Waar Corrado Giaquinto te zien is

Schilderijen van Corrado Giaquinto bevinden zich in verschillende musea. In Londen bezit de National Gallery verscheidene werken. Andere Britse musea met werk van hem zijn het Victoria and Albert Museum, Brighton Museum and Art Gallery, Manchester Art Gallery en de National Museums of Scotland (Royal Museum) in Edinburgh. Buiten het Verenigd Koninkrijk hebben onder meer het Metropolitan Museum of Art^[2] in New York, het Los Angeles County Museum of Art (LACMA), het Minneapolis Institute of Arts, het Museum of Modern Art in New York, het Royal Ontario Museum in Toronto, het Virginia Museum of Fine Arts in Richmond en het Wolfsonian van Florida International University in Miami Beach werk van Giaquinto. De collecties wisselen mogelijk van presentatie; neem contact op voor informatie over specifieke werken.

Corrado Giaquinto (1703–1766) was een Italiaanse rococoschilder, verbonden met de laatbarok. Hoewel hij vooral schilderde, werden er ook reproductieprenten naar zijn werk gemaakt, waardoor zijn composities een groter publiek bereikten. Giaquinto volgde zijn opleiding in Rome bij Sebastiano Conca en werkte later in Turijn en Madrid. Hij maakte grote fresco’s en altaarstukken en werd bekend om zijn decoratieve vaardigheid en kleurgebruik. Prentmakers zoals Giovanni Battista Piranesi maakten gravures naar zijn schilderijen. Die leggen vaak de grootsheid van de originelen vast en laten verzamelaars de details van de composities bestuderen. De prenten verschillen in formaat en kwaliteit, afhankelijk van de prentmaker en het drukproces. De onderwerpen lopen uiteen van religieuze tot mythologische scènes, net als in Giaquinto’s geschilderde oeuvre. Let bij de beoordeling van een prent naar Giaquinto op de staat van het papier, de helderheid van de lijnen en de herkomst. Die factoren bepalen mede de waarde en het historisch belang.

Corrado Giaquinto (1703–1766) was een Italiaanse rococoschilder. Hij droeg bij aan de schilderkunst van de 18e eeuw, vooral met zijn decoratieve allegorieën en religieuze scènes. Zijn loopbaan bracht hem door heel Europa. Hij volgde zijn opleiding in Rome bij Sebastiano Conca en werkte daarna in Turijn voor het Huis van Savoye. Van 1753 tot 1761 was hij hofschilder van Ferdinand VI in Madrid, als opvolger van Jacopo Amigoni. Zijn internationale loopbaan hielp de Italiaanse rococostijl verspreiden. Zijn schilderijen hebben vaak lichte kleuren en een vloeiende penseelvoering, met sierlijke figuren en theatrale composities. Belangrijke werken zijn het plafond van Santa Maria in Aracoeli in Rome en De geboorte van Maria (1732–1733). Ook maakte hij ontwerpen voor de koninklijke Santa Bárbara-fabriek. Zijn invloed is zichtbaar in het werk van zijn vele leerlingen, onder wie Mariano Salvador Maella. Zijn schilderijen geven inzicht in de esthetische voorkeuren van de 18e eeuw.

Corrado Giaquinto (1703–1766) was een Italiaanse rococoschilder, bekend om zijn decoratieve fresco’s en olieverfschilderijen. Voor zijn fresco’s maakte hij voorbereidende tekeningen en kartons (ontwerpen op ware grootte), waarna hij verf op nat pleisterwerk aanbracht. Dat vereiste snelheid en precisie. De fresco’s hebben vaak een licht kleurenpalet en een vloeiende penseelvoering, die beweging oproepen. Voor zijn olieverfschilderijen gebruikte hij traditionele technieken en bouwde hij verflagen op om lichtkracht en diepte te bereiken. Hij koos vaak pastelkleuren, zoals lichtblauw, roze en geel, die een opgewekte sfeer scheppen. Ook gebruikte hij glacis om kleuren aan te passen en subtiele toonverschillen toe te voegen. Zijn penseelvoering varieert van gladde, in elkaar overvloeiende passages tot zichtbare, getextureerde streken, die het werk extra visuele aantrekkingskracht geven.

