Waar Arthur Hacker te zien is

Om werk van Arthur Hacker te zien, kunt u beginnen bij collecties in het Verenigd Koninkrijk. Brighton Museum & Art Gallery, Manchester Art Gallery en het Victoria & Albert Museum in Londen bezitten werk van hem. Ook het Royal Museum van National Museums Scotland in Edinburgh heeft kunst van hem in zijn collectie. Buiten het VK bezitten verschillende musea in de Verenigde Staten collecties beeldende kunst met werk van Hacker, waaronder het Metropolitan Museum of Art in New York, Los Angeles County Museum of Art (LACMA), Minneapolis Institute of Arts en Virginia Museum of Fine Arts in Richmond. Ook het Charles Hosmer Morse Museum of American Art in Winter Park, Florida, en het Wolfsonian in Miami Beach, Florida, hebben relevante collecties. In Canada kan het Royal Ontario Museum in Toronto werk van hem hebben dat te bezichtigen is.

Arthur Hacker (1858^[1]–1919^[1]) was een Britse schilder en illustrator die met de Newlyn School werd geassocieerd. Er is weinig informatie over zijn prenten, maar enkele algemene beginselen van het verzamelen en verkopen van prenten kunnen nuttig zijn. Originele prenten zijn als prent bedacht en uitsluitend als prent uitgevoerd; meestal verschijnen ze in een genummerde oplage en zijn ze door de kunstenaar gesigneerd. Elke prent in de oplage is een origineel, afzonderlijk gedrukt van een plaat, steen, zeef, blok of andere matrix die daarvoor is gemaakt. Er is niet één oorspronkelijke prent waarvan kopieën worden gemaakt. Een reproductie, ook al wordt die vaak een prent genoemd, is een kopie van een kunstwerk dat oorspronkelijk in een ander medium, zoals schilderkunst of aquarel, is gemaakt. Reproducties worden meestal met fotomechanische middelen vervaardigd. Een reproductie nummeren en signeren verandert niets aan de aard ervan: het blijft een reproductie en is geen originele prent. Controleer bij het kopen van prenten de kleuren om de kwaliteit te beoordelen. Voordat u de prentenmarkt betreedt, is het nuttig de gebruikelijke manieren van signeren en nummeren van oplagen te kennen. Als u een beperkte oplage met een vastgesteld aantal prenten maakt, moeten alle prenten worden genummerd, bijvoorbeeld 35/100. Het hoogste getal is het totale aantal prenten in de oplage; het laagste getal is het volgnummer van de betreffende prent.

Arthur Hacker was een Britse kunstenaar die tijdens zijn leven aanzienlijke erkenning verwierf, vooral als schilder van genrestukken, portretten en oriëntalistische onderwerpen. Hoewel zijn naam wellicht minder bekend is dan die van sommige tijdgenoten, bieden zijn werken inzicht in de kunstwereld en de maatschappelijke waarden van de late 19e en vroege 20e eeuw. Hackers schilderijen weerspiegelen de esthetische voorkeuren van zijn tijd. Ze vormen waardevol bronmateriaal voor het begrijpen van artistieke trends uit die periode, zoals academische schilderkunst en de invloed van het oriëntalisme. Zijn artistieke keuzes, onderwerpen en technieken helpen kunsthistorici verbanden tussen op het eerste gezicht uiteenlopende zaken te rubriceren. De blijvende studie van kunstenaars als Hacker zorgt voor een breder en genuanceerder begrip van de kunstgeschiedenis. Door kunstenaars te bestuderen die in hun eigen tijd succesvol waren, kunnen we analyseren hoe artistieke reputaties ontstaan en welke factoren de vorming van kunsthistorische verhalen bepalen. Deze benadering erkent dat kunstgeschiedenis niet slechts een opeenvolging van meesterwerken is, maar een complex veld van culturele productie en ontvangst.

De rechtstreekse invloed van Arthur Hacker is moeilijk te traceren, al nam hij deel aan een hernieuwde belangstelling voor houtgravures als illustratie aan het einde van de negentiende eeuw. Deze opleving bracht kunstenaars als Laurence Housman en Charles Ricketts ertoe de prerafaëlitische illustratie nieuwe richtingen te geven. Zij werden belangrijke figuren in de Private Press-beweging en maakten beperkte oplagen poëzie en literatuur volgens de smaakvolle vormgeving en ingetogen versiering van de Pre-Raphaelite Brotherhood. Hackers werk vertoont ook raakvlakken met andere door de prerafaëlieten beïnvloede kunstenaars die de stijl via verschillende grafische technieken de twintigste eeuw in brachten. Onder hen waren Sir Frank Dicksee en John William Waterhouse, wier onderwerpen en stijlen aansloten bij eerdere prerafaëlitische thema’s en esthetiek. Arthur Hughes, een leerling van de prerafaëlieten, maakte illustraties voor Christina Rossetti en George MacDonald en beïnvloedde daarmee de illustratie van kinderfantasieën.

