






Charles Comfort
In 1943[1] arriveerde Charles Comfort als majoor in het Canadese leger aan het Italiaanse front. Hij was daar als officieel oorlogskunstenaar. Wat hij in Ortona en de Liri-vallei vastlegde — gevechten op korte afstand, verwoeste steden en de gezichten van soldaten — behoort tot het meest directe en onopgesmukte werk over Canada's deelname aan de Tweede Wereldoorlog. Zijn gepubliceerde memoires, *Artist at War* (1956), zijn nog altijd een primaire bron over die ervaring.

Biografie
Comfort werd in 1900[1] in Edinburgh geboren en kwam als kind naar Canada. Hij studeerde bij Robert Henri aan de Art Students League in New York. Die opleiding leidde hem naar een precies, ingetogen monumentaal realisme, al verdiende hij jarenlang zijn brood als reclametekenaar. Zijn ambities waren breed: de muurschilderingen voor de Toronto Stock Exchange uit 1937[1] brachten zijn werk in een van de belangrijkste openbare ruimten van het land; zijn portretopdrachten gaven hem toegang tot het Canadese institutionele leven. De muurschildering *Captain Vancouver* uit 1939 kreeg later kritiek. In 1997 richtte een tegenkunstwerk van de Kwakiutl-kunstenaar David Neel zich rechtstreeks tegen de manier waarop het werk inheemse figuren afbeeldde.
Zijn bestuurlijke loopbaan evenaarde zijn productie als schilder. Van 1957[1] tot 1960 was hij voorzitter van de Royal Canadian[1] Academy en van 1959 tot 1965 directeur van de National Gallery of Canada. In 1972 werd hij benoemd tot de Orde van Canada.
Het veilingrecord van Comfort werd in 2025 verbroken toen *Barnston and Ballantyne at Tadoussac* (1941[1]) voor CAD $571.250 werd verkocht tijdens de veiling van de Hudson's Bay Company-collectie. Hij stierf in 1994[1] in Ottawa, 93 jaar oud.
Tijdlijn
- 1900Geboren in Edinburgh.
- 1937Maakte muurschilderingen voor de Toronto Stock Exchange.
- 1939Voltooide de muurschildering Captain Vancouver.
- 1941Schilderde Barnston and Ballantyne at Tadoussac.
- 1943Was tijdens de Tweede Wereldoorlog als majoor in het Canadese leger officieel oorlogskunstenaar in Italië.
- 1956Publiceerde zijn memoires, *Artist at War*.
- 1957Werd voorzitter van de Royal Canadian Academy; hij bekleedde die functie tot 1960.
- 1959Werd benoemd tot directeur van de National Gallery of Canada; hij bleef tot 1965 in die functie.
- 1972Werd benoemd tot de Orde van Canada.
- 1994Stierf in Ottawa, 93 jaar oud.
Belangrijke werken
Tik om groter te bekijken.
Volgende stop
Bekijk de kunststromingen →
Alle kunststromingen in de collectie, van de renaissance tot popart.
Veelgestelde vragen
Waar staat Charles Comfort om bekend?
Charles Comfort staat bekend om zijn werk als officieel oorlogskunstenaar tijdens de Tweede Wereldoorlog. Als majoor in het Canadese leger documenteerde hij de gevechten in Ortona en de Liri-vallei en maakte hij directe, onopgesmukte voorstellingen van de oorlog.Wat is het beroemdste werk van Charles Comfort?
Het is moeilijk één ‘beroemdste’ werk van Charles Comfort aan te wijzen, omdat zijn bekendheid berust op een lange loopbaan als schilder, muralist en docent. Vaak genoemd wordt zijn portret van Boris Roubakine. Comfort kreeg in 1966[1] opdracht Roubakine te schilderen. Het is een formeel portret van de Russische pianist en componist in een donker pak, zittend op een rode stoel tegen een stemmige donkergroene achtergrond. Comforts stijl combineerde vaak realisme met modernistische elementen; dit portret weerspiegelt die aanpak. Hij maakte ook opmerkelijke muurschilderingen voor onder meer het Arts and Sciences Building van McMaster University en de Toronto Stock Exchange. Deze grootschalige openbare werken droegen bij aan zijn reputatie als belangrijk Canadees kunstenaar van de 20e eeuw.Wat moet ik weten over de prints van Charles Comfort?
Bij het bekijken van prenten van Charles Comfort is het goed te bedenken dat een beperkte oplage eerder een ethische toezegging is dan een technische eis. Grafiek is grotendeels ongereguleerd; de kunstenaar bepaalt de oplage. De oplagevermelding staat gewoonlijk met potlood onderaan in de marge en bevat afdruknummer en oplagenummer. Het afdruknummer staat links of erboven en de oplage rechts of eronder. De titel staat in het midden en de handtekening rechts. Deze conventies zijn niet wettelijk bindend, maar vallen wel onder de Trade Descriptions Act van 1968[1], die waarheidsgetrouwe beschrijvingen van het werk vereist. Een ‘originele prent’ is bedacht en uitsluitend als prent uitgevoerd, meestal in een genummerde oplage en gesigneerd door de kunstenaar. Elke afdruk wordt gemaakt met een plaat, steen, zeef of blok dat daarvoor is vervaardigd. Elke prent wordt afzonderlijk ingeïnkt en afgedrukt; grafiek is dus een medium met meerdere originelen.Tot welke stijl of stroming behoorde Charles Comfort?
