Skip to content

Buy any 3 full-price artworks and save 15%
La danse mauresque by Henri de Toulouse-Lautrec van Henri de Toulouse-Lautrec
Octave Raquin by Toulouse Lautrec van Henri de Toulouse-Lautrec
Poster design for Moët et Chandon champagne. van Alphonse Mucha
Absinthe Robette van Henri Privat-Livemont
Salome on Settle, The Conductor van Aubrey Beardsley
The Peacock Skirt (from Salome) van Aubrey Beardsley
On Cats by Jacques Dalbray van Théophile-Alexandre Steinlen
The Seasons (Les Saisons) van Alphonse Mucha
Peonies van Charles Rennie Mackintosh
Washstand van Charles Rennie Mackintosh
The Artist`s Parents van Félix Vallotton
My Portrait van Félix Vallotton

Art nouveau

55 kunstenaars · 1890–1910

Terug naar Ontdekken

Art Nouveau[5] was een bewuste breuk met het verleden. Van ongeveer 1890 tot 1910 verwierpen architecten, schilders, glaskunstenaars, juweliers en afficheontwerpers in heel Europa historische heroplevingen en ontwikkelden zij een nieuwe beeldtaal, ontleend aan organische vormen: de kromming van een stengel, de nerf van een blad, de spanwijdte van een insectenvleugel. De stroming had in elk land een andere naam (Jugendstil in Duitsland, Stile Liberty in Italië, Modernisme in Catalonië, Sezessionstil in Oostenrijk), maar deelde een kernambitie: de grens tussen vrije en toegepaste kunst opheffen. Een Tiffany-lamp moest dezelfde artistieke intentie uitdragen als een olieverfschilderij. Een metro-ingang moest beeldhouwkunst zijn. De stroming bereikte haar hoogtepunt op de Parijse Exposition Universelle van 1900, waar ze als officiële stijl gold, en raakte vervolgens binnen tien jaar uit de mode toen de smaak verschoof naar de geometrische helderheid die Art Deco zou worden. Haar invloed veranderde echter blijvend de status van design, illustratie en architectuur als serieuze kunstdisciplines. De affiche werd een kunstvorm. Het huisinterieur werd een doek. Gedurende een korte periode was Europa het erover eens dat schoonheid in elk voorwerp thuishoorde en elk voorwerp een kunstenaar verdiende.

Art Nouveau-kunstenaars om te kennen

De voornaamste zoekintentie is een lijst van kunstenaars, met voldoende context om Art Nouveau van verwante decoratieve stijlen te onderscheiden.

Begin met Alphonse Mucha[11], Gustav Klimt[12], Aubrey Beardsley, Rene Lalique, Henri de Toulouse-Lautrec, Jan Toorop en andere kunstenaars die vrije kunst, afficheontwerp, illustratie, architectuur en decoratieve kunsten verenigden.

Art Nouveau[5] wordt vaak gezocht als een lijst kunstenaars, maar de stroming omvat ook glas, sieraden, affiches, interieurs en architectuur. Gebruik het kunstenaarsraster hieronder voor biografieën en museumlinks.

Kernideeën

  • La danse mauresque by Henri de Toulouse-Lautrec — Art nouveau

    Het Gesamtkunstwerk

    Kunstenaars van Art Nouveau verwierpen de hiërarchie die schilder- en beeldhouwkunst boven meubels, sieraden en glaswerk plaatste. Victor Horta ontwierp gebouwen waarin elk element, van deurklinken en trapleuningen tot mozaïekvloeren, één samenhangende esthetische visie uitdrukte. Dit idee (Gesamtkunstwerk, ontleend aan Wagner) bracht architecten als Horta, Hector Guimard en Antoni Gaudi ertoe elk oppervlak van hun opdrachten te beheersen. Zo ontstonden uitzonderlijk samenhangende interieurs waarin constructie en ornament onafscheidelijk werden.

