Waar Eileen Agar te zien is

Het werk van Eileen Agar is in verschillende openbare collecties te zien. In het Verenigd Koninkrijk gaat het onder meer om Brighton Museum & Art Gallery, Manchester Art Gallery, de National Museums of Scotland (Royal Museum) in Edinburgh en het Victoria & Albert Museum in Londen. Andere locaties zijn Aberdeen Art Gallery and Museum, het Ulster Museum in Belfast, het Barber Institute of Fine Arts in Birmingham en Leeds City Art Gallery. Buiten het Verenigd Koninkrijk bezitten verschillende Amerikaanse musea voorbeelden van haar werk: het Charles Hosmer Morse Museum of American Art (Winter Park, Florida), het Los Angeles County Museum of Art (LACMA), het Metropolitan Museum of Art in New York, het Minneapolis Institute of Arts, het Museum of Modern Art in New York, het Virginia Museum of Fine Arts (Richmond) en het Wolfsonian van Florida International University (Miami Beach). Ook het Royal Ontario Museum in Toronto bezit werk.

Eileen Agar maakte gedurende haar loopbaan prenten met uiteenlopende technieken. Bij prentkunst worden meerdere originele afdrukken gemaakt vanaf één voorbereid oppervlak. Voor houtsneden wordt een ontwerp in een blok hout gesneden; vervolgens wordt de verhoogde oppervlakte geïnkt en op papier gedrukt. De kunstenaar maakt in elke fase proefdrukken, test kleuren, verwijdert ongewenste afdrukken en bepaalt het papier en de oplage. Een rolpers helpt gelijkmatig te drukken; geleiderails voorkomen gestamp wanneer het blok tussen de rollen doorgaat. Prenten worden vaak in door de kunstenaar bepaalde beperkte oplagen gemaakt. Volgens de gevestigde gebruiken wordt elke prent in de oplage genummerd, getiteld en doorgaans met potlood gesigneerd. Het oplagenummer staat linksonder in de marge, de titel in het midden en de handtekening rechts. Deze gebruiken zijn niet wettelijk bindend, maar worden binnen de prentkunst algemeen gerespecteerd.

Eileen Agar stond bekend om haar experimentele manier van werken en gebruikte tijdens haar loopbaan uiteenlopende technieken en materialen. Ze wordt geassocieerd met collage en combineerde vaak gevonden voorwerpen en ongewone materialen tot surrealistische composities. Daarin verwerkte zij onder meer schelpen, veren, stoffen en foto’s, samengebracht tot verrassende combinaties en texturen. Naast collage maakte Agar ook schilderijen en tekeningen. Ze experimenteerde met verschillende verfsoorten, waaronder olie- en waterverf, en onderzocht technieken als automatisch tekenen en decalcomanie (waarbij verf van het ene oppervlak op het andere wordt overgebracht). Ook maakte zij fotografisch werk en was zij geïnteresseerd in de wisselwerking tussen verschillende media. Haar artistieke praktijk werd gekenmerkt door bereidheid tot experiment en het verleggen van de grenzen van traditionele kunstvormen.

Het is moeilijk personen aan te wijzen die rechtstreeks door Eileen Agar zijn beïnvloed. Haar deelname aan de surrealistische beweging en haar latere aanwezigheid in Groot-Brittannië maakten haar echter deel van een netwerk van kunstenaars die elkaar wederzijds inspireerden. Agar was een van de vele vrouwen die aan het surrealisme bijdroegen en identiteit, emotie en vrouwelijke seksualiteit verkenden op manieren die verschilden van mannelijke benaderingen. Andere vrouwen in deze kring waren Leonora Carrington, Leonor Fini, Dorothea Tanning en Meret Oppenheim. Samen met Agar hielden zij zich bezig met centrale surrealistische thema's als erotiek en revolutie. Kunstenaars als Ithell Colquhoun hadden rechtstreeks contact met de surrealisten in Parijs en droegen later bij aan de uitbreiding van de beweging. Colquhouns schilderijen, zoals Scylla (1938^[1]), bieden een vrouwelijk perspectief op mythologie en het lichaam, onderwerpen die Agar ook onderzocht in werken als Angel of Anarchy (1936-40).