Charles Comfort (1900[1]–1994[1]) was een Canadese kunstenaar die niet gemakkelijk bij één stijlstroming in te delen is. Hij werkte tijdens zijn loopbaan in uiteenlopende stijlen. Sommige bronnen plaatsen hem in de traditie van figuratieve schilderkunst; andere wijzen op modernistische elementen in zijn benadering van vorm en compositie. Zijn werk toont vaak aandacht voor orde en ontwerp, eigenschappen die in veel stromingen voorkomen. De weging van zulke voorkeuren bepaalt de individuele stijl van een kunstenaar. Eén vaste benaming zou de nuances van zijn oeuvre te veel vereenvoudigen. Zijn kunst weerspiegelt een complexe wisselwerking tussen invloeden en een persoonlijke verkenning van visuele expressie.Waar stond Charles Comfort om bekend?
Charles Comfort (1900[1]–1994[1]) was een Canadese schilder die bekendstond om zijn portretten, muurschilderingen en abstracte werken. Hij werkte met olieverf, aquarel en grafiek. In de jaren 1920[1] studeerde hij aan de Winnipeg School of Art en de Art Students League in New York. Zijn vroege werk werd beïnvloed door impressionisme en postimpressionisme. In de jaren 1930 raakte hij geïnteresseerd in sociaal realisme en beeldde hij taferelen uit het arbeidersleven af. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was Comfort officieel oorlogskunstenaar; hij maakte schilderijen en tekeningen van Canadese troepen in Europa. Na de oorlog keerde hij terug naar Canada, bleef schilderen en gaf les. Zijn stijl ontwikkelde zich van realisme naar abstractie. Hij onderzocht formele elementen als kleur, lijn en vorm en maakte grootschalige muurschilderingen voor openbare gebouwen, waaronder de Toronto Stock Exchange. Comfort was lid van de Royal Canadian[1] Academy of Arts.Wanneer leefde en werkte Charles Comfort?
Charles Comfort werd in 1900[1] geboren in Montreal, Canada. In 1913[1] verhuisde zijn gezin naar Los Angeles, Californië. In 1930 volgde hij enkele maanden kunstopleiding aan het Otis Art Institute in Los Angeles. In 1934 reisde hij door Mexico. Vanaf 1936 woonde hij in New York en van 1936 tot 1940 werkte hij bij de afdeling muurschilderingen van het WPA Federal Arts Project. In 1937 trouwde hij met Musa McKim. Van 1938 tot 1942 kreeg hij opdrachten van de Section of Fine Arts van het ministerie van Financiën. Van 1941 tot 1945 was hij gastkunstenaar aan de State University of Iowa, waar hij in 1944 zijn eerste solotentoonstelling had. In 1945 won hij de eerste prijs van het Carnegie Institute in Pittsburgh en hield hij ook zijn eerste tentoonstelling in New York, bij Midtown Galleries. Van 1945 tot 1947 was hij gastkunstenaar aan Washington University in St. Louis. In 1947 verhuisde hij naar Woodstock, New York.Waar kan ik het werk van Charles Comfort zien?
Werk van Charles Comfort is in verschillende openbare collecties te zien. Veel openbare en particuliere collecties groeiden in de negentiende en twintigste eeuw door oorlog, imperialisme, maatschappelijke omwentelingen, filantropie en marktkrachten. Schenkingen van verzamelaars maakten belangrijke musea mogelijk en hielpen collecties te bewaren. Voorbeelden zijn het Schnütgen Museum in Keulen, gewijd aan middeleeuwse kerkelijke kunst en gevestigd in een verbouwde romaanse kerk; de Rothschild Collection in Waddesdon Manor; het Gulbenkian Museum in Lissabon, Portugal; de Burrell Collection in Glasgow; en het J. Paul Getty Center in Los Angeles. De British Library werd in 1973[1] bij een wet van het parlement opgericht. Ze omvat de British Museum Library, de Science Reference Library, het Document Supply Centre en verschillende andere officiële bewaarinstellingen.Wie werd door Charles Comfort beïnvloed?
Het is moeilijk kunstenaars aan te wijzen die Charles Comfort rechtstreeks heeft beïnvloed. In de periode waarin hij werkte, veranderden de artistieke waarden en ontstond meer tolerantie voor uiteenlopende stijlen en benaderingen. Daardoor voelden kunstenaars minder druk om zich aan één dominante stijl aan te passen. Eerder in de 20e eeuw meenden veel critici dat kunst alleen vooruit kon door radicaal met traditie te breken; later in die eeuw verzwakte die overtuiging. Zo ontstond een klimaat waarin kunstenaars vrijer verschillende wegen konden verkennen, waaronder een terugkeer naar figuratieve kunst en verhalende elementen. De nieuwe sfeer bood meer ruimte aan uiteenlopende kritische meningen, waardoor ook meer kunstenaars erkenning konden krijgen.Wie beïnvloedde Charles Comfort?