  • Octave Raquin by Toulouse Lautrec — Art nouveau

    De natuur als structuur, niet als versiering

    Eerdere stromingen ontleenden de natuur als oppervlakkig motief. Art Nouveau ging verder: organische groeipatronen werden een structureel principe. Henry van de Velde stelde dat een lijn een kracht is, een dynamisch element met richting en energie, niet slechts een grens. Het ijzerwerk van Horta in het Hotel Tassel (1893) volgt de logica van klimplanten, niet doordat het planten afbeeldt, maar doordat het de belasting verdeelt langs dezelfde gebogen banen waarmee planten zichzelf ondersteunen. Ook de cameoglazen vazen van Emile Galle ontstonden vanuit ditzelfde principe.

  • Poster design for Moët et Chandon champagne. — Art nouveau

    De democratisering van schoonheid

    De affiches van Alphonse Mucha voor Sarah Bernhardt, de advertenties van Jules Cheret en de lithografieën van Henri Privat-Livemont brachten Art Nouveau-beelden naar de straten van de stad, waar iedereen ze kon zien. De ontwikkeling van kleurenlithografie maakte massareproductie economisch haalbaar; ontwerpers van Art Nouveau benutten dat ten volle. De galerie van Siegfried Bing, Maison de l’Art Nouveau (geopend in december 1895 in Parijs), gaf de stroming haar naam en een commercieel podium. Art Nouveau was vanaf het begin bedoeld voor brede verspreiding.

  • Absinthe Robette — Art nouveau

    De zweepslaglijn en het japonisme

    Japanse houtsneden, die na de opening van de Japanse havens in de jaren 1850 in grote aantallen naar Europa kwamen, vormden de vormentaal van Art Nouveau. De vlakke kleurvlakken, asymmetrische composities en vloeiende contourlijnen van ukiyo-e boden een alternatief voor het westerse perspectivische realisme. Aubrey Beardsley nam deze lessen rechtstreeks over: zijn Salome-illustraties (1893) maken de ruimte vlak en gebruiken puur zwart-witcontrast op een manier die meer aan Hiroshige dan aan een Europese voorganger te danken is. De zogenoemde zweepslagcurve, het kenmerkende motief van Art Nouveau, ontstond uit deze kruisbestuiving.

  • Salome on Settle, The Conductor — Art nouveau

    Materiaalvernieuwing en herwaardering van ambacht

    Art Nouveau leidde tot echte vooruitgang in materiaaltechniek. Louis Comfort Tiffany ontwikkelde Favrile-glas met iriserende oppervlakte-effecten. Rene Lalique pionierde met het gebruik van hoorn, email en halfedelstenen in sieraden. Emile Galle patenteerde technieken voor meerlagig cameoglas. Antoni Gaudi vond de trencadis-techniek uit, een mozaïek van gebroken keramische tegels. Elke vernieuwing loste een concreet probleem op: hoe je licht vangt, organische kleurovergangen bereikt of een gebogen oppervlak bekleedt. De nadruk op ambacht beïnvloedde uiteindelijk het Bauhaus en het moderne ontwerponderwijs.

Belangrijke kunstenaars

The Slav Epic — Alphonse Mucha

Alphonse Mucha

1860–1939 · Keizerrijk Oostenrijk

Portrait of Adele Bloch-Bauer I — Gustav Klimt

Gustav Klimt

1862–1918 · Oostenrijks

Madame Countess Adèle de Toulouse-Lautrec in the Garden of Malromé — Henri de Toulouse-Lautrec

Henri de Toulouse-Lautrec

1864–1901 · Frans

The Climax (illustration) — Aubrey Beardsley

Aubrey Beardsley

1872–1898 · Brits

The Wassail — Charles Rennie Mackintosh

Charles Rennie Mackintosh

1868–1928 · Brits

Pieta — Koloman Moser

Koloman Moser

1868–1918 · Oostenrijks

Self-portrait — Eugène Grasset

Eugène Grasset

Frans

A Montparnasse — Théophile Steinlen

Théophile Steinlen

1859–1923 · Zwitsers

Verwante kunststromingen

Ontdek verwante tradities en invloeden.

