Question 1

Waar kan ik het werk van Diane Arbus zien?

Accepted Answer

Werk van Diane Arbus is op verschillende locaties te zien. In New York bezit het Museum of Modern Art voorbeelden van haar fotografie. Ook het Metropolitan Museum of Art heeft enkele werken. Buiten New York bezit de National Gallery of Art in Washington, DC, foto’s van Arbus. De Yale University Art Gallery in New Haven, Connecticut, heeft eveneens werk van haar. Deze instellingen bieden gelegenheid haar bijdrage aan de fotografie te bekijken en te bestuderen. Informeer vooraf bij het museum welke specifieke werken te zien zijn. Veel musea bieden ook onlinecatalogi aan. Daarin kunnen werken uit de vaste collectie staan die momenteel niet worden tentoongesteld.

Question 2

Wat moet ik weten over de prints van Diane Arbus?

Accepted Answer

Bij het bekijken van prenten van Diane Arbus is het goed te bedenken dat de markt verschillende soorten onderscheidt. Een ‘vintage print’ wordt gemaakt rond de tijd dat het negatief is opgenomen. Een ‘period print’ is een afdruk die ongeveer 10 tot 15 jaar daarna is gemaakt. Een latere afdruk heet een ‘old print’ of een ‘modern print’. Een ‘original print’ is een definitieve afdruk die door de kunstenaar of onder diens directe toezicht is gemaakt. Een ‘facsimile’ wordt gemaakt door een prent opnieuw te fotograferen of het oorspronkelijke negatief te gebruiken, met drager en verwerking die zo dicht mogelijk bij een vintage print liggen. Anders dan schilderijen of sculpturen zijn foto's voor en na de opname afhankelijk van industriële processen. Een fotografische afdruk is het resultaat van een ambachtelijk proces: de opname, de ontwikkeling van het negatief en het afdrukken. De fotograaf kan alle drie de stappen uitvoeren. De markt spreekt vaak van een ‘unieke afdruk’ en gebruikt daarbij metaforen uit schilderkunst en beeldhouwkunst, zoals ‘licht is de klei van de fotograaf’. Sommige fotografen drukken hun foto's niet zelf af, maar een gesigneerde foto wordt vaak als origineel beschouwd.

Question 3

Waarom zijn de werken van Diane Arbus vandaag belangrijk?

Accepted Answer

De fotografie van Diane Arbus blijft belangrijk vanwege haar betrokkenheid bij identiteit, gender en de weergave van het lichaam. Haar werk sluit aan bij de opkomst van psychoanalyse en kapitalisme en weerspiegelt het individu en bevordert diens zichtbaarheid in de wereld. Haar beelden delen kenmerken met beeldhouwkunst en performancekunst, vooral in hun relatie tot realisme. Haar documentaire portretten roepen een fantasie van gendertransformatie op. Ze verbeelden de incongruentie tussen het geposeerde lichaam en de kleding die daarbij hoort. Sommige critici vergelijken Arbus met Catherine Opie, omdat beiden mensen fotografeerden die als buitenstaanders werden beschouwd. Opie verwerpt de vergelijking echter; zij zegt dat ze mensen waardig wil portretteren en dat haar portretten „terugkijken”. Zo ontstaat een machtsverhouding tussen fotograaf, model en toeschouwer. In een portret berust de macht van de blik bij het beeld, dat het gevoel voor gendercongruentie van de toeschouwer uitdaagt. Arbus’ werk kan worden gezien in de context van vrouwelijke mannelijkheid. Haar portretten tonen vastberaden beelden daarvan, met crossdressende modellen die hun optreden zowel in de slaapkamer als in de openbare ruimte voortzetten.

Question 4

Welke technieken of materialen gebruikte Diane Arbus?

Accepted Answer

Diane Arbus staat bekend om haar foto’s in vierkant formaat, vaak gemaakt met een tweeogige spiegelreflexcamera. Met deze camera kon zij het onderwerp door de ene lens bekijken terwijl de andere de foto maakte. Arbus werkte voornamelijk met zwart-witfilm. Meestal gebruikte zij middenformaatfilm, die een groter negatief oplevert dan 35mm-film en daardoor meer detail en scherpte in de uiteindelijke afdruk geeft. Bij het afdrukken hanteerde Arbus een kenmerkende stijl. Vaak drukte ze de volledige opname af, inclusief de zwarte rand rond het beeld. Dat week af van de gebruikelijke werkwijze waarbij de rand wordt weggesneden. Door de rand te laten staan, gaf ze een gevoel van context en benadrukte ze de foto als object. Ook gebruikte ze een hoog contrast, waardoor het toonbereik en de details in haar beelden sterker naar voren kwamen.

Question 5

Wie werd door Diane Arbus beïnvloed?

