Waar Blinky Palermo te zien is

Werk van Blinky Palermo was te zien in veel tentoonstellingen. Eind jaren 1990 was het opgenomen in groepstentoonstellingen zoals De Klein & Warhol Face-a-Face, France Etats-Unis in het Musée d’Art Moderne et d’Art Contemporain, Nice (1997–98), en Pop Impressions U.S.A. in het Museum of Modern Art, New York (1999). In 2000 maakte zijn werk deel uit van Open Ends in het Museum of Modern Art, New York, en An American Focus: The Anderson Graphic Arts Collection in het Fine Arts Museum of San Francisco, California Palace of the Legion of Honor. Meer recent was zijn kunst te zien in Made in USA 1940–1970^[1] in het Centre Cultural de la Fundació “la Caixa” in Barcelona (1999), dat vervolgens naar de Schirn Kunsthalle in Frankfurt reisde. Zijn werk was ook opgenomen in Pop Art: U.S./U.K. Connections 1956^[1]–1966 in The Menil Collection, Houston (2001), en Les Années Pop 1956–1968 in het Centre Georges Pompidou, Parijs (2001).

Blinky Palermo, geboren als Peter Schwarze, nam op aanraden van Joseph Beuys zijn pseudoniem aan; Beuys vond dat hij leek op een boksimpresario met die naam. Palermo schreef zich in 1962^[1] in aan de Kunstakademie Düsseldorf. Hij staat bekend om abstract werk waarin schilderkunst, object en architectuur samenkomen. In 1966 begon hij met Stoffbilder, ofwel schilderijen van textiel. Die bestaan uit stukken commercieel vervaardigde stof die machinaal aan elkaar zijn genaaid. De ontwerpen ontstaan door gekleurde stofdelen te rangschikken; na het opspannen wordt er geen verf aangebracht. Palermo werkte met massaproducten als bronmateriaal. In 1966 begon ook Gerhard Richter, een vriend en medestudent aan de Kunstakademie Düsseldorf, met commerciële kleurkaarten te werken. Voor de tentoonstelling Ambiente Arte op de Biënnale van Venetië in 1976 maakte Palermo Himmelsrichtungen met gebakken emaille op glazen panelen. Richter bevestigde dat dit werk grote indruk op hem maakte.

Blinky Palermo, geboren als Peter Schwarze, nam op aanraden van zijn docent aan de Kunstakademie Düsseldorf, Joseph Beuys, zijn pseudoniem aan. Beuys vond dat Schwarze eruitzag als een kleine gangster en boksimpresario met die naam. Palermo’s werk is belangrijk omdat het een nieuwe houding tegenover schilderkunst, vooral abstractie, vertegenwoordigt. Zijn werken verwijzen naar contexten buiten het artistieke formalisme. In 1966^[1] begon hij met Stoffbilder, ofwel schilderijen van textiel, gemaakt van commercieel geproduceerde stof. De stukken werden aan elkaar genaaid zonder dat er verf werd aangebracht. Deze methode sloot aan bij een bredere beweging van kunstenaars die massaproducten gebruikten. Palermo’s werk bevindt zich op het snijvlak van schilderkunst, object en architectuur. Hij en Gerhard Richter waren bevriend en schreven zich in 1962 allebei in aan de Kunstakademie Düsseldorf. Richter gebruikte in zijn werk ook commerciële kleurkaarten uit winkels in Düsseldorf. Palermo’s schilderijen van textiel namen afstand van modernistische aanspraken op autonomie, maar bleven verwant aan post-painterly abstractionists als Kenneth Noland en objectschilderijen van Ellsworth Kelly en anderen. In 1976 maakte Palermo voor de Biënnale van Venetië Himmelsrichtungen, een werk met gebakken emaille op glazen panelen.

Blinky Palermo, ook bekend als Peter Heisterkamp, werkte met verschillende materialen en methoden. Hij staat bekend om het gebruik van eenvoudige geometrische vormen en een beperkt kleurenpalet. Vaak gebruikte hij commercieel vervaardigde materialen zoals stof en metaal. Bij de ‘botloze methode’ werd water aan papier toegevoegd en de drager geprepareerd, zodat penseelstreken uitvloeiden en hun richting verloren. Het aanbrengen van inkt of pigment op het verzadigde papieroppervlak onderzoekt het absorptievermogen van de natte delen in verhouding tot de niet-verzadigde delen. Hij onderzocht ook de eigenschappen van verf zelf en bracht die soms in dunne wassingen of lagen aan om subtiele toonverschillen te creëren. Zijn belangstelling lag bij de wisselwerking tussen kleur, vorm en ruimte, niet bij traditionele artistieke technieken.

