Waar Dan Flavin te zien is

Werk van Dan Flavin is op veel locaties tentoongesteld. Zijn eerste solotentoonstelling vond plaats in 1961 in de Judson Gallery in New York. Later was zijn werk te zien in tentoonstellingen van minimalistische kunst in het Jewish Museum in New York (1966) en het Gemeentemuseum in Den Haag (1968). In 1967 was zijn tentoonstelling *Alternating Pink and Gold* te zien in het Museum of Contemporary Art in Chicago. De National Gallery of Canada in Ottawa organiseerde in 1969 een tentoonstelling. In 1973 hield het Saint Louis Art Museum in Missouri gelijktijdig tentoonstellingen van zijn werken op papier en zijn fluorescerende sculpturen. Latere tentoonstellingen waren onder meer die in de Staatliche Kunsthalle in Baden-Baden (1989), de Städtische Galerie im Städel in Frankfurt (1993) en in 1995–96 in het Guggenheim Museum SoHo en Dia Center for the Arts in New York. De Dia Art Foundation beheert het Dan Flavin Art Institute in een gerenoveerde brandweerkazerne en kerk in Bridgehampton, New York. Een permanente installatie uit 1996 verlicht twee trappenhuizen van Dia’s gebouw aan West Twenty-Second Street in New York. Een andere permanente installatie met blauwe en groene fluorescentielampen bevindt zich in de Hamburger Bahnhof, onderdeel van de Neue Nationalgalerie, Staatliche Museen zu Berlin.

Dan Flavin (geboren in 1933 in Jamaica, New York) is vooral bekend om zijn sculpturen en installaties met in de handel verkrijgbare fluorescentielampen. Hoewel hij voornamelijk met licht werkte, maakten ook tekeningen, diagrammen en prenten deel uit van zijn praktijk. Zijn eerste solotentoonstelling met constructies en aquarellen vond in 1961 plaats in de Judson Gallery in New York. In 1963 werkte hij uitsluitend met fluorescentielampen; zijn werk nam verschillende vormen aan, waaronder „hoekstukken”, „barrières” en „gangen”. Veel werken droeg hij op aan personen of groepen. Een van de bekendste, waaraan hij in 1964 begon, was opgedragen aan de Russische constructivistische kunstenaar Vladimir Tatlin. Verschillende tentoonstellingen presenteerden zijn tekeningen en prenten naast zijn lichtwerken. Daaronder waren tentoonstellingen in de Staatliche Kunsthalle in Baden-Baden in 1989 en het Saint Louis Art Museum in Missouri in 1973. Deze prenten staan vaak rechtstreeks in verband met zijn lichtinstallaties en dienen als plattegronden of diagrammen. Flavin overleed in november 1996.

Dan Flavin, geboren in 1933 in Queens, New York, begon in 1963 te werken met commercieel geproduceerde fluorescentielampen. Zijn kunst bekritiseert artistieke vorm. Een van zijn vroege lichtwerken, the nominal three (to William of Ockham), gemaakt in 1963, gebruikte gewone lampen. Sommigen beschouwen het als een readymade en als een belangrijke schakel tussen Marcel Duchamp en de kunst van de jaren 1960. Flavin wees de benamingen „sculptuur” en „omgeving” voor zijn installaties af en noemde ze „situaties”. Volgens hem was „sculptuur” geen juiste term, omdat hij massaal geproduceerde alledaagse voorwerpen gebruikte die iedereen opnieuw kon installeren en die zo nodig konden worden vervangen. Zijn werk sluit vaak specifiek aan op de plek waar het wordt geïnstalleerd. Zo maakte hij voor zijn project in het Guggenheim Museum in 1971 gebruik van de architectuur van het gebouw. Zijn werken zijn vaak opgedragen aan personen of groepen. Ze waren te zien op belangrijke tentoonstellingen van minimalistische kunst, zoals Primary Structures (1966) en Minimal Art (1968), en hij had veel solotentoonstellingen. Met licht onderzocht Flavin zowel sociaal-politieke als metafysische vraagstukken. Hij overleed in 1996, maar een van zijn laatste projecten, een installatie met gekleurd licht in Chiesa Rossa in Milaan, werd in 1997 gerealiseerd.

Dan Flavin staat bekend om kunstinstallaties met in de handel verkrijgbare tl-buizen. Hij werkte niet altijd met dit medium: zijn vroege werken uit de late jaren 1950 omvatten tekeningen in potlood en aquarel. Hij maakte ook kleine constructies van gevonden voorwerpen, bedekt met dikke verf. Tegen het einde van 1961 bevestigde Flavin elektrische armaturen op kleine vierkante houten constructies, die hij ‘icons’ noemde. Hij hield van de combinatie van verf en licht en dacht na over het mengsel van weerkaatst licht van het beschilderde oppervlak en rechtstreeks licht van de buizen. In 1963 maakte hij *the diagonal of personal ecstasy (the diagonal of May 25, 1963)*: één tl-armatuur van acht voet met een gele buis, onder een hoek van 45 graden aan de ateliermuur bevestigd. Hij zag dat tl-licht zowel licht als materieel object kon zijn. Zijn installaties gebruikten vaak standaardlengtes (twee, vier, zes en acht voet) en een beperkt kleurenpalet (blauw, groen, roze, rood, geel en vier tinten wit). Flavin noemde ze ‘situations’, geen sculptuur. Met deze lichtsituaties veranderde hij ruimtes en de waarneming ervan.