Accepted Answer

De fotografie van Diane Arbus, vooral haar portretten, beïnvloedde latere generaties fotografen en kunstenaars. Haar onderwerpen, vaak mensen buiten de hoofdstroom van de samenleving, werden zowel geprezen als bekritiseerd. Nan Goldin, die begin jaren 1970 dragqueens en transseksuele mensen fotografeerde, bouwde voort op enkele thema’s van Arbus. Dragqueens waren eerder gefotografeerd, maar Goldins werk verschilde doordat het intiemer en minder voyeuristisch was; het kwam voort uit haar nauwe banden met de geportretteerden. Goldin wilde haar onderwerpen menselijker maken en hen niet als louter ongewoon of „anders” neerzetten. Goldin en andere kunstenaars van de „Boston School”, zoals Philip-Lorca diCorcia en Shellburne Thurber, fotografeerden mensen vaak in hun eigen omgeving. Ook Cindy Sherman, die begin jaren 1980 op de New Yorkse kunstscene verscheen, vertoont verwantschap met Arbus. Shermans werk onderzoekt identiteit en representatie, vaak met zelfportretten waarin zij verschillende personages aanneemt. Haar foto’s verstoren traditionele ideeën over kunstenaar en model en over kijken.

Question 6

Wie beïnvloedde Diane Arbus?

Accepted Answer

Het is lastig om specifieke personen aan te wijzen die Diane Arbus rechtstreeks beïnvloedden. Eén bron noemt Paul Sachs, die bij Harvard’s Fogg Art Museum werkte; na haar middelbare school kocht Arbus zijn boek *Modern Prints and Drawings*. Ze dacht dat Boston ‘de plek moest zijn om naartoe te gaan’ en volgde een semester aan de Museum School, maar vond die ‘afschuwelijk’ en ‘ouderwets’. De kunstenaar William Baziotes bewonderde Piero della Francesca, Titian, Rembrandt, Utamaro, Rubens, Velasquez, Goya, Fragonard, Ingres, Corot, Seurat, Renoir, Bonnard, Matisse en Miro. Hij benadrukte ook het belang van kunstenaarsgemeenschappen en onbewuste samenwerking; Mondrian, Duchamp, Max Ernst en Miro noemde hij als kunstenaars die hun eigenheid beoefenden. Er is geen rechtstreeks verband tussen Baziotes en Arbus, maar hun gedeelde belangstelling voor het onderbewuste kan relevant zijn.

Question 7

Wat is het beroemdste werk van Diane Arbus?

Accepted Answer

Diane Arbus staat vooral bekend om haar portretten van mensen die zij als buitenstaanders in de samenleving zag. Onder hen waren circusartiesten, transgender personen en anderen die vaak als „freaks” werden omschreven. Eén definitief meesterwerk aanwijzen is lastig, maar Identical Twins, Roselle, N.J. (1967) is een van haar bekendste foto’s. Het beeldt twee jonge zussen, Cathleen en Colleen Wade, af in identieke jurken. Het ongemakkelijke effect komt voort uit subtiele verschillen in hun gezichtsuitdrukkingen en poses, die het idee van identiek-zijn ter discussie stellen. Arbus’ werk onderzoekt vaak identiteit, normaliteit en de relatie tussen fotograaf en onderwerp. Haar portretten zijn niet altijd vleiend; zij wilde de essentie van haar onderwerpen vastleggen en bracht soms kwetsbaarheid of ongemak aan het licht. Deze aanpak leidde zowel tot lof als kritiek: sommigen beschuldigden haar van uitbuiting, anderen zagen haar als een betrokken observator.

Question 8

Tot welke stijl of stroming behoorde Diane Arbus?

Accepted Answer

Diane Arbus wordt geassocieerd met straatfotografie, een stijl die in de jaren 1960 naast de popart opkwam. Straatfotografen wilden ongeposeerde, informele beelden maken die op amateurfoto’s leken en elke indruk van kunstmatigheid wegnamen. Arbus documenteerde samen met Robert Frank, Bruce Davidson, Garry Winogrand, Lee Friedlander en Joel Meyerowitz het „sociale toneel” van het stadsleven. Arbus staat bekend om foto’s van mensen die zij „freaks” noemde: travestieten, hermafrodieten, reuzen en dwergen. Haar benadering van deze gemarginaliseerde mensen was opmerkelijk onbevooroordeeld. Paradoxaal genoeg lijken haar foto’s van „normale” mensen, vastgelegd op ongeplande momenten, vaak het meest verontrustend. Een overzichtstentoonstelling van Arbus’ werk in het Museum of Modern Art in 1972 riep heftige reacties op; sommige bezoekers waren zo geraakt door de vermeende lelijkheid van haar onderwerpen dat ze op de foto’s spuugden.

Waar Diane Arbus te zien is