Waar Edna Andrade te zien is

Schilderijen en prenten van Edna Andrade zijn te zien in verschillende openbare collecties. Het Philadelphia Museum of Art bezit een aantal werken en weerspiegelt daarmee haar langdurige band met de stad. Andere musea met werk van Andrade zijn de Pennsylvania Academy of the Fine Arts, eveneens in Philadelphia, en het Carnegie Museum of Art in Pittsburgh. Buiten Pennsylvania heeft onder meer het Smithsonian American^[2] Art Museum in Washington, D.C. haar kunst verzameld. Deze collecties bieden gelegenheid de ontwikkeling van haar stijl te bestuderen, van vroeg abstract werk tot haar latere Op Art. Soms worden tentoonstellingen gehouden die geheel aan Andrade zijn gewijd; die bieden een diepere blik op specifieke perioden of thema's in haar oeuvre. Raadpleeg museumwebsites en tentoonstellingsagenda's voor de meest actuele informatie over waar haar kunst te zien is.

Prenten van Edna Andrade gelden als originele prenten wanneer het werk speciaal als prent is gemaakt. Elke prent in een beperkte oplage geldt als origineel, omdat de kunstenaar het werk rechtstreeks op de plaat, houtblok, steen of zeef aanbrengt. Zulke originele prenten worden vaak verkocht via gespecialiseerde prentengalerieën, lijstenwinkels, decoratiewinkels en galerieën voor beeldende kunst. De kunstenaar bepaalt de oplage. De opeenvolgende nummering houdt het aantal prenten bij. Elke prent krijgt een eigen nummer, bijvoorbeeld 12/25: de oplage bestaat uit 25 exemplaren en deze afdruk is nummer 12. De kunstenaar ondertekent elke prent meestal met potlood. Offsetreproducties, ook posters genoemd, worden met fotochemische middelen gereproduceerd. Omdat de platen voor offsetreproducties niet slijten, is er geen fysieke grens aan het aantal afdrukken. De uitgever kan de oplage echter alsnog beperken om de waarde ervan te verhogen.

Edna Andrade (1917^[2]–2008^[2]) was een Amerikaanse abstracte kunstenaar, bekend om haar Op Art-schilderijen en zeefdrukken. Haar werk gebruikt geometrische vormen en zorgvuldige kleurrelaties voor optische effecten die lijken te bewegen of trillen. Haar kunst is belangrijk als voorbeeld van de toepassing van wiskundige begrippen in de beeldende kunst. Haar composities onderzoeken waarneming en nodigen kijkers uit na te denken over hoe ogen en hersenen visuele informatie interpreteren. Hoewel Andrade haar loopbaan halverwege de 20e eeuw begon, spreken haar verkenningen van patroon, kleur en waarneming nog steeds hedendaagse kijkers aan die geïnteresseerd zijn in abstractie en nieuwe media. Haar kunst vormt ook een historische verbinding met de Op Art-beweging van de jaren 1960^[2] en geeft inzicht in de ontwikkeling van abstracte kunst in Amerika.

De invloed van Edna Andrade is het duidelijkst zichtbaar bij generaties kunstenaars uit Philadelphia die na haar kwamen. Als docent aan het Philadelphia College of Art (nu University of the Arts) had ze van 1958^[2] tot 1983 rechtstreeks invloed op veel studenten. Specifieke invloeden zijn moeilijk te volgen, maar haar Op Art-esthetiek en geometrische abstractie klinken duidelijk door in werk van latere kunstenaars die vergelijkbare stijlen onderzochten. Haar nadruk op precisie, kleurtheorie en optische effecten bood anderen een kader om op voort te bouwen. Bovendien was Andrade als succesvolle vrouwelijke kunstenaar in een door mannen gedomineerd vakgebied een voorbeeld voor vrouwen die hun weg zochten in de kunstwereld. Haar werk hielp ook abstracte kunst in Philadelphia breder geaccepteerd te krijgen. Haar openbare kunstprojecten, zoals de opdracht voor het Percent for Art-programma in het Family Court Building, brachten niet-figuratieve kunst onder de aandacht van een groter publiek. Daardoor ontstond een ontvankelijker klimaat voor kunstenaars die abstract werk maakten.

