Waar Bradley Walker Tomlin te zien is

Een volledige lijst is moeilijk samen te stellen, maar verschillende musea bezitten werk van Bradley Walker Tomlin. In de Verenigde Staten zijn dat het Metropolitan Museum of Art en het Museum of Modern Art in New York, het Los Angeles County Museum of Art, het Minneapolis Institute of Arts, het Virginia Museum of Fine Arts in Richmond, het Charles Hosmer Morse Museum of American^[1] Art in Winter Park, Florida, het Wolfsonian van Florida International University in Miami Beach, de National Gallery of Art, het Hirshhorn Museum and Sculpture Garden en de Phillips Collection in Washington, DC, het Whitney Museum of American Art in New York en de Yale University Art Gallery in New Haven. Buiten de Verenigde Staten is zijn werk te zien in het Royal Ontario Museum in Toronto.

Bradley Walker Tomlin (1899^[1]–1953^[1]) was een Amerikaanse kunstenaar die wordt verbonden met het abstract expressionisme. Zijn werk draagt bij aan het begrip van de ontwikkeling van abstractie in de Amerikaanse kunst. Zijn loopbaan liep van vroeg commercieel werk en door het kubisme beïnvloede stukken naar een volwassen stijl van kalligrafische abstractie. Dit latere werk, met gelaagde penseelstreken en gedempte kleuren, biedt een beeldtaal die beheersing en spontaniteit in evenwicht brengt. Zijn kunst geeft inzicht in het culturele en intellectuele klimaat van het midden van de 20e eeuw, toen na de Tweede Wereldoorlog naar nieuwe uitdrukkingsvormen werd gezocht. Net als andere abstract expressionisten wilde Tomlin kunst maken die innerlijke toestanden en universele thema’s weerspiegelde, in plaats van de buitenwereld figuratief weer te geven. Zijn schilderijen blijven relevant vanwege hun bijdrage aan de geschiedenis van de abstracte kunst en hun vermogen kijkers te boeien met subtiele complexiteit.

Bradley Walker Tomlin werkte vooral met olieverf. Om zijn doeken voor te bereiden bracht hij twee lagen met terpentijn verdunde Flake White-primer aan op katoenen schildersdoek dat met dierlijke huidlijm was gelijmd; zodra het oppervlak droog was, schuurde hij het. Voor het aanbrengen van kleur mengde hij gewone olieverf met een medium van was en terpentijn. Hij hield dit medium warm op een kookplaat en mengde vlak voor het aanbrengen kleine hoeveelheden met een penseel door de verf. Het mengsel werd met een penseel op het doek aangebracht en bewerkt, zodat medium en verf goed mengden en de vorm gelijkmatig bedekten. Vervolgens bewerkte hij de verf met een grote schilderspatel en een klein schildersmes tot het gewenste effect was bereikt. Tomlin streefde binnen één schilderij naar een gelijkmatig oppervlak. Hij merkte op dat het medium door langdurige verhitting kon verdampen, waardoor de verf kleverig werd. Vaak hergebruikte hij overgebleven verf, inclusief de was, bij het mengen van volgende kleuren. Hoewel hij nooit precies bepaalde hoeveel was hij toevoegde, bleef olie het belangrijkste bindmiddel, anders dan bij encaustiek, waar was het bindmiddel is.

De artistieke ontwikkeling van Bradley Walker Tomlin werd door verschillende invloeden gevormd. Aan Black Mountain College waren de Bauhaus-principes van Josef Albers alomtegenwoordig, hoewel Tomlins tijdgenoot Kenneth Noland Albers te streng vond. Een andere docent, Ilya Bolotowsky, introduceerde Noland en vermoedelijk andere studenten in het impressionisme, kubisme, neoplasticisme en surrealisme. Bolotowsky bracht Piet Mondriaans ideeën over kleurrelaties en ruimte over. Ook andere Bauhaus-figuren, zoals Kandinsky, Klee en Schwitters, beïnvloedden de studenten. Paul Klees gebruik van kubisme en kleur om stemming uit te drukken en zijn proto-surrealistische beelden spraken sommigen aan, onder wie Noland. Klee probeerde natuurverschijnselen tot fundamentele elementen terug te brengen en deze vormen met metafysische overtuigingen te verzoenen. Later voelde Noland zich aangetrokken tot Jackson Pollocks automatisme, waarin toeval en spontane beelden de kunstenaar bevrijdden van traditionele beperkingen.

