Waar Charles Willson Peale te zien is

Werk van Charles Willson Peale is op verschillende plekken in de Verenigde Staten te zien. Het Metropolitan Museum of Art in New York bezit enkele van zijn werken. Andere musea in New York met werk van hem zijn het Museum of Modern Art en het Whitney Museum of American^[2] Art. Buiten New York is zijn kunst te bekijken aan de Pennsylvania Academy of the Fine Arts en in het Philadelphia Museum of Art, beide in Philadelphia. Verder bewaren het Carnegie Museum of Art in Pittsburgh, de Corcoran Gallery of Art, de National Gallery of Art en het National Museum of American Art in Washington, D.C. voorbeelden van zijn werk. Ook de Yale University Art Gallery in New Haven en het Los Angeles County Museum of Art (LACMA) bezitten werk van hem.

Charles Willson Peale, geboren in Maryland in 1741^[2], was een belangrijke figuur in de vroege Amerikaanse kunst. Hij is vooral bekend om zijn portretten, die belangrijke personen en gebeurtenissen in de nieuwe natie visueel documenteerden. Voordat hij schilder werd, volgde Peale een opleiding tot zadelmaker. Hij studeerde schilderkunst bij John Singleton Copley in Boston en Benjamin West in Engeland. In 1776^[2] was Peale naar Philadelphia verhuisd, waar hij veel opdrachten kreeg. Tijdens de Amerikaanse Onafhankelijkheidsoorlog diende hij ook als kapitein in de militie van Pennsylvania. Tot zijn portretten behoren die van Thomas Jefferson, Alexander Hamilton en George Washington. Vanaf 1772 schilderde hij ongeveer zestig portretten van Washington. Naast portretten maakte Peale idyllische afbeeldingen van het Amerikaanse platteland. Een voorbeeld is Belfield Farm (circa 1816), nu in het Detroit Institute of Arts. Peale opende ook de eerste kunstgalerie in de Verenigde Staten en bevorderde zo een inheemse schildertraditie. Hij leidde zijn broer James en verschillende van zijn kinderen, onder wie Raphaelle, Rembrandt, Rubens en Titian, op als kunstenaars. Zijn schilderij The Staircase Group (1795) is een trompe-l’oeilvoorstelling van twee van zijn zonen.

Charles Willson Peale is belangrijk omdat hij hielp de portretkunst in de Verenigde Staten te vestigen. Zijn werk documenteerde belangrijke politieke en culturele figuren in de beginjaren van het land. Peale werd geboren in Maryland en werkte aanvankelijk als zadelmaker. Later studeerde hij schilderkunst bij John Singleton Copley in Boston en daarna bij Benjamin West in Engeland. Hij vestigde zich in Annapolis en opende een portretatelier, waar hij zijn broer James Peale opleidde. In 1776^[2] verhuisde Peale naar Philadelphia. Hij schilderde portretten van Amerikaanse politici en buitenlandse hoogwaardigheidsbekleders, onder wie Thomas Jefferson, Alexander Hamilton en George Washington. Vanaf 1772 maakte hij ongeveer 60 portretten van Washington. Ook diende Peale als kapitein in de militie van Pennsylvania tijdens de Onafhankelijkheidsoorlog en vervulde hij een termijn in de volksvertegenwoordiging van Pennsylvania. Zijn familie droeg eveneens bij aan de kunstwereld. Veel van zijn tien kinderen kregen namen van Europese kunstenaars. Zijn zonen waren onder anderen Raphaelle Peale, schilder van stillevens; Rembrandt Peale, portretschilder; en Rubens Peale, schilder van stillevens en landelijke taferelen. Peales 16e kind, Titian Ramsey Peale, werd kunstenaar en fotograaf. Peale opende de eerste kunstgalerie van de Verenigde Staten en bevorderde een inheemse schildertraditie.

Charles Willson Peale was een schilder uit het koloniale Amerika. Hij hielp de portretkunst in de Verenigde Staten te vestigen en documenteerde belangrijke politieke en culturele figuren en gebeurtenissen uit de vroege geschiedenis van het land.

