Alice Pike Barney

Alice Pike Barney staat bekend om haar kunst, toneelstukken en gepatenteerde mechanische apparaten. Ze had solotentoonstellingen in de Corcoran Gallery; veel van haar werken bevinden zich nu in het Smithsonian American Art Museum^[1].

Alice Pike Barney is vooral bekend om haar portretten en verbeeldingen van scènes uit literatuur en mythologie. Het is echter moeilijk één ‘beroemdste werk’ aan te wijzen, omdat haar erkenning sinds haar dood aanzienlijk is gegroeid. Barney maakte olieverfschilderijen, pastels en tekeningen. Haar stijl bewoog tussen realisme en symbolisme. Enkele bekende portretten zijn die van haar dochters Natalie Clifford Barney en Laura Dreyfus-Barney. Deze werken geven inzicht in het leven van haar familie en sociale kring. Daarnaast werkte Barney met literaire en mythologische thema’s en maakte ze werk geïnspireerd door figuren als Salome en door onderwerpen uit het oude Griekenland. Deze schilderijen tonen haar belangstelling voor verhalen vertellen via beeldende kunst. Haar werk bevindt zich onder meer in het Smithsonian American Art Museum^[1], waar het toegankelijk blijft voor publiek en onderzoek. Geen enkel werk overheerst haar hele oeuvre, maar de verscheidenheid en onderwerpen ervan hebben haar plaats in de Amerikaanse kunstgeschiedenis bestendigd.

Alice Pike Barney (1857–1931) was een Amerikaanse kunstenaar die schilderde en tekende. Ze schreef ook voor theater en bevorderde de toneelkunst. Hoewel ze vooral bekendstaat om ander werk dan prentkunst, zijn reproducties van haar kunst beschikbaar. In Parijs studeerde Barney bij Carolus-Duran en Émile Auguste Carolus Duran. Later werkte ze daar met Claudio Castelucho. Haar vroege werk bestond vooral uit portretten, waaronder die van prominente personen zoals de vrouw van de Mexicaanse president Porfirio Diaz. Rond 1900 verschoof haar artistieke aandacht. Ze begon symbolistische werken in pastel en aquarel te maken. Sommige daarvan werden in Parijs tentoongesteld. Ze raakte betrokken bij de literaire en artistieke kringen van Parijs. Barney raakte bevriend met de Comtesse de Fitz-James, die een literair salon hield dat Barney bezocht. Ze kende ook schrijfster Natalie Clifford Barney. Na enkele jaren in Frankrijk keerde ze terug naar de Verenigde Staten. Daar hield ze zich bezig met theaterproducties, toneelschrijven en activisme. Haar pastels uit de symbolistische periode worden waarschijnlijk het vaakst als prenten gereproduceerd.

Alice Pike Barney (1857–1931) wordt geassocieerd met het Amerikaanse impressionisme. Amerikaanse kunstenaars namen technieken van het impressionisme over, eerst via figuren als Mary Cassatt en later via Childe Hassam en William Merritt Chase. Veel Amerikaanse kunstenaars kwamen ook samen in Giverny in Frankrijk om in dezelfde stijl als Claude Monet te schilderen. Chase was verbonden met het realisme, maar hielp het impressionisme in de Verenigde Staten te vestigen met zijn schilderijen en onderwijs. Hij richtte verschillende kunstacademies op, waaronder de Chase School of Art in 1896, later de Parsons School of Design. Tot zijn leerlingen behoorden impressionist Alice Schille en ook George Bellows, Georgia O’Keeffe, Marsden Hartley, Charles Demuth en Joseph Stella. Een andere kunstenaar, Frederick Frieseke, ontwikkelde in Giverny wat Decoratief impressionisme werd genoemd. Deze stijl kenmerkt zich door scherp omlijnde lichamen, anders dan de schetsmatigere figuren van sommige andere impressionisten.