De artistieke ontwikkeling van Arthur Hacker weerspiegelt een combinatie van academische opleiding en kennismaking met eigentijdse stromingen. Aanvankelijk studeerde hij aan de Royal Academy Schools, waar hij traditionele technieken en beginselen leerde. In zijn vroege werk is de invloed zichtbaar van Frederic Leighton, bekend om zijn klassieke onderwerpen en gepolijste stijl. Net als Leighton streefde Hacker in zijn schilderijen naar technische precisie en geïdealiseerde schoonheid. Hij hield zich echter ook bezig met het Franse academisch realisme. Dat blijkt uit zijn aandacht voor detail, zijn naturalistische benadering van figuurschilderkunst en zijn gebruik van licht en schaduw om diepte en volume te scheppen. Later in zijn loopbaan ontwikkelde zijn stijl zich en nam hij elementen van het impressionisme op. Hij omarmde die stroming nooit volledig, maar nam wel een lichter palet en lossere penseelstreken over, wat de invloed weerspiegelt van kunstenaars als John Singer Sargent. Hackers vermogen verschillende invloeden samen te brengen droeg bij aan zijn succes als portret- en figuurschilder.

Arthur Hacker (1858^[1]–1919^[1]) was actief in een periode van grote veranderingen in de kunstwereld, toen stromingen als het futurisme statische weergave ter discussie begonnen te stellen. Futuristen wilden dynamiek vastleggen en maakten snelheid en beweging tot centrale thema’s. De poging om beweging weer te geven was niet uniek voor het futurisme. Al in de renaissance onderzochten kunstenaars hoe ze beweging konden suggereren. Sterke diagonalen en open vormen werden in de barok gebruikt om dynamiek te scheppen, tegenover de gesloten lijnen die in eerdere Italiaanse renaissanceschilderkunst rust benadrukten. Later werden technieken als onscherpte en stroboscopische effecten gebruikt om beweging uit te drukken. Fotodynamisme, dat vóór het futurisme ontstond, gebruikte lange belichtingstijden om spookachtige onscherpte te creëren en energie en ritme vast te leggen. Deze methoden weerspiegelen een bredere belangstelling voor het verbeelden van beweging, die in het begin van de 20e eeuw met de futuristische avant-garde een hoogtepunt bereikte.

Arthur Hacker was een kunstenaar die bekendstond om zijn portretten. Er bestaan twee portretten uit 1587 van Arthur, Lord Grey de Wilton. Het ene is eigendom van Lord Tollemache en bevindt zich in Helmingham Hall; het andere is eigendom van de hertog van Beaufort en hangt in Badminton House. Het portret in Helmingham Hall is een olieverfschilderij op paneel van 39 bij 30 1/4 inch en toont de geportretteerde ten voeten uit tot driekwartlengte. Waterhouse identificeerde de geportretteerde als Lord Grey, de enige ridder in de Orde van de Kousenband die past bij de leeftijd en datering. De gelijkenis komt overeen met de gravure van hem in Marcus Gheeraerts I’s *Garter Procession*. Op het schilderij staat het opschrift ‘1587/Æ te 50/DEVM COLO FORTVNA SPERNO’. Het portret in Badminton House is eveneens een olieverfschilderij op paneel, van 40 bij 30 inch, en toont de geportretteerde ook tot driekwartlengte. Het werd ten onrechte geïdentificeerd als Edward, 4e graaf van Worcester. Het is vrijwel identiek aan het portret in Helmingham, behalve dat de geportretteerde geen handschoen draagt en een papier vasthoudt. De datum is mogelijk weggeschilderd. Het opschrift luidt ‘Æ te 50’. Het schilderij was in 1866^[1] te zien op de National Portrait Exhibition.

Arthur Hacker staat bekend om zijn ambitieuze doeken met religieuze allegorieën en verhalen uit de Arthurlegende. Ook was hij een veelgevraagd portretschilder.