Waar Bartolomeo Pinelli te zien is

Werk van Bartolomeo Pinelli is in talrijke collecties te zien, waaronder de Art Gallery of Ontario in Toronto, de Staatliche Museen zu Berlin en de National Gallery of Canada in Ottawa. Verder weg bevinden zich voorbeelden in het J. Paul Getty Museum in Los Angeles, het Metropolitan Museum of Art in New York en de National Gallery of Art in Washington, D.C. Andere locaties zijn het Ashmolean Museum in Oxford, de British Library en het Victoria and Albert Museum in Londen. Werk is ook te zien in het Philadelphia Museum of Art, de Pierpont Morgan Library in New York en het University of Michigan Museum of Art in Ann Arbor. Enkele werken bevinden zich in particuliere collecties in Europa en Texas.

Bartolomeo Pinelli (1781^[1]–1835^[1]) was een productieve Italiaanse prentmaker en tekenaar, voornamelijk actief in Rome. Hij is vooral bekend om etsen en gravures die het Romeinse leven, de gebruiken en historische gebeurtenissen verbeelden. Pinelli maakte talrijke prentenreeksen, vaak rond specifieke onderwerpen zoals Romeinse klederdracht, historische figuren of literaire thema’s. Zijn prenten bieden een venster op Rome aan het begin van de 19e eeuw en tonen zowel de antieke monumenten als het dagelijks leven van de inwoners. Veel prenten waren voor toeristen bedoeld. In de tijd van de Grand Tour zochten bezoekers aan Rome souvenirs en herinneringen aan hun reis. Pinelli’s toegankelijke stijl en pittoreske onderwerpen maakten zijn prenten tot populaire aandenkens. Ze boden reizigers een visueel verslag van bezochte plekken en ontmoetingen. De prenten waren redelijk geprijsd en konden los of in verzamelingen worden gekocht. Ze werden verzameld en als boek uitgegeven. Sommige toeristen plakten ze in hun reisdagboeken; anderen maakten er kopieën van.

Bartolomeo Pinelli (1781^[1]–1835^[1]) was een Italiaanse kunstenaar, vooral prentmaker, die in Rome werkte. Hij is vooral bekend om zijn illustraties van het Romeinse leven, gebruiken en historische gebeurtenissen. Zijn prenten bieden waardevolle inzichten in Rome aan het begin van de 19e eeuw. Ze documenteren de kleding, architectuur en sociale activiteiten van die periode. Zijn werk vormt een visueel verslag van een stad in verandering en vangt zowel haar oude erfgoed als moderne ontwikkelingen. Kunsthistorici en cultuurwetenschappers vinden zijn werk nuttig om de populaire cultuur en sociale dynamiek van zijn tijd te begrijpen. Zijn prenten werden breed verspreid en beïnvloedden het beeld van Rome in Italië en daarbuiten. Ze laten zien hoe Romeinen zichzelf zagen en hoe ze door anderen gezien wilden worden. Pinelli’s kunst biedt ook informatie over de receptie en interpretatie van de klassieke oudheid in het neoclassicistische tijdperk. Zijn illustraties bevatten vaak klassieke motieven en thema’s en weerspiegelen de toenmalige belangstelling voor de oude geschiedenis en mythologie.

Bartolomeo Pinelli (1781^[1]–1835^[1]) was een productieve Italiaanse kunstenaar, bekend om zijn prenten en tekeningen van het Romeinse leven, historische gebeurtenissen en mythologische onderwerpen. Specifieke gegevens over zijn atelierpraktijk zijn schaars, maar kennis van eigentijdse technieken biedt enig inzicht. Bij prentkunst werd een beeld op een matrix, zoals een koperen plaat, aangebracht en vervolgens op papier overgezet. Pinelli zal hebben geëtst, gegraveerd of beide technieken hebben gecombineerd. Bij etsen bijt zuur lijnen in de plaat; bij graveren worden lijnen rechtstreeks met een burijn ingekerfd. Voor tekeningen en voorbereidende schetsen gebruikte hij waarschijnlijk gangbare materialen: papier, potlood, houtskool, pen en inkt en aquarelwassingen. Het precieze karakter verschilde naar gelang het doel, van snelle voorbereidende schetsen tot verder uitgewerkte presentatiestukken. Op terracotta sculpturen blijven texturen zichtbaar van de vingers en gereedschappen waarmee het materiaal werd gemodelleerd, gladgemaakt en afgewerkt. Presentatiemodellen zijn gladder en verder afgewerkt dan bozzetti; sporen van hun ontstaan zijn daardoor minder zichtbaar. Ook het gladmaken laat echter specifieke sporen van vingers, doek en penselen achter.

