Waar Alonzo Chappel te zien is

Werk van Alonzo Chappel is op verschillende plaatsen te zien. In de Verenigde Staten gaat het onder meer om het Metropolitan Museum of Art in New York, het Los Angeles County Museum of Art (LACMA), het Minneapolis Institute of Arts, het Museum of Modern Art in New York, het Virginia Museum of Fine Arts in Richmond, het Wolfsonian van Florida International University in Miami Beach en het Charles Hosmer Morse Museum of American^[1] Art in Winter Park, Florida. Andere locaties zijn het Art Institute of Chicago, het Philadelphia Museum of Art, het Saint Louis Art Museum, het Nelson-Atkins Museum of Art in Kansas City, het Worcester Art Museum en de Yale University Art Gallery in New Haven. In Canada is zijn werk te zien in de Art Gallery of Ontario in Toronto en de National Gallery of Canada in Ottawa.

Alonzo Chappel was een 19e-eeuwse Amerikaanse kunstenaar die historische schilderijen en portretten maakte, evenals illustraties voor boeken en tijdschriften. Afdrukken van zijn werk werden vaak aan een breed publiek verkocht; prenten naar schilderijen van kunstenaars als John Everett Millais zijn aangetroffen op plaatsen van Siberië tot Zuid-Afrika. Prenten kunnen de reputatie van een kunstenaar vestigen en als in grote oplagen uitgegeven edities wijd verspreid raken. Originele prenten worden met de hand gemaakt en speciaal als prent ontworpen. Elke afdruk geldt als origineel, omdat de kunstenaar het beeld rechtstreeks op de plaat, houtblok, steen of zeef aanbrengt. Het gaat onder meer om houtsneden, gravures, linoleumsneden, mezzotinten, etsen, lithografieën en zeefdrukken. Ze worden verkocht via prentengalerieën, lijstenwinkels, decoratiewinkels en kunstgalerieën. Offsetreproducties, ook posters of beeldafdrukken genoemd, worden daarentegen met fotochemische middelen vervaardigd. De platen slijten niet, zodat er geen fysieke limiet is aan het aantal afdrukken. Uitgevers kunnen de oplage wel beperken om de waarde te verhogen.

Alonzo Chappel (1828^[1]–1887^[1]) was een Amerikaanse schilder die vooral bekendstaat om historische en patriottische voorstellingen. Zijn werk wordt tegenwoordig gewaardeerd als illustratie van het historische bewustzijn en de populaire smaak in het 19e-eeuwse Amerika. Chappel schilderde gebeurtenissen uit de Amerikaanse geschiedenis, zoals de Amerikaanse Revolutie, en belangrijke figuren als George Washington. Deze schilderijen werden vaak als prenten gereproduceerd en bereikten zo een breed publiek. Zijn beelden hielpen de visuele cultuur van die tijd vorm te geven en beïnvloedden hoe Amerikanen hun verleden zagen. Hoewel hij niet als vernieuwer geldt, biedt zijn kunst inzicht in de historische en culturele waarden van zijn tijd. Zijn schilderijen weerspiegelen het verlangen een gedeelde nationale identiteit te scheppen door heroïsche gebeurtenissen en figuren af te beelden. Ze bieden een inkijk in de 19e-eeuwse kijk op de Amerikaanse geschiedenis en laten zien welke aspecten van het verleden belangrijk werden gevonden en hoe die voor het publiek in beeld werden gebracht.

Zonder verwijzing naar specifieke werken kunnen de technieken van Alonzo Chappel alleen in algemene termen worden besproken. Kunstenaars maken belangrijke keuzes in materiaal en techniek; inzicht daarin helpt ons het kunstwerk beter te begrijpen. Sommige kunstenaars beperken zich niet altijd tot het medium waarin ze werken. Potloodtechnieken zijn onder meer arceren (een vlak vullen met parallelle streken), kruisarcering (streken onder verschillende hoeken over elkaar leggen voor donkerdere schaduwen) en zware druk gebruiken voor donkere partijen. Door de druk te variëren ontstaan toonovergangen; menggereedschap kan de overgangen verzachten. Ongelijke streken kunnen textuur creëren. Bij acrylverf leveren verschillende gereedschappen uiteenlopende texturen en effecten op. Een vlakke wassing is bijvoorbeeld een dun mengsel van acrylverf dat met water is verdund en in elkaar overlappende streken wordt aangebracht.

