Waar Giovanni Battista Gaulli te zien is

Werk van Giovanni Battista Gaulli is te vinden in collecties in Europa en Noord-Amerika. In Londen bevinden zijn stukken zich in de Dulwich College Picture Gallery, de National Gallery en de Wallace Collection. Andere Europese steden met schilderijen van Gaulli zijn Madrid (Prado), Sint-Petersburg (Hermitage) en Wenen (Kunsthistorisches Museum). Zijn kunst is ook te vinden in Turijn (Galleria Sabauda), Stockholm (Nationalmuseum) en Zürich (Sammlung Oskar Reinhart). Buiten Europa is zijn werk te zien in musea zoals de National Gallery of Victoria in Melbourne, het Minneapolis Institute of Arts en het Museu de Arte de São Paulo. In de Verenigde Staten bevinden schilderijen van Gaulli zich in de collecties van de National Gallery of Art in Washington, D.C., het John and Mable Ringling Museum of Art in Sarasota en het M. H. de Young Memorial Museum in San Francisco.

Giovanni Battista Gaulli (1639–1709), ook bekend als Baciccio, was een Genuese kunstenaar die voornamelijk in Rome werkte. Hij is vooral bekend om zijn grootschalige illusionistische fresco’s. Gaulli’s prenten zijn minder bekend dan zijn schilderijen, maar geven inzicht in zijn artistieke werkwijze en de verspreiding van zijn ideeën. Gaulli maakte relatief weinig originele prenten. De meeste zijn etsen, vaak voorbereidende studies of registraties van zijn geschilderde composities. Ze tonen een beheerste lijnvoering en een vaardig gebruik van clair-obscur, de behandeling van licht en donker. Zo kon Gaulli composities verkennen voordat hij aan grootschalige schilderijen begon en zijn ontwerpen onder een breder publiek verspreiden. Prenten naar zijn schilderijen kwamen vaker voor. Andere prentmakers maakten die om Gaulli’s bekendheid buiten Rome te verspreiden. Bekwame graveurs zetten zijn geschilderde ontwerpen om in zwart-witprenten voor verzamelaars en andere kunstenaars. Deze reproducties vormen waardevolle documentatie van Gaulli’s schilderijen, waarvan sommige in de loop der tijd beschadigd zijn geraakt of verloren zijn gegaan. Bij het beoordelen van een prent van Gaulli is het belangrijk vast te stellen of het om een origineel werk van de kunstenaar of een latere reproductie gaat.

Giovanni Battista Gaulli (1639–1709), ook bekend als Baciccio, was een vooraanstaand schilder van de Romeinse hoogbarok. Tegenwoordig is hij belangrijk vanwege zijn grootschalige illusionistische fresco’s, vooral het plafond van de Gesùkerk in Rome. Gaulli’s illusionisme schiep een theatraal spektakel. Zijn plafondfresco *Triumph of the Name of Jesus* (1676–1679) liet de architectuur door middel van verf oplossen. Figuren lijken naar de hemel op te stijgen, terwijl andere de kerkruimte in lijken te vallen. Deze manipulatie van perspectief en ruimte had grote invloed. Gaulli’s werk vormt een hoogtepunt van de barok. Zijn dynamische composities, kleurgebruik en dramatische lichteffecten worden nog steeds bestudeerd door kunstenaars en kunsthistorici. Zijn invloed is zichtbaar in het werk van latere kunstenaars die vergelijkbare meeslepende en emotioneel geladen ervaringen wilden scheppen. Zijn schilderijen en fresco’s geven inzicht in het religieuze en artistieke klimaat van het 17e-eeuwse Rome. Ze tonen de barokke esthetiek, met de nadruk op grootsheid, drama en het prikkelen van de zintuigen.