Arts and Crafts

Arts and Crafts

1880–1920

Symbolisme

Symbolisme

1880–1910

Art deco

Art deco

1920–1940

Ontwikkeling van de kunst

Baanbrekende werken die de stroming vormgaven.

The Peacock Skirt (from Salome) van Aubrey Beardsley

The Peacock Skirt (from Salome)

Aubrey Beardsley · 1893 · Inkt en grafiet op wit velijnpapier, 23 × 16,8 cm

Beardsley was 21 toen hij de illustraties voor Oscar Wilde’s Salome maakte. De tekening is uitgevoerd in puur zwart-wit, zonder grijstinten. Beardsley nam de techniek van Japanse houtsneden over en combineerde die met een decadentistische gevoeligheid. Zijn lijnvoering loopt vooruit op de zweepslagcurves van de continentale Art Nouveau, maar zijn esthetiek blijft uitgesproken Engels: literairder, perverser en meer gericht op psychologische spanning. Het origineel bevindt zich in het Fogg Art Museum van Harvard.

Gismonda (theatre poster) van Alphonse Mucha

Gismonda (theatre poster)

Alphonse Mucha · 1894 · Kleurenlithografie op velijnpapier, 214 × 74 cm

Mucha’s doorbraak kwam toevallig. Op kerstavond 1894 was hij toevallig bij drukkerij Lemercier toen Sarah Bernhardts theater dringend telefonisch om een affiche vroeg. Mucha portretteerde Bernhardt als een Byzantijnse edelvrouw, met een mozaïekachtige aureool en een hoofdtooi van orchideeën. Toen de affiches op 1 januari 1895 verschenen, scheurden Parijzenaars ze van de muren als souvenirs. Bernhardt bood Mucha een exclusief contract voor zes jaar. De affiche bewees dat commercieel drukwerk dezelfde vormambitie kon hebben als schilderkunst op een ezel.

The Seasons (Les Saisons) van Alphonse Mucha

The Seasons (Les Saisons)

Alphonse Mucha · 1896 · Kleurenlithografie, set van vier panelen, elk 103 × 54 cm

The Seasons, in opdracht van drukker F. Champenois, was Mucha’s eerste reeks decoratieve panelen. Elk paneel verbeeldt een seizoen als een jonge vrouw die opgaat in haar natuurlijke omgeving. Mucha behandelde elk paneel als architectuur en plaatste de figuren in decoratieve kaders die doen denken aan glas-in-lood of handschriftverluchting. De reeks toont zijn werkwijze: historische verwijzingen combineren met eigentijdse affichetechniek. Ze werd een van de eerste voorbeelden van Art Nouveau voor een massapubliek.

Absinthe Robette van Henri Privat-Livemont

Absinthe Robette

Henri Privat-Livemont · 1896 · Kleurenlithografie

Privat-Livemont maakte deze advertentie op het hoogtepunt van de affichehausse. Een vrouw in een doorschijnende jurk houdt een glas absint omhoog; haar rode haar is omlijst door kronkelende ranken en haar hoofd steekt af tegen een lichtgevende cirkel. Het werk werd opgenomen in Les Maitres de l’Affiche van Jules Cheret, de toonaangevende bloemlezing van grafische kunst uit de Belle Époque. De affiche vangt een specifiek cultureel moment: absint was legaal, affichekunst bereikte haar hoogtepunt en Art Nouveau kon een massaproduct als een esthetische ervaring laten aanvoelen.

Dragonfly Woman corsage ornament van Rene Lalique

Dragonfly Woman corsage ornament

Rene Lalique · 1898 · Goud, email, chrysopraas, chalcedoon, maanstenen en diamanten

Misschien het meest ambitieuze Art Nouveau-sieraad ooit gemaakt. Een hybride wezen: uit het lichaam van een libel rijst een vrouwentorso op, gesneden uit chrysopraas. De vleugels zijn uitgevoerd in plique-à-jour-email en verrijkt met diamanten. Lalique had het Parijse juweliersestablishment gechoqueerd door met hoorn, email en halfedelstenen te werken. Hij stelde dat artistieke waarde voortkwam uit ontwerp en vakmanschap, niet uit de intrinsieke waarde van de materialen. Het stuk bevindt zich in het Calouste Gulbenkian Museum in Lissabon.

