Waar Carl Joseph Begas te zien is

Het is moeilijk met zekerheid te zeggen waar werk van Carl Joseph Begas te zien is. Musea in Europa en de Verenigde Staten bezitten echter werk van kunstenaars uit een vergelijkbare periode. Zo bezit de Staatliche Museen in Berlijn Nicolas Poussins *Armida ontvoert Rinaldo*, *Landschap met Juno, Argus en Io* en een *Zelfportret*. Andere Europese musea met schilderijen van Poussin zijn de National Gallery of Scotland in Edinburgh, de Hermitage in Leningrad en het Städelsches Kunstinstitut in Frankfurt am Main. In de Verenigde Staten zijn Poussins schilderijen te vinden in het Baltimore Museum of Art, het Museum of Fine Arts in Boston en het Art Institute of Chicago. Raadpleging van de collectiecatalogi van grote Europese en Noord-Amerikaanse kunstmusea kan werk van Carl Joseph Begas opleveren.

Carl Joseph Begas (1794^[1]–1854^[1]) was een Duitse schilder die zich vooral bezighield met historische onderwerpen en portretten. Hij werd geassocieerd met de Düsseldorfer School. Begas volgde al op jonge leeftijd een schildersopleiding en reisde later voor artistieke inspiratie en opdrachten. Hoewel hij vooral bekend is om zijn schilderijen, werden van enkele populaire werken prenten gemaakt. Daardoor werden zijn composities toegankelijk voor een groter publiek. Met prentkunst kon zijn werk worden gereproduceerd en verspreid buiten de grenzen van het oorspronkelijke beschilderde doek. Zijn schilderijen toonden vaak historische of bijbelse taferelen, populaire onderwerpen voor reproducties in prentvorm. Die prenten werden doorgaans met technieken als graveren of lithografie gemaakt, waarmee het oorspronkelijke kunstwerk gedetailleerd en nauwkeurig kon worden weergegeven. Prenten naar zijn schilderijen zijn nog steeds verkrijgbaar en bieden een inkijk in de Duitse kunst en cultuur van de 19e eeuw. Ze zijn een toegankelijke manier om Begas’ artistieke visie te waarderen.

Carl Joseph Begas (1794^[1]–1854^[1]) was een Duitse historieschilder en portretschilder, vooral actief in Berlijn. Hij werd opgeleid als historieschilder en zijn vroege opdrachten weerspiegelden dat, maar hij is beter bekend om zijn portretten van de Pruisische samenleving. Zijn belang ligt in zijn rol als visuele kroniekschrijver van het Pruisen van de 19e eeuw. In 1825^[1] werd hij professor aan de Berlijnse academie en hofschilder van de Pruisische koninklijke familie. Dankzij deze functies kon hij belangrijke personen portretteren, onder wie leden van de Pruisische aristocratie, militaire leiders en intellectuelen. Zijn portretten bieden inzicht in het uiterlijk, de mode en de maatschappelijke status van de geportretteerden. Ze kenmerken zich door realisme en aandacht voor detail. Begas legde de gelijkenis nauwkeurig vast; zijn schilderijen bieden waardevolle informatie over de mensen die de Pruisische geschiedenis vormgaven. Als docent beïnvloedde hij een generatie Duitse schilders. Zijn stijl kan tegenwoordig traditioneel lijken, maar zijn werk blijft een waardevol historisch document.

Carl Joseph Begas, een Duitse schilder uit de neoclassicistische en romantische periode, beïnvloedde verschillende kunstenaars. Hoewel er weinig documentatie is over specifieke personen die rechtstreeks door Begas zijn beïnvloed, bieden de stromingen waaraan hij deelnam context. Het neoclassicisme, met zijn nadruk op klassieke vormen en idealen, beïnvloedde veel kunstenaars. Anton Raphael Mengs beïnvloedde bijvoorbeeld Fuseli, Nicolai Abraham Abildgaard en Jacques-Louis David. Ook de bredere zoektocht naar klassieke vormen in Italië bracht kunstenaars als Johann Christian Reinhart en Joseph Anton Koch naar Rome. Begas’ betrokkenheid bij deze kringen wijst op een netwerk van invloed, waarin kunstenaars elkaar beïnvloedden via gedeelde idealen en praktijken. In deze periode stond de oudheid centraal, bemiddeld door de renaissance en humanistische tradities. Kunstenaars als Begas maakten deel uit van een groter web van wederzijdse invloed en droegen bij aan de ontwikkeling en verspreiding van neoclassicistische en romantische stijlen.