Een rechtstreekse invloedslijn van Alonzo Chappel naar latere kunstenaars is moeilijk vast te stellen. De kunstwereld begon de artistieke bijdrage van Grafton Tyler Brown (1841^[1]–1918^[1]) pas ongeveer twintig jaar na zijn dood te erkennen. Brown was lithograaf en schilder. Harry Twyford Peters merkte Browns grote stadsgezichten in zwart, wit en tinten op toen hij *California on Stone* (1935) samenstelde. Peters had eerder Nathaniel Currier en James Merritt Ives opnieuw onder de aandacht gebracht, waardoor hun vluchtige handgekleurde prenten verzamelobjecten werden. Browns bekendheid groeide tijdens de maatschappelijke onrust van de jaren 1960 en toen burgerrechten een nationale kwestie werden. Toevallig was het Oakland Museum of California het eerste museum in het land dat Grafton Tyler Brown presenteerde. De belangstelling voor Brown als kunstenaar nam toe na zijn eerste solotentoonstelling in de Verenigde Staten. In 2003 stelde Lizzetta LeFalle-Collins de tentoonstelling *Grafton Tyler Brown: Visualizing California and the Pacific Northwest* samen.

Zonder specifiek primair bronmateriaal is het moeilijk de invloeden op Alonzo Chappel vast te stellen. We kunnen wel mogelijke inspiratiebronnen afleiden uit de artistieke omgeving van zijn tijd. Chappel werkte in een periode waarin historieschilderkunst populair was en maakte veel beelden van Amerikaanse historische gebeurtenissen en figuren. Het is daarom aannemelijk dat hij zich voor compositie, onderwerpkeuze en techniek liet leiden door eerdere Europese en Amerikaanse historieschilders. Door de opkomst van reproductiedrukwerk kregen kunstenaars bovendien ruimere toegang tot kunst. Waarschijnlijk kende Chappel het werk van Benjamin West, John Trumbull en andere kunstenaars die historische onderwerpen schilderden. Zij combineerden vaak zorgvuldig onderzoek met een dramatische visuele vertelling, elementen die ook in Chappels werk voorkomen. Nader onderzoek naar collecties en tentoonstellingen waartoe Chappel toegang kan hebben gehad, zou een vollediger beeld van zijn artistieke invloeden kunnen opleveren.

Het is moeilijk één werk aan te wijzen als Alonzo Chappels beroemdste, omdat hij een productief schilder en illustrator van historische taferelen was. Hij is vooral bekend om zijn voorstellingen van de Amerikaanse geschiedenis, met name scènes uit het leven van vooraanstaande figuren als George Washington, Abraham Lincoln en andere Founding Fathers. Chappel maakte veel illustraties voor boeken en tijdschriften; die bereikten een breed publiek en hielpen de populaire beeldvorming van historische gebeurtenissen vorm te geven. Zijn schilderijen werden vaak als prenten gereproduceerd, waardoor zijn werk verder werd verspreid. Zonder specifieke verkoop- of enquêtegegevens is het moeilijk één werk definitief als zijn ‘beroemdste’ aan te wijzen. Het is nauwkeuriger de gezamenlijke invloed van zijn historische schilderijen en illustraties op het verbeelden en populair maken van de Amerikaanse geschiedenis te erkennen.

Het is moeilijk Alonzo Chappel onder één stijl of beweging te scharen. In de kunst verwijst beweging naar de manier waarop een kunstenaar technische en creatieve vaardigheden inzet om de waarneming van de kijker te sturen: de richting waarin het oog wordt geleid. Kunstenaars gebruiken elementen zoals vorm en lijn om aandachtspunten in een tekening te creëren. Deze elementen bepalen hoe goed een kunstwerk zijn visuele dynamiek overbrengt. Sommige kunstenaars verwerken sierlijke bewegingen in hun houdingen en houden die 30 seconden tot 5 minuten aan. In die tijd schetsen ze licht een lange bewegingslijn binnen een omtreksilhouet en voegen ze vervolgens snel hoofd, romp en ledematen toe met contourlijnen van uiteenlopende grootte en toonwaarde. Accentlijnen en toonverschillen wekken een gevoel van energie en beweging op.