Metropolitain entrance canopies van Hector Guimard

Metropolitain entrance canopies

Hector Guimard · 1900 · Gietijzer en glas

Toen Parijs voor de Exposition Universelle van 1900 zijn metro opende, ontwierp Guimard de stationsingangen. De gietijzeren onderdelen werden groen geschilderd om gepatineerd brons na te bootsen; hun vormen zijn ontleend aan organische structuren: de lantaarnpalen lijken op stengels die eindigen in bolvormige knoppen. Voor het woord Métropolitain gebruikte het metrobord een speciaal Guimard-lettertype. De Parijse Art Nouveau werd zo sterk met deze bouwwerken verbonden dat ze een nieuwe naam kreeg: le style Metro. Verschillende oorspronkelijke ingangen zijn bewaard als Monuments Historiques.

The Kiss van Gustav Klimt

The Kiss

Gustav Klimt · 1908 · Olieverf op doek met bladgoud, zilver en platina, 180 × 180 cm

Geschilderd op het hoogtepunt van Klimts gouden periode. De compositie toont een paar dat knielt op een met bloemen begroeide richel, gehuld in gewaad met patronen: rechthoeken voor de man, cirkels en bloemmotieven voor de vrouw. Klimt liet zich inspireren door Byzantijnse mozaïeken (hij bezocht Ravenna in 1903), Japanse schermschilderkunst en Myceens goudwerk. Het schilderij weigert te kiezen tussen vrije en decoratieve kunst. De Oostenrijkse staat kocht het in 1908 van de tentoonstelling Kunstschau. Nu trekt het meer bezoekers naar de Österreichische Galerie Belvedere dan enig ander werk.

Casa Batllo (facade renovation) van Antoni Gaudi

Casa Batllo (facade renovation)

Antoni Gaudi · 1906 · Steen, ijzer, keramische tegels en glas-in-lood

Gaudi bekleedde een gewoon appartementenblok uit 1877 opnieuw met fragmenten van gebroken keramische tegels en gekleurd glas (de trencadis-techniek), waardoor het oppervlak met het licht van kleur verandert. De balkons lijken op schedels; inwoners noemen het gebouw Casa dels Ossos. Het dak is bedekt met keramische schubben die aan een drakenrug doen denken. Gaudi’s Modernisme was sculpturaler dan de Franse of Belgische varianten. Hij behandelde het hele gebouw als een organische vorm. Het gebouw werd in 2005 UNESCO-Werelderfgoed.

Ontstaan

Van Morris tot Horta: de wortels in Arts and Crafts

De directe voorloper van Art Nouveau was de Arts and Crafts-beweging, die William Morris vanaf de jaren 1860 in Engeland organiseerde. Morris stelde dat industriële massaproductie alledaagse voorwerpen lelijk had gemaakt; de oplossing was terug te keren naar ambacht dat door artistieke principes werd geleid. Arthur Heygate Mackmurdo, een jonger lid van Morris’ kring, dreef deze ideeën richting abstractie. Zijn titelpagina voor Wren’s City Churches (1883) gebruikte vlamachtige botanische vormen die Pevsner later als het vroegste Art Nouveau-ontwerp aanwees. Toen Horta en van de Velde begin jaren 1890 in Brussel Art Nouveau ontwikkelden, bouwden zij voort op fundamenten die Britse ontwerpers hadden gelegd.