Carl Joseph Begas werd beïnvloed door verschillende kunstenaars en stromingen. Jean Pierre Antoine Tassaert, professor aan de beeldhouwschool in Berlijn, had merkbare invloed op zijn werk. Tassaerts naturalistische, objectieve aanpak sloot aan bij de smaak van die tijd en hielp gedurende de 19e eeuw richting te geven aan de Pruisische beeldhouwtraditie. Zijn invloed was vooral zichtbaar via zijn leerling en opvolger Johann Gottfried Schadow. Daarnaast kwam Begas in aanraking met de bredere neoclassicistische beweging, die inspiratie putte uit de klassieke oudheid. Kunstenaars als Giovanni Volpato hielpen kennis over de oudheid te verspreiden met reproducties van klassieke beelden. Deze reproducties droegen bij aan de vorming van de neoclassicistische stijl en de esthetische voorkeuren van de burgerij aan het einde van de 18e en het begin van de 19e eeuw.

Het is moeilijk één beroemdste werk van Carl Joseph Begas aan te wijzen, omdat verschillende bronnen verschillende stukken benadrukken. Hij maakte een gevarieerd oeuvre met uiteenlopende onderwerpen. Bijbelse figuren komen voor in schilderijen als De heilige familie, terugkeer uit Egypte; De heilige familie in Egypte; De heilige familie op de trappen; De heilige familie met Sint-Jan; De heilige familie met Sint-Jan met een kruis; De heilige familie met zes putti; De heilige familie met tien figuren; De heilige familie met het bad; De Israëlieten verzamelen het manna; Jetro, Mozes en de dochters van; en Het oordeel van Salomo. Klassieke onderwerpen zijn vertegenwoordigd in werken als Hercules, keuze van; Hercules en Cacus, met landschap; en Io, landschap met Juno, Argus en.

Carl Joseph Begas was actief in een periode waarin artistieke stijlen veranderden. Hoewel termen als ‘romantiek’ vaak op de kunst uit deze tijd worden toegepast, was de situatie in Duitstalig Europa complex. In Zuid-Duitsland en Wenen ontstond een geromantiseerde stijl, maar die miste de soberheid van het protestantse noorden, zoals bij kunstenaars als Friedrich en Runge. Begas was actief in het noorden en schilderde in 1821^[1] een familieportret dat de veranderende opvattingen over gezin en vroomheid weerspiegelt die toen populair werden. Het schilderij bevat details als het breien van een kous, een motief dat in andere portretten uit die periode voorkomt. In de kunst van die tijd weerspiegelde zich een nieuwe houding tegenover het huwelijk, met nadruk op de patriarch als hoofd van het gezin. Vrouwen werden vaak als vrome figuren afgebeeld en zwarte kleding werd mode.

Carl Joseph Begas was een Duitse kunstenaar die vooral bekendstond om portretten en historieschilderijen. Hij maakte ook genrestukken, maar zijn reputatie berust op zijn portretkunst en zijn omgang met historische onderwerpen. Veel van deze werken werden in opdracht van adellijke families gemaakt. Door gelijkenissen treffend vast te leggen en karakter over te brengen, werd Begas een veelgevraagd portretschilder. Zijn historieschilderijen verbeeldden vaak klassieke thema’s. Een bekend portret is Carlos III van Spanje (1861; Museo del Prado, Madrid). Het werk brengt realisme in evenwicht met vorstelijke waardigheid. Mengs kreeg van Albani de opdracht een fresco met Parnassus te schilderen op het plafond van de galerij in Albani’s villa. Dit wordt beschouwd als het eerste neoclassicistische schilderij in Rome. De scène toont Apollo in een houding als de Apollo Belvedere in het Vaticaan, met een lier in de hand en een lauriertak als teken van zijn rol als god van de kunsten.