Waar Felix Nadar te zien is

Foto’s van Nadar zijn te zien in verschillende openbare collecties. Veel bevinden zich in Amerikaanse musea, zoals het Metropolitan Museum of Art en het Museum of Modern Art in New York, het Museum of Photographic Arts in San Diego en de National Gallery of Art in Washington. Andere Amerikaanse instellingen met werk zijn het Philadelphia Museum of Art, het Seattle Art Museum en het Toledo Museum of Art in Ohio. In Europa zijn Nadars werken te zien in het Musée d’Orsay in Parijs, de National Gallery of Canada in Ottawa en het Maison de Victor Hugo in Parijs. Andere collecties zijn ondergebracht in het National Museum of Photography, Film & Television in Bradford, Engeland, het Victoria and Albert Museum in Londen en het Rijksmuseum in Amsterdam.

Nadar, een fotograaf uit de 19e eeuw, verwierf bekendheid met portretten die hij met de natte-plaattechniek maakte. In 1858^[1] maakte hij vanuit zijn luchtballon Le Géant ook de eerste luchtfoto's van Parijs. Bij het bespreken van Nadars prenten is het nuttig de fotografische terminologie te kennen. Een ‘vintage print’ wordt gemaakt rond de tijd dat het negatief is opgenomen. Een ‘period print’ wordt binnen ongeveer 10 tot 15 jaar daarna gemaakt. Is het tijdstip van afdrukken onbekend of ligt het meer dan 15 jaar na de opname, dan heet het een ‘old print’. Een ‘modern print’ is een recente afdruk van het oorspronkelijke negatief. Een ‘original print’ wordt door de kunstenaar zelf of onder diens toezicht gemaakt. De markt beschouwt de individuele uitvoering van een fotografische afdruk als teken van originaliteit. De handtekening van een fotograaf bevestigt dat de afdruk overeenkomt met diens bedoeling. Het aantal afdrukken in een oplage is minder belangrijk.

Gaspar-Félix Tournachon (1820^[1]–1910^[1]), bekend als Nadar, was een Franse romanschrijver, journalist, karikaturist en fotograaf. Zijn portretfoto’s zijn belangrijk omdat ze de essentie van zijn modellen vastleggen. Hij streefde naar “dat moment van begrip dat je in contact brengt met het model” en noemde het resultaat een “intiem portret”. Zijn talent trok vooraanstaande Fransen naar zijn studio, onder wie Delacroix, Daumier, Courbet en Manet. De afgeplatte ruimtelijke perspectieven en nadruk op relaties tussen figuren in zijn portretten intrigeerden impressionisten, vooral Degas. Nadar werd beroemd om zijn natte-plaatportretten. Daumier maakte een lithografie van Nadar in zijn ballon als commentaar op de strijd om fotografie als beeldende kunst erkend te krijgen. Dit volgde op de rechterlijke uitspraak van 1862^[1] die fotografie als kunst erkende en auteursrechtelijke bescherming toekende. Nadars luchtfoto’s van Parijs uit 1858, gemaakt vanuit Le Géant, maakten hem ook tot vernieuwer. Zijn werk vertegenwoordigt een vroege artistieke benadering van fotografie.

Gaspar-Félix Tournachon (1820^[1]–1910^[1]), bekend als Nadar, was een Franse fotograaf, karikaturist, journalist, romanschrijver en ballonvaarder. Fotografische studies voor zijn karikaturen brachten hem ertoe een portretstudio te openen. Hij was een vroege meester van de verbeterde calotypie. Hij gebruikte glazen negatieven en albuminepapier, dat met eiwit werd bereid. Daarmee waren meer detail en een groter bereik tussen licht en schaduw vast te leggen dan met Talbots calotypie. Bij natte-plaatfotografie werd de plaat belicht, ontwikkeld en gefixeerd terwijl ze nat was; deze techniek werd tot 1880^[1] snel de gebruikelijke manier om negatieven te maken. Er waren nadelen: de platen moesten ter plaatse worden voorbereid en verwerkt. Buiten werken vereiste een mobiele donkere kamer, zoals een wagen, tent of doos met lichtdichte mouwen. De calotypie maakte het toonbereik in Nadars beelden mogelijk.

