Waar Agnes Martin te zien is

Het werk van Agnes Martin is te zien in veel openbare collecties over de hele wereld. In New York bevinden haar stukken zich in het Brooklyn Museum, het Metropolitan Museum of Art, het Museum of Modern Art en het Solomon R. Guggenheim Museum. Andere Amerikaanse musea zijn de Albright-Knox Art Gallery in Buffalo, het Cleveland Museum of Art, het Philadelphia Museum of Art, het Whitney Museum of American Art in New York en de Yale University Art Gallery in New Haven. Ook verschillende musea in Washington, D.C. bezitten werk van haar, waaronder het Hirshhorn Museum and Sculpture Garden, de National Gallery of Art en de National Collection of Fine Arts. Buiten de Verenigde Staten is haar kunst te vinden in het Aargauer Kunsthaus (Aarau, Zwitserland), het Museo de Arte Moderno (Barcelona), het Museum of Fine Art (Boedapest), het Kunstmuseum (Luzern) en het Musée National d’Art Moderne, Centre Georges Pompidou (Parijs).

Agnes Martin (1912-2004) is belangrijk vanwege haar abstracte stijl en belangstelling voor schoonheid. Nadat ze in 1931 vanuit Canada naar de Verenigde Staten was verhuisd, begon ze te schilderen en raakte ze bevriend met andere kunstenaars, zoals Sol LeWitt. In 1958 had ze haar eerste solotentoonstelling in de Betty Parsons Gallery in New York. Na 1947 begon ze abstract werk te maken en ze staat bekend om haar gemengde technieken, vaak met rasters en strepen. Toen ze van 1957 tot 1967 in New York woonde, experimenteerde ze met symmetrische composities, onder invloed van kunstenaars als Ad Reinhardt en Ellsworth Kelly. Sommige critici brachten haar rasterwerken in verband met het minimalisme, maar ze gelden ook als voorbeelden van abstract expressionisme. Haar composities zijn niet-hiërarchisch: geen enkel onderdeel krijgt voorrang boven een ander. De verfijning van haar stijl wordt ondersteund door lichte grafietlijnen en koele tinten zoals roze en lichtgrijs. Haar schilderijen vragen om stille beschouwing om de nuances van de compositie te onthullen. Vanaf de jaren 1940 beïnvloedden het taoïsme en het zenboeddhisme haar; ook had ze belangstelling voor de klassieke Griekse filosofie en cultuur.

Agnes Martin is vooral bekend om haar rasterwerken: monochrome schilderijen van horizontale en verticale lijnen in een formaat van ongeveer zes voet in het vierkant. Haar vroege abstracte werken hebben fijne rasterlijnen en ingetogen kleuren. In haar volwassen werk zijn alle vormen gelijkwaardig en krijgt geen enkel onderdeel voorrang. Ze gebruikte vaak lichte grafietlijnen en koele tinten, zoals roze en lichtgrijs. De rasters zijn vrij getekend met kwetsbare lijnen. Toen ze van 1957 tot 1967 in New York woonde, begon ze te experimenteren met symmetrische composities, waaronder cirkels en vierkanten. Daarin waren kunstenaars als Ad Reinhardt en Ellsworth Kelly van invloed. Na haar terugkeer naar Taos, New Mexico, in 1967 werd haar werk steeds etherischer; soms lijken de rasters in een glinsterende nevel te vervagen.

Het werk van Agnes Martin beïnvloedde verschillende kunstenaars, vooral kunstenaars die met het minimalisme worden verbonden, hoewel ze zichzelf geen minimalist vond. In 1958 verhuisde ze naar New York en woonde tussen kunstenaars als Ellsworth Kelly, Robert Indiana, Ann Wilson, James Rosenquist, Lenore Tawney, Jack Youngerman, Jasper Johns en Robert Rauschenberg. Volgens Youngerman hielden zij hun privéruimtes gescheiden, maar ervoeren ze hun werk als iets heiligs. Kelly herinnerde zich Martin als spiritueel en gevoelig. Haar rasterwerken, die critici aanvankelijk soms met het minimalisme verbonden, zijn voorbeelden van abstract expressionisme. Haar doeken suggereren een spiritualiteit die haar belangstelling voor de natuur en oosterse religies, met name het taoïsme, weerspiegelt. Na haar terugkeer naar Taos in 1967 werden haar schilderijen steeds etherischer; de rasters werden soms zo vaag dat ze in een glinsterende nevel leken te verdwijnen. Gerhard Richter, vaak een van de beste nog levende kunstenaars genoemd, maakte gedurende meer dan vijf decennia zowel abstract als figuratief werk.

