Henri Thiriet

Henri Thiriet staat bekend om zijn art-nouveauaffiches met krachtige rondingen, wervelende vormen en een kleurrijk palet. Hij maakte commerciële affiches voor onder meer Omega Cycles, Dayton Cycles en fietsen van Griffiths, en reclame voor Absinthe Berthelot, warenhuis Belle Jardinière en naaimachines van Peugeot.

Henri Thiriet (1873–1946) was een Franse kunstenaar, bekend om zijn illustraties en prentkunst. Hij studeerde bij Jean-Léon Gérôme en Gabriel Ferrier. Thiriet exposeerde op de Salon des Artistes Français en won in 1900 een bronzen en in 1901 een gouden medaille. Hij maakte verschillende soorten prenten, waaronder kleurenlitho's en etsen. Veel daarvan waren illustraties voor boeken en tijdschriften. Hij staat bekend om zijn afbeeldingen van vrouwen, vaak in modieuze kleding of huiselijke omgevingen. Zijn stijl verenigt academische opleiding met elementen van de art nouveau. Zijn werk omvat affiches, boekillustraties en decoratieve panelen. De prenten vangen de esthetische gevoeligheden van het begin van de 20e eeuw en geven een indruk van de Franse samenleving en vormgeving in die tijd. Verzamelaars waarderen ze om hun artistieke kwaliteit en historische context.

De referentieteksten bevatten geen informatie over de technieken en materialen van Henri Thiriet. Ze bespreken wel materialen en technieken van Jean Dubuffet en Pierre Bonnard. Dubuffet combineerde verf met ongebruikelijke elementen, waaronder cement, teer, grind, bladeren, zilverfolie, stof en vlindervleugels. Hij vond dat kunst uit de materialen zelf moest voortkomen. Hij legde het doek op de vloer, bedekte het met een dikke pasta van lichte olieverf en bracht die met een spatel aan. Daarna strooide hij as, zand en kolengruis over het oppervlak. Hij voegde kleur toe als een dun mengsel dat hij over het oppervlak streek. Vervolgens bedekte hij het oppervlak met dikke zwarte verf en maakte hij het beeld door materiaal in het oppervlak te wrijven en contouren met een stomp puntig gereedschap in te krassen. Bonnard schilderde niet rechtstreeks naar het leven, maar werkte vanuit herinnering en voorbereidende tekeningen. Hij gebruikte fijnkorrelig doek met een witte grondlaag. Sommige delen bouwde hij op in dunne lagen, andere in dikkere lagen met penseelwerk en impasto. Soms bracht hij de laatste accenten aan nadat het schilderij was opgespannen en ingelijst.

Een volledig overzicht van Henri Thiriet werken en hun locaties is niet direct beschikbaar, maar verschillende musea met Franse kunst uit de negentiende en twintigste eeuw kunnen werken van hem bezitten. In Frankrijk gaat het om het Musée du Louvre, Musée d’Orsay, Musée National d’Art Moderne (Centre Georges Pompidou) en Musée des Arts Décoratifs (alle in Parijs), Musée des Beaux-Arts in Nancy en Musée des Beaux-Arts in Nantes. Een ander Europees museum is de Musées Royaux des Beaux-Arts de Belgique in Brussel. In de Verenigde Staten kunnen het Metropolitan Museum of Art in New York, Los Angeles County Museum of Art, Minneapolis Institute of Arts en Virginia Museum of Fine Arts in Richmond zijn werk hebben. De collectiecatalogi van deze musea raadplegen is een nuttige manier om Thiriet kunst op te sporen en te bekijken.

