Waar Agostino Carracci te zien is

Schilderijen en gravures van Agostino Carracci zijn op verschillende plaatsen te zien. In Bologna, waar hij samen met zijn broer Annibale en neef Ludovico verschillende belangrijke fresco-cycli uitvoerde, kunt u terecht in Palazzo Fava, Palazzo Magnani en Palazzo Sampieri. De Pinacoteca Nazionale in Bologna bezit zijn beroemde schilderij *De laatste communie van de heilige Hiëronymus*. Buiten Italië bevindt Carracci's *Allegorie van Waarheid en Tijd* zich in de Royal Collection in Hampton Court. In Oxford bezit de Christ Church Picture Gallery zowel zijn *Slagerswinkel* als *Madonna boven Bologna*. De Matthiesen Gallery in Londen heeft zijn *Portret van een vrouw als Judith*. Andere werken zijn op het Europese vasteland te vinden. De Gemäldegalerie Alte Meister in Dresden bezit Carracci's *Tenhemelopneming van Maria*, *Madonna van de heilige Mattheus* en *De heilige Rochus deelt aalmoezen uit*. Het Louvre in Parijs heeft zijn *Verrijzenis van Christus* en *De heilige Lucas*. Het Museo di Capodimonte in Napels bezit *De keuze van Hercules* en een *Piëta*. De Galleria Nazionale in Parma heeft zijn *Piëta met heiligen*.

Agostino Carracci was een schilder en graveur uit Bologna in Italië. Samen met zijn broer Annibale en neef Ludovico richtte hij in 1582^[2] de Accademia degli Incamminati op. Voordat hij schilder werd, werd hij opgeleid tot goudsmid; ook studeerde hij graveren bij Domenico Tibaldi.

Agostino Carracci wilde samen met zijn broer Annibale en neef Ludovico de schilderkunst hervormen en de overdaad van het maniërisme achter zich laten. Ze wilden het classicisme van Rafaël combineren met Correggio's zachte vormen en het coloriet van Venetië. Agostino reisde in 1580^[2] en 1582 naar Venetië om werk van Venetiaanse meesters te graveren; zo maakte hij zijn kring vertrouwd met de Venetiaanse kunst. In 1582 stichtten de Carracci in Bologna de Accademia dei Desiderosi, later de Accademia degli Incamminati genoemd. Deze academie moest een vooruitstrevende leeromgeving bieden, met onderwijs in zowel artistieke theorie als praktijk. Agostino's gedetailleerde anatomische tekeningen werden er twee eeuwen lang als lesmateriaal gebruikt. Zijn colleges behandelden filosofie, meetkunde, architectuur, perspectief en kosmografie. Niet alleen kunstenaars, maar ook geleerden en aristocraten namen deel aan de discussies. Rond 1615 merkte Giovanni Battista Agucchi op dat veel Italiaanse heren en buitenlanders aan de Carracci-academie studeerden en verdienstelijk werk maakten. Ook de fresco's van Annibale Carracci in Palazzo Farnese, waaraan in 1597 werd begonnen, waren zeer invloedrijk.

Agostino Carracci vond samen met zijn broer Annibale en neef Ludovico dat de kunst in Bologna hervorming nodig had. Ze wilden de schilderkunst nieuw leven inblazen door oude meesters als Rafaël, Correggio en Titiaan te bestuderen. Agostino reisde in 1580^[2] en opnieuw in 1582 naar Venetië om werken van Venetiaanse kunstenaars als Veronese en Tintoretto te graveren. Door die kennismaking met de Venetiaanse kunst bracht hij een nieuwe beeldtaal mee terug naar Bologna. De Carracci wilden Rafaëls classicisme en nadruk op tekenen combineren met Correggio's zachtere vormen en het coloriet van de Venetiaanse schilderkunst. In 1582 richtten Agostino, Annibale en Ludovico in Bologna de Accademia dei Desiderosi op, later bekend als de Accademia degli Incamminati. Agostino gaf er leiding aan het intellectuele programma; zijn gedetailleerde anatomische tekeningen werden als lesmateriaal gebruikt. Hij doceerde filosofie, meetkunde, architectuur, perspectief en kosmografie. De academie stimuleerde gesprekken tussen kunstenaars, geleerden en aristocraten.

Agostino Carracci wordt samen met zijn broer Annibale en neef Ludovico in verband gebracht met de Carracci-hervorming. Deze beweging ontstond uit hun onvrede over de toestand van de kunst in Bologna. Ze wilden de schilderkunst nieuw leven inblazen en putten uit de sterke kanten van oude meesters zoals Rafaël, Correggio en Titiaan. Agostino's reizen naar Venetië in 1580^[2] en 1582 brachten hem in contact met werk van Venetiaanse kunstenaars. Annibale bezocht Venetië ook, in 1588. Hun studie van deze meesters leidde tot een synthese van Rafaëls classicisme en nadruk op tekenkunst, Correggio's verzachte vormen en het coloriet van de Venetiaanse school. Samen stichtten de Carracci in 1582 de Accademia dei Desiderosi, later Accademia degli Incamminati genoemd. Deze academie bevorderde vooruitstrevend kunstonderwijs met een combinatie van theoretische studie en praktische training. Agostino's gedetailleerde anatomische tekeningen werden er twee eeuwen lang als lesmateriaal gebruikt. De Carracci verwierpen het maniërisme en pleitten voor een combinatie van classicisme, naturalisme en Venetiaans coloriet.

Agostino Carracci staat bekend om zijn gravures, waarin hij werk van kunstenaars als Tintoretto, Titiaan en Veronese reproduceerde. Deze prenten hielpen de kennis van het Venetiaanse coloriet in heel Italië te verspreiden. Ook is hij bekend als medeoprichter van de Accademia degli Incamminati, samen met zijn broer en neef.

De schilderstijl van Agostino Carracci werd beïnvloed door Correggio, zoals blijkt uit het zachte licht in The Last Communion of Saint Jerome. Hij werkte ook mee aan fresco-cycli in Palazzo Fava en Palazzo Magnani.