De artistieke ontwikkeling van Agnes Martin kende verschillende invloeden. In het begin van haar loopbaan verkende ze het surrealisme en later ontwikkelde ze zich richting abstractie. Mark Rothko wordt vaak als belangrijke invloed genoemd. Beide kunstenaars gebruikten grote, vereenvoudigde vormen. Rothko’s colourfieldschilderijen vertonen enige visuele overeenkomst met Martins rasters. Martin wilde echter Rothko’s emotionaliteit vermijden en streefde naar een onpersoonlijker, objectiever stijl. Ook klassieke Chinese schilderkunst en filosofie beïnvloedden haar werk. Taoïstische principes, met hun nadruk op eenvoud en meditatie, sloten aan bij haar minimalistische esthetiek. De uitgestrekte lege ruimtes in Chinese kunst boden een voorbeeld voor haar subtiele composities. Ten slotte vormden de Amerikaanse landschappen, vooral de woestijnen van New Mexico, haar visie. De sobere schoonheid en stilte van die omgeving kregen uitdrukking in haar kunst. Martin woonde en werkte jarenlang in New Mexico.

Het is moeilijk één ‘bekendste werk’ van Agnes Martin aan te wijzen, omdat haar reputatie vooral berust op de samenhang en het algemene karakter van haar oeuvre, niet op afzonderlijke schilderijen. Sommige werken zijn echter bijzonder bekend en worden vaak tentoongesteld. Een voorbeeld is *Loving Love*, een werk in olieverf op doek uit 1960, typerend voor haar rasterstijl. Het bestaat uit een lichtgekleurd vierkant veld met daarop een vaag met potlood getekend raster. Een ander voorbeeld is *White Flower*, een schilderij uit 1960 dat zich nu in het Honolulu Museum of Art bevindt. Martins volwassen stijl, ontwikkeld in de jaren 1960, kenmerkt zich door subtiele rasters en bleke kleuren, vaak in acryl op doek. De schilderijen onderzoeken onschuld, schoonheid en het sublieme. Haar werk wordt met zowel minimalisme als abstract expressionisme in verband gebracht, al verzette ze zich tegen eenvoudige categorisering. Ze wilde emotie met subtiele middelen oproepen in plaats van met krachtige gebaren of duidelijke symbolen. Haar schilderijen nodigen uit tot beschouwing en een persoonlijke, subjectieve reactie.

Agnes Martin (1912-2004) wordt vaak met het minimalisme verbonden, maar ze identificeerde zichzelf als abstract expressionist. Haar volwassen werk bestaat uit sobere werken in gemengde technieken, vaak met rasters en strepen. Toen ze in de jaren 1940 in New Mexico woonde, begon ze abstracte vormen te onderzoeken op basis van haar waarnemingen van de woestijn. In 1960 had ze haar kenmerkende rasterpatroon ontwikkeld, vrijwel altijd op een vierkant van ongeveer zes voet in het vierkant. Deze monochrome schilderijen bestaan uit elkaar kruisende horizontale en verticale lijnen. De schaal en het ritme van de coördinaten verschillen per werk. Toen ze van 1957 tot 1967 in New York woonde, experimenteerde ze met symmetrische composities van cirkels en vierkanten. Sommige critici brachten haar rasters in verband met het minimalisme, maar ze hebben ook kenmerken van abstract expressionisme. Haar doeken suggereren een spiritualiteit die haar belangstelling voor de natuur en oosterse religies, vooral het taoïsme en zenboeddhisme, weerspiegelt.

Agnes Martin (1912-2004) was een in Canada geboren Amerikaanse kunstenaar, bekend om haar subtiele abstracte schilderijen, vooral composities met rasters. Deze werken hebben vaak een formaat van ongeveer zes voet in het vierkant en een ingetogen palet. In 1931 emigreerde Martin naar de Verenigde Staten. Ze studeerde kunst en onderwijs en gaf later les op verschillende scholen. Tegen het einde van de jaren 1950 had ze figuratief werk en surrealistische olieverfschilderijen achter zich gelaten en een vereenvoudigde abstracte stijl aangenomen. Haar volwassen werk bestond uit rasters of lijnen op doek, monochrome kleuren en subtiele kleurverschillen. Toen ze tussen 1957 en 1967 in New York woonde, experimenteerde ze met symmetrische composities, waaronder cirkels en vierkanten. Hoewel sommigen haar rasters aanvankelijk met minimalisme verbonden, worden haar werken als abstract expressionisme beschouwd. De rasters zijn niet star of volgens een vaste formule opgebouwd; de schaal en het ritme van de coördinaten veranderen. Haar schilderijen hebben een meditatief karakter dat haar belangstelling voor de natuur, vooral de woestijn, en oosterse religies zoals het taoïsme weerspiegelt. Titels als Mountains, Dark River en White Flower wijzen op haar blijvende verbondenheid met de natuur, zij het op abstracte wijze.