Waar Adolf Fleischmann te zien is

Werk van Adolf Fleischmann is te zien in verschillende musea in Europa en de Verenigde Staten. Daartoe behoren het Kunstmuseum in Bazel, het Kunsthaus Zürich en het Kunstmuseum Winterthur. Ook het Kunstmuseum Bern en het Petit Palais in Genève bezitten werk van hem. In de Verenigde Staten is zijn werk te zien in het Los Angeles County Museum of Art (LACMA), het Metropolitan Museum of Art, het Minneapolis Institute of Arts, het Museum of Modern Art, het Wolfsonian van Florida International University, het Art Institute of Chicago, het Field Museum in Chicago, het High Museum in Atlanta en het J. Paul Getty Museum in Los Angeles. Ook het Royal Ontario Museum in Toronto toont zijn werk.

Adolf Fleischmann was een schilder die ook prenten maakte. De prentkunst kent een lange geschiedenis die teruggaat tot het oude Egypte en China. Toen papier aan het einde van de veertiende eeuw algemeen beschikbaar werd in Europa, kwam de prentkunst tot bloei. Houtsneden werden gebruikt voor boekillustraties, maar ook voor religieuze iconen, souvenirs en speelkaarten. In het latere deel van de negentiende eeuw werden prenten als een belangrijk artistiek medium beschouwd. De kwaliteit van elke afzonderlijke afdruk werd belangrijker. Kunstenaars begonnen prenten te signeren om originele grafiek van reproducties te onderscheiden. Ook beperkten en nummerden zij oplagen. Dat beïnvloedde de prijs van elke prent en voorkwam dat er meer afdrukken werden gemaakt nadat de plaat of steen door overmatig gebruik was versleten. Originele prenten kunnen houtsneden, gravures, linoleumsneden, mezzotinten, etsen, lithografieën of zeefdrukken zijn. Ze onderscheiden zich doordat ze met de hand door de kunstenaar worden gemaakt. Bij een echte originele prent is het werk speciaal als prent bedacht. Elke afdruk geldt als origineel omdat de kunstenaar het kunstwerk rechtstreeks op de plaat, het houtblok, de etssteen of de zeef maakt.

De betekenis van Adolf Fleischmann ligt in zijn bijdrage aan de abstracte kunst, vooral in zijn onderzoek naar kleur en vorm. Hij werd in 1892^[3] geboren in Esslingen, Duitsland, en verkende verschillende stijlen voordat hij tot abstractie kwam. Eerst studeerde hij geneeskunde, maar later stapte hij over op kunst en volgde hij een opleiding bij Adolf Hölzel aan de Academie van Stuttgart. Zijn vroege werk werd beïnvloed door het expressionisme en kubisme, maar geleidelijk verschoof hij naar niet-voorstellende kunst. Die ontwikkeling zette zich door tijdens zijn verblijf in Parijs in de jaren 1930^[3], waar hij het werk van Piet Mondriaan en andere abstracte kunstenaars leerde kennen. Zijn volwassen stijl kenmerkt zich door geometrische vormen en zorgvuldig uitgebalanceerde composities. Zijn werk roept vaak een gevoel van harmonie en orde op en weerspiegelt zijn belangstelling voor de onderliggende structuren van de werkelijkheid. Zijn schilderijen en prenten zijn van belang vanwege hun onderzoek naar visuele taal en hun bijdrage aan de ontwikkeling van de abstracte kunst in de 20e eeuw.

Adolf Fleischmann was een kunstenaar wiens leven en loopbaan werden geraakt door de omwentelingen van de 20e eeuw. Hij werd in 1892^[3] geboren in Esslingen am Neckar, studeerde aan de Kunstgewerbeschule Stuttgart en de Royal Academy, en ontwikkelde zich van vroeg expressionisme via het kubisme naar geometrische abstractie.

