Waar Gustave Moreau te zien is

Gustave Moreau is vooral bekend als schilder, niet als prentmaker. Zijn schilderijen behandelen vaak mythologische en Bijbelse onderwerpen in een symbolistische stijl. Er zijn prenten naar zijn werk gemaakt, maar Moreau zelf maakte slechts enkele originele prenten. Tot zijn zeldzame oorspronkelijke prenten behoort een reeks etsen bij fabels van Jean de La Fontaine. Deze ontstond laat in zijn loopbaan, in de jaren 1880^[3]. Moreau maakte ook enkele losse etsen en lithografieën. Deze vertonen stilistische overeenkomsten met zijn schilderijen, met complexe composities en allegorische thema's. Prenten naar schilderijen van Moreau kwamen vaker voor dan originele prenten van de kunstenaar. Dankzij deze reproducties kon een groter publiek met zijn kunst kennismaken. Veel ervan verschenen als illustraties in boeken en kunsttijdschriften. De kwaliteit van deze reproducties loopt uiteen en ze worden niet zo hoog gewaardeerd als originele prenten. Verzamelaars moeten elke prent van Moreau zorgvuldig bekijken om vast te stellen of het een origineel werk of een reproductie is.

Gustave Moreau (1826^[3]–1898^[3]) geldt als een van de grootste Franse symbolistische schilders. Zijn kunst nam afstand van de groeiende nadruk op wetenschap en technologie en verkende in plaats daarvan mythe, geschiedenis, de Bijbel en het exotische. Zijn schilderijen kenmerken zich door een vloeiende stijl, symbolische elementen en juweelachtige details. Moreau studeerde bij François-Édouard Picot en later aan de École des Beaux-Arts. Hij bewonderde de romantiek; in zijn vroege stijl zijn invloeden van Théodore Chassériau en Delacroix te zien. Na een bezoek aan Italië vermengde hij elementen van de hoogrenaissance met de romantiek. Moreau onderzocht de diepere betekenis van religieuze, historische en mythologische onderwerpen. Zijn verbeeldingskracht en voorliefde voor het exotische leidden ertoe dat sommigen hem pretentieus vonden. In 1892^[3] werd Moreau docent aan de École des Beaux-Arts. Als docent moedigde hij zijn leerlingen aan zich persoonlijk uit te drukken. Tot hen behoorden Henri Matisse en Albert Marquet. Moreau wordt gezien als een voorloper van het surrealisme. Zijn huis in Parijs is nu het Musée national Gustave-Moreau.

Gustave Moreau stond bekend om zijn schilderijen met klassieke, Bijbelse en literaire onderwerpen. Zijn belangrijkste invloeden waren zijn vriendschap met Chassériau en twee reizen naar Italië.

Gustave Moreau was een kunstenaar die meer dan 15.000 schilderijen, aquarellen en tekeningen maakte. Hij werd in 1826^[3] in Parijs geboren en woonde en werkte de rest van zijn leven in het herenhuis van zijn ouders.

De 19e-eeuwse Franse kunstenaar Gustave Moreau maakte tijdens zijn leven meer dan 15,000 werken. Daartoe behoren schilderijen, aquarellen en tekeningen. Zijn kunst verkende vaak allegorieën, bijbelverhalen en mythologische onderwerpen. Voor zijn artistieke ontwikkeling studeerde hij aan de École des Beaux-Arts bij Picot. Ook bracht hij tijd door met het kopiëren van schilderijen in het Musée du Louvre. Twee reizen naar Italië, in 1841^[3] en opnieuw in 1857-9, beïnvloedden zijn stijl eveneens. In zijn technieken is de invloed zichtbaar van Leonardo da Vinci, Mantegna en Delacroix. Moreau exposeerde tot 1880 op de Salon. Later in zijn leven gaf hij les aan de École des Beaux-Arts, waar hij een vormende invloed had op kunstenaars als Evenepoel, Rouault en Matisse.

Gustave Moreau (1826^[3]–1898^[3]) wordt beschouwd als een voorloper van het symbolisme, een kunststroming die zich afzette tegen het realisme en impressionisme. Symbolistische schilders lieten zich inspireren door dichters als Stéphane Mallarmé, Paul Verlaine en Arthur Rimbaud. Ze gebruikten expressieve kleuren en gestileerde beelden om visioenen en stemmingen over te brengen, soms in exotische, droomachtige taferelen. Moreau negeerde realisme en impressionisme en volgde zijn eigen stijl. Zijn schilderij *Oedipus en de sfinx* dateert uit 1864^[3]. Zijn herkenbare stijl combineerde vloeiende vormen, symbolische elementen en juweelachtige details. Hij koos onderwerpen uit mythen, geschiedenis, de Bijbel en het exotische. Hij vermengde elementen van de hoogrenaissance met romantiek en onderzocht de diepere betekenis en gevoelswaarde van zijn onderwerpen. In 1892 werd hij docent aan de École des Beaux-Arts. Zijn leerlingen waren onder anderen Marquet en Matisse. Zijn favoriete leerling, Rouault, werd de eerste conservator van het Moreau Museum, zijn huis in Parijs dat hij bij zijn overlijden aan de staat naliet. Moreau wordt beschouwd als een voorloper van het surrealisme.

De artistieke ontwikkeling van Gustave Moreau werd door verschillende factoren bepaald. Hij studeerde bij Picot aan de École des Beaux-Arts. Ook de vriendschap van Moreau met Théodore Chassériau en zijn twee reizen naar Italië (in 1841^[3] en 1857-59) waren van invloed. Moreau bewonderde de romantiek. In zijn vroege stijl is de invloed van Chassériau en Delacroix zichtbaar. Na zijn reizen naar Italië verwerkte hij elementen van de hoogrenaissance in zijn werk en combineerde die met de romantiek. Zijn techniek was ontleend aan Leonardo, Mantegna en Delacroix. Moreaus schilderijen verkenden vaak klassieke, bijbelse en literaire onderwerpen. Hij richtte zich op de intellectuele inhoud van zijn thema's en onderzocht via symboliek de onderliggende betekenissen en gevoelens. Hoewel hij veel tijd in afzondering doorbracht, werd Moreau in 1892 professor aan de École des Beaux-Arts. Hij bleek een inspirerende docent voor leerlingen onder wie Marquet, Matisse en Rouault.

Gustave Moreau is vooral bekend om zijn symbolistische schilderijen, vaak geïnspireerd door mythologie en religie. Het is lastig één ‘beroemdste’ werk aan te wijzen, omdat verschillende schilderijen op verschillende momenten en bij uiteenlopende publieken de meeste aandacht kregen. Jupiter and Semele (1894^[3]-95) is een grootschalig schilderij dat vaak als een van zijn belangrijkste wordt genoemd. Het is kenmerkend voor Moreaus stijl, met een dicht op elkaar geplaatste compositie, weelderige details en een mythologisch onderwerp. Het schilderij verbeeldt de sterfelijke Semele en de god Jupiter. Het maakt nu deel uit van de collectie van het Musée Gustave Moreau in Parijs. Een ander werk dat vaak wordt genoemd is Salome Dancing Before Herod (1876). Dit schilderij toont het bijbelse verhaal van Salome, die voor koning Herodes danste en als beloning het hoofd van Johannes de Doper vroeg. Het schilderij bestaat in meerdere versies, waaronder een aquarel. Uiteindelijk is het ‘beroemdste’ werk een kwestie van smaak, maar Jupiter and Semele en Salome Dancing Before Herod zijn sterke kanshebbers en vertegenwoordigen Moreaus kenmerkende stijl en geliefde thema's.