Maxfield Parrish

Plan je bezoek om werk van Maxfield Parrish te zien →

• Hoe schilderde Maxfield Parrish?+

  Parrish bouwde modeldecors, rekwisieten en lichtopstellingen voor zijn schilderijen. Hij maakte een miniatuurlandschap, belichtte het vanuit bepaalde hoeken, fotografeerde het en schilderde vervolgens naar de foto. Hij gebruikte een laagtechniek van de oude meesters: dunne lagen transparante olieverf over een gipsgrond. Elke laag droogde voordat de volgende werd aangebracht, zodat de onderkleuren doorschenen.
• Wat is het beroemdste werk van Maxfield Parrish?+

  Maxfield Parrish wordt vooral geassocieerd met zijn schilderij *Daybreak*, voltooid in 1922. Dit werk is een goed voorbeeld van zijn herkenbare stijl, met het gebruik van ‘Parrish blue’, een bepaalde kobalttint, en zijn glacistechniek voor lichtgevende effecten. *Daybreak* heeft een klassieke compositie met twee jonge vrouwen in een verstilde, gestileerde omgeving. Ze staan tegen een achtergrond van bergen, water en klassiek geïnspireerde architectuur. Het schilderij werd door massareproductie zeer populair en vestigde Parrishs reputatie. Hoewel hij veel andere opvallende werken maakte, waaronder illustraties voor boeken en tijdschriften en commerciële kunst voor bedrijven als General Electric, blijft *Daybreak* zijn herkenbaarste werk. De brede verspreiding ervan verankerde het beeld in de populaire verbeelding. Het is een iconisch beeld van de Amerikaanse kunst uit het begin van de 20e eeuw geworden, gewaardeerd om zijn utopische visie en technische vaardigheid. Parrishs nauwgezette werkwijze en unieke kleurenpalet droegen bij aan de aantrekkingskracht en maakten het werk geliefd bij kunstliefhebbers en het grote publiek.
• Wat moet ik weten over de prints van Maxfield Parrish?+

  Bij het bekijken van prenten van Maxfield Parrish is enige basiskennis van de prentenmarkt nuttig. Prenten vallen in twee algemene categorieën: beeldende kunst en decoratieve kunst. Prenten als beeldende kunst verschijnen vaak in beperkte oplagen; elke prent is genummerd en door de kunstenaar gesigneerd. Een prent met het nummer 35/100 is bijvoorbeeld de 35e afdruk van een oplage van in totaal 100. Kunstenaars kunnen ook een klein aantal kunstenaarsproeven maken, aangeduid met AP. De waarde van een prent hangt af van verschillende factoren, waaronder de reputatie van de kunstenaar, de populariteit van het beeld en de kwaliteit van de gebruikte materialen. Beperkte oplagen zijn doorgaans duurder dan posters, omdat het aantal prenten beperkt is. Sommige uitgevers beperken het aantal afdrukken om de waarde te verhogen; oplagen kunnen variëren van 250 tot 1.000. Houd er bij het kopen van prenten rekening mee dat claims over oplagen onder de handelsbeschrijvingswetgeving vallen; alle claims moeten waarheidsgetrouw zijn. Het prentnummer en het oplagenummer staan doorgaans linksonder in de marge, de titel in het midden en de handtekening rechts, steeds in potlood.
• Tot welke stijl of stroming behoorde Maxfield Parrish?+

  Het werk van Maxfield Parrish kan losjes met het symbolisme worden verbonden, een artistieke en literaire beweging die aan het einde van de 19e eeuw aanhang kreeg. Het symbolisme keerde zich af van naturalisme, antirealisme en impressionisme. Het stelde de uitdrukking van ideeën en emoties met symbolische beelden voorop. In de beeldende kunst weerspiegelde het symbolisme de literaire en intellectuele beweging van die tijd. Symbolistische schilders verschilden sterk van stijl en werden beïnvloed door eerdere visionairs als Goya, Blake en Füssli, maar ook door de Duitse romantiek en de prerafaëlitische broederschap. De bredere symbolistische beweging omvatte ook art nouveau (Frankrijk), Jugendstil (Duitsland) en Modern (Rusland). Deze stijlen werden gekenmerkt door decoratieve elementen en waren prominent aanwezig in grafiek, affiches en glas-in-lood. Hoewel het symbolisme sommige grote meesters kan hebben beïnvloed, bepaalde het niet altijd hun hele oeuvre.
• Welke technieken of materialen gebruikte Maxfield Parrish?+

