Bernard Cohen

Plan je bezoek om werk van Bernard Cohen te zien →

• Waar staat Bernard Cohen om bekend?+

  Bernard Cohen is een Britse abstracte schilder. Zijn werk maakt deel uit van een kenmerkend oeuvre binnen de Britse abstracte schilderkunst van de jaren 1960. In 1966 exposeerde hij in het Britse paviljoen op de Biënnale van Venetië.
• Wat is het beroemdste werk van Bernard Cohen?+

  Eén algemeen erkend bekendste werk van Bernard Cohen aanwijzen is lastig. Zijn loopbaan begon aan het einde van de jaren 1950 en omvatte uiteenlopende stijlen en benaderingen. Hij is vooral bekend om grote abstracte schilderijen met complexe netwerken van lijnen en vormen. Vaak gebruikt hij heldere kleuren en een gevoel van beweging; elementen lijken over het doek te zweven of met elkaar te verstrengelen. Hij ontwikkelde deze stijl in de jaren 1960 en 1970. Voorbeelden uit die periode zijn April 26th (1962), nu in de Tate-collectie, en werken als Dance I (1965) en Dance II (1966). Later verkende Cohen andere technieken, waaronder collage en mixed media, en experimenteerde hij met computergegenereerde beelden. Het is daardoor moeilijk één werk aan te wijzen dat zijn overige oeuvre overschaduwt. Zijn algemene bijdrage aan de abstracte kunst is waarschijnlijk belangrijker dan één afzonderlijk schilderij.
• Wat moet ik weten over de prints van Bernard Cohen?+

  Bernard Cohen gaf van 1949 tot 1963 schilderles aan Ohio State University in Columbus. Daarna doceerde hij aan de State University of New York in Oswego en ten slotte aan Douglass College van Rutgers University in New Brunswick, New Jersey. Prenten worden vaak in beperkte oplagen gemaakt; elke afdruk wordt genummerd en door de kunstenaar gesigneerd. Zo worden originele grafiek en reproducties onderscheiden en wordt bevestigd dat de kunstenaar een bepaalde proef heeft goedgekeurd. Door de oplagegrootte te bepalen, beïnvloeden kunstenaars de prijs en voorkomen zij dat prenten worden gemaakt nadat de plaat of steen is versleten. Kunstenaars, handelaren en verzamelaars hebben echter gedebatteerd over de definitie van een originele prent. Sommigen stellen dat strikte definities artistieke expressie beperken. De Professional Art Dealers Association of Canada (PADAC) definieert een originele prent als een beeld dat uitsluitend als prent is bedacht en uitgevoerd, doorgaans in een genummerde oplage en gesigneerd door de kunstenaar. Elke afdruk wordt afzonderlijk geïnkt en van de drukvorm getrokken. Ook de bedoeling is van belang: een originele prent wil op zichzelf een kunstwerk zijn, terwijl een reproductie een beeld nabootst dat oorspronkelijk in een ander medium is gemaakt.
• Tot welke stijl of stroming behoorde Bernard Cohen?+

  Bernard Cohen laat zich moeilijk aan één stroming toewijzen. De term “stijl” verwijst in de kunst naar bepaalde voorkeuren; een stijl beoordelen betekent een tendens vaststellen, wat bij een individuele kunstenaar lastig precies te doen kan zijn. Kunstenaars kunnen een stijl als herkenningsteken aannemen of gebruiken om zich van anderen te onderscheiden. Ze kunnen verschillende richtingen inslaan en hoeven niet allemaal op dezelfde manier met elkaar te wedijveren. Ook temperament, talent en mogelijkheden spelen een rol. Sommigen beschouwen Cohen als abstract expressionist; anderen zien verbanden met kleurveldschilderkunst of zelfs conceptuele kunst. Zijn werken bevatten vaak complexe, gelaagde lijnen en vormen die diepte en beweging oproepen. Daardoor is een definitieve indeling problematisch.
• Welke technieken of materialen gebruikte Bernard Cohen?+