De artistieke ontwikkeling van Edna Andrade kende verschillende invloeden. Haar eerste kennismaking met kunst vond plaats tijdens museumbezoeken in haar jeugd met haar moeder. Ze studeerde aan de Philadelphia School of Design for Women (nu Moore College of Art & Design), waar ze later ook lesgaf. Na kennismaking met de kleur- en waarnemingstheorieën van Josef Albers ontwikkelde haar werk zich in de richting van abstractie. Albers' boek *Interaction of Color* (1963^[2]) onderzoekt hoe kleuren veranderen naargelang hun context. Ook Op Art, met geometrische vormen en optische illusies, beïnvloedde Andrade. In de jaren 1960 begon ze haar eigen variant van hard-edge-abstractie te maken. Haar rijpe stijl combineert geometrische abstractie met kleurtheorie en onderscheidt haar van andere Op-kunstenaars. Ook haar achtergrond in vormgeving speelde een rol. Ze bracht uiteenlopende elementen samen tot een persoonlijke geometrische stijl.

Het is moeilijk één werk aan te wijzen als Edna Andrades ‘bekendste’, maar verschillende stukken keren terug in besprekingen van haar oeuvre. Andrade staat vooral bekend om haar optische kunstschilderijen, waarin ze optische illusies en geometrische abstractie onderzoekt. Ze maakte veel werk en haar stukken bevinden zich in tal van openbare en particuliere collecties. Vaak genoemde voorbeelden zijn ‘Color Motion 18’ (1965^[2]), waarin nauwkeurige geometrische patronen beweging en diepte oproepen, en ‘Interplay’ (1965), dat met geometrische vormen en kleurverhoudingen een visueel prikkelend effect bereikt. Ook ‘Motion 8’ (1964) en ‘Cool Rules’ (1976) tonen haar blijvende belangstelling voor waarneming via abstracte vormen. Deze schilderijen zijn kenmerkend voor haar rijpe stijl, met scherp begrensde vormen en zorgvuldig uitgebalanceerde kleurpaletten.

Edna Andrade wordt geassocieerd met Op Art, ook wel optische of retinale kunst genoemd. Deze beweging ontwikkelde zich deels uit Concrete Kunst en De Stijl. Op Art won aan bekendheid na de tentoonstelling *Le Mouvement* in 1955^[2] in de Parijse Galerie Denise René. Een decennium later maakte *The Responsive Eye* in het Museum of Modern Art in New York de stijl nog populairder. Op Art onderzoekt illusies en optische effecten met geometrische vormen en sterke kleuren, vaak zwart-wit. De precieze rangschikking van lijnen en herhaalde vormen wekt optische effecten op, waardoor stilstaande beelden lijken te bewegen. Victor Vasarely en Bridget Riley gelden als oorspronkelijke Op-kunstenaars. Latere kunstenaars, onder wie Marina Apollonio, Carol Brown Goldberg, Tauba Auerbach en Caroline Kryzecki, bouwden op deze ideeën voort. Sommige critici hebben Op Art echter als oppervlakkig afgedaan.

Edna Andrade (1917^[2]–2008^[2]) was een Amerikaanse Op-kunstenaar, verbonden met geometrische abstractie en onderzoek naar visuele waarneming. Na haar studie aan de Philadelphia Museum School of Industrial Art (nu University of the Arts) gaf ze daar van 1940^[2] tot 1975 les in vormgeving. Haar vroege werk omvatte figuratieve schilderkunst; een reis naar Florence halverwege de jaren 1950 bracht haar in aanraking met Italiaanse kunst en architectuur en veranderde haar focus. In de jaren 1960 had Andrade haar kenmerkende stijl ontwikkeld: geometrische vormen met scherpe randen, herhaalde patronen en wiskundig nauwkeurige composities die optische effecten opriepen. Ze wilde de waarneming van de kijker prikkelen en sensaties van beweging, diepte en nabeelden veroorzaken. Veelgebruikte vormen waren vierkanten, driehoeken en cirkels, zo gerangschikt dat ze de grenzen van het menselijk gezichtsvermogen testten. Hoewel sommige kunstenaars aan 'visueel onderzoek' deden, was Andrade niet rechtstreeks met die beweging verbonden. Ze kreeg erkenning met solo- en groepstentoonstellingen. Haar kunst maakt deel uit van museumcollecties, waaronder die van het Philadelphia Museum of Art.