Brussel en Parijs: de stroming krijgt vorm

De overgang van een Arts and Crafts-voorloper naar volwaardige Art Nouveau vond tussen 1892 en 1895 in Brussel plaats. Horta voltooide het Hotel Tassel in 1893, Paul Hankar rondde datzelfde jaar zijn eigen huis af en van de Velde begon interieurs te ontwerpen. Brussel bood omstandigheden die Londen niet had: een rijke, cultureel ambitieuze burgerij die jonge radicalen opdrachten voor woonhuizen wilde geven. De stijl bereikte vrijwel meteen Parijs. Siegfried Bing opende La Maison de l’Art Nouveau op 22 Rue de Provence op 26 december 1895, waarmee hij de stroming haar blijvende naam gaf. In 1900 was Art Nouveau de officiële stijl van het tijdperk.

Internationale verspreiding: Jugendstil, Modernisme, Stile Liberty

Vanuit de Frans-Belgische kern verspreidde Art Nouveau zich snel, maar paste ze zich aan lokale omstandigheden aan. In Duitsland ontleende de stroming haar naam aan het Münchense tijdschrift Jugend (1896). In Wenen brak de Secession, opgericht in 1897 door Klimt, Hoffmann, Moser en anderen, met het conservatieve Künstlerhaus. In Barcelona ontwikkelden Gaudi, Domenech i Montaner en Puig i Cadafalch het Modernisme, gekenmerkt door sculpturale uitbundigheid. In Glasgow creëerde Charles Rennie Mackintosh een sobere, rechtlijnige variant. Elke vorm deelde de kernprincipes (de natuur als bron, eenheid van de kunsten, afwijzing van historicisme) en ontwikkelde tegelijk een eigen vormentaal.

Neergang en nalatenschap na 1910

Art Nouveau raakte even snel uit de mode als ze was opgekomen. Tegen 1910 werd de stijl geassocieerd met overdaad en commerciële overproductie. Hetzelfde reproductiegemak dat affiches alomtegenwoordig maakte, verarmde de stijl ook door navolging. Hoffmann en de Wiener Werkstätte bewogen al in 1905 naar geometrische vereenvoudiging. Toch bleef de invloed van Art Nouveau bestaan: de overtuiging dat toegepaste en vrije kunst dezelfde status verdienden, vormde het Bauhaus. De experimenten met nieuwe materialen liepen vooruit op modernistische architectuur. De vernieuwingen in grafisch ontwerp legden de basis voor de commerciële vormgeving van de twintigste eeuw. In de jaren 1960 beleefde de stroming een grote heropleving toen psychedelische affichekunstenaars Mucha en Beardsley herontdekten.

In hun eigen woorden

“Kunst bestaat alleen om een spirituele boodschap over te brengen.”
Alphonse Mucha, Lectures on Art: A Supplement to The Graphic Work of Alphonse Mucha (1975)
“Ik was blij betrokken te zijn bij kunst voor het volk, niet voor particuliere salons.”
Alphonse Mucha, Quoted in Jiri Mucha, Alphonse Mucha: His Life and Art (1966)
“Wie iets over mij wil weten, als kunstenaar — en dat is het enige wat ertoe doet — moet aandachtig naar mijn schilderijen kijken.”
Gustav Klimt, First Vienna Secession exhibition catalogue (1898)
“Een lijn is een kracht.”
Henry van de Velde, Kunstgewerbliche Laienpredigten (1902)
“Art Nouveau streefde er op geen enkele manier naar de eer te krijgen een algemene term te worden. Het was eenvoudigweg de naam van een huis dat was geopend als verzamelpunt voor alle jonge en vurige kunstenaars.”
Siegfried Bing, Written statement (1902), quoted in Gabriel P. Weisberg, Art Nouveau Bing: Paris Style 1900 (1986)

Alle kunstenaars binnen Art nouveau

55 kunstenaars.

Aanbevolen lectuur

  • Art Nouveau 1890-1914

    Art Nouveau 1890-1914

    Paul Greenhalgh (editor) · 2000

    De catalogus van de V&A-tentoonstelling behandelt 23 landen. Het beste afzonderlijke wetenschappelijke overzicht.

  • Art Nouveau

    Art Nouveau

    Gabriele Fahr-Becker · 1997

    Een uitgebreid geïllustreerd overzicht dat schilderkunst, architectuur, grafisch ontwerp en toegepaste kunst evenveel gewicht geeft.

