Waar Chris Ofili te zien is

De kunst van Chris Ofili is opgenomen in veel openbare collecties, waaronder Tate Modern in Londen, het Museum of Modern Art in New York en het Studio Museum in Harlem. Ofili werd in 1968 geboren in Manchester, Engeland. Hij studeerde aan het Tameside College of Technology en vervolgens van 1988 tot 1991 aan de Chelsea School of Art. In 1993 behaalde hij zijn Master of Arts aan het Royal College of Art. Zijn werk kreeg eind jaren 1990 brede aandacht, toen hij in 1998 de Turner Prize won. In 2003 vertegenwoordigde Ofili Groot-Brittannië op de 50e Biënnale van Venetië. Tate Britain organiseerde in 2010 een grote overzichtstentoonstelling, die daarna naar musea in Europa en de Verenigde Staten reisde. In 2017 had Ofili een solotentoonstelling, Poolside Magic, in de National Gallery in Londen. Hij woont en werkt momenteel in Trinidad.

Prenten van Chris Ofili bestaan, net als die van veel kunstenaars, als open of beperkte oplagen. De kunstenaar bepaalt het aantal prenten; dat wordt niet beperkt door de technische mogelijkheden van de houtblok of een ander materiaal. Een houtblok kan bij goed onderhoud een groot aantal prenten opleveren; zo werd Thomas Bewicks houtgravure van Newcastle 900.000 keer gedrukt. De oplagegegevens worden in potlood onderaan in de marge vermeld, met het nummer van de prent en het totale aantal. De titel staat in het midden en de handtekening van de kunstenaar rechts. Deze conventies zijn informeel, maar worden door prentmakers algemeen gerespecteerd. Claims en productomschrijvingen vallen onder artikel 2 van de Trade Descriptions Act 1968, dat waarheidsgetrouwe beschrijvingen van het werk vereist. De Professional Art Dealers Association of Canada (PADAC) definieert een originele prent als een beeld dat als prent is bedacht en uitsluitend als zodanig is uitgevoerd, doorgaans in een genummerde oplage en door de kunstenaar gesigneerd.

Chris Ofili, geboren in 1968, is een Britse kunstenaar van Nigeriaanse afkomst wiens werk religie, identiteit en ras onderzoekt. In de jaren 1990 kreeg hij bekendheid met schilderijen in gemengde technieken, waarin hij vaak materialen als olifantenmest, glitter en knipsels uit tijdschriften verwerkte. Zijn werk is belangrijk omdat het conventionele voorstellingen uitdaagt en gesprekken over culturele stereotypen oproept. Zo beeldt *The Holy Virgin Mary* (1996) Maria op niet-traditionele wijze af en gebruikt het olifantenmest en afbeeldingen uit pornografische tijdschriften. Het werk veroorzaakte veel controverse toen het in 1999 werd opgenomen in de tentoonstelling Sensation in het Brooklyn Museum; dit leidde tot discussies over publieke financiering van controversiële kunst. Met materialen als olifantenmest, die hij tijdens een bezoek aan Zimbabwe ontdekte, verwerkt Ofili Afrikaanse elementen in zijn kunst. De gelaagdheid van materialen en verwijzingen levert complexe oppervlakken op die meerdere interpretaties toelaten. Door aandacht te vragen voor stereotypen en etnische vermenging moedigt Ofili kijkers aan identiteitsvragen zorgvuldig te benaderen en eenvoudige interpretaties te vermijden.

Chris Ofili, geboren in 1968, gebruikt uiteenlopende media in zijn kunst. Vaak combineert hij materialen als acryl, olieverf, glitter, polyesterhars, papiercollage en kaartspelden. Hij staat vooral bekend om het gebruik van olifantenmest, zowel direct op het oppervlak als ter ondersteuning van het doek. In *The Holy Virgin Mary* (1996) brengt Ofili deze materialen in lagen aan op linnen. Hij schikt knipsels uit pornografische tijdschriften rond de Maagd, op een manier die zowel naar renaissancekunst als naar ‘blaxploitation’-beelden verwijst. De felgekleurde pigmenten in stippen als kralen zijn geïnspireerd op oude grotschilderingen uit Zimbabwe. Ofili’s materiaalkeuze is experimenteel. Hij gebruikt acrylverf, die in de jaren 1980 breed beschikbaar werd, als alternatief voor bladgoud, zoals dat in middeleeuwse iconen voorkomt. De lagen van media en kleur in zijn werk zijn vergeleken met de gelaagde composities van hiphopmuziek.