Blinky Palermo, geboren als Peter Schwarze (1943^[1]–1977^[1]), was een Duitse abstracte schilder. Hij wordt in verband gebracht met verschillende latere kunstenaars. Hoewel zijn loopbaan kort was, beïnvloedden zijn minimalistische aanpak en kleurgebruik de kunstwereld. Zijn invloed is zichtbaar in het werk van volgende generaties kunstenaars die vergelijkbare thema’s als abstractie en ruimtelijke relaties onderzochten. Kunstenaars die met Palermo in verband worden gebracht zijn Imi Knoebel, een goede vriend en collega; Liam Gillick, bekend om zijn installaties en muurschilderingen; en Tomma Abts, winnaar van de Turner Prize. Deze en andere kunstenaars hebben het belang van Palermo voor hun eigen artistieke ontwikkeling erkend. Zijn nadruk op eenvoudige vormen, geometrische composities en de wisselwerking van kleuren blijft kunstenaars aanspreken die de grenzen van abstracte kunst willen verleggen.

Blinky Palermo, geboren als Peter Schwarze, werd beïnvloed door verschillende kunstenaars en stromingen. Joseph Beuys, zijn docent aan de Kunstacademie in Düsseldorf, had grote invloed en gaf Schwarze het pseudoniem ‘Blinky Palermo’. Palermo’s *Stoffbilder* (stoffenschilderijen), waarmee hij in 1966^[1] begon, tonen zijn betrokkenheid bij abstractie en verwijzen naar een bredere reeks object-schilderijen. Zijn werk houdt verband met post-painterly abstractionisten zoals Kenneth Noland en objectkunstenaars als Ellsworth Kelly, Richard Tuttle en Karen Carson. In zijn textielschilderijen voegde Palermo drager en kleur samen op één oppervlak; dit liep vooruit op sommige monochrome experimenten van Gerhard Richter. Palermo en Richter waren bevriend en hadden zich in 1962 allebei ingeschreven aan de Kunstacademie in Düsseldorf. Hun monochrome werk verschoof rond 1965 van industrieel ontwerp naar sociale ruimtes. In 1976 maakte Palermo *Himmelsrichtungen* met gebakken email op glazen panelen. Richter bevestigde dat Palermo’s *Himmelsrichtungen* grote indruk op hem had gemaakt.

Het is moeilijk één ‘beroemdste’ werk van Blinky Palermo te noemen, omdat zijn oeuvre sterk uiteenloopt. Hij is vooral bekend om zijn abstracte werken uit de jaren 1960^[1] en 1970. Tot zijn vroege werk behoren schilderijen op doek, zoals Religious Area with Equal Unreligious Area (1961). Later richtte hij zich op gevormde doeken en installaties. Zijn reeks Metal Pictures (Metallbilder) bestaat uit rangschikkingen van aluminium staven. Wall Paintings (Wandmalereien) zijn locatiespecifieke installaties die rechtstreeks op de muur zijn aangebracht. Palermo maakte ook grafisch werk en tekeningen. Hij onderzocht kleurtheorie en geometrische vormen, vaak in een minimalistische stijl. Zijn werk bevindt zich in museumcollecties, waaronder die van het Museum of Modern Art in New York, het Moderna Museet in Stockholm en de Staatsgalerie in Stuttgart.

Het werk van Blinky Palermo houdt verband met verschillende stromingen, waaronder abstract expressionisme en action painting. Deze stijlen namen afstand van traditionele weergave en richtten zich op de fysieke handeling van het schilderen en de directe expressie van de kunstenaar. Bij action painting maakte vooral de fysieke beweging van de kunstenaar deel uit van het kunstwerk. Een verfstreek ‘werkt’ bijvoorbeeld in ons zoals een brug over de Hudson. Voor het onzichtbare universum dat ons bewoont kan een toevallige vlek of verfspat zo gelijkstaan aan de diepzinnigste gebeurtenis. Jackson Pollock wordt sterk met deze techniek verbonden. Hij legde ongeprepareerd doek op de vloer, liep eromheen en goot er verf op, waardoor een beeld over het hele oppervlak ontstond dat zijn werkwijze vastlegde. De verflagen suggereerden diepte en de complexe vormen beweging. Ook Willem de Kooning bracht beweging over door figuren op te delen en ledematen te verplaatsen; met textuur en kleur activeerde hij het oppervlak.