Waar Domenico Campagnola te zien is

Kunstwerken van Domenico Campagnola bevinden zich in talrijke collecties. Daaronder zijn de Art Gallery of Ontario (Toronto), de National Gallery of Canada (Ottawa) en de National Gallery of Art (Washington, D.C.). Andere Noord-Amerikaanse instellingen met zijn tekeningen zijn het Art Institute of Chicago, het Museum of Fine Arts in Boston, het Los Angeles County Museum of Art, het Metropolitan Museum of Art in New York, de Pierpont Morgan Library in New York, het Philadelphia Museum of Art, het Saint Louis Art Museum, het Suite Museum of Art van de University of Notre Dame, het University of Michigan Museum of Art in Ann Arbor, het Worcester Art Museum en de Yale University Art Gallery in New Haven. Europese musea zijn het Ashmolean Museum en Christ Church in Oxford, de Staatliche Museen zu Berlin en de Vaticaanse Musea. Deze collecties hebben zijn werk niet altijd tentoongesteld. Neem contact op met het museum om te controleren wat er op dit moment te zien is.

Domenico Campagnola, een Venetiaanse kunstenaar van Duitse afkomst, maakte in de jaren 1530 en 1540 landschapsprenten en -tekeningen. Hij maakte houtsneden van landschappen en bleef ook tekeningen produceren. Zijn prenten, zoals *Landschap met reizigers* (eind jaren 1530), tonen invloed van zowel Nederlandse landschapsconventies als de houtsnedetechniek van kunstenaars als Dürer. De compositie van *Landschap met reizigers* is panoramisch en ontleend aan de Nederlandse kunst; de lijnvoering van de houtsnede toont invloed van Dürer. Sommigen denken dat zulke prenten invloed hadden op Bruegels Alpenlandschappen uit het midden van de 16e eeuw. Mogelijk werden ontwerpen van Titiaan vanaf circa 1510 in houtsneden verspreid, al is niet duidelijk of hij ze voor publicatie bedoeld had. *Twee geiten aan de voet van een boom* is een landschapsmotief zonder weids uitzicht; de gedrukte lijnen bootsen de lichte aanraking van een pen na. Domenico Campagnola ontwierp zeker zijn eigen landschapshoutsneden.

Domenico Campagnola (1500-1564) was een schilder en prentmaker die in Venetië en Padua werkte. Tegenwoordig is hij belangrijk vanwege zijn bijdrage aan stijlen en technieken in de prentkunst van Noord-Italië in het begin van de zestiende eeuw. Campagnola's vroege houtsneden, zoals ‘The Descent from the Cross’ (circa 1517), tonen invloed van zowel Albrecht Dürer als Titiaan. Zijn stijl wordt gekenmerkt door dramatische composities en vernieuwend gebruik van clair-obscur, met contrasterend licht en schaduw. Hij nam afstand van de dichte, gedetailleerde stijl van eerdere prentmakers. In plaats daarvan gaf Campagnola de voorkeur aan een opener, schilderachtiger benadering, die meer expressie mogelijk maakte. Hij wordt gezien als degene die de witlijnhoutsnede populair maakte: daarbij wordt het beeld gevormd door witte lijnen in een zwart blok te snijden. Deze methode maakte fijnere details en subtielere toonovergangen mogelijk dan traditionele houtsneden. Campagnola's prenten werden veel verspreid en nagevolgd en hadden grote invloed op de ontwikkeling van de prentkunst in Italië en daarbuiten. Zijn werk hielp prentkunst als zelfstandige kunstvorm te vestigen en baande de weg voor latere generaties prentmakers.

Domenico Campagnola, actief in de 16e eeuw, was bedreven in zowel schilder- als prentkunst. Hij is vooral bekend om zijn tekeningen en houtsneden. Zijn schilderijen omvatten vaak fresco- en olieverftechnieken. Zijn fresco's zijn te zien in Padua en Venetië. Hij werd beïnvloed door Titiaan en nam enkele van diens kleurmethoden over. Zijn grafische werk kenmerkt zich door een eigen benadering van lijn en toon. In Campagnola's houtsneden bepalen vaak brede, krachtige lijnen de vormen en ontstaan sterke contrasten tussen licht en schaduw. Hij was een van de eerste Italiaanse prentmakers die afstand namen van de oudere, bewerkelijke houtsnedestijl en kozen voor een vrijere, schilderachtiger aanpak. Met meerdere blokken bereikte hij subtielere toonovergangen en complexe composities. Zo maakte hij prenten die op tekeningen leken. Voorbeelden zijn De oude herder en Christus geneest de zieken.

