Alison Knowles

Alison Knowles staat bekend om haar omzetting van handelingen als maken, eten en luisteren in kunst. Haar eventscores bestonden uit instructies die iedereen kon uitvoeren, zoals Make a Salad en The Identical Lunch.

Alison Knowles is een Amerikaanse kunstenares en de enige vrouw onder de grondleggers van Fluxus^[3]. Ze studeerde schilderkunst en grafiek aan Pratt Institute in Brooklyn en studeerde daar in 1956^[3] af. Haar docenten waren onder anderen abstract-expressionist Adolph Gottlieb en Richard Lindner, die zijn studenten aanmoedigde stadsgezichten naar het leven te tekenen. Knowles studeerde ook korte tijd bij Josef Albers aan Syracuse University. Ze begon als schilder, maar breidde het medium uit met zeefdruk op doek. In 1960 ontmoette ze Dick Higgins, die John Cage’s cursus experimentele compositie had gevolgd. Higgins merkte op dat Knowles van beroep zeefdrukcameraman was; volgens hem was ze een van de eersten die meerdere zeefdruklagen over elkaar afdrukte, een techniek die later met Robert Rauschenberg en Andy Warhol werd geassocieerd. Haar werk onderzoekt gewone materialen en wil door aandachtige handelingen gewoontes in onze waarneming veranderen, in navolging van Albers’ filosofie. Een voorbeeld is Bean Rolls from Fluxkit (1965): een metalen blik met bonen en offsetgedrukte rolletjes.

Alison Knowles wordt geassocieerd met de Fluxus^[3]-beweging. Ze was de enige vrouw onder de grondleggers. Ze studeerde schilderkunst en grafiek aan Pratt Institute in Brooklyn en studeerde daar in 1956^[3] af. Haar docenten waren abstract-expressionistische schilder Adolph Gottlieb en Richard Lindner. Ze studeerde kort bij Josef Albers aan Syracuse University. Aanvankelijk schilderde ze, maar ze breidde haar praktijk uit met zeefdruk op doek. In 1960 ontmoette ze Dick Higgins, die experimentele compositie bij John Cage had gestudeerd. Knowles raakte geïnteresseerd in toevalsprocedures en gebruikte de I Tjing om de plaatsing van kleuren in haar schilderijen te bepalen. De Fluxus-concerttournee door Europa in 1962 was een keerpunt. Knowles trad op met eventscores van anderen, en die ervaring inspireerde haar eigen scores te maken. Haar werk omvat materialen en sociale rituelen. Ze onderzocht voedsel en benadrukte de rituelen van bereiding en serveren. Een voorbeeld is haar reeks over toepassingen en betekenissen van bonen. Haar Fluxus-multiple *The Bean Rolls* (1963) bevat gedroogde bonen in een theeblik en papieren rolletjes met citaten over de betekenis van bonen in verschillende culturen.

Knowles’ vroege opleiding was in schilderkunst en grafiek. Ze studeerde aan Pratt Institute en later bij Josef Albers aan Syracuse University. Albers’ aandacht voor materialen beïnvloedde haar, evenals Richard Lindners opdrachten om stadsgezichten te tekenen. Knowles begon als schilder, maar breidde het medium uit met zeefdruk op doek. Dick Higgins zei dat ze ‘van beroep zeefdrukcameraman’ was en als een van de eersten meerdere zeefdruklagen over elkaar afdrukte. Ook toevalsprocedures, ontleend aan John Cage, beïnvloedden de kleurplaatsing in haar schilderijen via muntworpen en de I Tjing. Haar praktijk ontwikkelde zich tot het gebruik van alledaagse materialen en sociale rituelen. Ze staat bekend om specifieke voedingsmiddelen, zoals bonen en salade, in haar eventscores en performances. Een voorbeeld is haar Fluxus^[3]-multiple *The Bean Rolls* (1963^[3]), met gedroogde bonen in een theeblik en papieren rolletjes. Ze onderzocht ook rituelen rond voedselbereiding en serveren.