  Bernard Cohen staat bekend om abstracte schilderijen waarin kleur, lijn en vorm worden onderzocht. Hij gebruikt doorgaans olieverf, soms in combinatie met alkydverf. Hij werkt vaak op grote doeken en maakt complexe composities. Zijn techniek omvat het in lagen aanbrengen van verf, waarbij oppervlakken met meerdere kleurlagen worden opgebouwd. Zijn aanpak wordt vaak procesgericht genoemd: het voltooide werk toont de geschiedenis van zijn ontstaan via zichtbare markeringen en sporen van eerdere lagen. Cohen verkende ook prenttechnieken, waaronder zeefdruk en lithografie. Daarmee kon hij zijn schilderkunstige belangstelling naar andere media vertalen; het resultaat vertoont vaak visuele overeenkomsten met zijn schilderijen, zoals overlappende vormen en dynamische composities.
• Waar stond Bernard Cohen om bekend?+

  Bernard Cohen (geboren in 1933^[1]) is een Engelse schilder, bekend om zijn abstracte werk. Van 1950 tot 1951 studeerde hij aan Saint Martin’s School of Art en van 1951 tot 1954 aan de Slade School of Fine Art. In de jaren 1960 gaf hij les aan Ealing Art College en Chelsea School of Art. Van 1988 tot 2000 was hij hoogleraar beeldende kunst aan de Slade. In 1966 vertegenwoordigde Cohen Groot-Brittannië op de Biënnale van Venetië. Zijn schilderijen hebben vaak complexe rangschikkingen van lijnen en vormen die beweging en diepte creëren. Kleur speelt een belangrijke rol; vele lagen bouwen het uiteindelijke beeld op. Sommigen zien zijn werk als reactie op het abstract expressionisme, met een meer gecontroleerde, systematische aanpak. Anderen beschouwen zijn werken als verkenningen van innerlijke ruimte en waarneming. Belangrijke tentoonstellingen waren onder meer in het Institute of Contemporary Arts in Londen in 1964 en een overzichtstentoonstelling in de Hayward Gallery in Londen in 1972. Cohen schildert en exposeert zijn werk internationaal nog steeds.
• Wanneer leefde en werkte Bernard Cohen?+

  Bernard Cohen werd in 1933^[1] in Londen geboren. Hij staat bekend om abstracte schilderijen met complexe netwerken van lijnen en vormen. Hij studeerde van 1950 tot 1951 aan Saint Martin's School of Art en daarna van 1951 tot 1954 aan de Slade School of Fine Art van University College London. Hij woonde en werkte zijn hele loopbaan in Londen, al werkte hij ook enige tijd in het buitenland. In 1966 vertegenwoordigde hij Groot-Brittannië op de Biënnale van Venetië. Van 1967 tot 1969 was hij Gregory Fellow in de schilderkunst aan de University of Leeds. Van 1988 tot 2000 was hij hoogleraar beeldende kunst aan de Slade School of Fine Art. Hij blijft kunst maken en internationaal exposeren.
• Waar kan ik het werk van Bernard Cohen zien?+

  Om werk van Bernard Cohen te zien, kunt u terecht in verschillende musea en galeries die mogelijk werk van hem bezitten. In het Verenigd Koninkrijk kunt u kijken in het Brighton Museum & Art Gallery (Royal Pavilion Gardens, Brighton), de Manchester Art Gallery (Mosley Street, Manchester) of het Victoria & Albert Museum (Cromwell Road, Londen). Ook het Royal Museum van de National Museums of Scotland (Chambers Street, Edinburgh) bezit mogelijk werk. Buiten het VK kunt u terecht bij de Art Gallery of Ontario (317 Dundas Street West, Toronto). In de Verenigde Staten zijn mogelijke locaties het Los Angeles County Museum of Art (5905 Wilshire Boulevard, Los Angeles), het Metropolitan Museum of Art (1000 Fifth Avenue, New York) en het Museum of Modern Art (11 West 53rd Street, New York). Andere mogelijkheden zijn het Minneapolis Institute of Arts (2400 Third Avenue South, Minneapolis), het Virginia Museum of Fine Arts (200 N. Boulevard, Richmond) en het Wolfsonian van Florida International University (1001 Washington Avenue, Miami Beach).
• Waar kwam Bernard Cohen vandaan?+

