Waar Albert Pinkham Ryder te zien is

Albert Pinkham Ryder (1847^[1]-1917^[1]) werd geboren in New Bedford, Massachusetts, en verhuisde in 1867^[1] naar New York. Hij is bekend om zijn allegorische schilderijen en zeegezichten. Verschillende musea hebben voorbeelden van zijn schilderijen. Daaronder zijn het Metropolitan Museum of Art, het Museum of Modern Art en het Solomon R. Guggenheim Museum, alle in New York. Andere locaties zijn het Los Angeles County Museum of Art (LACMA), het Minneapolis Institute of Arts en het Virginia Museum of Fine Arts in Richmond. In 2021 organiseerde het New Bedford Whaling Museum de overzichtstentoonstelling A Wild Note of Longing: Albert Pinkham Ryder and a Century of American^[1] Art. De tentoonstelling omvatte ook werken van modernisten die door Ryder waren beïnvloed, zoals Arthur Dove en Jackson Pollock. Bij de tentoonstelling verscheen een catalogus.

Albert Pinkham Ryder (1847^[1]-1917^[1]) werd geboren in New Bedford, Massachusetts. In 1867^[1] verhuisde hij naar New York en ging hij studeren aan de National Academy of Arts. Hij liet empirische waarneming los om zijn emoties abstract uit te drukken. Vooral literatuur inspireerde hem, met name het werk van Geoffrey, de middeleeuwse Engelse dichter. Ryder putte inspiratie uit zijn verbeelding. Hij ontdekte een droomwereld met geheimzinnige bossen in een onaards licht en donkere boten die geluidloos over maanverlichte zeeën voeren. Zijn schilderijen vormen een springplank voor de verbeelding. Kleur en textuur waren voor Ryder even belangrijk als de voorwerpen of gebeurtenissen die hij afbeeldde. Hij bouwde zijn kleine schilderijen maanden, soms jarenlang, zorgvuldig op tot de vormen bijna driedimensionaal leken. Zijn poëtische, stemmige allegorische schilderijen en zeegezichten, zoals *The Lovers’ Boat* (circa 1881) en *Flying Dutchman* (voltooid in 1887), tonen zijn stijl. Ryder experimenteerde en liet tradities los. Belangrijke modernisten als Arthur Dove, Marsden Hartley, Hans Hofmann en Jackson Pollock werden door hem beïnvloed.

Albert Pinkham Ryder werkte met een kenmerkende aanpak van materialen. Hij bouwde het oppervlak op uit verflagen, die soms tien jaar of langer nodig hadden om volledig te drogen. Vaak voegde hij vernis of was aan zijn verf toe en hij schilderde bij voorkeur met olieverf op doek. Volgens sommige verslagen gebruikte hij ongewone materialen, zelfs huishoudelijke producten. Zijn gronderingen waren vaak wit, wat zijn olieverfschilderijen luminositeit gaf. Hij besteedde minder aandacht aan de zorgvuldige constructie van spieraamwerken. Zijn werkwijze verschilde van die van tijdgenoten als J.M.W. Turner, die duizenden schetsen en aquarellen maakte, waarvan sommige later als olieverfschilderij werden uitgewerkt. Ryder maakte daarentegen zelden gedetailleerde olieverfschetsen. Zijn aanpak was intuïtiever; hij stond erom bekend ‘met de kleur te schuiven’ tot hij het gewenste effect had bereikt.

De kunst van Albert Pinkham Ryder beïnvloedde verschillende latere kunstenaars, vooral kunstenaars die geïnteresseerd waren in subjectieve ervaring en vereenvoudigde vormen. Zijn visionaire aanpak sprak schilders aan die alternatieven voor het realisme zochten. Marsden Hartley bewonderde Ryder en deelde zijn belangstelling voor spiritualiteit en de suggestieve werking van kleur. Hartleys expressionistische werken, met krachtige penseelstreken en symbolische beelden, vertonen verwantschap met Ryders esthetiek. Ryders invloed reikte ook tot Amerikaanse modernisten als Arthur Dove en Georgia O’Keeffe. Doves abstracte stijl, die met vereenvoudigde vormen en kleuren de essentie van de natuur wilde vatten, doet denken aan Ryders streven naar emotionele expressie in plaats van nauwkeurige weergave. O’Keeffe ontwikkelde haar eigen kenmerkende stijl, maar onderzocht eveneens de symbolische mogelijkheden van vorm en kleur; Ryder hielp die weg te openen. Latere kunstenaars, onder wie Jackson Pollock, erkenden Ryders belang. Pollocks all-overcomposities en nadruk op het proces kunnen worden gezien als een verre echo van Ryders experimentele verfaanpak en zijn bereidheid onconventionele technieken te gebruiken.