Zonder specifiekere informatie is het moeilijk Henri Thiriets precieze herkomst vast te stellen. Enkele feiten wijzen echter op Frankrijk. Een passage vermeldt G. Troisoeufs, manager van het Oriental Hotel in Bangkok, Siam (nu Thailand), die bronzen Boeddha's aan Frankrijk aanbood en het land 'mijn vaderland' noemde. Een andere passage noemt H. Fauré van 2 rue Française in Parijs, die een oud boek met handgekleurde gravures aan verzamelaar Guimet voorstelde. Op zijn briefpapier stond dat hij in de kaasbranche werkte: 'Fromageries Bailleux Adrien. Desoutter frères et H. Fauré, neveux, successeurs'. Deze voorbeelden wijzen op een verband tussen Frankrijk en mensen in kunst en handel. Ze houden niet rechtstreeks verband met Henri Thiriet, maar schetsen de culturele en economische context van die tijd en zouden op een Franse achtergrond van kunstenaars als hij kunnen wijzen. Verder onderzoek naar Thiriets biografie en loopbaan kan zijn geboorteplaats mogelijk verduidelijken.

Met zekerheid vaststellen wie Henri Thiriet heeft beïnvloed is moeilijk. Het werk van Vincent van Gogh had echter invloed op veel kunstenaars. Nadat Henri Matisse Van Goghs werk in 1901 in Parijs had gezien, veranderde hij zijn stijl: hij verhelderde zijn palet, overdreef vormen, vervormde zijn onderwerpen en gebruikte expressieve toetsen en zware lijnen om emotie over te brengen. Van Gogh inspireerde ook Wassily Kandinsky en Franz Marc; zij richtten met anderen in München de expressionistische groep Der Blaue Reiter (De Blauwe Ruiter) op. Ook tijdgenoot Edvard Munch werd geraakt door Van Goghs 'passie' en 'vuur van de ziel'. Sinds Van Goghs dood heeft zijn unieke stijl kunstenaars en publiek geïnspireerd.

Omdat er weinig bronmateriaal over Henri Thiriet bestaat, is moeilijk met zekerheid te zeggen wie hem beïnvloedde. Wel kunnen enkele invloeden op kunstenaars uit zijn tijd worden besproken. Henri Matisse had grote invloed op veel Europese en Amerikaanse kunstenaars. Sommigen bewonderden zijn op het oppervlak gerichte figuratieve werk en gebruikten het om het abstract expressionisme te omzeilen. Matisses werk bracht Patrick Henry Bruce en Arthur Burdett Frost Jr. ook in de richting van abstractie en het gebruik van pure kleur. Morris Louis combineerde de levensvreugde in Matisses werk met klassieke elementen. Diebenkorns kunst van 'oppervlakken en licht' is vergeleken met Matisses werk uit de jaren waarin hij het kubisme onderzocht. Ook sommige leden van de groep Support/surface waren beïnvloed door Matisse en Amerikaanse colourfield-schilders.

Het belang van Henri Thiriet werk ligt in het complexe netwerk van wisselwerkingen tussen voorwerpen, mensen en instellingen in de kunstwereld. Tot die netwerken behoren opdrachtgevers, graveurs, kopiisten, curatoren, kunsthistorici, journalisten, advocaten, politieke figuren, veilingmeesters, galeriehouders, verzamelaars, musea en wetenschappelijke analysetechs. In verschillende landen werken zulke personen en organisaties samen, concurreren ze en beïnvloeden ze elkaar. De reis die kunstwerken afleggen maakt deze verbanden zichtbaar en laat zien hoe betekenis, status en prijs veranderen. De wetenschappelijke belangstelling voor hedendaagse kunst kent perioden van erkenning en verwaarlozing. De canon die in de eerste decennia van de twintigste eeuw in Europa en Amerika ontstond, wekte in het Westen esthetische belangstelling voor kunst. Tegelijk schiep die canon een binaire logica (kunst tegenover ambacht, modern tegenover traditioneel, autonoom tegenover functioneel enzovoort) die fundamentele verandering tegenhield.

Henri Thiriet stijl was art nouveau. Zijn affiches gebruikten krachtige rondingen, wervelende vormen en een kleurrijk palet dat kenmerkend was voor de reclame uit de Belle Époque.

Henri Thiriet werd in 1873 in Frankrijk geboren. Hij stierf in 1946, 73 jaar oud.

Henri Thiriet overleed in 1946 op 73-jarige leeftijd.