Waar Simeon Solomon te zien is

Werk van Simeon Solomon is in verschillende musea te zien. In het Verenigd Koninkrijk gaat het onder meer om Brighton Museum & Art Gallery, Manchester Art Gallery, de National Museums of Scotland (Royal Museum) in Edinburgh en het Victoria & Albert Museum in Londen. Andere locaties zijn het Metropolitan Museum of Art in New York, het Los Angeles County Museum of Art (LACMA), het Minneapolis Institute of Arts, het Royal Ontario Museum in Toronto en het Virginia Museum of Fine Arts in Richmond, Virginia. Ook de Yale University Art Gallery in New Haven en het Israel Museum in Jeruzalem bezitten werk. Het is verstandig de website van een museum te raadplegen of rechtstreeks contact op te nemen om te bevestigen dat specifieke werken van Solomon te zien zijn, omdat collecties en tentoonstellingen kunnen veranderen.

Simeon Solomon maakte relatief weinig originele prenten. Zijn grafische werk dateert vooral uit de jaren 1860 en 1870, zijn succesvolste periode als schilder en tekenaar. Solomon maakte etsen en houtsneden. Voorbeelden zijn illustraties voor *Dalziels’ Bible Gallery* (1863) en *A Vision of Love Revealed in Sleep* (1871). Ze tonen zijn belangstelling voor bijbelse onderwerpen en pre-Rafaëlitische esthetiek. Zijn prenten delen vaak thema’s met zijn schilderijen en verkennen schoonheid, liefde en spiritualiteit. Ze kenmerken zich door fijne lijnen en een dromerige sfeer. Na zijn arrestatie in 1873 liep Solomons loopbaan sterk terug. Hij maakte minder origineel werk en vertrouwde meer op de verkoop van tekeningen en reproducties van eerder werk. Verschillende commerciële prentmakers maakten prenten naar zijn kunst, waardoor zijn beelden ruimer beschikbaar kwamen. Deze latere prenten verschillen in kwaliteit en getrouwheid aan de originelen. Verzamelaars kunnen de herkomst van een prent controleren en die vergelijken met bekende voorbeelden van Solomons originele werk.

De kunst van Simeon Solomon is om verschillende redenen belangrijk. Zijn schilderijen, tekeningen en illustraties bieden inzicht in de complexe Victoriaanse opvattingen over gender, seksualiteit en religie. Solomon onderzocht liefde en verlangen tussen mannen in een tijd waarin homoseksuele handelingen in Groot-Brittannië illegaal waren. Zijn werk is een visueel document van een subcultuur die vaak verborgen bleef. Schilderijen als *Sappho and Erinna at Mytilene* (1864) gingen rechtstreeks over relaties tussen mensen van hetzelfde geslacht; andere werken gebruikten allegorie en symboliek voor vergelijkbare thema’s. Ook zijn Joodse identiteit beïnvloedde zijn oeuvre. Hij beeldde vaak scènes uit de Hebreeuwse Bijbel en Joodse rituelen af. Deze werken bieden een uniek perspectief op het Joodse leven in het Victoriaanse Engeland en weerspiegelen ook Solomons omgang met zijn religieuze en culturele achtergrond. Na zijn arrestatie en veroordeling wegens openbare zedenschennis in 1873 nam zijn loopbaan een scherpe duik. Toch is de belangstelling voor zijn artistieke bijdrage de afgelopen decennia herleefd. Dit komt door een grotere bekendheid met de LGBTQ+-geschiedenis en een verlangen de ervaringen van gemarginaliseerde gemeenschappen in het verleden te begrijpen. Zijn kunst biedt een waardevol perspectief op Victoriaanse sociale normen en op de uitdagingen voor wie zich daartegen verzette.

Simeon Solomon werkte in verschillende media, waaronder olieverf, aquarel, krijt en potlood. Hoewel er weinig specifieke informatie over zijn technieken is, biedt een analyse van de werkwijze van zijn tijdgenoot James McNeill Whistler enige context. Whistler gebruikte vaak zwaar doek en bracht dunne gronderingen aan om de textuur te behouden. Hij bereidde zijn eigen gronderingen voor, soms met een lichtgrijze imprimatura van olieverf. Later gaf hij de voorkeur aan donkerder grijs en gebruikte dit voor clair-obscureffecten. Voor donkere gronderingen mengde hij ivoorzwart en loodwit, aangepast met andere pigmenten. De ordening van Whistlers palet is goed gedocumenteerd: Pruisisch blauw, kobaltblauw, rauwe omber, gele oker, loodwit, vermiljoen en zwart. Voordat hij de verf op het doek aanbracht, mengde hij kleuren op zijn palet. Ook gebruikte hij tijdens één schildersessie veel penselen, die hij zorgvuldig reinigde en voorbereidde. Net als Whistler experimenteerde Solomon waarschijnlijk met materialen en technieken.

