Alberto Burri

Plan je bezoek om werk van Alberto Burri te zien →

• Waar staat Alberto Burri om bekend?+

  Alberto Burri staat bekend om zijn experimentele abstracties en het gebruik van ongewone materialen. Zo bestond zijn serie Sacks uit gepatchte jutezakken op spanramen, waarbij de oorspronkelijke merken en slijtage zichtbaar bleven.
• Wat is het beroemdste werk van Alberto Burri?+

  Alberto Burri is vooral bekend om zijn Sacchi (zakken), een reeks collageconstructies van jute. Hij begon die in 1949^[1] te maken. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was Burri arts in het Italiaanse leger; in 1943 werd hij gevangengenomen en vastgehouden in een krijgsgevangenenkamp in Texas, waar hij begon te schilderen. Na zijn repatriëring verhuisde hij naar Rome en wijdde hij zich aan de kunst. Zijn eerste werk omvatte abstracte olieverfschilderijen. Al snel begon hij echter met jute te experimenteren en maakte hij collages van stof en zakken. In deze Sacchi zijn vaak opvallende stiksels en naast elkaar geplaatste tinten en patronen te zien. In Composizione (Compositie, 1953) zijn stukken jute met goudverf aan elkaar gelijmd en genaaid. De jute is gescheurd, waardoor rood eronder zichtbaar wordt. Burri experimenteerde ook met andere materialen en processen, waaronder Muffe (schimmelvormen), Gobbi (gebochelden), Combustione (verbranding), Legni (houtstukken), Ferri (ijzerstukken), Plastiche (plasticwerken) en Cretti (barsten). Zijn werk weerspiegelt Art Informel, dat traditionele compositie-ideeën verwierp.
• Wat moet ik weten over de prints van Alberto Burri?+

  Alberto Burri, geboren in 1915^[1] in Città di Castello, volgde aanvankelijk een opleiding tot arts. Tijdens zijn krijgsgevangenschap in Texas in 1943^[1] begon hij te schilderen. Na zijn terugkeer naar Italië in 1946 wijdde hij zich aan de kunst. Zijn vroege werk omvatte expressionistische stukken, maar al snel ontwikkelde hij zich richting abstractie. Burri werd bekend om zijn vernieuwende gebruik van materialen als jutezakken, teer, hout, ijzer en plastic. Hij onderzocht de textuur en mogelijkheden van deze onconventionele materialen. In zijn reeks *Sacchi* (zakken), begonnen rond 1949, naaide hij stukken opgelapte jutezak op doek. Soms kregen de werken accenten met goudverf; ze zijn geïnterpreteerd als metaforen voor de ontberingen van het naoorlogse Italië. Burri experimenteerde ook met *Muffe* (schimmelvormen) en *Gobbi* (gebochelden), met ongebruikelijke materialen en technieken. Halverwege de jaren 1950 begon hij aan de reeks *Combustione*, waarin verbranding deel uitmaakte van het maakproces. Hij werd geassocieerd met Art Informel, een naoorlogse stroming die traditionele compositie verwierp. Burris werk vormt een brug tussen de generaties van het informalisme en de Arte Povera^[1]. Hij stierf in 1995^[1] in Nice.
• Tot welke stijl of stroming behoorde Alberto Burri?+

  Alberto Burri wordt geassocieerd met Art Informel, dat in de jaren 1950^[1] aan invloed won. De Franse criticus Michel Tapié introduceerde deze term voor uiteenlopende artistieke uitingen na de Tweede Wereldoorlog. Art Informel nam afstand van idealisme en rationalisme en omarmde juist de materialen van de kunst en hun directe aanwezigheid. Burri’s werk, gekenmerkt door materialen als gescheurde jutezakken, oud ijzer, hout en plastic, daagde de traditionele schilderkunst uit. Zijn reeks *Sacchi* (zakken) gebruikte bijvoorbeeld aangetaste materialen om de definitie van schilderkunst zelf ter discussie te stellen. Sommige critici vonden Burris werk te gestructureerd voor Art Informel; anderen zagen het als een subversieve daad, een omgekeerd *trompe-l’œil* waarin de werkelijkheid schilderkunst nabootste. Burri droeg samen met andere Italiaanse kunstenaars bij aan een nieuwe artistieke houding, gekenmerkt door een ander bewustzijn van de artistieke gebeurtenis.
• Welke technieken of materialen gebruikte Alberto Burri?+