De artistieke invloed van Corrado Giaquinto reikte tot verschillende schilders, vooral kunstenaars die verbonden waren met het koninklijk hof in Madrid en de Academie van San Fernando. Tot zijn leerlingen en navolgers behoorden Anton Raphael Mengs en Francisco Bayeu. Mengs’ classicistische stijl, die in heel Europa populair werd, bouwde voort op Giaquinto’s sierlijke composities. Bayeu werd later hofschilder en nam Giaquinto’s decoratieve stijl over in zijn werk voor kerken en paleizen. Andere kunstenaars die elementen van Giaquinto’s manier van werken overnamen, waren Mariano Salvador Maella en José del Castillo. Maella’s schilderijen tonen een vergelijkbare lichtheid van toets en elegante figuren. Castillos werk, vooral zijn decoratieve schilderingen, weerspiegelt Giaquinto’s invloed in kleur en compositie. Die invloed is het duidelijkst bij kunstenaars die door onderwijs of samenwerking rechtstreeks met hem verbonden waren. Door zijn opleiding in Rome en internationale loopbaan verspreidde zijn synthese van barok en rococo zich wijd.

Corrado Giaquinto (1703–1766) was een Italiaanse rococoschilder. Hij werd geboren in Molfetta, in Apulië. Zijn vroege opleiding volgde hij in het atelier van Saverio Porta, eveneens afkomstig uit Molfetta. In 1719 verhuisde Giaquinto naar Napels, waar hij studeerde bij Nicola Maria Rossi. Rossi’s invloed is zichtbaar in Giaquinto’s vroege werk, vooral in zijn gebruik van kleur en licht. Ook maakte hij kennis met het werk van Francesco Solimena, destijds een toonaangevende schilder in Napels. Solimena’s grootse, theatrale stijl drukte een stempel op Giaquinto’s artistieke ontwikkeling. Zijn tijd in Rome vormde zijn stijl verder. Daar kwam hij in aanraking met kunstenaars als Pietro da Cortona en Giovanni Lanfranco; hun barokke composities en illusionistische technieken beïnvloedden zijn benadering van monumentale decoratieve schilderkunst. Hoewel hij uiteenlopende invloeden opnam, smeedde Giaquinto die samen tot een eigen rococostijl, gekenmerkt door elegantie en gratie.

Corrado Giaquinto (1703–1766) was een Italiaanse rococoschilder, vooral bekend om zijn decoratieve werk in Romeinse en Spaanse kerken en paleizen. Zijn beroemdste werk is moeilijk met zekerheid aan te wijzen, omdat zijn oeuvre omvangrijk en veelzijdig was. Enkele grote projecten springen er echter uit. Rond 1730 maakte hij de fresco’s in de kerk Santa Maria in Aracoeli in Rome. In de jaren 1740 voerde hij ook belangrijke opdrachten uit voor de Basilica di Santa Croce in Gerusalemme in Rome. Daarnaast werkte hij veel in Turijn, waar hij het plafond van de koninklijke kerk San Lorenzo decoreerde. In Spanje was hij van 1753 tot 1762 hofschilder van Ferdinand VI. In die periode maakte hij fresco’s voor het Koninklijk Paleis van Madrid en droeg hij bij aan de weelderige decoratie ervan. Dit Spaanse werk vestigde zijn internationale reputatie. Geen enkel werk overheerst de rest; samen bepalen zijn bijdragen aan deze belangrijke gebouwen zijn loopbaan.

Corrado Giaquinto (1703–1766) was een vooraanstaand Romeins schilder in rococostijl. Hij volgde zijn opleiding in Napels en verhuisde in 1727 naar Rome. In de jaren 1730 had hij internationale faam: hij werkte voor Franse opdrachtgevers in Rome en voor het hof van Savoye in Turijn. Ook voerde hij opdrachten uit van Filippo Juvarra, onder meer voor de decoratie van La Granja de San Ildefonso in Spanje. Zijn verfijnde stijl weerspiegelde de classicistische rococosmaak van de Romeinse school. Zijn Doop van Christus (1750, Santa Maria dell’Orto, Rome) is daar een goed voorbeeld van. Begin jaren 1740 werd hij lid van de Accademia di San Luca en opende hij zijn eigen atelier, waar Spaanse kunstenaars werden opgeleid. In 1753 werd hij eerste schilder van koning Fernando VI en verhuisde hij naar Spanje. Kort na aankomst aan het Bourbonhof in Madrid werd hij de eerste directeur van de Real Academia de Bellas Artes de San Fernando. Hij leidde een fresco-ontwerpprogramma voor het Palacio Nuevo. In 1762 verliet hij het hof wegens zijn verslechterende gezondheid; hij overleed in 1766.