravures naar zijn eigen schilderijen en die van andere kunstenaars. Deze prenten hielpen zijn werk en dat van zijn tijdgenoten onder een breder publiek te verspreiden.

Erasmus Quellinus II (1607–1678) was een belangrijke figuur in de Vlaamse schilderkunst van de 17e eeuw. Hij staat bekend om zijn historieschilderijen en zijn samenwerkingen met andere kunstenaars. Quellinus had grote invloed op de artistieke gemeenschap om hem heen. Jan van den Hoecke was een van zijn leerlingen. Van den Hoecke werd later hofschilder van aartshertog Leopold Wilhelm. Een andere leerling was Guilliam Forchondt. Quellinus’ invloed reikte ook tot zijn eigen familie. Zijn zoon Jan Erasmus Quellinus werd eveneens schilder en werkte in een stijl die op die van zijn vader leek. Verschillende broers van Erasmus waren ook kunstenaars, onder wie beeldhouwer Artus Quellinus. Naast zijn rechtstreekse leerlingen beïnvloedde Quellinus’ classicistische stijl veel kunstenaars in Antwerpen. Zijn werk droeg bij aan de ontwikkeling van de Vlaamse barokschilderkunst. Jongere kunstenaars bestudeerden en imiteerden zijn composities en kleurgebruik om dramatische, emotionele werken te maken. In zijn atelier werden artistieke ideeën uitgewisseld.

Erasmus Quellinus II (1607–1678) kwam uit een kunstenaarsfamilie. Zijn vader, Erasmus Quellinus I, was beeldhouwer. Erasmus II werd daarentegen opgeleid als schilder. Peter Paul Rubens had grote invloed op Quellinus. Hij werd een van Rubens’ assistenten en belangrijkste medewerkers. Dankzij zijn banden met Rubens kreeg Quellinus toegang tot belangrijke opdrachten. Na Rubens’ dood voltooide Quellinus enkele van diens onafgemaakte projecten. Quellinus nam ook invloeden op van andere tijdgenoten, onder wie Anthony van Dyck en Jacob Jordaens. Alle drie de kunstenaars schilderden in de Vlaamse barokstijl. Ook zijn kennismaking met klassieke kunst en Italiaanse schilderkunst vormde zijn artistieke ontwikkeling. Zijn werk toont een synthese van deze uiteenlopende invloeden, gefilterd door zijn eigen artistieke sensibiliteit. Hij werd een van de belangrijkste schilders in Antwerpen.

Erasmus Quellinus II (1607–1678) was een Vlaamse schilder uit Antwerpen. Hij kwam uit een kunstenaarsfamilie; zijn vader, Erasmus Quellinus I, was beeldhouwer. Ook zijn zoon Jan Erasmus Quellinus werd schilder. Quellinus II staat niet bekend om één algemeen erkend ‘beroemdste werk’. Hij maakte een omvangrijk oeuvre en werkte samen met andere kunstenaars, onder wie Peter Paul Rubens. Hij is bekend om zijn historieschilderijen en bijdragen aan decoratieprogramma’s in Antwerpen. Eén belangrijk project was zijn aandeel in de versieringen voor de Blijde Intrede van kardinaal-infant Ferdinand in Antwerpen in 1635. Rubens hield toezicht op dit project en Quellinus II leverde verschillende werken. Een andere belangrijke opdracht was de decoratie van het Amsterdamse stadhuis (nu het Koninklijk Paleis) in de jaren 1650. Quellinus II maakte voor dit gebouw verschillende schilderijen, samen met zijn neef Artus Quellinus en anderen. Deze werken verbeelden scènes uit de geschiedenis van Amsterdam en klassieke allegorieën. Zijn werk in het Amsterdamse stadhuis is een belangrijk voorbeeld van het Nederlandse classicisme.

Erasmus Quellinus II maakte deel uit van de barok, die grofweg van circa 1600 tot 1700 liep. De barok volgde op het maniërisme en de naam zou afkomstig zijn van het Portugese woord voor een onregelmatige parel, ‘barocco’. De stijl wordt gekenmerkt door emotie, dynamiek en drama, vaak bereikt met sterke tooncontrasten. Religieuze spanningen in Europa droegen bij aan de ontwikkeling van de barok, die het katholicisme moest versterken. Het Concilie van Trente (1545–1563) beïnvloedde deze artistieke richting en pleitte voor religieuze kunst die vroomheid bevorderde door helderheid, nauwkeurigheid, realisme en logica. De barok ontstond in Italië en verspreidde zich naar andere Europese landen, waaronder Frankrijk, Duitsland, Nederland, Spanje en Groot-Brittannië. Hoewel barokkunstenaars gemeenschappelijke stijlen en technieken volgden, gaven zij ook uiting aan hun individualiteit. Hun werk is vaak uitbundig en intens, met stevige figuren en dramatische verhalen. De barok erfde beweging en emotie van het maniërisme en nam soliditeit, perspectief en klassieke lijnen over van de renaissance.