De artistieke praktijk van Adolf Fleischmann omvatte uiteenlopende technieken en materialen en veranderde sterk in de loop van zijn loopbaan. Aanvankelijk verkende hij figuratieve stijlen, zoals portretten en stillevens. Na zijn verhuizing naar Parijs in de jaren 1930^[3] begon hij zich richting abstractie te ontwikkelen. In die periode experimenteerde hij met verschillende media, waaronder olieverf op doek en aquarel. Hij bracht verf in lagen aan en creëerde getextureerde oppervlakken. Tijdens de Tweede Wereldoorlog vluchtte Fleischmann uit Parijs en vestigde hij zich uiteindelijk in de Verenigde Staten. Die verhuizing beïnvloedde zijn artistieke koers en leidde tot verdere abstractie en onderzoek naar kleurtheorie. Hij maakte olieverfschilderijen, vaak met geometrische vormen en precieze composities. Zijn latere werk had vaak een hoogglanzende afwerking, verkregen met vernis. Later in zijn leven maakte hij ook zeefdrukken en breidde zo zijn repertoire aan technieken uit.

Hoewel er weinig passages over Adolf Fleischmann zijn, is er informatie beschikbaar over kunstenaars uit zijn familie. Annelise Else Frieda Fleischmann (later Anni Albers) kreeg vanaf 1922^[3] les van Paul Klee aan het Bauhaus. Klees filosofie kwam voort uit de Engelse en Duitse romantiek, Immanuel Kant en het Duitse idealisme. Hij geloofde dat mensen slagen wanneer ze onafhankelijk zijn en dat de zichtbare wereld een van meerdere werkelijkheden is. Klee wilde moderne kunststromingen negeren om een eigen stijl zonder vooroordelen te ontwikkelen. Albers beschouwde hem als een genie, vooral om zijn vermogen abstracte en geometrische vormen te combineren met natuurlijke en organische vormen. Wassily Kandinsky was een goede vriend van Albers uit het Bauhaus. Ook Joan Miró inspireerde haar. Als tiener studeerde Albers van 1916 tot 1919 schilderkunst bij de impressionistische schilder Martin Brandenburg. Ze bewonderde de portretten van Oskar Kokoschka, die volgens haar karakter beter vastlegden dan foto’s.

Het is moeilijk om één werk aan te wijzen als het ‘bekendste’ van Adolf Fleischmann. Voordat hij zich in de jaren 1930^[3] op abstractie toelegde, werkte hij in verschillende stijlen, waaronder figuratieve schilderkunst. Hij werd in 1892^[3] geboren in Esslingen, Duitsland, en studeerde aanvankelijk geneeskunde voordat hij kunst ging studeren. In Parijs maakte hij kennis met ontwikkelingen in de abstracte kunst. In 1939 emigreerde hij, op de vlucht voor vervolging door het naziregime, naar de Verenigde Staten, waar hij zijn abstracte stijl verder ontwikkelde. Zijn volwassen werk bevat vaak geometrische vormen en zorgvuldig uitgebalanceerde composities. Hij onderzocht kleurtheorie en de uitdrukkingsmogelijkheden van eenvoudige vormen. Hoewel hij minder bekend is dan sommige tijdgenoten, is zijn werk internationaal in musea en galerieën tentoongesteld en heeft het hem een plaats in de geschiedenis van de abstracte kunst bezorgd.

De artistieke verwantschappen van Adolf Fleischmann zijn complex, omdat hij gedurende zijn lange loopbaan verschillende stijlen verkende. Hij begon met figuratieve schilderkunst, maar ontwikkelde zich vervolgens richting abstractie. Fleischmann wordt vaak verbonden met het abstract expressionisme, een naoorlogse stroming die in de Verenigde Staten ontstond. Deze stijl legt de nadruk op spontane, automatische of onderbewuste creatie. Met het abstract expressionisme deelde hij de aandacht voor niet-voorstellende vormen en een gebarende manier van verf aanbrengen. Zijn werk wordt ook verbonden met geometrische abstractie, die geometrische vormen in een niet-illusionistische ruimte gebruikt. Zijn volwassen werk bevat vaak nauwkeurig geordende vormen en lijnen, waarmee zijn belangstelling voor wiskundige verhoudingen en visuele harmonie zichtbaar wordt. Zijn vroege werk vertoonde enige verwantschap met het surrealisme, maar later verwierp hij die stroming.