  Maxfield Parrish staat bekend om een herkenbare stijl die hij met specifieke materialen en methoden bereikte. Met glacislagen van olieverf bouwde hij lichtgevende kleuren op. Daarbij bracht hij dunne, transparante verflagen over elkaar aan om diepte en helderheid te scheppen. Parrish prepareerde zijn panelen met gesso, een witte grondlaag die een glad en reflecterend oppervlak opleverde. Daarna maakte hij een monochrome onderschildering om de compositie en modellering vast te leggen voordat hij kleur aanbracht. Ook fotografische technieken speelden een rol in zijn werkwijze. Parrish gebruikte foto's als referentiemateriaal en projecteerde soms beelden rechtstreeks op zijn doeken om nauwkeurig te tekenen en te componeren. Zijn glacistechniek omvatte het aanbrengen van veel vernislagen tussen de kleurlagen. Dit arbeidsintensieve proces droeg bij aan de gladde, bijna emailachtige afwerking van zijn schilderijen. Door glaceren, een gessogrond en fotografisch referentiemateriaal te combineren, kon Parrish zeer gedetailleerde, geïdealiseerde beelden met een kenmerkende buitenaardse gloed maken.
• Waar stond Maxfield Parrish om bekend?+

  Maxfield Parrish wordt met het symbolisme geassocieerd, een artistieke en literaire beweging die aan het einde van de 19e eeuw aanhang kreeg. Het symbolisme kan worden gezien als een reactie op naturalisme, realisme en impressionisme; subjectieve ervaring en emotie stonden centraal. Symbolistische kunstenaars lieten zich vaak inspireren door literatuur en verkenden mysterie, het bovennatuurlijke en menselijke emoties. In Europa kreeg het symbolisme verschillende vormen. Sommige kunstenaars verbonden hun werk met ideeën, symbolen en figuratieve patronen uit het literaire symbolisme. In Duitsland werden zij ‘late romantici’ genoemd: Arnold Böcklin, Hans von Marees, Hans Thoma en Franz von Stuck. Andere symbolistische schilders waren Fernand Khnopff (België), Edvard Munch (Noorwegen), Mikhail Vrubel (Rusland) en Ferdinand Hodler (Zwitserland). De decoratieve stijlen van Aubrey Beardsley, Gustav Klimt, Alfons Mucha en Eugène Grasset brachten deze stijl tot uitdrukking in grafiek, affiches en glas-in-lood. Het symbolisme raakte ook enkele grote meesters, zoals Auguste Rodin.
• Wanneer overleed maxfield parrish?+

  Maxfield Parrish overleed in 1966 op 96-jarige leeftijd.
• Wanneer leefde en werkte Maxfield Parrish?+

  Maxfield Parrish (1870–1966) was een Amerikaanse schilder en illustrator, bekend om zijn kenmerkende verzadigde kleuren en klassieke beelden. Hij werd geboren in Philadelphia, Pennsylvania, als Frederick Parrish; Maxfield, de meisjesnaam van zijn grootmoeder van vaderskant, nam hij later aan. Hij begon zijn kunstopleiding aan Haverford College en vervolgde die van 1892 tot 1894 aan de Pennsylvania Academy of the Fine Arts, waar hij studeerde bij Robert Vonnoh en Thomas Pollock Anshutz. Later studeerde hij bij Howard Pyle aan het Drexel Institute. In de jaren 1890 begon Parrish als illustrator, met omslagen en illustraties voor tijdschriften als *Harper's Weekly*, *Scribner's Magazine* en *Collier's*. Hij verwierf brede bekendheid met reclamewerk, waaronder opdrachten voor Jell-O en Edison Mazda Lamps. Begin 20e eeuw verhuisde Parrish naar Plainfield, New Hampshire, waar hij zijn atelier The Oaks vestigde. Hij woonde en werkte daar tot zijn dood op 95-jarige leeftijd. Zijn schilderijen en prenten waren tijdens zijn leven commercieel zeer succesvol en blijven populair.
• Waar kan ik schilderijen van Maxfield Parrish zien?+

