Waar Utagawa Kuniyoshi te zien is

Houtsneden van Kuniyoshi zijn in verschillende collecties wereldwijd te bekijken. Het Victoria and Albert Museum in Londen bezit ongeveer 2.500 van zijn prenten. Een andere belangrijke collectie is die van het Tokyo National Museum, dat in 1921 meer dan 8.000 prenten uit de collectie van Henri Vever verwierf. Daaronder zijn tien surimono-prenten van Kuniyoshi. In Europa bezit het Museum für Ostasiatische Kunst in Keulen een collectie die de directeur ertoe bracht in 1963 een tentoonstelling over Kuniyoshi te organiseren. Ook het Rijksmuseum in Amsterdam bezit werk van de meeste surimono-kunstenaars, al heeft het geen gepubliceerde catalogus. In de Verenigde Staten bezit het Fogg Museum van Harvard University een omvangrijke surimono-collectie. Tijdens zijn leven werd Kuniyoshi's werk niet altijd gewaardeerd, maar zijn dramatische en veelzijdige stijl heeft later erkenning gekregen. De monografieën van B. W. Robinson uit 1961 en 1976 zijn belangrijke bronnen voor wie belangstelling heeft voor de kunstenaar.

Utagawa Kuniyoshi (1798^[1]–1861^[1]) was een productief ontwerper van Japanse houtsneden uit de late Edoperiode. Hij werd geboren als Igusa Magosaburō, de zoon van een zijdeverver, ging in 1811^[1] in de leer bij Toyokuni en bestudeerde later de schilderstijlen Tosa, Kanō en Maruyama. Zijn vroegst bekende werk dateert uit 1814 en illustreerde Takezuka Tōshi's boek Schatkamer van trouwe vazallen. Kuniyoshi maakte acteursprenten en prenten van mooie vrouwen, maar hij is vooral bekend om zijn krijgersprenten. Zijn reeks 108 populaire helden van de Suikoden uit 1827 maakte hem beroemd. Zijn prenten sluiten soms aan bij kabuki-thema's, maar in plaats van acteurs voor hun fans af te beelden, verbeeldde Kuniyoshi gebeurtenissen uit een ver verleden of uit de mythologie. Hij maakte ook kleinschalige achtergrondvoorstellingen voor beelden van helden en andere figuren. Zijn omvangrijke productie omvatte prenten van mooie vrouwen, acteurs, westerse landschappen, erotiek, speelborden en komische taferelen. Hij werkte met meer dan 150 uitgevers en ontwierp bijna 250 reeksen. Kuniyoshi leidde een atelier met veel leerlingen, onder wie Kyōsai, Yoshiiku, Yoshitora en Yoshitoshi. Hij stierf in 1861 en werd begraven in de Daisenji.

Utagawa Kuniyoshi (1798^[1]–1861^[1]) was een productief kunstenaar die Japanse houtsneden maakte. Hij werd geboren als Igusa Magosaburō, de zoon van een zijdeverver, en ging in 1811^[1] in de leer bij Toyokuni. Zijn loopbaan kwam rond 1827 goed op gang, na de publicatie van zijn reeks 108 populaire helden van de Suikoden. Zijn oeuvre was omvangrijk en omvatte krijgersprenten, beelden van vrouwen, portretten van acteurs, komische taferelen en erotiek. Hij illustreerde ook meer dan 240 boeken en leidde een atelier met veel leerlingen. Tijdens zijn leven was Kuniyoshi minder bekend dan Kunisada, maar na zijn dood groeide zijn reputatie. Dat kwam onder meer door het samoeraithema in veel van zijn heroïsche prenten. De Japanse naoorlogse cinema creëerde een nieuw beeld van traditioneel Japan met films als De zeven samoerai. Deze films delen onderwerpen met Kuniyoshi's prenten. Sommigen kunnen de helden van 108 helden van de Suikoden moeilijk bekijken zonder aan beelden uit Kurosawa's films te denken. Het Victoria and Albert Museum organiseerde een herdenkingstentoonstelling ter ere van Kuniyoshi en bezit 2.500 van zijn houtsneden.