Het is lastig specifieke personen aan te wijzen die rechtstreeks door Chris Ofili zijn beïnvloed. Wel kunnen we zijn invloed en artistieke aanpak analyseren. Ofili, geboren in 1968, is een Britse kunstenaar van Nigeriaanse afkomst. In zijn werk onderzoekt hij vaak religie en culturele identiteit. Hij staat bekend om werken in gemengde technieken, zoals *The Holy Virgin Mary* (1996), waarin verf, collage, glitter, hars, kaartspelden en olifantenmest op linnen worden gecombineerd. Dit werk veroorzaakte veel controverse toen het in 1999 in het Brooklyn Museum werd tentoongesteld. Ofili verwerkt materialen en beelden die met zijn afkomst samenhangen. Zijn gebruik van onconventionele materialen, zoals olifantenmest, en het stapelen van verschillende elementen kan andere kunstenaars hebben aangemoedigd soortgelijke technieken te verkennen en traditionele religieuze voorstellingen uit te dagen. Zijn werk raakt aan stereotypen en roept vragen op over etnische vermenging.

Chris Ofili, geboren in 1968, put uit uiteenlopende invloeden die in zijn veelzijdige praktijk zichtbaar zijn. Hij onderzoekt vaak religie en raciale identiteit vanuit zijn perspectief als in Groot-Brittannië geboren katholiek van Nigeriaanse afkomst. De grotschilderingen uit Zimbabwe zijn terug te zien in de felgekleurde pigmenten die Ofili in meerdere lagen stippen als kralen aanbrengt. Zijn werk, zoals *The Holy Virgin Mary* (1996), verwijst via olifantenmest naar zijn Afrikaanse erfgoed. Zo kon Ofili Afrika letterlijk in zijn werk opnemen. Zijn experimentele aanpak van materialen, technieken en processen blijkt duidelijk uit zijn werk in gemengde media. Op linnen combineert hij papiercollage, acryl, olieverf, glitter, polyesterhars, kaartspelden en olifantenmest. De glinsterende stralen in *The Holy Virgin Mary* zijn vergeleken met die in schilderijen van Masaccio, maar dan met wat ‘gangsta bling’ is genoemd. In *The Holy Virgin Mary* verwijst Ofili bewust naar stereotypen over de zwarte cultuur.

Chris Ofili is een Britse kunstenaar, vooral bekend om schilderijen waarin popart, abstractie en zijn Nigeriaanse erfgoed samenkomen. Hoewel hij veel werk in uiteenlopende media maakte, is hij misschien het bekendst om zijn schilderij *The Holy Virgin Mary* uit 1996. Het kreeg veel aandacht en veroorzaakte controverse door het gebruik van olifantenmest en collages uit pornografische tijdschriften. Het schilderij toont een zwarte figuur die aan een Madonna doet denken. Toen het in 1999 werd opgenomen in de tentoonstelling *Sensation* in het Brooklyn Museum, werd het een brandpunt van de cultuurstrijd aan het eind van de jaren 1990. De toenmalige burgemeester van New York, Rudolph Giuliani, bekritiseerde het werk publiekelijk en probeerde de financiering van het museum in te houden. Ondanks de controverse blijft *The Holy Virgin Mary* een van Ofili’s meest besproken en belangrijke werken en een bekend voorbeeld van hedendaagse Britse kunst.

Chris Ofili wordt geassocieerd met de Young British Artists (YBA’s). Deze groep werd bekend nadat Damien Hirst de tentoonstelling Freeze in Londen organiseerde. De YBA’s stonden bekend om hun open houding tegenover kunst en hun dikke huid bij kritiek in de pers. Ze gebruikten vaak gevonden voorwerpen en ‘lage’ cultuur in hun werk en schuwden het niet het publiek te choqueren. Veel critici vonden dat hun kunst weinig duidelijk vakmanschap toonde. Toch werden ze commercieel succesvol. Ofili verwerkt vaak ongebruikelijke materialen in zijn werken, waaronder collage, glitter en zelfs olifantenmest. Zijn werk onderzoekt vaak zijn Nigeriaanse afkomst en religie. Een van zijn meest besproken werken, The Holy Virgin Mary (1996), leidde tot publieke verontwaardiging vanwege de onconventionele voorstelling van de Maagd Maria. Het werk was opgenomen in de tentoonstelling Sensation in het Brooklyn Museum in 1999.