Waar Marianne North te zien is

De Marianne North Gallery in de Royal Botanic Gardens in Kew is de belangrijkste bewaarplaats van haar artistieke oeuvre. De galerie opende in 1882^[5] en werd speciaal gebouwd om Norths collectie van 832 schilderijen onder te brengen. North hield zelf toezicht op de opstelling van de schilderijen en creëerde een dichtgehangen salonpresentatie die haar reizen en botanische interesses weerspiegelde. Buiten Kew zijn voorbeelden van haar werk in andere instellingen te vinden, al zijn dat er vaak minder. De National Portrait Gallery bezit een portret van North door Henrietta Ward, en de Royal Society heeft een portret van haar vader, John North, dat North schilderde. Sommige botanische tuinen en herbaria kunnen ook afzonderlijke schilderijen of studies van North bewaren, hoewel die minder vaak voor het publiek te zien zijn. Raadpleeg catalogi van botanische kunstcollecties voor andere locaties. De galerie in Kew blijft de meest uitgebreide en toegankelijke plek om Norths artistieke prestatie te bekijken.

Tussen 1871^[5] en 1885 reisde Marianne North in veertien jaar naar vijftien landen. Ze reisde vrijwel altijd alleen.

Werk van Marianne North is te zien in de Marianne North Gallery, Royal Botanic Gardens, Kew, Library, Art & Archives, de British^[5] Library en nog 2 musea wereldwijd.

Marianne North, schilder en natuuronderzoeker, werd in januari 1877^[5] in Ceylon (nu Sri Lanka) gefotografeerd door Julia Margaret Cameron. Cameron was actief als fotograaf van 1864 tot 1879 en maakte verschillende afdrukken, waaronder portretten en allegorische scènes. Ze verkocht die via handelaren als P. & D. Colnaghi en William Spooner. Colnaghi, een toonaangevende prentenhandelaar, voorzag afdrukken vaak van een gouden omlijning rond de afbeelding. Spooner gebruikte een blindstempel met de tekst „Registered Photograph”. Cameron spreidde haar verkoop ook over andere verkopers: in 1865 kocht het koninklijk huis vijf van haar foto’s bij boekhandelaar John Mitchell. Om de waarde van haar portretten te verhogen, liet Cameron bekende geportretteerden, zoals Alfred Tennyson en John Herschel, soms de passe-partouts ondertekenen. Ook liet ze handtekeningen lithograferen op de passe-partouts van portretten van Tennyson, George Frederic Watts en anderen. In 1875 sloot Cameron een contract met de Autotype Company om kooldrukken te maken van ongeveer zeventig van haar beelden. Kooldrukken werden gewaardeerd om hun duurzaamheid en kwaliteit. Door de commissie van 40 procent die de Autotype Company rekende, was dit project voor Cameron echter financieel niet succesvol.

Marianne North (1830–1890^[5]) was een Engelse botanisch kunstenaar. Ze reisde de wereld rond en schilderde planten ter plaatse. Charles Darwin moedigde haar aan Australië te bezoeken. Norths belang ligt in haar toewijding aan het documenteren van de wereldflora. Ze liet in Kew Gardens^[4] een galerie bouwen, die in 1882^[5] opende, om haar werk onder te brengen. Haar schilderijen documenteren het plantenleven in verschillende regio’s aan het einde van de 19e eeuw. Haar werk raakt ook aan de geschiedenis van botanische tuinen en hun rol binnen het Britse Rijk. Deze tuinen dienden als plekken om planten te laten acclimatiseren voor economisch en medicinaal gebruik. Norths schilderijen en andere verslagen helpen inzicht te krijgen in veranderende leefomgevingen. In 1880 ontmoette North Ellis Rowan in Australië; Rowan schreef North toe dat zij haar levenswerk had aangevuurd. Norths schilderijen van Eucalyptus macrocarpa waren belangrijk omdat botanicus Ferdinand von Mueller de soort had benoemd maar haar nooit in bloei had gezien.

Marianne North beschouwde het huwelijk als een verschrikkelijk experiment. Ze trouwde nooit, omdat haar erfenis ervan afhing dat ze ongehuwd bleef.

Marianne North was een autodidactische kunstenaar die voornamelijk met olieverf op papier of paneel werkte. Haar werkwijze was direct en praktisch, geschikt voor reizen en werken ter plaatse. Ze gaf de voorkeur aan nauwkeurige weergave en wetenschappelijke observatie boven stilistische vernieuwing. North bereidde haar eigen materialen voor. Ze voorzag papier en panelen van een witte grondlaag, waardoor een glad oppervlak ontstond dat geschikt was voor gedetailleerd werk. Ook bouwde ze een lichte, draagbare schilderkist voor haar benodigdheden, zodat ze in uiteenlopende omgevingen efficiënt kon werken. North schilderde rechtstreeks naar de natuur en legde botanische details en de algemene sfeer van haar omgeving vast. Ze streefde naar botanische nauwkeurigheid, wat haar nauwe banden met wetenschappelijke kringen weerspiegelt. Dankzij haar directe werkwijze en zorgvuldige voorbereiding kon ze een omvangrijk oeuvre maken waarin ze plantenleven uit vele regio’s van de wereld documenteerde. Ze liet deze schilderijen na aan de Royal Botanic Gardens in Kew.

De invloed van Marianne North is zichtbaar in het werk van andere botanische kunstenaars en reizigers. Haar vriendin Annie Brassey, eveneens afkomstig uit Hastings, deelde haar belangstelling voor reizen en observatie over de hele wereld. Net als North maakte Brassey gebruik van haar maatschappelijke positie om botanici en verzamelaars te ontmoeten. Brassey bewonderde Norths collectie tekeningen in Kew. President Ulysses S. Grant ontving beide vrouwen in het Witte Huis. North inspireerde ook de Australische kunstenaar Ellis Rowan. Rowan schreef North toe dat zij haar had geïnspireerd de wereld rond te reizen op zoek naar bloemen. In 1880^[5] verwelkomde Rowan North bij haar aankomst in Albany, West-Australië, en bood haar onderdak in een huisje. Rowan bewonderde Norths genialiteit en de snelheid waarmee ze schilderde. North beschreef Rowan op haar beurt als een charmante, feeachtige vrouw en bewonderde haar werk. Doordat North haar levenswerk aan Kew Gardens^[4] schonk, waar het in 1882 werd opengesteld, bleef haar nalatenschap als botanisch kunstenaar behouden.