Alison Knowles werd in 1933^[3] geboren en is Amerikaanse. Ze studeerde aan Pratt Institute in Brooklyn en studeerde af in 1956^[3]. Daar kreeg ze les van Adolph Gottlieb en Richard Lindner. Lindner liet zijn studenten stadsstraten naar het leven tekenen; die opdracht kan Knowles’ latere belangstelling voor sociale observatie hebben beïnvloed. Na haar afstuderen studeerde ze kort bij Josef Albers aan Syracuse University. In 1960 ontmoette Knowles Dick Higgins, die haar levenslange partner werd. Higgins had in 1958 samen met George Brecht en Allan Kaprow John Cage’s cursus experimentele compositie gevolgd. Knowles begon met zeefdruk op doek en verlegde zo de traditionele grenzen van de schilderkunst. Higgins merkte op dat Knowles beroepsmatig als zeefdrukcameraman werkte en dat het daarom vanzelfsprekend was dat zij een van de eersten was die de meervoudige zeefdruklagen gebruikte die later met Rauschenberg, Warhol en anderen werden geassocieerd. Knowles was een van de grondleggers van Fluxus^[3] en de enige vrouw onder hen.

Je kunt het werk van Alison Knowles in verschillende instellingen bekijken. In de Verenigde Staten zijn dat onder meer de Albright-Knox Art Gallery (Buffalo, New York), het Guggenheim Museum (New York), het Museum of Modern Art (New York), de Grey Art Gallery and Art Study Center van New York University, het Philadelphia Museum of Art, het Walker Art Center (Minneapolis) en het Whitney Museum of American^[3] Art (New York). Andere locaties zijn het San Francisco Museum of Art, het City Art Museum of St Louis, het Krannert Art Museum (University of Illinois), de Columbus Gallery of Fine Arts en het University of Iowa Museum of Art (Iowa City). Buiten de Verenigde Staten is haar werk te zien in het Musée National d’Art Moderne (Parijs) en de National Gallery of Canada (Ottawa).

Alison Knowles werd in 1933^[3] geboren in New York. Ze was de enige vrouw onder de grondleggers van Fluxus^[3]. Ze studeerde schilderkunst en grafiek aan Pratt Institute in Brooklyn en studeerde daar af in 1956^[3]. Haar docenten waren abstract-expressionistische schilder Adolph Gottlieb en Richard Lindner, een illustrator die uit Duitsland was geëmigreerd. Lindner liet zijn studenten stadsstraten naar het leven tekenen; die opdracht kan Knowles’ latere belangstelling voor sociale observatie hebben beïnvloed. Na haar afstuderen studeerde ze kort bij Josef Albers aan Syracuse University. Albers gaf ook les aan Black Mountain College. Knowles vond zijn pedagogische aanpak streng, maar haar volwassen werk bouwde voort op de praktische kant van zijn experimentele werk. Net als Albers’ materiaalstudies onderzoeken veel van haar werken de mogelijkheden van gewone materialen. Haar doel om door aandachtige handelingen gewoontes in onze waarneming te doorbreken sluit in grote lijnen aan bij Albers’ filosofie van visuele vorming.

Alison Knowles studeerde beeldende kunst aan Pratt Institute in Brooklyn en studeerde daar af in 1956^[3]. Ze kreeg er les van abstract-expressionistische schilder Adolph Gottlieb en illustrator Richard Lindner. Lindner liet zijn studenten stadsstraten naar het leven tekenen; die opdracht kan Knowles’ latere belangstelling voor sociale observatie hebben beïnvloed. Na haar afstuderen studeerde ze kort bij Josef Albers aan Syracuse University. Hoewel ze zijn lesmethoden streng vond, bouwde haar latere werk voort op de praktische kant van zijn experimenten. Net als Albers’ materiaalstudies verkennen veel van haar werken de mogelijkheden van gewone materialen. Haar doel om door aandachtige handelingen gewoontes in onze waarneming te doorbreken sluit in grote lijnen aan bij Albers’ filosofie van visuele vorming. In 1960 ontmoette Knowles Dick Higgins, die haar levenslange partner werd. Higgins had in 1958 aan John Cage’s cursus experimentele compositie aan de New School for Social Research deelgenomen, samen met George Brecht en Allan Kaprow. Knowles volgde Cage’s lessen niet, maar hoorde erover van Higgins. Ook ontstond er een band met Cage door hun gedeelde betrokkenheid bij de New York Mycological Society.