De artistieke ontwikkeling van Charles Comfort werd gevormd door uiteenlopende invloeden. Net als veel kunstenaars van zijn tijd kende hij historische stijlen. Sommige bronnen wijzen op zijn belangstelling voor de heldere vormen en tinten van de vroege Italiaanse renaissance, vooral bij schilders als Francia en Mazzolini. Ook bewonderde hij Van Eyck om de leerzame voorbeelden die diens werk jonge kunstenaars bood. Deze belangstelling voor oudere kunst bevorderde zijn voorkeur voor een zuivere toets en heldere vormen. Comfort leerde echter ook van oudere tijdgenoten. Het aanbrengen van afsluitende kleurglacis, gebruikelijk bij gevestigde kunstenaars, verwierp hij later. Door observatie en kunsthistorische studie raakte hij ervan overtuigd dat zelfs grote cinquecentoschilders zich met geduldige zelfbeheersing hadden gevormd. Hij bewonderde het paardenbloempluis in Rafaëls St. Catherine en de bloemen in Titiaans Bacchus and Ariadne als voorbeelden daarvan. Ook zag hij zorg en bescheidenheid in een vroeg portret van zijn moeder door Rubens en verfijnd schilderwerk in een portret van Holbein.Wie was Charles Comfort?
Charles Comfort was een Canadese kunstenaar die in de jaren 1930[1] een belangrijk oeuvre over het Sudbury-bekken maakte. Zijn werk biedt een modernistische blik op het gebied, vooral op Copper Cliff, waar de smelters en bedrijfsstad van Inco lagen. Hij maakte product- en merkreclame, schetsen, foto's, schilderijen op doek en muurschilderingen. Inco Ltd gaf hem aanvankelijk opdracht advertenties te maken voor het merk Monel. Deze zwart-witte krasbordadvertenties toonden vaak de industriële schaal van het moderne leven, de technologie van mijnen en smelters en arbeiders aan machines. Ze belichtten ook het gebruik van nikkel en koper in moderne huishoudelijke apparaten. Naast opdrachten maakte Comfort zelfstandig werk over de abstracte schoonheid en milieugevolgen van het industriële landschap. Zijn schilderij Smelter Stacks, Copper Cliff uit 1936 verbeeldt de rook van de smelter abstract. Schetsen als Chimneys leggen de lichamelijke ervaring van Copper Cliff vast, waaronder het ‘maanachtige karakter van het landschap’ en de ‘zwavelachtige stank van de atmosfeer’.Waarom zijn de werken van Charles Comfort vandaag belangrijk?
Charles Comfort (1900[1]–1994[1]) was een Canadese schilder, muralist en ontwerper. Hij werkte in uiteenlopende stijlen, waaronder realisme en abstractie, en schilderde portretten, figuurstudies en genrestukken. Hij onderzocht het raakvlak tussen commerciële en vrije kunst en hoe beelden ideeën en waarden overbrengen; vaak verwerkte hij elementen uit de populaire cultuur. Ook lijkt Comfort belangstelling te hebben gehad voor het mannelijk lichaam; zijn werk wordt soms gelezen als onderzoek naar verlangen en identiteit. Zijn werk is tevens van belang vanwege de omgang met sociale en politieke kwesties van zijn tijd. Tijdens de Tweede Wereldoorlog maakte hij kunst die vaak reflecteerde op de invloed van de oorlog op de Canadese samenleving. Zijn werk blijft relevant omdat het vragen oproept over de verhouding tussen kunst, commercie en cultuur en inzicht biedt in de sociale en politieke geschiedenis van Canada.Wat was de kunststijl van Charles Comfort?
De kunst van Charles Comfort neigde naar een precies, ingetogen monumentaal realisme. Zijn studie bij Robert Henri aan de Art Students League in New York beïnvloedde die stijl.
Bronnen
De redactionele tekst gebruikt de volgende primaire en tertiaire bronnen over Charles Comfort.
- [1] Wikipedia Wikipedia: Charles Comfort Gebruikt voor: biografie, geboortedata, overlijdensdata, identificatiegegevens, toeschrijving aan een kunststroming, nationaliteit.
- [2] boek Massey, Anne,Seago, Alex, Pop Art and Design Gebruikt voor: stijlanalyse.
- [3] boek Post-impressionism : cross-currents in European painting Gebruikt voor: biografie.
- [4] boek Post-impressionism : cross-currents in European painting Gebruikt voor: biografie.
- [5] boek Sickert, Walter, 1860-1942, Sickert, paintings Gebruikt voor: biografie.
- [6] boek Landauer, Susan, The not-so-still life : a century of California painting and sculpture Gebruikt voor: biografie.
De redactie staat onder toezicht van Solis Prints. Bronnen gecontroleerd op 9 oktober 2026. Klik op een bron voor meer informatie of houd de muis boven [N] op de pagina hierboven voor een voorvertoning.
Redactionele normenMethodologieCorrectiesToelichting op AI-gebruikOver de redactie