De artistieke ontwikkeling van Eileen Agar kende verschillende invloeden. Aanvankelijk studeerde zij bij Leon Underwood, wiens nadruk op vorm en directe snijtechnieken haar eerste benadering van beeldhouwkunst vormde. Haar kennismaking met het kubisme en de abstractie in de jaren 1920^[1], met name het werk van Pablo Picasso en Georges Braque, zette haar aan tot experiment. Het surrealisme werd een centrale invloed nadat Agar in 1934 André Breton en Paul Éluard ontmoette. Deze ontmoeting bracht haar ertoe automatische technieken en het onbewuste als inspiratiebronnen te onderzoeken. Haar werk uit die periode weerspiegelt surrealistische thema’s als dromen, irrationaliteit en onverwachte beeldcombinaties, en sluit aan bij kunstenaars als Salvador Dalí en Max Ernst. Haar verbondenheid met het surrealisme moedigde haar aan conventionele artistieke grenzen uit te dagen. Ze verwerkte collage, gemengde media en ongewone materialen in haar praktijk.

Eileen Agar is vooral bekend om haar collage *Quadriga*, gemaakt rond 1935^[1]. Dit gemengde-mediakunstwerk brengt stof, kralen en andere materialen aan op een foto. *Quadriga* geldt als een typerend voorbeeld van haar betrokkenheid bij het surrealisme. Agars belangstelling voor collage bleef niet tot *Quadriga* beperkt: ze paste collagetechnieken vaak toe in haar schilderijen en andere werken. Zo kon ze combinaties van texturen en beelden onderzoeken. Die onverwachte samenvoegingen zijn kenmerkend voor surrealistische kunst. Hoewel *Quadriga* haar bekendste werk blijft, maakte Agar gedurende haar loopbaan een veelzijdig oeuvre. Ze experimenteerde met schilderkunst, beeldhouwkunst en fotografie. Haar werk omvat abstracte composities en stukken met natuurlijke vormen en verkent vaak het onderbewuste en de natuur. Ze was verbonden met de Britse surrealistische beweging; haar kunst weerspiegelt de belangstelling daarvan voor dromen en onconventionele beelden.

Eileen Agar wordt geassocieerd met het surrealisme, een artistieke en literaire beweging die in 1924^[1] begon. Het surrealisme onderzocht de werking van de geest en liet zich inspireren door psychoanalyse, dromen, toevallige ontmoetingen en irrationaliteit. Agar werd in 1899^[1] in Argentinië geboren, verhuisde in 1911 naar Londen en woonde daar de rest van haar leven, met regelmatige bezoeken aan Frankrijk. In 1936 was ze medeoprichter van de Surrealist Group in Engeland. Agar ondertekende de verklaring van de groep mede en werkte mee aan publicaties zoals het *International Surrealist Bulletin* en het *London Bulletin*. Ze nam deel aan internationale surrealistische tentoonstellingen in Londen (1936), Amsterdam (1938) en Parijs (1947). In de jaren 1960 nam ze opnieuw deel aan tentoonstellingen die door de beweging waren georganiseerd, zoals ‘The Enchanted Domain’ (Exeter, 1967) en ‘Surrealism^[1] Unlimited’ (Londen, 1978). In haar werk combineerde ze vaak alledaagse elementen met het onverwachte. Zo gebruikte ze voor *Angel of Anarchy* (1936-40) textiel over gips en gemengde media.

Eileen Agar (1899^[1]–1991^[1]) was een Anglo-Argentijnse kunstenaar die met het surrealisme wordt geassocieerd. Hoewel zij in verschillende media werkte, waaronder schilderkunst en collage, is zij wellicht vooral bekend om haar betrokkenheid bij de British Surrealist Group in de jaren 1930^[1]. Agar werd geboren in Buenos Aires en verhuisde als kind naar Londen. In de jaren 1920 studeerde zij aan de Slade School of Fine Art; haar vroege werk toonde invloeden van het kubisme. Begin jaren 1930 bewoog zij zich richting abstractie en surrealisme. In 1930 bezocht Agar Henry Moore en Barbara Hepworth; later kreeg zij een atelier in de buurt van hun woning. Ze nam deel aan de International Surrealist Exhibition in Londen in 1936. Haar werk uit deze periode bevatte vaak gevonden voorwerpen en ongewone materialen. Voorbeelden zijn The Angel of Anarchy (1940), een gipsen hoofd bedekt met veren en stof, en Quadriga (1935), een collage van foto’s en andere materialen. Ze bleef haar werk gedurende haar leven exposeren, al wordt haar band met het surrealisme het vaakst besproken.