Alice Pike Barney was een Amerikaanse kunstenares die in verschillende media werkte. Ze staat bekend om haar olieverfschilderijen, pastels en houtskooltekeningen en experimenteerde ook met fotografie en metaalbewerking. Haar vroege kunstopleiding omvatte academisch modeltekenen, wat haar een sterke basis in figuratieve kunst gaf. Later koos ze voor een meer symbolistische stijl, zichtbaar in haar kleurgebruik en allegorische onderwerpen. Haar portretten hebben vaak zachte, diffuse belichting en een gedempt palet, wat een etherische sfeer schept. Ze beeldde geregeld vrouwen af in golvende gewaden of klassieke kleding, omringd door symbolische voorwerpen of omgevingen. Naast schilderen en tekenen interesseerde Barney zich voor toegepaste kunst. Ze ontwierp en vervaardigde metalen voorwerpen, zoals sieraden en kleine sculpturen, vaak met motieven uit de natuur of mythologie. Haar veelzijdige oeuvre getuigt van haar bereidheid verschillende technieken en materialen te verkennen en weerspiegelt haar brede creatieve belangstelling.

Alice Pike Barney (1857–1931) was een Amerikaanse impressionist en stond ook bekend om haar mecenaat. Van 1893 tot 1896 studeerde ze aan het Art Institute of Chicago. Later, in 1897, verhuisde ze naar New York om aan de Art Students League te studeren. Haar werk past binnen de bredere geschiedenis van Amerikaanse kunstenaars die het impressionisme bestudeerden. In 1886 begonnen Willard Metcalf en Louis Ritman de zomers in Giverny, Frankrijk, door te brengen om te schilderen in hetzelfde licht en dezelfde atmosfeer als Claude Monet. Andere Amerikaanse kunstenaars volgden. Chase hielp het impressionisme in de Verenigde Staten te vestigen via zijn schilderijen en kunstlessen. Hij stichtte verschillende kunstacademies, waaronder de Chase School of Art in 1896, die uitgroeide tot de Parsons School of Design. Tot zijn leerlingen behoorden George Bellows, Georgia O’Keeffe, Marsden Hartley, Charles Demuth, Joseph Stella, Julian Onderdonk en Alice Schille.

Alice Pike Barney was een Amerikaanse kunstenares die leefde van 1857 tot 1931. Ze werd geboren in Cincinnati, Ohio. Een groot deel van haar kunstenaarsloopbaan bracht ze door in Washington, D.C., waar ze een prominente rol in de kunstwereld speelde. Ze schilderde vooral portretten en genrestukken en werkte ook met pastel en houtskool. Barney was bekend om haar betrokkenheid bij artistieke en literaire kringen. In haar huis richtte ze Studio House op, een salon en ontmoetingsplaats voor kunstenaars, schrijvers en intellectuelen. Ze zette zich actief in voor kunst en vrouwenrechten. Haar oeuvre omvat portretten van bekende personen en afbeeldingen van het dagelijks leven. Haar werk weerspiegelt belangstelling voor symbolisme en estheticisme. Ze studeerde bij Carolus-Duran en Whistler.

Het werk van Alice Pike Barney is op verschillende plaatsen te zien. In de Verenigde Staten bevinden werken zich onder meer in het Metropolitan Museum of Art (New York), het Los Angeles County Museum of Art (LACMA), het Minneapolis Institute of Arts, het Museum of Modern Art (New York), het Virginia Museum of Fine Arts (Richmond), het Wolfsonian van Florida International University (Miami Beach), het National Museum of American Art (Washington, DC) en de National Gallery of Art (Washington, D.C.). In Canada is haar werk te zien in het Royal Ontario Museum (Toronto). In het Verenigd Koninkrijk zijn er het Brighton Museum & Art Gallery, het Geffrye Museum (Londen), de Manchester Art Gallery, de National Museums of Scotland (Edinburgh) en het Victoria & Albert Museum (Londen).