  Werk van Maxfield Parrish is te zien in de Poster Section, Brandywine Museum of Art, Detroit Institute of Arts en 2 andere musea wereldwijd.
• Waar kan ik het werk van Maxfield Parrish zien?+

  Werk van Maxfield Parrish is in verschillende musea te vinden. In de Verenigde Staten zijn dat onder meer het Charles Hosmer Morse Museum of American Art in Winter Park (Florida), het Los Angeles County Museum of Art in Los Angeles, het Metropolitan Museum of Art in New York, het Minneapolis Institute of Arts, het Museum of Modern Art in New York, het Virginia Museum of Fine Arts in Richmond, het Wolfsonian van Florida International University in Miami Beach en de Yale University Art Gallery in New Haven, Connecticut. Ook de National Gallery of Art in Washington, D.C., is een bezoek waard. In Canada is kunst van Parrish te zien in het Royal Ontario Museum in Toronto. In het Verenigd Koninkrijk kunt u terecht bij het Bakelite Museum in Williton, het Brighton Museum & Art Gallery, het Geffrye Museum in Londen, de Manchester Art Gallery, het Royal Museum van de National Museums of Scotland in Edinburgh en het Victoria and Albert Museum in Londen.
• Waar kwam Maxfield Parrish vandaan?+

  Maxfield Parrish werd op 25 juli 1870 geboren in Philadelphia, Pennsylvania. Zijn voornaam was Frederick; Maxfield was de meisjesnaam van zijn grootmoeder van vaderskant, die hij later aannam. Zijn ouders waren kunstenaars. Zijn vader Stephen Parrish was een succesvol etser en zijn moeder Elizabeth Bancroft was schilder. Het gezin reisde tijdens Parrish' jeugd veel door Europa en liet hem kennismaken met kunst en architectuur. Hij begon al jong te tekenen en zijn ouders moedigden zijn artistieke bezigheden aan. Parrish bezocht Haverford School en studeerde daarna korte tijd architectuur aan Haverford College. Van 1892 tot 1895 studeerde hij aan de Pennsylvania Academy of the Fine Arts bij Robert Vonnoh en Thomas Pollock Anshutz. Vervolgens studeerde hij bij Howard Pyle aan het Drexel Institute of Art, Science & Industry. Hoewel hij in Philadelphia was geboren, bracht Parrish een groot deel van zijn volwassen leven door in Plainfield, New Hampshire. Hij verhuisde er in 1898 en bouwde een huis en atelier dat The Oaks heette. Hij woonde en werkte er tot zijn dood in 1966.
• Wie werd door Maxfield Parrish beïnvloed?+

  De invloed van Maxfield Parrish is vooral zichtbaar in de Amerikaanse illustratie en commerciële kunst. Zijn gestileerde beelden en kleurenpaletten beïnvloedden een generatie kunstenaars in de reclame, boekillustratie en het afficheontwerp. Hoewel directe artistieke lijnen moeilijk te traceren zijn, vertoont zijn werk overeenkomsten met dat van verschillende latere kunstenaars. Zijn gebruik van versterkte kleuren en geromantiseerde figuren is terug te zien bij Norman Rockwell, al is diens stijl realistischer. Parrishs invloed reikt ook tot de animatiefilms van Walt Disney, vooral in de gestileerde achtergronden en kleurenschema's van films als *Doornroosje* (1959). Sommige onderzoekers wijzen ook op overeenkomsten tussen Parrishs geïdealiseerde landschappen en de fantasiekunst van Frank Frazetta. De brede verspreiding van zijn prenten en commerciële werk zorgde ervoor dat zijn beeldtaal doordrong in de Amerikaanse populaire cultuur. Zijn herkenbare esthetiek blijft hedendaagse kunstenaars en ontwerpers aanspreken die belangstelling hebben voor retrostijlen en fantasiethema's.