Domenico Campagnola, die in de 16e eeuw in Venetië actief was, nam uiteenlopende invloeden van toonaangevende kunstenaars uit zijn tijd op. De Venetiaanse schilderkunst werd toen beheerst door Titiaan, wiens werk voor zijn tijdgenoten een hoge standaard zette. Titiaans schilderijen brachten een kettingreactie teweeg die een groot deel van de westerse schilderkunst vormgaf. Giorgio Vasari noemde in zijn geschriften Titiaan, Michelangelo, Rafaël, Correggio en Parmigianino. Ook El Greco prees Michelangelo om zijn bewonderenswaardige smaak, Titiaan om zijn navolging van de natuur en Parmigianino om zijn beweeglijke, gracieuse figuren. Volgens Dolce omvatte Titiaans vroege opleiding Sebastiano Zuccato, Gentile Bellini en Giovanni Bellini. Sommigen willen de invloed van Giovanni Bellini op Titiaan klein houden, maar sporen van Gentiles invloed zijn zichtbaar in Titiaans vroege portretten, vooral in de technische uitvoering. Giovanni Bellini had grote invloed op de toenmalige kunst in Venetië en de Veneto.

Het is moeilijk één werk aan te wijzen als Domenico Campagnola's beroemdste. Hij was in de 16e eeuw in Venetië actief als schilder en prentmaker en maakte uiteenlopend werk. Rond 1560 vervaardigde Campagnola het binnenluik voor het orgel in de kerk van San Geminiano in Venetië. Tegen 1733 waren de luikschilderingen verwijderd en boven het orgel geplaatst. In 1807 werden ze uit de kerk gehaald in verband met de sloop en overgebracht naar de Gallerie dell'Accademia in Venetië; in 1811 ruilde de Accademia ze met de Galleria Estense in Modena. Domenico was de geadopteerde zoon van Giulio Campagnola, zelf prentmaker en schilder. Domenico's stijl werd beïnvloed door zijn vader, Titiaan en andere Venetiaanse meesters. Hij is bekend om zijn tekeningen en prenten, maar ook om zijn schilderijen.

Domenico Campagnola, actief in de 16e eeuw, werkte binnen het artistieke klimaat van de Italiaanse renaissance. In die periode bloeiden kunst, architectuur en intellectuele activiteiten op, geïnspireerd door de klassieke oudheid. De renaissance was geen uniforme stijl, maar omvatte uiteenlopende benaderingen. Sommige kunstenaars, zoals Leonardo da Vinci, streefden naar naturalisme; anderen kozen eerder voor idealisering of maniërisme. De Venetiaanse school, met haar nadruk op kleur en sfeer, was bijzonder invloedrijk. Campagnola's prenten en schilderijen weerspiegelen veel van deze kenmerken. Tijdens de renaissance ontstonden kunstacademies, zoals de academie die Lodovico Carracci en zijn neven in 1585 in Bologna oprichtten. Deze instellingen bevorderden de studie van oude meesters, de natuur en klassieke bronnen en droegen zo bij aan de ontwikkeling van academische kunstprincipes.

Domenico Campagnola, actief vanaf het einde van de jaren 1570 tot zijn dood in 1634, had twee onderscheiden artistieke loopbanen. Aanvankelijk stond hij bekend om landschapstekeningen en houtsneden. Aan het einde van de jaren 1520 begon Campagnola landschappen te tekenen; sommige daarvan signeerde hij. In de jaren 1530 en 1540 maakte hij zulke tekeningen voor de markt, soms met hulp van kopiisten. Sommige landschapstekeningen van Titiaan en Campagnola werden omgezet in houtsneden. Campagnola ontwierp zijn eigen landschaps-houtsneden. *Landscape with Travellers*, uit het einde van de jaren 1530, ontleent de panoramische opbouw aan Nederlandse voorbeelden en de houtsnedelijn aan Dürer. Daarnaast was Domenico de zoon van Jacopo Robusti, bijgenaamd Tintoretto. Domenico volgde zijn vader op en werkte met hem samen aan grote opdrachten vanaf het einde van de jaren 1570 tot het begin van de jaren 1590. Jacopo benoemde Domenico in 1594 tot zijn erfgenaam en vroeg hem het onvoltooide werk af te maken. Domenico bleef tot ver in de zeventiende eeuw in de stijl van zijn vader werken. Hij maakte tal van werken voor Venetiaanse kerken en broederschappen. Ridolfi benadrukte Domenico's vaardigheid in de portretkunst, zijn literaire opleiding, zijn plezier in het schrijven van verzen en zijn enthousiasme voor poëtische onderwerpen.