Waar Everett Shinn te zien is

Schilderijen, pastels en tekeningen van Everett Shinn bevinden zich in tal van openbare collecties in de Verenigde Staten. Het Metropolitan Museum of Art in New York bezit onder meer schilderijen als *Theatre Scene* (1906^[1]), pastels als *Revue* (1908) en ook tekeningen. Het Museum of Modern Art, eveneens in New York, heeft Shinns schilderij *The White Ballet* (1904). Het Brooklyn Museum bezit zijn schilderij *Outdoor Restaurant* (1909). Verder weg heeft het Art Institute of Chicago Shinns pastel *Hippodrome, Winter After Noon* (1908). De Phillips Collection in Washington, D.C., omvat het schilderij *A French Music Hall* (1906). Het Currier Museum of Art in New Hampshire bezit Shinns *The Dancer* (1907). Het Detroit Institute of Arts heeft *Matinee, Princess Theatre* (1917). Dit zijn slechts enkele voorbeelden; een doorzoeking van museumcatalogi brengt nog veel meer werken van Shinn aan het licht die publiek te zien zijn.

De prenten van Everett Shinn, net als die van veel andere kunstenaars, maken deel uit van een markt met specifieke kenmerken. Originele prenten verschijnen in beperkte oplagen, wat hun waarde beïnvloedt. Het aantal prenten per oplage is beperkt doordat platen met de hand worden gemaakt en een beperkte levensduur hebben. Uitgevers kunnen oplagen verder begrenzen, waardoor ze aantrekkelijker worden voor verzamelaars. Sommige oplagen zijn beperkt tot 250 à 500 prenten. De prijs hangt af van verschillende factoren: het beschikbare aantal, de reputatie van de kunstenaar, de populariteit van de afbeelding en de kwaliteit van de gebruikte materialen. Bij de aankoop van een prent is het nuttig te weten hoe oplagen doorgaans worden gesigneerd en genummerd. Bij een beperkte oplage krijgt elke prent een nummer, bijvoorbeeld 35/100, dat de plaats in de totale oplage aangeeft. Kunstenaars reserveren soms een percentage als kunstenaarsproeven, aangeduid met 'AP' na het nummer. Prenten worden vaak met potlood gesigneerd en genummerd. De kunstmarkt omvat zowel persen voor beeldende kunst als meer commerciële partijen. Marktonderzoek helpt bepalen waar het werk van een kunstenaar past. Een bezoek aan galeries en prentenzaken kan inzicht geven in prijs en kwaliteit.

Everett Shinn staat bekend om zijn band met de Ashcan School, een groep die het dagelijks leven in New York wilde verbeelden, vooral dat van de arbeidersklasse. Zijn werk biedt een blik op het stedelijke leven aan het begin van de twintigste eeuw. Zijn schilderijen en pastels tonen vaak theatervoorstellingen, stadsgezichten en sociale bijeenkomsten. Shinn legde de energie van een snel veranderende samenleving vast en brak daarmee met de traditionele academische kunst. Een voorbeeld zijn de muurschilderingen in de commissiezalen van het stadhuis van Trenton, New Jersey. Ze tonen arbeiders bij de Roebling Steel Mills en de Mattock Kilns. Net als andere Ashcan-kunstenaars, zoals John Sloan, wilde Shinn de kloof tussen kunst en leven overbruggen. Hij presenteerde populaire cultuur als een bevrijdende vorm van massacommunicatie. De Armory Show van 1913^[1] maakte het verschil tussen oude en nieuwe kunststijlen duidelijk. De Ashcan School verbeeldde moderne onderwerpen, maar hanteerde een premoderne stijl.

Everett Shinn maakte deel uit van de Ashcan School, ook bekend als The Eight. Tot de groep behoorden Robert Henri, John Sloan, Arthur B. Davies, Ernest Lawson, William Glackens, Maurice Prendergast en George Luks. Henri, die ouder was, trad op als mentor. Shinn en de anderen verwierpen de verfijnde traditie in de Amerikaanse kunst. Ze kozen ervoor het moderne stadsleven te schilderen, vaak met arme mensen als onderwerp. Later in zijn leven nam Shinn afstand van het rauwe realisme van zijn vroege werk. Hij raakte geïnteresseerd in theaterontwerp en historische onderwerpen en ontwikkelde een meer decoratieve stijl. Een rechtstreekse invloed van Shinn op latere kunstenaars is moeilijk aan te wijzen, al hielp de Ashcan School als geheel de koers van de Amerikaanse kunst te veranderen.