Het werk van Bartolomeo Pinelli beïnvloedde verschillende latere kunstenaars. Andrea Appiani’s schilderij *Vicereine Auguste Amalie in hofkleding* uit 1806^[1] toont Pinelli’s invloed, evenals Pelagio Palagi’s *Newtons ontdekking van de lichtbreking* (1827). Vooral Palagi’s schilderij laat met zijn verhalende ondertoon en theatrale presentatie van Newtons ontdekking een verschuiving richting de romantiek zien. De scène lijkt bijna een genrestuk en toont Palagi’s belangstelling voor psychologische interpretatie. Die belangstelling deelden latere Italiaanse schilders als Giovanni Fattori en Domenico Morelli. Deze ontwikkeling zette zich voort tot de opkomst van de Macchiaioli, de realisten, die de Italiaanse schilderkunst nieuwe energie gaven. Francesco Hayez, die tijdens zijn leven werd gevierd, speelde eveneens een vormende rol in de Italiaanse schilderkunst van de 19e eeuw.

Op basis van het beschikbare materiaal zijn Pinelli’s invloeden moeilijk vast te stellen. Wel kan enige context worden geschetst. Tijdens de barok lieten kunstenaars zich vaak inspireren door oudere meesters en kunsttheorieën. Giovanni Bellori, een belangrijke kunsttheoreticus, propageerde het neoplatonisme. Volgens deze theorie moesten kunstenaars de natuur verbeteren door geïdealiseerde voorstellingen te maken, samengesteld uit de esthetisch aantrekkelijkste elementen. Bellori noemde Annibale Carracci een hersteller van de kunst, in aansluiting op eerdere ideeën van Giovanni Battista Agucchi. Gian Lorenzo Bernini, vooraanstaand beeldhouwer en architect, kreeg les van zijn vader Pietro Bernini, een maniëristisch beeldhouwer. Hij bestudeerde oude beelden en schilderijen in het Vaticaan, vooral werk van Michelangelo, Rafaël en Giulio Romano, en onderzocht ook antieke werken in de Borghese-collectie. De schilder Bartolomeo Manfredi kreeg zijn opleiding in Cremona, Brescia en Milaan. Daarna ging hij naar Rome, studeerde bij Cristoforo Roncalli en werd vervolgens assistent van Caravaggio.

Eén werk aanwijzen als het bekendste van Bartolomeo Pinelli is moeilijk. Hij was een productieve prentmaker, schilder en keramist en maakte duizenden werken, waarvan er veel als breed beschikbare prenten werden verspreid. Hij is vooral bekend om tekeningen en prenten van het Romeinse en Italiaanse leven, de gebruiken, klederdracht en historische gebeurtenissen. Hij maakte talrijke reeksen prenten bij klassieke literatuur, zoals Vergilius’ Aeneis, en bij werk van moderne Italiaanse dichters. Deze vaak in grote oplagen gemaakte prenten verspreidden Pinelli’s reputatie en maakten zijn kunst toegankelijk voor een breed publiek. Ook maakte hij reeksen over de klederdracht in verschillende Italiaanse regio’s. Door de omvang van zijn oeuvre is het lastig één onbetwist “bekendste werk” aan te wijzen.

Bartolomeo Pinelli (1781^[1]–1835^[1]) was een Italiaanse kunstenaar die in Rome werkte. Hij maakte veel prenten en tekeningen over de Romeinse geschiedenis, gebruiken en folklore. Zijn loopbaan valt buiten de belangrijkste stijlperioden. Tegen het einde van de 18e eeuw was de barok, gekenmerkt door dynamische beweging en energie, al verdwenen. Ook de rococo, bekend om lichtheid en gratie, was grotendeels voorbij. In Pinelli’s tijd domineerde het neoclassicisme, dat als reactie op de barok teruggreep op klassieke vormen en thema’s, samenhang en juiste proporties. Zijn werk toont wel invloed van de eerdere barok, vooral in beweging en energie van de composities. De onderwerpen, gericht op het Romeinse leven en de geschiedenis, sluiten echter meer aan bij de neoclassicistische belangstelling voor de klassieke wereld. Hij maakte ook veel prenten van scènes uit het dagelijks leven in Rome, die passen bij de genretradities van zijn tijd. Zijn stijl kan het best worden omschreven als een combinatie van neoclassicistische en romantische elementen met een vleugje barokke energie.