Waar Cecily Brown te zien is

Schilderijen van Cecily Brown zijn internationaal in veel grote musea en galeries tentoongesteld. Een volledig overzicht van lopende tentoonstellingen verandert voortdurend, maar verschillende instellingen hebben haar werk eerder getoond en kunnen werken in hun vaste collectie hebben. In het Verenigd Koninkrijk zijn Tate Modern en Tate Britain mogelijke locaties. Deze galeries organiseren soms thematische in plaats van chronologische tentoonstellingen: werken worden dan op onderwerp gegroepeerd, en zulke presentaties kunnen schilderijen van Brown bevatten. Elders zijn het Gulbenkian Museum in Lissabon en het J. Paul Getty Center in Los Angeles voorbeelden van particuliere schenkingen aan het publiek. Zulke schenkingen hebben belangrijke musea mogelijk gemaakt en bijgedragen aan het behoud van collecties. Raadpleeg hun catalogi of websites voor informatie over de huidige collecties of toekomstige tentoonstellingen met werk van Cecily Brown. Ook veilinghuizen bieden geregeld kunstwerken te koop aan; hun catalogi kunnen dus eveneens een bron zijn.

Cecily Brown staat bekend om schilderijen die zowel aan abstract expressionisme als aan figuratieve kunst doen denken. Ze werd in 1969 in Londen geboren, studeerde aan de Slade School of Art en verhuisde midden jaren 1990 naar New York. Haar prenten vertonen vaak dezelfde kenmerken als haar schilderijen: gelaagde toetsen en verwijzingen naar oude meesters. Critici hebben in haar composities verwijzingen naar schilders als Rubens, Poussin en Delacroix opgemerkt. Deze kunsthistorische verwijzingen zijn door een hedendaagse blik gefilterd. Haar schilderijen zijn doorgaans groot, terwijl haar prenten een toegankelijker formaat bieden om haar werk te verzamelen. Ze werkte met grafische technieken als etsen, lithografie en zeefdruk. Deze prenten worden vaak in samenwerking met gespecialiseerde ateliers en uitgevers gemaakt. Ze geven verzamelaars de mogelijkheid werk te verwerven waarin Brown zich bezighoudt met kleur, vorm en kunstgeschiedenis, maar op een andere schaal en tegen een andere prijs dan haar schilderijen.

Cecily Brown (geboren in 1969) is een Britse schilder wier werk de hernieuwde belangstelling voor figuratieve kunst in de afgelopen decennia heeft bevorderd. Lucian Freud, die tot zijn dood in 2011 actief bleef, en Jenny Saville zijn voorbeelden van deze ontwikkeling. Abstractie blijft in de 21e eeuw een geldige benadering van de schilderkunst, net als traditionele figuratieve kunst. Saville staat bekend om zelfportretten waarin ze het lichaam uitvergroot. Haar naakte zelfportretten leveren commentaar op de hedendaagse obsessie met fotomodellen. In *Branded* (1992) gebruikt Saville woorden die in haar huid zijn geschreven om iets te zeggen over onvolmaakte lichamen. Ook Kiki Smith onderzoekt wie zeggenschap heeft over het menselijk lichaam en laat zien dat het lichaam sociaal wordt geconstrueerd. Ze nodigt bezoekers uit na te denken over hoe externe krachten hun waarneming vormen. Deze kunstenaars behandelen hedendaagse kwesties door het menselijk lichaam weer te geven.

De invloed van Cecily Brown op andere kunstenaars is moeilijk rechtstreeks te meten. Invloed is complex en kan alleen met zorgvuldige analyse worden nagegaan. Browns werk, met zijn energieke penseelvoering en verwijzingen naar de kunstgeschiedenis, heeft duidelijk weerklank gevonden bij veel hedendaagse schilders. Sommige kunstcritici hebben overeenkomsten opgemerkt tussen haar stijl en die van jongere kunstenaars die vergelijkbare thema’s van figuratie en abstractie verkennen. Rechtstreekse invloed is echter moeilijk te bewijzen zonder expliciete uitspraken van de kunstenaars zelf. Nauwkeuriger is het om te zeggen dat Brown deel uitmaakt van een bredere beweging binnen de hedendaagse schilderkunst die de mogelijkheden van het medium opnieuw onderzoekt. Ze gaat een dialoog aan met andere kunstenaars, zowel hedendaagse als historische, en draagt bij aan een breder gesprek over de aard van de schilderkunst van vandaag. Haar invloed ligt mogelijk eerder in het stellen van een voorbeeld en het tonen van een manier om de uitdagingen van het schilderen in de 21e eeuw aan te gaan dan in directe stilistische navolging.