Het werk van Dan Flavin, herkenbaar aan het gebruik van in de handel verkrijgbare fluorescentielampen, had grote invloed op de ontwikkeling van het minimalisme en de conceptuele kunst. Zijn verkenning van ruimte, licht en kleur beïnvloedde kunstenaars die verder wilden gaan dan traditionele sculpturale vormen. Zijn nadruk op de readymade, afwijzing van conventionele kunstmaterialen en aandacht voor de ervaringskwaliteit van licht sprak kunstenaars aan die gevestigde kunstnormen wilden uitdagen. Zijn vaak locatiegebonden installaties veranderden ruimtes door gekleurd licht te verspreiden en zo de waarneming van volume en architectuur te beïnvloeden. Deze aanpak inspireerde kunstenaars die de relatie tussen kunst, architectuur en de ervaring van de toeschouwer onderzochten. Kunstenaars als Robert Irwin, Bruce Nauman, Richard Serra en Christo waren geen directe leerlingen, maar hielden zich met vergelijkbare vragen over ruimte en waarneming bezig. Flavins werk droeg ook bij aan discussies over locatiegebonden kunst en beïnvloedde kunstenaars die hun werk rechtstreeks op de architectuur afstemden. Hij hielp de aandacht te verleggen van kunst als afzonderlijk object naar kunst als ingreep in de omgeving.

Dan Flavin (geboren in 1933 in Jamaica, Queens, New York) had al vroeg belangstelling voor kunst, vooral voor tekenen. Een familievriend gaf hem zijn eerste kunstlessen en vormde zo het begin van zijn artistieke loopbaan. Verder volgde hij kunstgeschiedenis aan de New School for Social Research en Columbia University. Ook studeerde hij aan de Hans Hofmann School of Fine Arts. Zijn vroege schilderijen tonen de invloed van het abstract expressionisme. In de zomer van 1961 begon Flavin, terwijl hij werkte bij het American Museum of Natural History, sculpturen met elektrische lampen te schetsen. Later dat jaar maakte hij zijn eerste lichtsculpturen, die hij „iconen” noemde. Veel werken droeg hij op aan specifieke personen of groepen; enkele van die opdrachten groeiden uit tot volledige reeksen. Eén bekend voorbeeld, waaraan hij in 1964 begon, was opgedragen aan de Russische constructivistische kunstenaar Vladimir Tatlin.

Dan Flavin, geboren in 1933 in Queens, New York, is vooral bekend om zijn installaties met in de handel vervaardigde tl-verlichting. Aanvankelijk werkte hij met traditionele media als aquarel, maar halverwege de jaren 1960 veranderde hij ruimtes met gekleurde tl-buizen, door hem ‘situations’ genoemd. Eén werk als zijn ‘beroemdste’ aanwijzen is lastig, maar sommige stukken markeren belangrijke momenten in zijn ontwikkeling. In 1963 maakte hij *the diagonal of personal ecstasy (the diagonal of May 25, 1963)*, door één gele tl-buis onder een hoek van 45 graden aan de muur van zijn atelier te bevestigen. Hij beschouwde dit werk als zowel licht als materieel object. Later maakte hij omgevingen op kamerschaal, zoals de installatie met ultraviolet licht op Documenta 4 in Kassel, Duitsland, in 1968. Ook uit 1968 dateert *an artificial barrier of blue, red and blue fluorescent light (to Flavin Starbuck Judd)*, een barrière van blauwe en rode lampen die violet licht oplevert. Flavin droeg werken en series vaak aan personen op, zoals zijn omvangrijke reeks voor de Russische constructivistische kunstenaar Vladimir Tatlin. Hij bleef locatiespecifieke installaties maken tot zijn dood in 1996, waaronder een installatie uit 1997 in Chiesa Rossa in Milaan, postuum voltooid.

Dan Flavin (1933-1996) wordt geassocieerd met de minimalistische beweging. Zijn artistieke opleiding gaf hij grotendeels zelf vorm. Zijn eerste openbare tentoonstelling was een groepstentoonstelling in 1957 op de U.S. Air Force-basis in Roslyn, New York. Een solotentoonstelling in 1961 in de Judson Gallery in New York toonde assemblages en aquarellen, nog vóór hij licht ging gebruiken. In 1963 werkte Flavin uitsluitend met commercieel vervaardigde tl-buizen en voltooide hij *the diagonal of personal ecstasy (the diagonal of May 25, 1963)*. Zijn werk nam verschillende vormen aan, zoals ‘corner pieces’, ‘barriers’ en ‘corridors’. Veel stukken droeg hij op aan specifieke personen of groepen; een bekende reeks, begonnen in 1964, was opgedragen aan de Russische constructivist Vladimir Tatlin. Flavins werk was te zien in vroege tentoonstellingen van minimalistische kunst, zoals *Primary Structures* in het Jewish Museum in New York in 1966 en *Minimal Art* in het Gemeentemuseum in Den Haag in 1968. Door zijn gebruik van licht, ruimte en identieke geometrische objecten wordt hij met het minimalisme verbonden.