  Alberto Burri is vooral bekend om zijn gebruik van onconventionele materialen en technieken. Hij liet traditionele schilderkunst achter zich en gebruikte materialen als jute, metaal, plastic en hout. In zijn reeks *Sacchi* (zakken), begonnen in de vroege jaren 1950^[1], naaide hij stukken jute aan elkaar, vaak opgelapt met andere materialen en met kleur bevlekt. Deze werken onderzochten textuur en vorm en daagden conventionele ideeën over het beeldvlak uit. Burri werkte ook met vuur en hitte. In zijn reeks *Combustioni* verbrandde hij materialen als hout en plastic en creëerde zo verkoolde, geblakerde oppervlakken. Dit bracht een toevalselement in het werk, omdat de effecten van het vuur niet geheel voorspelbaar waren. Voor zijn reeks *Ferri* gebruikte hij eveneens gelaste ijzeren platen om abstracte composities te maken. Het ruwe, industriële karakter van de materialen contrasteerde sterk met traditionele kunstmedia. In zijn *Cellotex*-werken gebruikte hij een soort industrieel vezelplaatmateriaal en bewerkte hij het oppervlak tot getextureerde composities. Zijn experimenten verlegden de grenzen van de kunst en beïnvloedden latere kunstenaars die met assemblage en onconventionele materialen werkten.
• Waar stond Alberto Burri om bekend?+

  Alberto Burri, geboren in 1915^[1] in Città di Castello, volgde aanvankelijk een opleiding tot arts. Toen hij als arts in het Italiaanse leger diende, werd hij in 1943^[1] door de Britten gevangengenomen en in Texas opgesloten. Daar begon hij te schilderen. Na de oorlog verhuisde Burri naar Rome en wijdde hij zich aan de kunst. Zijn vroegste werken waren traditionele stillevens en figuratieve voorstellingen, maar al snel stapte hij over op abstracte kunst. In 1949 begon hij met jute te werken en maakte hij collages van het materiaal. Deze *sacchi* (zakken) werden tot 1960 een kenmerkend element van zijn oeuvre. Burri experimenteerde ook met andere ongebruikelijke materialen en processen. Hij onderzocht *muffe* (schimmelvormen) en *gobbi* (bulten), en verwerkte met *combustione* (verbranding) vuur in werken met hout (*legni*) en ijzer (*ferri*). Later werkte hij met kunststoffen (*plastiche*) en cellotex, en maakte hij *cretti* (scheuren). Met zijn nederige materialen, zoals jute, stelde hij traditionele ideeën over kunst en schoonheid ter discussie. Hij ontwierp decors voor balletten bij La Scala in Milaan (1963) en voor de opera in Rome (1972). Burri stierf in Nice in 1995^[1].
• Wanneer leefde en werkte Alberto Burri?+

  Alberto Burri werd op 12 maart 1915^[1] geboren in Città di Castello, Umbrië. In 1940^[1] behaalde hij een artsendiploma aan de Universiteit van Perugia. Tijdens de Tweede Wereldoorlog diende hij als arts in het Italiaanse leger. In 1943 namen Britse troepen hem gevangen in Tunesië; vervolgens hielden de Amerikanen hem als krijgsgevangene vast in Hereford, Texas. Daar begon hij te schilderen. Na zijn repatriëring in 1946 verhuisde Burri naar Rome. Zijn eerste kunstwerken bestonden uit stillevens en figuratieve werken; al snel schakelde hij over op abstracte composities. Zijn eerste solotentoonstelling vond in 1947 plaats in Galleria La Margherita in Rome. In 1951 richtte hij samen met Colla, Mario Ballocco en Giuseppe Capogrossi Gruppo Origine op. Burri bleef kunst maken en woonde en werkte zowel in Città di Castello als in Los Angeles tot zijn dood in Nice in 1995^[1].
• Waar kan ik het werk van Alberto Burri zien?+

  Werk van Alberto Burri bevindt zich in verschillende grote musea. Het Solomon R. Guggenheim Museum in New York bezit zijn Composizione (Composition) uit 1953^[1]. Het Museum of Modern Art, eveneens in New York, bezit Sacco 1953 (Sackcloth 1953), een collage van jute. Andere instellingen met werk van Burri zijn de Galleria Nazionale d’Arte Moderna e Contemporanea in Rome, met Rosso plastica 1 (Red Plastic 1) uit 1964. Enkele vroege werken, zoals Catrame (Tar) en Catrame II (Tar II), beide uit 1949, bevinden zich in particuliere collecties en bij de Galleria d’Arte Niccoli in Parma. Een overzichtstentoonstelling van Burris werk reisde in 1977-78 door de Verenigde Staten en was ook te zien in het Guggenheim. In 1960 had hij een solotentoonstelling op de Biënnale van Venetië. Naast schilderijen ontwierp Burri decors voor balletten in La Scala in Milaan (1963) en het operahuis in Rome (1972). In de jaren 1960 maakte hij ook gouden broches, die in particuliere collecties blijven.
• Waar kwam Alberto Burri vandaan?+

