Waar kan ik het werk van Nan Goldin zien?

Foto's van Nan Goldin bevinden zich in tal van openbare collecties, waaronder Tate Modern in Londen, het Museum of Modern Art, het Whitney Museum of American Art en het Metropolitan Museum of Art in New York, het Centre Pompidou in Parijs en het Israel Museum in Jeruzalem. Over de hele wereld zijn grote overzichtstentoonstellingen van haar werk georganiseerd. Recente voorbeelden zijn Nan Goldin: This Will Not End Well in Moderna Museet in Stockholm (2023), die vervolgens reisde naar de Nationalgalerie in Berlijn, het Stedelijk Museum in Amsterdam en het Irish Museum of Modern Art in Dublin. In 2022 presenteerde Marian Goodman Gallery in New York Kiss the Moon, een tentoonstelling van nieuwe en niet eerder getoonde foto's. Kleinere selecties van Goldins beelden zijn vaak opgenomen in groepstentoonstellingen over gender, seksualiteit, gemeenschap en portretkunst. Raadpleeg de websites van grote musea en galerieën voor actuele tentoonstellingsprogramma's. Haar werk is ook te zien bij commerciële galerieën die haar vertegenwoordigen.

Wat moet ik weten over de prints van Nan Goldin?

Houd er bij prenten van Nan Goldin rekening mee dat de kunstmarkt specifieke termen gebruikt voor foto's, afhankelijk van het moment waarop ze zijn afgedrukt. Een ‘vintage print’ is afgedrukt rond de tijd dat het negatief werd gemaakt. Een ‘period print’ is ongeveer 10 tot 15 jaar na de opname gemaakt. Als de afdrukdatum onbekend is of meer dan 15 jaar na de opname ligt, spreekt men van een ‘old print’. Een recente afdruk van het oorspronkelijke negatief heet een ‘modern print’. Een ‘original print’ is door de kunstenaar zelf of onder diens directe toezicht gemaakt. Een ‘facsimile’ is een afdruk die is gemaakt door een afdruk opnieuw te fotograferen, of vanaf het oorspronkelijke negatief met papier en verwerking die een vintage afdruk zo dicht mogelijk benaderen. Foto's kunnen bij goed onderhoud stevig zijn, maar zijn vatbaar voor foxing, kreuken en uv-aantasting. Gelatinezilverafdrukken kunnen vergelen door de aard van het papier, oxiderende stoffen, slecht wassen of te hoge luchtvochtigheid. Ook kunnen redoxvlekken, kleine roodachtige vlekjes, ontstaan.

Waarom zijn de werken van Nan Goldin vandaag belangrijk?

De foto's van Nan Goldin zijn belangrijk vanwege hun onverbloemde weergave van gemarginaliseerde gemeenschappen en persoonlijke worstelingen. Haar werk wordt vaak als diavoorstelling getoond en documenteert het leven van vrienden en geliefden, vooral binnen LGBTQ+-subculturen. Goldin begon in het begin van de jaren 1970 te fotograferen en werd beïnvloed door fotografen als Diane Arbus. Haar doorbraak kwam met The Ballad of Sexual Dependency (voor het eerst getoond in 1981), een visueel dagboek van haar leven en dat van de mensen om haar heen. De diavoorstelling, begeleid door muziek, toonde rauwe en intieme beelden van seks, drugsgebruik, geweld en tederheid. Haar werk stelde conventionele ideeën over schoonheid en normaliteit ter discussie. Ze behandelde thema's als genderidentiteit, seksuele vrijheid en de aidscrisis. Haar beelden kenmerken zich door directheid en emotionele eerlijkheid. Ze idealiseert niet, maar legt de werkelijkheid van het leven van haar modellen met empathie vast. Goldins aanpak had grote invloed op de hedendaagse fotografie en inspireerde een generatie fotografen met belangstelling voor persoonlijke verhalen en maatschappelijke onderwerpen. Haar werk blijft het publiek aanspreken door zijn openhartigheid en verkenning van universele menselijke ervaringen.

Beroemdste werk van Nan Goldin?

De dagboekachtige diavoorstelling van Nan Goldin, The Ballad of Sexual Dependency, waaraan ze in 1981 begon, is misschien haar bekendste werk.

Wanneer begon Nan Goldin met fotograferen?

Nan Goldin begon op vijftienjarige leeftijd met fotograferen.

Feiten over Nan Goldin?

Nan Goldin richtte P.A.I.N. (Prescription Addiction Intervention Now) op om zich op de familie Sackler te richten.

Nan Goldin werd in 1953 geboren in Washington, D.C.

Welke technieken of materialen gebruikte Nan Goldin?

Nan Goldin staat bekend om fotografisch werk waarin subculturen en intieme persoonlijke momenten worden vastgelegd. Ze wordt geassocieerd met de ‘snapshot-esthetiek’; haar foto's hebben vaak een losse en directe uitstraling. In de jaren 1970 begon Goldin een 35mm-camera te gebruiken. Door dit kleine formaat kon ze zich gemakkelijk verplaatsen en spontane beelden vastleggen. Ze gebruikte vaak bestaand licht, wat bijdroeg aan de soms korrelige of onvolmaakte uitstraling van haar foto's. Deze esthetische keuze was bewust: ze wilde het moment vastleggen zoals het was, zonder kunstmatige verfraaiing. Veel foto's van Goldin worden als diavoorstelling getoond, vaak met muziek. Die presentatie voegt een verhalende dimensie toe en maakt van een verzameling afzonderlijke beelden een completer verhaal. De diavoorstellingen werden een belangrijk onderdeel van haar artistieke expressie en laten kijkers het werk in de tijd en emotioneel ervaren. Goldin publiceert haar foto's ook in boekvorm en verspreidt zo haar persoonlijke en maatschappelijke verhalen verder.

Self Portrait in the Light, Somerville, Mass van Nan Goldin

Simon Laughing. Yvon's House. Avignon van Nan Goldin

Sharon W. the Christmas Tree, NYC, van Nan Goldin

C.Z. and Max on the Beach, Truro, Massachusetts van Nan Goldin

Waar Nan Goldin te zien is

5 musea wereldwijd

Amerikaans · 1953–heden

Impressionisme

fotografeerde vanaf haar vijftiende intimiteit en verslaving, toonde The Ballad of Sexual Dependency in nachtclubs en dwong musea de naam Sackler te laten vallen

Lees de volledige biografie →

Musea5

Landen2

Grootste gemelde collectieWallonia-Brussels Federation Museum of Contemporary Arts, Hornu · 14 geregistreerde werken

Kaart laden…