Kuniyoshi was de kunstenaarsnaam van Igusa Magosaburō. Hij gebruikte ook de kunstenaarsnamen Chōōrō, Ichiyūsai, Ryūen en Ichimyōkai Hodoyoshi (voor erotica).

Kuniyoshi leefde van 1798^[1] tot 1861^[1]. Hij werd geboren op de vijftiende dag van de elfde maand van 1797, wat overeenkomt met 1 januari 1798^[1] volgens de westerse kalender.

Utagawa Kuniyoshi, geboren in 1798^[1], werd opgeleid in gangbare onderwerpen van de Utagawa-school, zoals acteursportretten. Ook bestudeerde hij de schilderstijlen Tosa, Kanō en Maruyama. Voor Japanse houtsneden zijn specifieke materialen en technieken nodig. Wilde bergkers (yamazakura) is ideaal vanwege de fijne, gelijkmatige nerf, die zich gemakkelijk laat snijden zonder te splinteren. Hout van bomen uit bergen bij zee, vooral van het schiereiland Izu bij Tokio, geldt als het beste. Hout uit verder noordelijke streken is harder te snijden en neemt kleur minder goed op. Japanse houtblokken (hangi) worden met de nerf mee gesneden, anders dan westerse houtgravures. Daardoor zijn grotere blokken en vloeiende lijnen mogelijk. Voor sleutelblokken wordt het hardste hout gebruikt; zachter hout wordt gebruikt voor kleurblokken omdat het vlakke kleur beter opneemt. Idealiter worden alle blokken voor één prent uit hetzelfde stuk hout gemaakt.

Utagawa Kuniyoshi (1797–1861^[1]) was een belangrijke kunstenaar binnen de ukiyo-e, de Japanse houtsnedekunst. Hij staat bekend om voorstellingen van historische en mythologische taferelen, krijgers en dieren. Zijn werk beïnvloedde veel latere kunstenaars in Japan en het Westen. Een van hen was Taiso Yoshitoshi (1839^[1]–1892), soms de laatste grote ukiyo-e-meester genoemd. Yoshitoshi was een leerling van Kuniyoshi. Hij nam diens dramatische stijl en belangstelling voor historische onderwerpen over. Yoshitoshi's prenten tonen vaak intense emoties en gewelddadige beelden, elementen die op Kuniyoshi's invloed teruggaan. Kuniyoshi's invloed reikte verder dan zijn directe leerlingen. Zijn krachtige composities en fantasierijke onderwerpen spraken westerse kunstenaars aan die aan het einde van de 19e eeuw met Japanse prenten kennismaakten. Zijn invloed is zichtbaar bij kunstenaars die met het japonisme worden geassocieerd, een westerse kunststroming die door Japanse kunst werd geïnspireerd. Daarmee droeg hij bij aan de bredere waardering voor Japanse kunst in het Westen.

Het is moeilijk één werk aan te wijzen als het beroemdste van Utagawa Kuniyoshi. Tijdens zijn loopbaan maakte hij veel prenten, boekillustraties en schilderijen. Tegenwoordig geldt Kuniyoshi als een van de latere meesters van de ukiyo-e, Japanse houtsnedekunst, en wordt hij met de Utagawa-school geassocieerd. Zijn artistieke reputatie berust op zijn vernieuwende ontwerpen en zijn voorstellingen van uiteenlopende onderwerpen. Zijn bekendste prenten zijn reeksen met krijgers, helden en mythologische figuren. De reeks *In totaal honderdacht helden van de populaire Suikoden* (circa 1827^[1]–1830^[1]) vestigde zijn populariteit. Hij maakte ook acteursprenten, beelden van mooie vrouwen en satirische werken. Ook staat hij bekend om zijn voorstellingen van katten.