  • Alphonse Mucha: The Complete Graphic Works

    Alphonse Mucha: The Complete Graphic Works

    Ann Bridges (editor) · 1980

    Het standaardnaslagwerk voor Mucha’s gedrukte oeuvre. Onmisbaar om te begrijpen hoe Art Nouveau een massapubliek bereikte.

  • Fin-de-Siecle Vienna: Politics and Culture

    Fin-de-Siecle Vienna: Politics and Culture

    Carl E. Schorske · 1980

    Bekroonde studie met de Pulitzer Prize. De hoofdstukken over Klimt en de Secession plaatsen Art Nouveau in haar politieke en intellectuele context.

Veelgestelde vragen

  • Wat is Art Nouveau?
    Art Nouveau[5] was een decoratieve stroming die ongeveer van 1890 tot 1910 actief was. Ze verwierp historische heroplevingen en ontwikkelde een nieuwe beeldtaal vanuit de natuur. Gebogen plantenstengels, ranken, golvend haar en zweepslaglijnen verschijnen in alle media (architectuur, meubels, glas, sieraden, grafische affiches en typografie) en gaven steden van Parijs tot Brussel en Wenen tijdens de Belle Époque een samenhangende visuele identiteit.
  • Wie begon de Art Nouveau-beweging?
    Er was geen enkele grondlegger. Horta’s Hôtel Tassel in Brussel (1892–1893[5]) wordt vaak aangehaald als het eerste volledig gerealiseerde Art Nouveau[5]-interieur. In Parijs drongen de stijl en haar beeldtaal tot het grote publiek door via Hector Guimards metro-ingangen (1900) en de lithografische affiches van Alphonse Mucha[11] voor Sarah Bernhardt. De Engelse Arts and Crafts-beweging van William Morris leverde veel van de filosofische basis.
  • Wat zijn de kenmerken van Art Nouveau?
    Vijf kenmerken typeren de stijl: organisch gebogen lijnen ontleend aan planten, de zweepslagcurve (een scherp versnellende S-vorm), asymmetrische composities, gelijkwaardigheid van vrije en toegepaste kunst en Gesamtkunstwerken waarin architectuur, meubels en decoratie als één samenhangend geheel werden ontworpen. Japanse houtsneden beïnvloedden rechtstreeks de vlakke kleurvlakken en decoratieve arabesken die de stijl kenmerken.
  • Wanneer was Art Nouveau populair?
    De stijl bereikte haar hoogtepunt tussen 1895 en 1905. Op de Parijse Exposition Universelle van 1900 kondigde ze zich aan: Guimard, Lalique en anderen vulden de tentoonstelling met gebogen metaal en glas. Tegen 1910 was de stijl uit de mode geraakt en verdrongen door de rechtere geometrische lijnen die Art Deco[5] zouden worden. Afzonderlijke kunstenaars werkten door (Mucha tot in de jaren 1930, Gaudí tot aan zijn dood in 1926), maar de bredere stroming was voorbij.
  • Wat is het verschil tussen Art Nouveau en Art Deco?
    Art Nouveau[5] (1890–1910[5]) gebruikte gebogen organische lijnen uit planten en natuurlijke vormen, handwerk en gedempte of aardse kleuren. Art Deco (jaren 1920–1930) gebruikte geometrische vormen (zigzags, chevrons, rechthoekige volumes) uit de machinebouw, industriële materialen (chroom, lak, glas) en krachtige verzadigde kleuren. De ene vierde biologische groei; de andere mechanische precisie.
  • Waar is Alphonse Mucha bekend om?
    Alphonse Mucha[11] bepaalde de Art Nouveau[5]-affiche. Zijn lithografie Gismonda uit 1894 voor Sarah Bernhardt maakte hem van de ene op de andere dag beroemd en vestigde het visuele model: een hoog, smal formaat, een vrouw omgeven door decoratieve arabesken, golvend haar dat in het kader overgaat en gedempte pasteltinten. Daarna maakte hij reclamewerk voor Job-sigaretten, Ruinart-champagne en vele andere merken, en later de twintig doeken van de Slav Epic (1910–1928[5]) in Tsjechoslowakije.
  • Waar kan ik Art Nouveau zien?
    De beste stedelijke voorbeelden zijn in Parijs: de metro-ingangen van Guimard bij Abbesses en Porte Dauphine en de Art Nouveau[5]-zalen van Musée d’Orsay (glas van Gallé, sieraden van Lalique). Brussel heeft Horta’s museumwoning en het Hôtel Tassel. In Wenen staan het Secessiongebouw en het door Klimt gedecoreerde Palais Stoclet. Barcelona bewaart Gaudí’s Casa Batlló en Park Güell. Het Mucha Museum in Praag bezit de grootste Mucha-collectie buiten privébezit.
  • Wie zijn de belangrijkste Art Nouveau-kunstenaars?
    Veelgebruikte namen om mee te beginnen zijn Alphonse Mucha[11], Gustav Klimt[12], Aubrey Beardsley, Rene Lalique, Henri de Toulouse-Lautrec, Jan Toorop en andere kunstenaars die werkten met affiches, schilderkunst, design, glas en decoratieve kunsten.
  • Is Art Nouveau alleen schilderkunst?
    Nee. Art Nouveau[5] omvatte schilderkunst, afficheontwerp, illustratie, glas, sieraden, meubels, interieurs en architectuur. Daarom lopen zoekopdrachten naar kunstenaars, ontwerpers en makers vaak door elkaar.