Everett Shinn studeerde aan de New York School of Art, waar hij les kreeg van Robert Henri. Henri moedigde zijn leerlingen aan oudere kunstenaars te bestuderen, vooral Manet, Hals, Rembrandt, Goya, Degas en Daumier. Ook spoorde hij hen aan te lezen en naar het theater te gaan. Henri's leerlingen bespraken schrijvers als Eugene Sue, Verlaine en Baudelaire. Henri gaf oprechte en bevlogen les en reikte zijn leerlingen een levensfilosofie aan. Hij geloofde dat hij een groep mannen vormde met een sterk geweten en de moed om daarnaar te leven. Shinn werd ook beïnvloed door andere leerlingen van Henri, onder wie Gifford Beal, George Bellows en Edward Hopper.

Het is moeilijk één werk aan te wijzen als het ‘bekendste’ van Everett Shinn, omdat zijn reputatie op verschillende kanten van zijn loopbaan berust. Hij wordt gewaardeerd als lid van de Ashcan School, ook bekend als The Eight, een groep schilders die het dagelijks leven in New York wilde verbeelden. Shinn schilderde vaak het stadsleven, waaronder theatervoorstellingen en straten. Hij was ook een succesvol illustrator en werkte voor verschillende tijdschriften en kranten. Zijn illustraties vingen de energie en dynamiek van het stadsleven en versterkten zijn reputatie als chroniqueur van Amerika in het begin van de 20e eeuw. Daarnaast was Shinn actief in theaterontwerp en maakte hij decors en kostuums voor verschillende producties. Die ervaring beïnvloedde zijn schilderstijl, waarin vaak dramatische belichting en mise-en-scène voorkomen. Er is dus niet één kunstwerk dat alle andere overschaduwt; zijn gezamenlijke productie als schilder, illustrator en theaterontwerper heeft hem een plaats in de Amerikaanse kunstgeschiedenis bezorgd.

Everett Shinn wordt in verband gebracht met de Ashcan School, een realistische kunstbeweging in de Verenigde Staten aan het einde van de 19e en het begin van de 20e eeuw. De kunstenaars van de Ashcan School wilden het dagelijks leven verbeelden, vooral in de armere wijken van New York. Shinn en kunstenaars als John Sloan en George Bellows probeerden de energie van het stadsleven weer te geven. Hun werk toont vaak arbeiders, stadsgezichten en scènes van ontspanning en amusement. Shinns schilderijen en illustraties vingen de geest van het vroege Amerika van de 20e eeuw, met zowel de rauwe werkelijkheid als momenten van vreugde. Zijn muurschilderingen uit 1911^[1] in het stadhuis van Trenton, New Jersey, tonen arbeiders bij de Roebling Steel Mills en de Mattock Kilns. Net als ander werk van de Ashcan School wilden deze schilderingen kunst en leven verbinden door de ervaringen van gewone mensen weer te geven.

Everett Shinn (1876^[1]–1953^[1]) was een Amerikaanse realistische schilder en maakte deel uit van de kunstbeweging Ashcan School. Deze kunstenaars wilden het moderne stadsleven verbeelden en namen afstand van traditionele, verfijnde onderwerpen. Shinn schilderde vaak scènes uit New York, waaronder theaterinterieurs en straten. Hij had belangstelling voor het theater: hij schilderde niet alleen theatervoorstellingen, maar ontwierp ook decors en schreef toneelstukken. In 1911^[1] maakte Shinn muurschilderingen voor de commissiezalen van het stadhuis van Trenton in New Jersey. Ze toonden arbeiders bij de Roebling Steel Mills en de Mattock Kilns. Net als andere kunstenaars van de Ashcan School wilde Shinn de Amerikaanse levenssfeer vatten en de kloof tussen kunst en alledaagse ervaring overbruggen. Zijn werk, samen met dat van andere leden van de Ashcan School, verbeeldde onderwerpen uit de moderne wereld.