Het is moeilijk één ‘beroemdste’ werk van Cecily Brown aan te wijzen, omdat haar bekendheid voortkomt uit haar stijl en haar oeuvre als geheel. Sommige schilderijen hebben wel bijzondere aandacht en lof gekregen. Haar grootschalige, gestuele schilderijen roepen vaak vergelijkingen op met oude meesters. Haar suggestieve, sensuele schilderijen bevatten geregeld gedeeltelijk verhulde figuren en combineren schilderkunstige abstractie. Haar werk verkent thema’s als seksualiteit, geheugen en het menselijk lichaam. Bekende voorbeelden zijn The Sleep Around and the Lost and Found (1999) en Suddenly Last Summer (2003). Deze schilderijen kenmerken zich door energieke penseelvoering en gelaagde kleuren, die een gevoel van beweging en diepte oproepen. Werk van Brown bevindt zich in de collecties van veel grote musea, waaronder het Solomon R. Guggenheim Museum in New York en de Tate Gallery in Londen.

De stijl van Cecily Brown wordt vaak in verband gebracht met het ne expressionisme, een stroming die aan het einde van de jaren 1970 aan invloed won. Deze stijl betekende een terugkeer naar figuratieve schilderkunst als reactie op de conceptuele en minimalistische benaderingen die dominant waren geworden. Het ne expressionisme kenmerkt zich door een krachtige, emotionele aanpak en vaak ongebruikelijke technieken. De schilderijen zijn doorgaans groot, met ruwe, textuurrijke oppervlakken en disharmonische kleuren. De door Georg Baselitz ingezette beweging bracht het expressionisme opnieuw onder de aandacht, maar verwierp traditionele compositie. In Browns werk is ook de invloed van de New York School zichtbaar, een naoorlogse beweging waartoe kunstenaars als Willem de Kooning en Jackson Pollock behoorden. Zij maakten grootschalige abstracte werken met krachtige penseelstreken, een kenmerk dat ook in Browns schilderijen te zien is. Subjectiviteit en gebaar stonden centraal in deze beweging, die menselijke impulsen onderzocht.

Cecily Brown staat bekend om haar grootschalige schilderijen, die zowel aan abstract expressionisme als aan figuratie doen denken. Ze werd in 1969 in Londen geboren, studeerde aan de Slade School of Art en verhuisde midden jaren 1990 naar New York. Haar vroege werk bevatte vaak uitgesproken seksuele inhoud en werd vergeleken met dat van kunstenaars als Francis Bacon en Willem de Kooning. Haar schilderijen kenmerken zich door een energieke penseelvoering, complexe gelaagdheid en een eigenzinnig kleurgebruik. Hoewel ze abstract zijn, suggereren haar composities vaak gefragmenteerde lichamen, voedsel en elementen uit stillevens. Critici hebben gewezen op Browns betrokkenheid bij de schilderkunstgeschiedenis. Ze verwijst naar schilderijen van oude meesters en interpreteert klassieke thema’s opnieuw vanuit een hedendaags perspectief. Haar werk onderzoekt verlangen, consumptie en het schilderen zelf. Ze had solotentoonstellingen in musea over de hele wereld en heeft daarmee haar positie in de hedendaagse kunst bevestigd. Haar kunst blijft zeer gewild bij verzamelaars.

Volgens haar biografie staat Cecily Brown bekend om haar grootschalige, gestuele schilderijen. Op haar doeken zijn vaak gefragmenteerde figuren en scènes te zien, waardoor de grens tussen figuratie en abstractie vervaagt.