Giovanni Battista Gaulli, ook bekend als Baciccio, gebruikte in zijn artistieke praktijk verschillende technieken. Hij is vooral bekend om zijn grootschalige plafondfresco’s. Daarbij paste hij vaak quadratura toe, een vorm van illusionistische schilderkunst die de architecturale ruimte lijkt uit te breiden. Gaulli’s werk in de Gesùkerk in Rome (1672–1685) is hiervan een goed voorbeeld. Hij integreerde er geschilderde figuren met stucsculptuur, waardoor de grenzen tussen de verschillende media vervaagden. Dit schiep voor de kijker een dramatisch en meeslepend effect. Gaulli gebruikte olieverf op nat pleisterwerk voor zijn fresco’s. Dat vereiste snelheid en precisie. Daarnaast maakte hij olieverfschilderijen op doek. Deze schilderijen hebben een schilderachtige stijl, met losse penseelvoering en een gevoel van beweging. Gaulli maakte ook voorbereidende tekeningen in krijt, pen en penseel, waarbij wassingen werden gebruikt. Deze studies hielpen hem composities te plannen en details uit te werken voordat hij aan het uiteindelijke schilderij begon. Zijn vaardigheden in zowel tekenen als schilderen droegen bij aan zijn succes als een van de voornaamste kunstenaars van de Romeinse hoogbarok.

Het werk van Giovanni Battista Gaulli had grote invloed op de barokke plafondschilderkunst. Zijn belangrijkste opdracht, het gewelf van de kerk Il Gesù in Rome, stelde een nieuwe norm voor illusionistische plafondschilderingen. Het gewelf, uitgevoerd tussen 1672 en 1685, combineert schilderkunst, beeldhouwkunst en architectuur tot één geheel dat een mystiek visioen oproept. Gaulli’s samenvoeging van deze elementen, met het dramatische gebruik van licht en schaduw, bleek invloedrijk. Zijn illusionisme deed de grenzen tussen werkelijkheid en kunstmatigheid vervagen. Deze benadering effende de weg voor de ontwikkeling van de rococostijl. Zijn invloed is zichtbaar in het werk van latere kunstenaars, vooral op het gebied van plafonddecoratie. Bernini stond persoonlijk garant voor het succes van het fresco. Antonio Raggi, een begaafde assistent, maakte de stucsculptuur. Het programma bleek buitengewoon invloedrijk.

Giovanni Battista Gaulli, ook bekend als Baciccio, werd in zijn loopbaan door verschillende kunstenaars beïnvloed. Bernini lijkt een belangrijke invloed te zijn geweest. Bernini prees een beeldhouwer met de naam Monsti Claudio, ook bekend als Claude Poussin, als een zeer ijverige jongeman die nog niet erg zeker was in grotere werken, maar wel goed modelleerde en een goede stijl had. Een andere beeldhouwer, Antonio Raggi, werd door Bernini beschouwd als de beste en als iemand die hij voor zijn beste werken inschakelde. Raggi restaureerde antieke beelden onder leiding van Algardi voor de Villa Pamphili. Ondanks Bernini’s bewering dat Raggi zijn leerling was, koos Raggi voor Bernini’s stijl en gaf hij diens formele complexiteit en spirituele diepte op een instabiele manier weer.

Giovanni Battista Gaulli, ook bekend als Il Baciccio, was een belangrijke figuur in de Romeinse barok. Hij werd in 1639 in Genua geboren en verhuisde in 1657 naar Rome. Daar werd hij een beschermeling van Gian Lorenzo Bernini, die grote invloed had op zijn loopbaan. Gaulli’s stijl wordt gekenmerkt door theatraal illusionisme en dynamische composities. Zijn figuren lijken vaak uit hun architecturale omgeving te breken, wat een gevoel van drama en beweging schept. Dat is te zien in zijn fresco’s in de kerk Sant’Agnese, waar personificaties van deugden in complexe houdingen zijn weergegeven. Zijn belangrijkste opdracht was de decoratie van Il Gesù, de jezuïetenkerk in Rome. Tussen 1672 en 1685 beschilderde Gaulli de koepel, het schipgewelf, het transept en de apsis met fresco’s. De gewelfschildering *Triumph of the Name of Jesus* is een toonaangevend voorbeeld van barok illusionisme en doet de grenzen tussen schilderkunst, beeldhouwkunst en architectuur vervagen. Gaulli’s werk in Il Gesù bracht de plafondschilderkunst naar een hoger niveau. Hij stierf in 1709.

Giovanni Battista Gaulli staat bekend om zijn illusionistische plafondfresco Triumph of the Name of Jesus (1672–1679) in de Gesùkerk in Rome. Hij was ook een veelgevraagd portretschilder, bewonderd om de warme kleuren in zijn werken.