Waar David Bates te zien is

Werk van David Bates is in verschillende musea in de Verenigde Staten en Europa te zien. In de Verenigde Staten hangen zijn werken in het Los Angeles County Museum of Art (LACMA) in Los Angeles, het Metropolitan Museum of Art in New York en het Minneapolis Institute of Arts in Minneapolis. Andere locaties zijn het Museum of Modern Art in New York, het Virginia Museum of Fine Arts in Richmond en het Wolfsonian van Florida International University in Miami Beach. Ook het Art Institute of Chicago, het High Museum in Atlanta en het Museum of Fine Arts in Boston bezitten werk. In het Verenigd Koninkrijk hebben het Brighton Museum & Art Gallery, Manchester Art Gallery, het Royal Museum van de National Museums of Scotland in Edinburgh en het Victoria and Albert Museum in Londen relevante collecties. Andere Europese locaties zijn het Deutsches Historisches Museum in Berlijn, het Kunsthaus Zürich, het Musée des Arts Décoratifs in Parijs en het Rijksmuseum in Amsterdam.

Bij het bekijken van prenten van David Bates is enige basiskennis over de markt voor kunstprenten nuttig. Een prent is door de kunstenaar als prent bedacht en uitsluitend als prent uitgevoerd, meestal in een genummerde oplage en met een handtekening van de kunstenaar. Elke prent in de oplage is een origineel, gedrukt van een daarvoor gemaakte plaat, steen, zeef, blok of andere matrix. Er is niet één originele prent waarvan kopieën worden gemaakt. Elke prent wordt afzonderlijk geïnkt en afgedrukt; het is een medium van meervoudige originelen. De kunstenaar bepaalt het aantal exemplaren. De opeenvolgende nummering geeft de omvang van de oplage aan. Elke prent heeft een eigen nummer, bijvoorbeeld 12/25: de oplage telt 25 exemplaren en dit is nummer 12. De aanduiding van de oplage staat als twee getallen in de linkerondermarge van de prent: het prentnummer en het oplagegetal worden samen geschreven met een korte scheidingsstreep ertussen. Het prentnummer staat boven of links en het oplagegetal eronder of rechts. De titel staat midden onderaan in de marge. De handtekening en/of het stempel staat rechtsonder. Oplagebeschrijvingen worden altijd met potlood ondertekend.

Het werk van David Bates is belangrijk omdat het vragen oproept over originaliteit, vernieuwing en de avant-garde. Deze begrippen blijven relevant voor hedendaagse kunst en cultuur. Bates' kunst zet aan tot een herwaardering van wat als avant-garde geldt, voorbij gevestigde stijlen of technieken. Zijn aanpak vraagt om een voortdurende vernieuwing van artistieke vragen in relatie tot maatschappelijke vormen. Zijn praktijk sluit aan bij een actuele vraag die objecten stellen: wat is nu avant-garde? Dit tijdsaspect is essentieel, want iets als avant-garde beoordelen houdt een bevestigende verbinding in tussen heden en toekomst. Zijn werk daagt conventionele geschiedenissen van de avant-garde uit en vraagt om een kritische reconstructie van specifieke historische contexten. Bates' kunst moedigt aan Duchamp en dada opnieuw te onderzoeken en na te denken over wat daarin leeft en hoe het op huidige praktijken spreekt. Zijn werk draagt bij aan het voortdurende debat over de eisen van de avant-garde en haar vermogen gevestigde normen te bevragen en uit te dagen.

Het is moeilijk specifieke personen aan te wijzen die David Bates rechtstreeks hebben beïnvloed. In de kunstgeschiedenis worden vaak verbanden tussen kunstenaars door de tijd heen gevolgd: sommigen vereren voorgangers, terwijl anderen vertrouwde beelden gebruiken om de oorspronkelijke boodschap tegen te spreken. Eén bron vermeldt dat analytisch kubisme, met name het werk van Braque en Picasso, en vroege Kandinsky en Miró een kunstenaar tijdens diens studietijd vormden. Diezelfde kunstenaar bestudeerde ook Matisse, Mondriaan, Léger, renaissance- en quattrocentokunstenaars, oude meesters en Afrikaanse kunst. Een andere bron noemt het belang van John Graham voor kunstenaars als De Kooning en Gorky. Graham bracht hen in contact met Davis, Xceron en anderen; zijn boek *System and Dialectics of Art* behandelde hen allemaal.

Het is lastig David Bates bij één stijl of stroming in te delen, maar zijn werk kan in de context van de kunstgeschiedenis worden bekeken. In de 17e eeuw nam de populariteit van de Nederlandse schilderkunst toe en maakten kunstenaars een uitgebreid beeldverslag van het Nederlandse leven. Er ontstonden verschillende soorten schilderkunst, elk gericht op een bepaald leefmilieu. Nederlandse kunstenaars schilderden landelijke taferelen met kanalen, duinen, boerderijen en molens. De Nederlandse kust inspireerde marineschilders. Mensen uit alle klassen verschenen in schilderijen van het dagelijks leven op boerderijen, in tavernes en in huiselijke omgevingen. Producten en importgoederen uit Nederland, zoals bloemen, fruit, vis, wild, kaas, tapijten, glaswerk en zilverwerk, werden onderwerpen van stillevens. Ook was er een ongekende vraag naar portretten. Realisme was een belangrijk onderdeel van de Nederlandse schilderkunst; kunstenaars bestudeerden zorgvuldig kleuren, tonen, verhoudingen en ruimtelijke afstanden in de natuur. Stijlconventies veranderden in de loop der tijd, terwijl schilders streefden naar helderheid. De ontwikkeling naar realisme begon in de jaren 1610 en 1620, toen de ruimte in schilderijen kleiner werd en het gezichtspunt naar ooghoogte zakte.

David Bates staat bekend om zijn landschappen, die behoren tot de traditie van schilderen in de openlucht. Hij wordt gerekend tot de Birmingham School, waarvan de kunstenaars de voorkeur gaven aan directe observatie van het Engelse platteland.

David Bates werkte met geduldige, directe observatie. Zijn stijl was weinig schatplichtig aan het verhalende werk uit het midden van het Victoriaanse tijdperk of aan het vroege modernistische experiment.