Charles Willson Peale was een portretschilder die een grote rol speelde in de ontwikkeling van dit genre in de Verenigde Staten. Hij werd in Maryland geboren en werd aanvankelijk opgeleid tot zadelmaker. Later studeerde hij schilderkunst bij verschillende kunstenaars, onder wie John Singleton Copley in Boston en Benjamin West in Engeland. De omstandigheden van die tijd beïnvloedden de werkwijze van portretschilders. Zij hadden vaak geen eigen atelier en waren aangewezen op hun omgeving, bijvoorbeeld een plaatselijke herberg of het huis van de geportretteerde. Vaak moesten ze het doen met daglicht uit een raam. Zonder schildersezel kon het doek tegen de rugleuning van een stoel worden gezet. De opdrachtgever betaalde dikwijls de materialen en wilde soms geen dure pigmenten of fijn linnen aanschaffen. De schilder moest dan met zijn materialen reizen of vertrouwen op plaatselijke handelaren. Handleidingen als *The Artist and Tradesman's Guide* (1829) waren bedoeld voor kunstenaars en ambachtslieden die hun benodigdheden bij gewone leveranciers kochten. Kunstenaars op het platteland konden de duurdere pigmenten niet krijgen en gebruikten zulke boeken om met minder kleuren te improviseren.

Charles Willson Peale had grote invloed op de artistieke gemeenschap van zijn tijd, vooral als leraar en mentor. Onder zijn bekendste leerlingen waren zijn eigen kinderen: hij leidde Raphaelle, Rembrandt, Rubens en Titian Peale op als kunstenaars. Elk van hen ontwikkelde een succesvolle, soms moeilijke loopbaan. Buiten zijn directe familie beïnvloedde Peale ook andere kunstenaars via zijn museum en zijn algemene bevordering van de kunsten in Amerika. Zijn inspanningen hielpen een gunstiger klimaat voor artistieke activiteiten te scheppen. John Beale Bordley is een voorbeeld van een kunstenaar die Peales onderwijs zocht. Bordley, amateurkunstenaar en landbouwer, had baat bij Peales begeleiding. Dat laat zien dat Peale zijn kennis met uiteenlopende mensen wilde delen, waardoor zijn invloed verder reikte. Zijn invloed blijkt niet alleen uit het directe onderwijs dat hij gaf, maar ook uit zijn bredere inzet voor een artistieke cultuur in de Verenigde Staten. Zijn museum fungeerde als ontmoetingspunt voor kunstenaars en natuurwetenschappers.

Charles Willson Peale, een schilder uit het koloniale Amerika, werd tijdens zijn loopbaan door verschillende kunstenaars beïnvloed. Hij begon als zadelmaker, stapte over op schilderkunst en studeerde bij kunstenaars in Maryland voordat hij in Boston les nam bij John Singleton Copley. Later reisde Peale naar Engeland, waar hij twee jaar bij Benjamin West studeerde. West schilderde ook Amerikaanse historische taferelen, in een stijl die voortkwam uit Franse historieschilders als Jacques-Louis David en Jean-Auguste-Dominique Ingres. Peale betrok ook zijn familie bij zijn artistieke werk: hij leidde zijn broer James Peale op, die zijn assistent werd. Ook gaf hij veel van zijn kinderen kunstles en legde daarmee de basis voor een kunstenaarsdynastie. Verschillende kinderen vernoemde hij naar Europese kunstenaars, onder wie Raphaelle Peale, Rembrandt Peale en Rubens Peale. Zijn jongste zoon, Titian Ramsey Peale, werd eveneens kunstenaar en fotograaf.

Het is moeilijk één beroemdste werk van Charles Willson Peale aan te wijzen, omdat zijn bekendheid berust op zijn omvangrijke portretproductie, zijn leiding van een museum en zijn rol in de Amerikaanse Revolutie. Enkele schilderijen zijn echter bekender dan andere. Peale maakte meerdere versies van sommige onderwerpen. Tot zijn bekendste werken behoren zijn portretten van George Washington. Hij schilderde Washington verschillende keren naar het leven; die afbeeldingen werden iconische voorstellingen van de eerste president van de Verenigde Staten. Een ander gewaardeerd werk is The Artist in His Museum (1822^[2]), een zelfportret waarop Peale een gordijn opzijtrekt en zijn natuurhistorisch museum toont. Het geeft inzicht in zijn uiteenlopende interesses, zijn wetenschappelijke aanleg en zijn rol als figuur uit de Amerikaanse Verlichting.