  Alberto Burri werd geboren in Città di Castello, een plaats in het noorden van Umbrië, Italië. Volgens de ene bron is zijn geboortedatum 11 maart 1915^[1], volgens een andere 12 maart 1915^[1]. In 1940 behaalde Burri een artsendiploma aan de Universiteit van Perugia. Daarna diende hij als arts in het Italiaanse leger. Tijdens de Tweede Wereldoorlog namen Britse troepen hem in 1943 gevangen in Tunesië. Vervolgens hielden de Amerikanen hem als krijgsgevangene vast in Hereford, Texas. In die periode als krijgsgevangene begon hij te schilderen. Na zijn repatriëring naar Italië in 1946 verhuisde Burri naar Rome. Eerst schilderde hij stillevens en figuratieve werken, maar al snel richtte hij zich op abstractie. Zijn eerste solotentoonstelling vond in 1947 plaats in de Galleria La Margherita in Rome. In 1951 richtte Burri samen met kunstenaars Colla, Mario Ballocco en Giuseppe Capogrossi Gruppo Origine op. Burri stierf in 1995^[1] in Nice.
• Wie werd door Alberto Burri beïnvloed?+

  Het werk van Alberto Burri, vooral zijn gebruik van onconventionele materialen, beïnvloedde andere kunstenaars. Vanaf de jaren 1950^[1] begonnen kunstenaars als Antoni Tàpies en Joseph Beuys vergelijkbare materialen te gebruiken. Burri verwerkte canvas als zakgoed, oud ijzer, hout en plastic in zijn kunst. Hij wilde schilderkunst definiëren als een materiële praktijk en gebruikte schuren, scheuren, lappen, gaten en littekens. Zijn vroege ervaring als arts, waarbij hij tijdens de Tweede Wereldoorlog verbanden hanteerde en wonden hechtte, beïnvloedde die aanpak. De jutezak, een aangetast materiaal, werd een belangrijk element en verving in sommige composities zelfs kleur. Burris werk vertoont verwantschap met de matérielschilderkunst van Jean Fautrier en Jean Dubuffet. De Franse kunstenaars verwerkten echter een beeld in het oppervlak, terwijl Burri beeldvorming juist achterwege liet. Ook het futuristische idee van polymaterialisme, dat het gebruik van uiteenlopende materialen voorstond, is relevant voor Burris aanpak. Zijn collega Prampolini blies deze ideeën nieuw leven in met werken in gemengde techniek.
• Wie beïnvloedde Alberto Burri?+

  De artistieke ontwikkeling van Alberto Burri werd door verschillende invloeden gevormd. In het begin experimenteerde hij met pictogrammen en liet hij zich inspireren door Joan Miró en Paul Klee. Zijn overgang naar abstractie ging gepaard met een fascinatie voor de fysieke eigenschappen van zowel kunstenaarsverf als industriële verf. Burris gebruik van onconventionele materialen houdt verband met het futuristische begrip polimaterismo, dat werd gepropageerd door zijn Romeinse collega Prampolini. Dit begrip bepleitte het gebruik van uiteenlopende materialen en verwierp de traditionele eenheid van het kunstwerk. Burris werk vertoont verwantschap met de matérielschilderkunst van Jean Fautrier en Jean Dubuffet, al liet Burri beeldvorming achterwege ten gunste van een volledig materiële praktijk. Zijn radicale vernieuwing van collage met de Sacchi, gemaakt van opgelapte jutezakken, had een precedent in Kurt Schwitters’ Merz-schilderijen. Burri wees de ironie van het dadaïsme echter af en gaf de voorkeur aan grote schaal en een tragische stemming. Later gebruikten ook kunstenaars als Tàpies en Beuys vergelijkbare materialen.
• Wie was Alberto Burri?+

  Alberto Burri (1915^[1]–1995^[1]) was een Italiaanse kunstenaar die verbonden was met naoorlogse stromingen als Arte Informale en het spatialisme. Hij is vooral bekend om zijn tastbare werken van ongebruikelijke materialen. Burri werd geboren in Città di Castello, Umbrië. In 1940^[1] behaalde hij een artsendiploma. Tijdens de Tweede Wereldoorlog diende hij als arts in het Italiaanse leger. In 1943 werd hij in Tunesië gevangengenomen en als krijgsgevangene vastgehouden in Texas. Daar begon hij in 1944 te schilderen. Na zijn vrijlating en terugkeer naar Italië gaf Burri de geneeskunde op om kunstenaar te worden. Zijn vroege schilderijen waren figuratief, maar al snel ging hij over op abstractie. Tegen het einde van de jaren 1940 maakte hij collages en assemblages met materialen als jute, doek, hout en metaal. Vaak scheurde, verbrandde en naaide hij deze materialen aan elkaar, waardoor getextureerde oppervlakken ontstonden. Belangrijke series zijn Sacchi (zakken), Legni (hout), Ferri (ijzer) en Combustioni (verbrandingen). Zijn vernieuwende gebruik van materialen stelde traditionele opvattingen over schilderkunst en beeldhouwkunst ter discussie. Hij exposeerde internationaal en zijn werk is te vinden in grote musea over de hele wereld.