Het werk van Simeon Solomon beïnvloedde verschillende kunstenaars en stromingen. Zijn vroege tekeningen, vooral met religieuze onderwerpen, tonen invloed van Dante Gabriel Rossetti. Solomon ontmoette Rossetti, Edward Burne-Jones en anderen uit hun kring, die zijn talent bewonderden. Zijn tekeningen, sterk beïnvloed door Rossetti, werden van 1858 tot 1872 op de Royal Academy tentoongesteld. Later in zijn loopbaan verkende Solomon een sterker symbolistische toon en afwijkingen van klassieke en religieuze thema’s. Het symbolisme begon als literaire stroming en beschouwde verbeelding als de belangrijkste bron van creativiteit. Het drong door tot de beeldende kunst als reactie op realisme en impressionisme. Symbolistische schilders gebruikten expressieve kleuren en gestileerde beelden om visies en stemmingen in het bewustzijn van de kijker te laten doordringen; soms schilderden zij exotische, droomachtige scènes. Solomons werk, met zijn mysterieuze en groteske elementen, past binnen deze context.

De tekenstijl van Simeon Solomon werd beïnvloed door Dante Gabriel Rossetti. Solomon ontmoette Rossetti, Edward Burne-Jones en anderen uit hun kring; zij bewonderden zijn talent. Hij maakte verschillende opmerkelijke tekeningen met religieuze onderwerpen, die van 1858 tot 1872 op de Royal Academy werden tentoongesteld. Ook maakte hij tekeningen voor houtsneden in *Once a Week* (1862) en *Good Words* (1866), en *Jewish Customs* voor *Leisure Hour* (1866). Voor de *Bible Gallery* van Dalziel (1880) maakte hij verschillende ontwerpen met religieuze onderwerpen. In 1858 maakte Solomon één ets, *The Haunted House*, voor *Poems of Thomas Hood* van de Junior Etching Club. Daarop staat een eenzame vrouw met een kind in haar armen in een deuropening. Later kregen Solomons schilderijen een meer symbolistische toon en weken zij opvallend af van klassieke en religieuze thema’s.

Het is moeilijk één werk als het beroemdste van Simeon Solomon aan te wijzen. Hij maakte een veelzijdig oeuvre van schilderijen, tekeningen en illustraties. Solomon onderzocht thema’s als liefde, verlangen en religieuze identiteit, vaak geïnspireerd door de Hebreeuwse Bijbel en de mythologie. Hij wordt geassocieerd met de latere prerafaëlieten; zijn werk vertoont ook kenmerken van het estheticisme en het decadentisme. Bekende werken zijn onder meer The Sleepers, and One That Watcheth (circa 1870), een aquarel met androgiene figuren in een droomachtige omgeving; Sappho and Erinna at Mytilene (1864), met de Griekse dichteres Sappho en een vrouwelijke metgezel; en Bacchus (1867), een verkenning van de klassieke mythologie met homo-erotische ondertonen. De onderwerpen en de behandeling ervan in Solomons kunst leidden tijdens zijn leven tot veel discussie.

Simeon Solomon wordt geassocieerd met de tweede generatie prerafaëlitische schilders, waartoe Frederic Leighton, John William Waterhouse en Evelyn De Morgan behoorden. Solomon ontmoette Rossetti en Burne-Jones, die zijn talent bewonderden. In zijn tekeningen is Rossetti’s invloed zichtbaar. Van 1858 tot 1872 exposeerde Solomon religieuze tekeningen aan de Royal Academy. Zijn vroege werk ontleende aan de prerafaëlieten: dicht, fijn penwerk en langgerekte figuren die aan Rossetti doen denken. Een ets van Solomon, The Haunted House, verscheen in *Poems of Thomas Hood* uit 1858. Later verkende hij een meer symbolistische toon met variaties op klassieke en religieuze thema’s. Vanaf de jaren 1870 bewogen sommige prerafaëlitische kunstenaars zich richting het symbolisme.