Waar Edwin Blashfield te zien is

Werken van Edwin Blashfield zijn op verschillende locaties te zien. In de Verenigde Staten zijn dat onder meer het Metropolitan Museum of Art (New York), het Los Angeles County Museum of Art (Californië), het Minneapolis Institute of Arts (Minnesota), het Museum of Modern Art (New York), het Virginia Museum of Fine Arts (Richmond), het Wolfsonian van Florida International University (Miami Beach) en het Charles Hosmer Morse Museum of American Art (Winter Park, Florida). In Canada bevindt zijn kunst zich in het Royal Ontario Museum (Toronto). In het Verenigd Koninkrijk zijn zijn werken te vinden in het Victoria & Albert Museum (Londen), Brighton Museum & Art Gallery (Brighton), het Geffrye Museum (Londen), Manchester Art Gallery (Manchester) en de National Museums of Scotland, Royal Museum (Edinburgh).

Bij prenten van Edwin Blashfield is het goed enkele feiten over de grafische kunst in gedachten te houden. Originele prenten worden in beperkte oplagen gemaakt en brengen doorgaans hogere prijzen op dan posters, die niet genummerd zijn. De platen voor originele prenten worden met de hand gemaakt; daarom wordt het aantal afdrukken begrensd door hoeveel er kunnen worden gemaakt voordat de plaat achteruitgaat. Sommige uitgevers beperken het aantal afdrukken om de waarde van een prent te verhogen. De oplage kan oplopen tot 700 à 1.000 afdrukken, maar sommige prenten zijn beperkt tot 250 à 500 en zijn daardoor zeer gewild bij verzamelaars. Voordat u de prentenmarkt betreedt, is het nuttig de gebruikelijke manier van ondertekenen en nummeren van oplagen te kennen. Alle prenten in een beperkte oplage horen genummerd te zijn (bijvoorbeeld 35/100). Het grotere getal is de totale oplage; het kleinere is het volgnummer van de prent. Veel kunstenaars ondertekenen en nummeren hun prenten met potlood.

Edwin Blashfield (1848-1936) was een Amerikaanse schilder en muralist. Zijn werk wordt gewaardeerd om zijn bijdrage aan de American Renaissance, die klassieke idealen in de Amerikaanse kunst en architectuur wilde verwerken. Zijn muurschilderingen in openbare gebouwen weerspiegelen dit doel met allegorische figuren en klassieke composities. Zijn werken bevorderden burgerdeugden en historische verhalen, in overeenstemming met het streven van die tijd naar culturele verheffing en een nationale identiteit. Blashfields academische aanpak bracht orde tijdens een periode van snelle sociale en artistieke veranderingen. Zijn invloed reikte tot een generatie kunstenaars die eveneens openbare kunstprojecten met vergelijkbare doelen nastreefden. Zijn werken bieden inzicht in de culturele waarden en artistieke voorkeuren van het vroege 20e-eeuwse Amerika.

Edwin Howland Blashfield (1848-1936) was een productieve Amerikaanse muralist en auteur. Hoewel hij lesgaf aan instellingen als Cooper Union in New York, is het moeilijk specifieke kunstenaars aan te wijzen die zijn stijl rechtstreeks imiteerden. Zijn invloed is eerder zichtbaar in de bredere opkomst van muurschilderkunst als vorm van openbare decoratie in de Verenigde Staten aan het einde van de 19e en het begin van de 20e eeuw. Zijn geschriften, zoals Mural Painting in America (1913), hielpen de beginselen en werkwijzen van de muurschilderkunst vast te leggen en beïnvloedden een generatie kunstenaars die grootschalige openbare werken wilden maken. Als voorzitter van de Society of American Artists kon Blashfield ook de artistieke smaak en trends beïnvloeden. Zijn nadruk op academische opleiding en klassieke idealen bepaalde mede de artistieke normen van die tijd. Zijn werk en zijn pleidooi voor muurschilderkunst droegen bij aan een klimaat waarin andere muralisten, bijvoorbeeld kunstenaars van het WPA Federal Art Project tijdens de Depressie, kansen en erkenning konden krijgen.

Zonder specifiekere bronnen is het moeilijk met zekerheid te zeggen wat Edwin Blashfields bekendste werk is. Hij was een productieve Amerikaanse kunstenaar die bekendstond om zijn muurschilderingen, met name in openbare gebouwen. Veel daarvan zijn nog steeds te bekijken. Enkele bekende voorbeelden zijn de muurschilderingen in de Library of Congress in Washington, D.C., met onderwerpen als The Epic Poet en Time Saving Truth from Envy and Discord. Blashfield maakte ook muurschilderingen voor deelstaatparlementen, zoals het Iowa State Capitol Building. Zijn oeuvre omvat onderwerpen van historische en allegorische scènes tot religieuze thema’s. Nader onderzoek is nodig om vast te stellen welke van deze vele werken als zijn bekendste geldt.

Edwin Blashfield behoorde tot de neoklassieke beweging. Het neoclassicisme was een heropleving van de klassieke kunst en architectuur die rond 1750 in Europa begon. De beweging duurde tot ongeveer 1830, hoewel het late neoclassicisme tot in de jaren 1870 voortduurde. De stroming ontstond in Italië en Frankrijk en verspreidde zich vervolgens door Europa naar Rusland en de Verenigde Staten. Het neoclassicisme was niet de eerste klassieke heropleving in Europa: het oude Rome bleef vanaf de val van het Romeinse Rijk via de middeleeuwen en de renaissance een bron van belangstelling. De barok en rococo reageerden elk op hun eigen manier op het classicisme; soms namen ze antieke idealen over, terwijl ze tegelijk nieuwe esthetische benaderingen ontwikkelden. In het midden van de 18e eeuw droeg een reeks gebeurtenissen bij aan een grondiger onderzoek van het classicisme uit het oude Griekenland en Rome. Het werd gezien als een stijl en filosofie die kunst doelgerichtheid en waardigheid kon geven, passend bij het nieuwe ‘verlichte’ denken van die tijd. De Verlichting wekte belangstelling voor Griekenland en Rome en leidde tot opgravingen in Herculaneum en Pompeii.

Edwin Howland Blashfield (1848-1936) was een Amerikaanse schilder en muralist. Hij staat vooral bekend om zijn werk aan grootschalige interieurdecoraties. Tussen 1867 en 1870 studeerde hij in Parijs schilderkunst bij Léon Bonnat en exposeerde hij op de Parijse Salon. Daarna keerde hij terug naar de Verenigde Staten en vestigde zich in New York. Daar ontwierp hij gebrandschilderd glas en maakte hij illustraties. Zijn reputatie berust vooral op muurschilderingen voor gebouwen, waaronder de koepel van het Manufacturers’ and Liberal Arts Building op de World's Columbian Exposition van 1893 in Chicago; de St. Matthew’s English Evangelical Lutheran Church in Hanover, Pennsylvania, in 1894; het Iowa State Capitol in Des Moines; het Wisconsin State Capitol in Madison; de Detroit Public Library; en Lisner Auditorium van George Washington University. Veel van Blashfields muurschilderingen verbeelden allegorische figuren, vaak tegen een klassieke architectonische achtergrond. Zijn stijl combineert academisch realisme met invloeden van de Beaux-Arts. Hij schreef ook over kunst; zijn geschriften omvatten *Mural Painting in America* (1913).

Edwin Blashfield staat bekend als een van Amerika’s meest vooraanstaande muralisten. Hij ontwierp ook het Amerikaanse biljet van twee dollar uit 1896.