  Bernard Cohen werd in 1933^[1] in Londen geboren. Van 1951 tot 1954 studeerde hij aan Saint Martin's School of Art en daarna tot 1956 aan de Slade School of Fine Art. Andere kunstenaars die ongeveer in dezelfde periode aan de Slade studeerden, waren Leon Kossoff en Peter Stroud; Stroud werd in 1921 in Londen geboren. Graham Sutherland studeerde van 1921 tot 1926 aan Goldsmiths' College of Art in Londen en gaf van 1928 tot 1939 les aan de Chelsea School of Art. Ben Nicholson, geboren in Denham in Buckinghamshire, volgde in 1910–1911^[1] korte tijd lessen aan de Slade. Francis Bacon verhuisde in 1925 naar Londen. Cohen gaf van 1957 tot 1960 les aan Saint Martin's en daarna aan Ealing School of Art. Van 1967 tot 1969 was hij gastdocent aan de Slade; in 1988 werd hij daar hoogleraar.
• Wie werd door Bernard Cohen beïnvloed?+

  De tekeningen van Bernard Cohen gebruiken afzonderlijke tekens die reeksen en coalities vormen, zoals taal. Zijn beeldtaal is cartografisch, of we er nu wel of niet onze weg mee kunnen vinden. De tekens suggereren causale verbanden die worden vastgelegd of geprogrammeerd. Een mogelijke groepering in een tentoonstelling verbindt vier kunstenaars uit Duitsland, Italië, Engeland en Zweden, die bij de ontwikkeling van hun eigen stijl niet op de hoogte waren van elkaars werk. Toch namen zij allen op de een of andere manier Paul Klee’s voorstel over: kunst die gelijktijdig meer dan één tekensysteem gebruikt. Mary Bauermeisters inkttekeningen bestaan uit arceringen en reeksen herhaalde markeringen; woorden die maar in één richting leesbaar zijn, sturen de ruimtelijke ordening. Ook Baruchello’s tekeningen, met verspreide diagrammatische onderdelen en details, hebben een tijdsdimensie: de aandacht wordt van punt naar punt over het vel geleid. Fahlströms beeldtaal is verhalend en instructief geordend, maar bevat veel tegenstrijdigheden en kruisverwijzingen.
• Wie beïnvloedde Bernard Cohen?+

  Tot de invloeden van Bernard Cohen behoorden uiteenlopende kunstenaars en stromingen. Hij bestudeerde het analytisch kubisme, vooral werk van Braque en Picasso, de vroege Kandinsky en Miró. Ook onderzocht hij Matisse en Mondriaan en analyseerde hij de structuur van hun schilderijen. Verder lieten oude meesters, renaissance- en quattrocentokunstenaars, Amerikaanse meesters en Afrikaanse kunst hem niet onberoerd. Hij bestudeerde onder meer Matisses *Blauw venster* (1913), Miró’s *Persoon die een steen naar een vogel gooit* (1926), Cézannes *Card Players* (1890-92) en Mondrian rastercomposities. Cohen vond inspiratie in het werk van Jackson Pollock, dat hem aansprak en hem de weg opende om zelf een bijdrage te leveren. Ook toonde hij belangstelling voor Manet, Monet en Gorky: hij bestudeerde hun werkwijzen en maakte er abstracte reacties op.
• Wat was de kunststijl van Bernard Cohen?+

  De praktijk van Bernard Cohen groeide uit tot een van de meest kenmerkende oeuvres van de Britse abstracte schilderkunst van de jaren 1960. Zijn stijl bestaat uit dichte, overlappende gebaren die zich lijken op te stapelen in plaats van te componeren. Ze worden laag voor laag op grote doeken aangebracht, in een proces dat meer op improvisatie dan op ontwerp lijkt.