Bronnen

De redactionele tekst over Art nouveau is gebaseerd op de volgende gepubliceerde wetenschappelijke literatuur.

  1. [1] boek Paul Greenhalgh (editor), Art Nouveau 1890-1914, 2000 Gebruikt voor: tentoonstellingsgeschiedenis, stijlanalyse.
  2. [2] boek Gabriele Fahr-Becker, Art Nouveau, 1997 Gebruikt voor: biografie, stijlanalyse.
  3. [3] boek Ann Bridges (editor), Alphonse Mucha: The Complete Graphic Works, 1980 Gebruikt voor: biografie, stijlanalyse.
  4. [4] boek Carl E. Schorske, Fin-de-Siecle Vienna: Politics and Culture, 1980 Gebruikt voor: politieke opvattingen, stijlanalyse.
  5. [5] Wikipedia Wikipedia: Art Nouveau Gebruikt voor: biografie.
  6. [6] boek Carol Belanger Grafton, Art Nouveau Gebruikt voor: biografie.
  7. [7] boek Jean Lahor, Art Nouveau Gebruikt voor: biografie.
  8. [8] boek redacted nikodecst, Art Nouveau (Art of Century) Gebruikt voor: biografie.
  9. [9] boek redacted nikodecst, Art Nouveau (Art of Century) Gebruikt voor: biografie.
  10. [10] Wikipedia Wikipedia: James McNeill Whistler Gebruikt voor: biografie.
  11. [11] Wikipedia Wikipedia: Alphonse Mucha Gebruikt voor: biografie.
  12. [12] Wikipedia Wikipedia: Gustav Klimt Gebruikt voor: biografie.
  13. [13] Wikipedia Wikipedia: Ohara Koson Gebruikt voor: biografie.

De redactie staat onder toezicht van Solis Prints. Bronnen gecontroleerd op 10 oktober 2026. Klik op een bron voor meer informatie of houd de muis boven [N] op de pagina hierboven voor een voorvertoning.

Redactionele normenMethodologieCorrectiesToelichting op AI-gebruikOver de redactie

Bekijk kunst binnen Art nouveau in het echt.

Plan je bezoek om kunst binnen Art nouveau te zien →

Haal Art nouveau in huis.

Bekijk alle prints binnen Art nouveau →
Terug naar Ontdekken
Your cart
Rated 4.6 on Judge.me
Your cart is empty
Have an account? Log in to check out faster.
Continue shopping Continue shopping