Alice Pike Barney werd op 14 juni 1857 geboren in Cincinnati, Ohio. Ze was de jongste van vier kinderen. Haar ouders waren Samuel Pike, een welgestelde distilleerder, en Ellen Miller Pike. Het gezin verhuisde later naar New York, waar Alice een bevoorrechte opvoeding en opleiding kreeg. Ze ging naar Miss Porter’s School in Farmington, Connecticut, en studeerde later kunst in New York. In 1876 trouwde Barney met Albert Clifford Barney, een welgestelde fabrikant van spoorwegwagons. Ze kregen drie kinderen: Natalie Clifford Barney, Laura Alice Barney en Albert Clifford Barney Jr. Na de dood van haar man in 1902 wijdde Alice zich aan kunst en werd ze een prominent figuur in de kunstwereld van Washington, D.C. Ze richtte Studio House op, een kunstcentrum en ontmoetingsplaats. Barney stierf op 8 oktober 1931 in Los Angeles, Californië.

Alice Pike Barney (1857–1931) was een Amerikaanse schilder die actief was in Washington, D.C. en Parijs. Verschillende personen en stromingen beïnvloedden haar artistieke ontwikkeling. Aanvankelijk studeerde Barney in Parijs bij portretschilder Carolus-Duran. Later kreeg ze les van Claudio Castelucho, een Spaanse schilder die haar belangstelling voor kleur en tonale effecten aanmoedigde. Ook James McNeill Whistler gaf kritiek op haar werk en raadde haar aan subtielere kleurharmonieën te gebruiken. Barney bewonderde Whistlers estheticisme, al nam ze later afstand van zijn ingetogen palet. Ook haar kennismaking met Japanse kunst had invloed. Ze verzamelde Japanse prenten en voorwerpen; Japanse ontwerpprincipes zijn terug te zien in haar composities. De symbolistische beweging, met nadruk op subjectieve ervaring en spirituele thema’s, vormde haar artistieke visie verder. Ze koos steeds vaker voor verbeeldingsrijke en allegorische onderwerpen en verwerkte literaire en mythologische verwijzingen in haar schilderijen. Haar werk toont ook affiniteit met art nouveau, met name de decoratieve elementen en golvende lijnen.

Alice Pike Barney studeerde in Parijs voordat ze naar Washington, D.C. terugkeerde, waar ze Studio House als open kunstcentrum bouwde. Ze had solotentoonstellingen in de Corcoran Gallery en schreef toneelstukken en patenteerde mechanische apparaten. Haar dochters waren schrijfster Natalie Clifford Barney en Laura Clifford Barney.

Alice Pike Barney (1857–1931) was een Amerikaanse kunstenaar die actief was in Washington, D.C. Ze is van belang vanwege haar portretten, haar bevordering van kunstorganisaties en haar theosofische overtuigingen. In Parijs studeerde Barney bij Carolus-Duran en Whistler. Tot haar werk behoren portretten van figuren als Oscar Wilde en haar dochter Natalie Clifford Barney. Deze schilderijen leggen belangrijke persoonlijkheden uit de late 19e en vroege 20e eeuw visueel vast. Naast haar kunstenaarspraktijk was Barney een mecenas. Ze stichtte Studio House in Washington, D.C., dat een centrum werd voor artistieke en theatrale activiteiten. Het bood kunstenaars en performers gelegenheid hun talent te tonen en met het publiek in contact te komen. Ze steunde ook het Shakespeare Theatre. Haar belangstelling voor theosofie, een spirituele filosofie, beïnvloedde haar kunst en leven. In sommige werken onderzocht ze spiritualiteit en symboliek. Haar toneelstuk *The Woman Who Knows Better* (1930) weerspiegelt die interesses. Haar activiteiten en kunst geven inzicht in de culturele en intellectuele stromingen van haar tijd.