Nadar, Franse romanschrijver, journalist, ballonvaarder en karikaturist, opende een portretstudio nadat hij fotografie voor zijn karikaturen had gebruikt. Zijn vermogen de essentie van modellen te vangen trok belangrijke Fransen aan, onder wie Delacroix, Daumier, Courbet en Manet, die zich door hem lieten portretteren. Zijn portretfoto’s kregen zoveel erkenning dat Daumier na een rechterlijke uitspraak uit 1862^[1], die fotografie als kunstvorm erkende, een lithografie maakte. Daarop fotografeert Nadar energiek vanuit zijn ballon boven de daken van Parijs, een verwijzing naar zijn luchtfoto’s uit 1858 vanuit Le Géant (“De Reus”). De afgeplatte perspectieven en nadruk op relaties tussen figuren in Nadars werk intrigeerden impressionisten, vooral Degas.

Gaspard Félix Tournachon (1828^[1]–1910^[1]), bekend als Nadar, was een Franse romanschrijver, journalist, karikaturist en fotograaf. Zijn portretfotografie behoorde tot de eerste die verbeterde calotypietechnologie gebruikten. Fotografische studies voor zijn karikaturen brachten hem ertoe een portretstudio te openen. Hij wilde de essentie van zijn modellen vangen: “dat moment van begrip dat je in contact brengt met het model”. Zijn talent trok belangrijke Fransen naar zijn studio, onder wie Eugène Delacroix, Honoré Daumier, Gustave Courbet en Édouard Manet. De afgeplatte perspectieven en relaties tussen figuren in zijn portretten intrigeerden impressionisten, vooral Edgar Degas. Nadar was ook een enthousiaste ballonvaarder. Tijdens de Frans-Duitse oorlog gebruikte hij ballonnen om post uit het belegerde Parijs te bezorgen. Hij was de eerste die Parijs van bovenaf fotografeerde en maakte vanuit een luchtballon panoramische beelden. Ook fotografeerde hij de Parijse catacomben. Zijn studio op 35, boulevard des Capucines werd later door impressionisten voor tentoonstellingen gebruikt.

Gaspard Felix Tournachon (schuilnaam Nadar) was een bekend journalist, schrijver en karikaturist. Hij verwierf veel erkenning als fotograaf, vooral om zijn portretten van tijdgenoten. Tot Nadars fotografische onderwerpen behoorden onder anderen Alexander Dumas, George Sand, Charles Baudelaire, Eugene Delacroix, Honoré Daumier, Gustave Doré, Giacomo Meyerbeer, Charles Gounod, Richard Wagner en Sarah Bernhardt. Naast portrettist was Nadar een avontuurlijke ballonvaarder. Tijdens de Frans-Duitse Oorlog vloog hij over Duitse troepen om post uit het belegerde Parijs te bezorgen. In 1871^[1] bracht hij Gambetta per luchtballon de stad uit. Nadar was een pionier van de luchtfotografie en maakte vanuit zijn ballon vogelvluchtbeelden van Parijs. Hij fotografeerde ook de Parijse catacomben, die halverwege de 19e eeuw waren ontdekt.

Gaspard Felix Tournachon, bekend als Nadar, was een vooraanstaande figuur in het Frankrijk van de 19e eeuw. Hij werkte als journalist, schrijver en karikaturist. Als fotograaf verwierf Nadar bekendheid met portretten van beroemde tijdgenoten. Onder hen waren Alexander Dumas, Georges Sand, Charles Baudelaire, Eugene Delacroix, Honoré Daumier, Gustave Doré, Giacomo Meyerbeer, Charles Gounod, Richard Wagner en Sarah Bernhardt. Naast zijn artistieke werk was Nadar een moedige ballonvaarder. Tijdens de Frans-Duitse Oorlog vloog hij over Duitse troepen om post uit het belegerde Parijs te bezorgen. In 1871^[1] bracht hij Gambetta per luchtballon de stad uit. Nadar was een pionier van de luchtfotografie en maakte vanuit zijn ballon vogelvluchtbeelden van Parijs. Ook fotografeerde hij de Parijse catacomben na hun ontdekking halverwege de 19e eeuw. Zijn werk was bekend in onder meer Londen, Parijs en Australië.