Het is moeilijk één ‘beroemdste werk’ van Bradley Walker Tomlin aan te wijzen. Hij staat vooral bekend als abstract-expressionistisch kunstenaar uit het midden van de twintigste eeuw; zijn volwassen stijl ontwikkelde zich aan het einde van de jaren 1940^[1]. Vroeg in zijn loopbaan werkte Tomlin figuratief, onder invloed van het kubisme. Na 1945 verschoof zijn schilderkunst naar een abstracte, kalligrafische stijl met lusvormige penseelstreken. Zijn schilderijen uit de late jaren 1940 en vroege jaren 1950 gelden nu als zijn belangrijkste werk, hoewel geen ervan een uitgesproken ‘signatuurwerk’ is. Voorbeelden van zijn volwassen abstracte stijl zijn *Number 9: In Praise of Gertrude Stein* (1950), *Armistice* (1953) en *Tension by Descent* (1954). Deze schilderijen kenmerken zich door composities die het hele beeldvlak vullen en lyrisch penseelwerk.

Bradley Walker Tomlin (1899^[1]–1953^[1]) wordt doorgaans ingedeeld bij het abstract expressionisme, al vraagt die categorisering om enige nuancering. Zijn vroege werk, van vóór de jaren 1940, was figuratief. Hij werkte in kubistische stijl en maakte stillevens en portretten. Tegen het einde van de jaren 1940 was zijn stijl duidelijk abstracter geworden. Hij ontwikkelde een eigen vocabulaire van kalligrafische tekens en werkte met een gedempt kleurenpalet. Hoewel hij wordt verbonden met de New York School van het abstract expressionisme, verschilde zijn aanpak van die van sommige tijdgenoten. Jackson Pollock en Willem de Kooning werden geassocieerd met een meer gestuele, op actie gerichte stijl. Tomlins werk was daarentegen bedachtzamer en beheerster. Zijn composities bevatten vaak evenwichtige rangschikkingen van herhaalde vormen. Sommige critici wijzen op een lyrische kwaliteit in zijn schilderijen, die hem onderscheidt van het uitgesproken dramatische werk van andere abstract expressionisten. Tot zijn volwassen werk behoren *Number 9: In Praise of Gertrude Stein* (1950) en *Armistice* (1953).

Bradley Walker Tomlin (1899^[1]–1953^[1]) was een Amerikaanse kunstenaar die bekendstaat om zijn abstract-expressionistische werk. Hij is vooral bekend om schilderijen met kalligrafische streken die met vogelkrabbels zijn vergeleken. Deze tekens vormen een eigen beeldtaal binnen zijn composities. Tomlin wordt gerekend tot de abstract expressionisten, onder wie Adolph Gottlieb, James Brooks en Robert Motherwell. Gottlieb is bekend om zijn ‘burst’-schilderijen, Brooks om zijn uitvinding van stain painting en Motherwell om zijn ‘elegieën’ voor de Spaanse Republiek. Samen met Tomlin droegen deze kunstenaars bij aan de ontwikkeling van de abstracte kunst in Amerika in het midden van de 20e eeuw. Tomlins kenmerkende stijl onderscheidt hem binnen deze groep en markeert zijn bijdrage aan het abstract expressionisme.

Bradley Walker Tomlin staat bekend om zijn abstract-expressionistische schilderijen. Deze schilderijen, gemaakt vanaf 1948^[1], bevatten kalligrafische tekens in wit op een donkere achtergrond.