Albert Pinkham Ryder was een unieke kunstenaar. Hij was grotendeels autodidact en bewoog zich buiten de gevestigde stromingen. Zijn invloeden zijn moeilijk precies vast te stellen, maar enkele verbanden zijn mogelijk. Ryder bewonderde oudere meesters. Hij voelde zich aangetrokken tot Rembrandt, wiens clair-obscur in Ryders schilderijen terugkomt. Ook sprak hij zijn bewondering uit voor El Greco en voor Venetiaanse schilders als Titiaan en Paolo Veronese. Meer eigentijdse invloeden zijn lastiger aan te wijzen. Ryders vroege werk leek op schilderijen van de School van Barbizon. Sommige geleerden opperen dat William Page, bij wie Ryder korte tijd studeerde, invloed op hem had. Page was geïnteresseerd in spiritualisme en in de kleurtheorie van Michel Eugène Chevreul; deze ideeën kunnen Ryder hebben beïnvloed. Ryder liet Pages stijl echter al snel achter zich. Zijn rijpe stijl is zeer persoonlijk. De onderwerpen, vaak literair of aan de zee ontleend, en de techniek waarbij verf in lagen wordt opgebouwd, zijn van hemzelf.

Albert Pinkham Ryder (1847^[1]-1917^[1]) werd geboren in New Bedford, Massachusetts, en verhuisde in 1867^[1] naar New York. Hij studeerde aan de National Academy of Arts. Ryder is bekend om zijn poëtische, stemmige allegorische schilderijen en zeegezichten, vaak geïnspireerd door literatuur. Zijn ‘meest iconische werken’ werden getoond op een tentoonstelling in het Smithsonian American^[1] Art Museum in 1990 en op een overzichtstentoonstelling in het New Bedford Whaling Museum in 2021. Daaronder waren *The Shepherdess*, een vroeg schilderij op verguld hout, en *Landscape*, een ongedateerd olieverfschilderij op doek. Vooral zijn maritieme taferelen zijn geliefd. *The Lovers’ Boat* (circa 1881) en *Flying Dutchman* (voltooid in 1887) tonen zijn stijl, waarin een grote zon of maan vaak centraal staat in de compositie. Een ander bekend werk is *Jonah* (circa 1885), dat nu deel uitmaakt van de collectie van het National Museum of American Art, Smithsonian Institution, Washington, D.C.

Albert Pinkham Ryder (1847^[1]-1917^[1]) wordt beschouwd als een Amerikaanse symbolistische schilder, hoewel sommigen hem een romantisch kunstenaar noemen. In 1867^[1] verhuisde hij naar New York en studeerde hij aan de National Academy of Arts. Ryder liet empirische waarneming los en gaf zijn emoties liever abstract weer. Hij liet zich inspireren door literatuur, vooral door werken van Geoffrey, de middeleeuwse Engelse dichter. Hij staat bekend om zijn subjectieve zeegezichten, vaak met maanlicht, zoals *Toilers of the Sea* en *Moonlight Cove*. Voor inspiratie keek Ryder naar de natuur en observeerde hij de zee en de lucht aandachtig. Zijn schilderijen laten bewust details weg, wat bijdraagt aan een mystieke sfeer. Op zijn schilderij *The Race Track* staat een skelet op een paard. Hij maakte het ter nagedachtenis aan een vriend die zelfmoord pleegde nadat hij zijn spaargeld had verloren bij een paardenrace. Ryder was een van de origineelste kunstenaars van zijn tijd. Hij leefde als kluizenaar in het centrum van New York. Zijn schilderijen roepen een beklemmende intensiteit op.

Albert Pinkham Ryder (1847^[1]-1917^[1]) was een Amerikaanse kunstenaar, bekend om zijn stemmige, vaak allegorische schilderijen, vooral zeegezichten en werken geïnspireerd door literatuur. Hij werd geboren in New Bedford, Massachusetts, verhuisde in 1867^[1] naar New York en studeerde aan de National Academy of Arts. In zijn stijl abstraheerde hij de waargenomen werkelijkheid om emoties uit te drukken. Hij werkte uit zijn geheugen, gevoed door nachtelijke wandelingen. Vaak domineren grote, stralende zonnen of manen zijn composities. Voorbeelden zijn *The Lovers’ Boat* (circa 1881) en *Flying Dutchman* (voltooid in 1887). Zijn kunst is in verband gebracht met het symbolisme vanwege het gevoel van vreemdheid, mysterie en melancholie. Hij beïnvloedde latere modernisten, onder wie Arthur Dove, Marsden Hartley, Hans Hofmann en Jackson Pollock. De grote overzichtstentoonstelling ‘A Wild Note of Longing: Albert Pinkham Ryder and a Century of American^[1] Art’ opende in 2021 in het New Bedford Whaling Museum.