Knowles’ artistieke ontwikkeling werd door verschillende personen beïnvloed. Ze studeerde schilderkunst en grafiek aan Pratt Institute en studeerde af in 1956^[3]. Daar kreeg ze les van abstract-expressionistische schilder Adolph Gottlieb en Richard Lindner, die haar aanmoedigde stadsgezichten te tekenen. Na Pratt studeerde Knowles korte tijd bij Josef Albers aan Syracuse University. Hoewel ze zijn lesstijl streng vond, spraken Albers’ aandacht voor gewone materialen en nadruk op aandachtige waarneming haar aan. Knowles ontmoette Dick Higgins in 1960; hij werd haar levenslange partner. Higgins had experimentele compositie bij John Cage gestudeerd en vertelde Knowles over Cages ideeën. Knowles en Cage deelden ook belangstelling voor de New York Mycological Society. In haar vroege schilderijen gebruikte Knowles de I Tjing om kleuren te plaatsen. Eind jaren 1950 onderzocht ze ook zeefdruk op doek.

Alison Knowles is een Amerikaanse kunstenares, geboren in 1933^[3]. Ze was de enige vrouw onder de grondleggers van Fluxus^[3]. Ze studeerde aan Pratt Institute in Brooklyn en studeerde af in 1956^[3]. Daar kreeg ze les van schilder Adolph Gottlieb en illustrator Richard Lindner; laatstgenoemde moedigde zijn studenten aan stadsstraten naar het leven te tekenen. Knowles studeerde ook korte tijd bij Josef Albers aan Syracuse University. Ze begon als schilder en gebruikte aanvankelijk de I Tjing voor kleurplaatsing. Nadat ze bij Fluxus betrokken raakte, verbrandde ze later echter de meeste van deze vroege schilderijen. In 1960 ontmoette ze Dick Higgins, een leerling van John Cage; ze trouwden datzelfde jaar. Higgins noemde Make a Salad ten onrechte score nr. 2 in Knowles’ eerste scoreboek. Knowles had een achtergrond in schilderkunst en grafiek en werkte ook als zeefdrukcameraman. Higgins merkte op dat ze tot de eersten behoorde die meerdere zeefdruklagen over elkaar afdrukte, een techniek die later met Rauschenberg en Warhol werd geassocieerd. Haar werken verkennen vaak de mogelijkheden van gewone materialen. Bean Rolls from Fluxkit (1965) bevat bijvoorbeeld bonen en offsetgedrukte rolletjes in een metalen blik.

Alison Knowles was de enige vrouw onder de grondleggers van Fluxus^[3], een internationale, multidisciplinaire kunstenaarsgroep. Ze studeerde kunst aan Pratt Institute in Brooklyn, waar Richard Lindner haar lesgaf en haar aanmoedigde stadsgezichten naar het leven te tekenen. Ze studeerde ook kort bij Josef Albers aan Syracuse University. Albers’ pedagogiek moedigde haar aan de mogelijkheden van gewone materialen te verkennen. Knowles begon als schilder, maar breidde het medium uit met zeefdruk op doek. In 1960^[3] ontmoette ze Dick Higgins, die John Cage’s cursus experimentele compositie had gevolgd. Knowles’ werk onderzoekt het dagelijks leven als bron voor kunst, zoals sociale observatie, koken en eten. Haar instructiescores, waaronder Make a Salad en The Identical Lunch, nodigen het publiek uit om mee te doen en het werk opnieuw te interpreteren. Deze scores sluiten aan bij haar belangstelling voor toegankelijke materialen en het doorbreken van ingesleten waarneming. Haar praktijk komt voort uit het Fluxus-doel de grenzen tussen kunst en leven te vervagen. Haar werk blijft relevant omdat het actieve betrokkenheid bij het alledaagse aanmoedigt en het publiek uitnodigt artistieke inspiratie in dagelijkse routines te vinden.

Alison Knowles werd geboren in 1933^[3].