Waar Anna Boch te zien is

Anna Boch's kunst is in verschillende musea te zien. Veel daarvan bevinden zich in Frankrijk en België. In België kunt u werken bekijken in de Musées Royaux des Beaux-Arts de Belgique (Brussel) en het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten (Antwerpen). Andere Belgische mogelijkheden zijn het Brangwyn Museum (Brugge) en het Clockarium Museum (Brussel). In Frankrijk kunt u denken aan het Musée d’Art et d’Industrie (Roubaix), het Musée de l’Ecole de Nancy of het Musée des Beaux-Arts (Nancy). Ook kunt u het Musée des Arts Décoratifs in Parijs bezoeken. Andere musea met schilderijen van Vincent van Gogh zijn het Rijksmuseum Vincent van Gogh (Amsterdam), het Rijksmuseum Kröller-Müller (Otterlo), het Boston Museum of Fine Arts, het Chicago Art Institute, het Cleveland Museum of Art, het Fogg Museum (Cambridge, Massachusetts), het Metropolitan Museum of Art (New York), het Museum of Fine Arts (Houston), het Museum of Modern Art (New York), de National Gallery (Washington, D.C.), de Norton Simon Art Foundation (Los Angeles) en het Philadelphia Museum of Art.

Anna Boch (1848^[1]–1936^[1]) was een Belgische schilderes, geboren in een familie van industriëlen die de aardewerkfabriek Boch Frères bezaten. Ze is belangrijk als kunstenaar en als beschermvrouwe van de kunsten. Haar stijl sloot aan bij het impressionisme en postimpressionisme; ze maakte talrijke schilderijen van landschappen en reisscènes. Naast haar eigen werk wordt Boch herinnerd om haar steun aan andere kunstenaars. Ze verzamelde werk van Vincent van Gogh, Paul Gauguin en anderen in een tijd waarin hun kunst weinig waardering kreeg. Boch kocht Van Goghs The Red Vineyard, het enige schilderij waarvan bekend is dat hij het tijdens zijn leven verkocht. Haar financiële steun hielp deze kunstenaars door te werken en erkenning te krijgen. Als kunstenares en verzamelaar in een door mannen gedomineerde kunstwereld waren haar bijdragen bijzonder opmerkelijk.

Anna Boch gebruikte uiteenlopende penseelstreken, van los tot meer beheerst. Sommige kunstenaars uit die periode brachten eerst grote kleurvlakken aan met onverdunde verf. Omdat doek absorberend is, kan verf dof lijken tenzij die opnieuw wordt bewerkt. Penseelstreken werden vaak nat-in-nat aangebracht. Dik opgebrachte verf kon een boterachtige kwaliteit hebben, tegenover een droge kwaliteit wanneer ze dun bij de contouren was aangebracht. Sommige kunstenaars gebruikten gekruiste penseelstreken en trokken lange, vegende contouren in natte verf. Contrasten tussen rood en groen of oranjerood en violetblauw werden soms in elkaar geschoven. Sommigen brachten details, zoals pijpen, aan op droge verf. Sommige kunstenaars gebruikten ongeprepareerd doek en lieten dat als contour zichtbaar. De basiskleurvlakken werden met onverdunde verf vastgelegd. De penseelstreken variëren en zijn overwegend nat-in-nat aangebracht. De verf is rijk en boterachtig waar ze het dikst is; dat contrasteert met een droge, ingezonken kwaliteit waar de verf bij de contouren het dunst is.

Met de beschikbare bronnen is Anna Boch's rechtstreekse invloed op latere kunstenaars moeilijk vast te stellen. Wel kan de bredere context van het impressionisme en zijn invloed worden onderzocht. Het impressionisme werd populair in Amerika, waar een generatie kunstenaars de technieken ervan aanpaste aan Amerikaanse onderwerpen. Kunstenaars als Childe Hassam, John Leslie Breck, William Merritt Chase, Willard Metcalf, John Henry Twachtman, William Glackens en Maurice Prendergast namen impressionistische benaderingen over. Hassams schilderijen, zoals *Surf, Isles of Shoals*, verwijzen openlijk naar Monets zeegezichten door hun penseelvoering, kleurgebruik en onderwerp. Later herontdekten Amerikaanse abstract-expressionisten Monets waterlelieschilderijen. De surrealistische schilder André Masson schreef in 1952 over deze werken; in 1955 verwierf en toonde het Museum of Modern Art (MOMA) een waterleliedoek. Dit was de eerste aankoop van een openbare instelling in de Verenigde Staten.

Anna Boch wordt in verband gebracht met het impressionisme en neo-impressionisme. Het impressionisme ontstond rond 1874^[1]. Kunstenaars van deze stroming gebruikten korte penseelstreken en opvallende kleuren om lichteffecten en vluchtige momenten vast te leggen. Vincent van Gogh zag impressionistische schilderijen in 1886, tijdens hun laatste onafhankelijke tentoonstelling in Parijs. Hij werd aangetrokken door het kleurgebruik, de losse penseelvoering en de weergave van licht in werk van onder anderen Monet en Renoir. Ook jongere kunstenaars, onder wie Gauguin, Lucien Pissarro, Paul Signac en Georges Seurat, namen deel aan impressionistische tentoonstellingen. De Franse kunstcriticus Félix Fénéon bedacht de term 'neo-impressionisme' voor de wetenschappelijke kleurbenadering van Seurat, Signac, Pissarro en anderen. Seurats techniek van stippen zuivere kleur, bekend als pointillisme of divisionisme, creëerde van een afstand een glinsterend effect.

Anna Boch (1848^[1]–1936^[1]) was een Belgische schilderes, geboren in een rijke familie van industriëlen en kunstverzamelaars. Ze is vooral bekend om haar impressionistische en postimpressionistische schilderijen, met bijzondere aandacht voor de effecten van licht en kleur. Boch was een belangrijke figuur in de Belgische kunstwereld, zowel als schilderes als beschermvrouwe. Ze gebruikte haar vermogen om collega-kunstenaars te steunen, onder wie Vincent van Gogh, wiens werk ze bewonderde en verzamelde. Boch bezat Van Goghs The Red Vineyard, het enige schilderij waarvan bekend is dat hij het tijdens zijn leven verkocht. Ze was lid van Les XX (Les Vingt), een vereniging van twintig Belgische kunstenaars die in 1883^[1] werd opgericht om vernieuwing in de kunst te bevorderen. Andere leden waren onder anderen Théo van Rysselberghe, die na het zien van werk van Seurat en Signac met neo-impressionisme experimenteerde. Door haar lidmaatschap van Les XX stond Boch midden in de artistieke ontwikkelingen en exposeerde ze regelmatig met de groep.

Anna Boch staat bekend als schilderes en als vroege steunverlener van avant-gardekunst. Ze kocht, zoals bekend, in 1890^[1] tijdens de tentoonstelling van Les XX in Brussel Vincent van Goghs *The Red Vineyard*, een schilderij dat nu wordt beschouwd als het enige schilderij dat Van Gogh tijdens zijn leven verkocht.

Anna Boch kreeg les van Isidore Verheyden en werd beïnvloed door Théo van Rysselberghe. Ze ontwikkelde zich van het neo-impressionisme naar een lossere impressionistische stijl, die ze gedurende het grootste deel van haar loopbaan behield.